Soundtrack θερινής νυκτός μέρος ΙΙ

Πάντα η έναρξη του καλοκαιριού μου προκαλεί μελαγχολία. Ίσως να είναι η περίοδος των εξεταστικών, όπου τις ώρες ανάμεσα στα βιβλία και τις σημειώσεις ο νους ξεπηδά σε όνειρα θερινής νυκτός, ή σε αναπολήσεις καλοκαιρινών περιπετειών.

Έτσι έγινε και προχτές, καθώς έπηζα το βράδυ διαβάζωντας ένα μάθημα (που ομολογουμένως μισώ θανάσιμα), άκουσα απο ένα αμάξι που περνούσε τους ήχους του "You shook me all night long" των AC/DC και το μυαλό μου αμέσως ταξίδεψε σε άλλες εποχές κι άλλα καλοκαίρια.

Δεν πήγα πολύ πίσω, γύρω στα 6 χρόνια όταν ήμουν στο λύκειο κι η έναρξη του καλοκαιριού ήταν πραγματικά μία λυτρωτική εμπειρία. Βόλτες με τα παπιά, μακρύ μαλλί, rockwave festival, μπύρες, χορός, beach parties κι ανέμελοι καφέδες... Μια εποχή που ήμασταν 19άρηδες και φερόμασταν ως 19άρηδες, κάνοντας καφρίλες και κάθε λογής μαλακία χωρίς να δίνουμε λογαριασμό σε κανένα, χωρίς να νοιαζόμαστε ποιός έχει τη πιο μούρικη διπλωματική ή ποιός βρήκε τη πιο prestigious δουλειά... Και οι κοπέλες, φέρονταν ως κοπέλες! Με τα all-star-άκια τους, τα περίεργα μπιχλιπίδια και τις τσάντες που έγραφαν “Metallica” με blanco… σίγουρα δεν φορούσαν τουαλέτες Dolce Gabbana και κατεβαίναν στα κλαμπάκια για να βρούνε «έναν να τις αποκαταστήσει»...

Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος στο πλανήτη που θα υποπέσει στην παρελθοντολαγνεία. Στην περίπτωση μου ειδικά, τώρα είμαι ΑΠΕΙΡΩΣ καλύτερα απο ότι ήμουν τότε, σε όλους τους τομείς. Απλά είναι απολύτως φυσικό σε περιόδους που σε βαραίνουν τόσες υποχρεώσεις, να αναπολείς κάποια χρόνια που όλα ήταν τόσο γλυκά μπερδεμένα κι ανεξερεύνητα...

Hannibal Rising: Όχι άλλα άχρηστα sequel/prequel!!!

ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΜΑΣ!!!!

Όλα ξεκίνησαν μήνες πριν, όταν διάβασα κάπου ότι θα βγει prequel με θέμα την ζωή του φοβερού και τρομερού Dr Lecter. Φυσικά, την ανακοίνωση την είδα με επιφυλακτικότητα αφού ξέρω το όλο φιάσκο με αυτές τις "αρπαχτές", μέχρι που έμαθα ότι την ταινία την επιμελείται εξ'ολοκλήρου ο δημιουργός των αντίστοιχων βιβλίων, ο Thomas Harris. Εκεί όσο καχύποπτος και να είσαι, σου γεννιέται ένας α' ενθουσιασμός...

Μετά απο ένα βράδυ επεισοδιακού downloading, η ταινία κατέβηκε. Και ήταν αίσχος. Απλά δεν βλεπόταν. Ο νεαρός που προσπαθούσε να κάνει τον Dr Lecter μάλλον γέλιο προξενούσε προσπαθώντας να εξομοιώσει την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Anthony Hopkins, ενώ το όλο σενάριο ήταν ΑΦΟΡΗΤΑ βαρετό και η αναπαράσταση της διαδικασίας κατα την οποία ο Lecter έγινε serial killer μάλλον ρηχή για έναν τόσο πολυεπίπεδο χαρακτήρα (= του φάγαν την αδερφή κάτι εγκληματίες πολέμου κι αποφάσισε να τους φάει αυτός, όπως και κάθετι που κινείται).

Μία γρήγορη ματιά στην wikipedia ήταν άκρως διαφωτιστική: ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ απο μία ταινία, όπου όταν ρωτήσανε τον Thomas Harris γιατί την γύρισε αυτός είπε "για να μην με προλάβει κάποιος άλλος, αφού η εταιρία είχε σκοπό έτσι κι αλλιώς να την κάνει κάποια στιγμή" (;;;!!!) Τουτέστην, σε δουλειά να βρισκόμαστε!!!! ΕΛΕΟΣ

Τώρα κλαίω τα λεφτά του ρεύματος που άφησα τον υπολογιστή να κατεβάζει τη νύχτα, φαντάζεστε να πήγαινα να το δώ σινεμά;;; Ω θέε μου αυτό το Hollywood, απο τους χιλιάδες σεναριογράφους που κάνουν αιτήσεις κάθε χρόνο για ταινία, αυτό είναι το καλύτερο που έχει να επιδείξει;;;

Time-killers

Τί κάνει ο σωστός ο φοιτητής λίγο πριν την εξεταστική, στα διαλείμματα μεταξύ της διπλωματικής του και με θερμοκρασία κοντά 40 βαθμούς κελσίου;;; Μα φυσικά παίζει ένα καλό video-game, με το air-condition παραμάσχαλα!

To Need for Speed Carbon ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Ήταν τόσο ευχάριστο, που με έκανε να γκρεμίσω δύο από τις βασικότερες gamer-ικές πεποιθήσεις μου: 1) την απέχθεια μου για τα καγκουρο-παίχνιδα και 2) το μίσος μου για την Electronic Arts.

1) Το παιχνίδι είναι φυσικά καγκουριά στα τέρματα (τουτέστην κωλοφτιαγμένα αμάξια, κιτσαρία αισθητική κτλ) αλλά είναι ΑΠΟΛΑΥΣΗ να το παίζεις και διαολεμένα εθιστικό! Καταιγιστική δράση και τόσο μα ΤΟΣΟ καλοφτιαγμένο που πραγματικά σου δημιουργεί μία απίστευτη αίσθηση ανόδο τους αδρεναλίνης!... που με πάει στο 2ο που θέλω να πω

2) Το παιχνίδι είναι απόδειξη καλογραμμένου κώδικα. Την ΕΑ για χρόνια την μισούσα, κυρίως λόγω του ότι η κυριαρχία της στην αγορά με βλακώδεις τίτλους όπως ποδοσφαιράκια, μπασκετάκια, μπεηζμπολάκια κοκ συνέπεσε με το κλείσιμο εταιριών-μύθων που έβγαζαν μεγαλειώδη έπη (πχ Microprose). Παρ' όλα αυτά, τα άτομα ξέρουν να γράφουν κώδικα. Τα γραφικά του NFS Carbon σε σχέση με το Test Drive Unlimited της (εξίσου ιστορικής) ΑΤΑRI είναι ΠΟΛΥ ανώτερα ενώ παράλληλα το δεύτερο ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ σε μηχάνημα ηλικίας άνω του ενός έτους!!! Μιλάμε για χαοτική διαφορά απόδοσης!!!

Σας αφήνω τώρα, ελπίζω να μην εθιστώ τόσο πολύ και να ανοίξω κάνα βιβλίο!!!!

Θα σε πάρω να φύγουμε, σ' άλλη γη σ' άλλα μέρη

Η black fairy με προκάλεσε να παραθέσω τους αγαπημένους μου προορισμούς διακοπών. Επιτρέψτε μου να παραλλάξω λίγο το θέμα σε "μέρη που θα ήθελα να ζήσω σε κάποια φάση της ζωής μου". Στον κατάλογο φυσικά εξαιρούνται εξιδανικευμένες εκδοχές του τόπου που ζούμε. Κι έχουμε και λέμε λοιπόν:

1) Φυσικά Εδιμβούργο, Σκωτία. Η απόλυτη χώρα για μένα, την ερωτεύτηκα πρωτού καν πάω. Μια χώρα όπου ο μύθος γίνεται καθημερινή εμπειρία κι ο γλυκός χειμώνας κρατάει το νου σε εγρήγορση. Η στιγμή που πάτησα το ιερό Calton Hill (φώτο), έμελλε να αποτυπωθεί για πάντα στη μνήμη μου ως μία εμπειρία στα όρια της μεταφυσικής.

2) Φλωρεντία, Ιταλία. Πολλές φορές όταν βιώνω την απίστευτη παρακμή κ σαπίλα γύρω στο πετσί μου, ο νους ταξιδεύει εκεί, στην πατρίδα του τρισμέγιστου Δάντη Αλιγκιέρι. Να ζήσω σε ένα παραδοσιακό διαμέρισμα ηλικίας αιώνων, να περπατάω στα μεσαιωνικά σοκάκια, τους δρόμους που είναι γεμάτοι με αγάλματα κι έργα τέχνης, να πίνω τον καπουτσίνο μου στην κεντρική πλατεία, να λιώσω στα βιβλία και την Τέχνη και να πάρω ίσως ένα παραπάνω πτυχίο, στις Κλασσικές Επιστήμες, που τόσο πολύ κρυφά θα ήθελα.

3) Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ. Όπως ο καλός μουσουλμάνος οφείλει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να πάει στην Μέκκα, έτσι κι εγώ ως συνεπής κουμπιουτεράς οφείλω να πάω στη Μέκκα της πληροφορικής, τη Silicon Valley για το δικό μου ιδιότυπο προσκύνημα. Θα ήθελα να σπουδάσω εκεί, κάνοντας το διδακτορικό μου και παράλληλα να δουλέψω ως συντάκτης σε κάποιο σοβαρό έντυπο του χώρου (συγγραφικό μικρόβιο γαρ...) Να γνωρίσω πραγματικά παθιασμένους ανθρώπους με το χώρο, όχι ελεηνούς καιροσκόπους του στυλ "μπήκα σε σχολή Η/Υ επειδή έχει μεγάλη βάση άρα και μεγάλη ζήτηση, κατα τα άλλα τα PC είναι για geeks" και να φτιάξουμε καινούργια συναρπαστικά πράγματα... Εναλλακτικά Los Angeles ή ΝΥ.

4) Κάποιο τροπικό νησί, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, είναι κλισέ όπως λέει και η Κατερίνα αλλά δεν μπορείς να το αποφύγεις. Κατα προτίμηση οτιδήποτε κοντινότερο στη φάση "Γαλάζια Λίμνη", με εξαίρεση φυσικά τους ανθρωποφάγους ιθαγενείς. Τουτέστην όχι πολύς κόσμος, όχι βαβούρα, παραμόνο οι φοίνηκες, το απέραντο γαλάζιο και το ταίρι μου.

5) Νεπάλ, Θιβέτ. Πέρσυ μετά από μία νύχτα που συνδύασε αλκοόλ και μπάφο ονειρεύτηκα ότι έπαιζα Quake IV με αντίπαλο το Δαλάι Λάμα. Απο τότε μου έχει γίνει κρυφή επιθυμία να έπαιρνα το παρεάκι μου, ένα Hummer και να να εξερευνούσαμε τις απέραντες εκτάσεις αυτού του μυστικιστικού τόπου. Δεν ξέρω αν ο παναγιότατος θα ενδιαφερόταν για ασχοληθεί με εμάς και το πόνημα του John Carmack, αλλά σίγουρα θα ήταν μία εξαιρετική εμπειρία το όλο adventuring.

Αυτά! Ευχαριστώ Κατερίνα, ειδικά αυτή τη περίοδο της εξεταστικής με έβαλες στο απόλυτο mood διαβάσματος!... Σας πετάω το μπαλάκι eugenia, pixie, unclejack, μαργαρίτης, vpapanik, κουνούπι, δείμος

Ζέστη ζέστη ζέστη

συγγνώμη, υποτίθεται ότι εγώ θα πρέπει να διαβάσω μέσα σε όλο αυτό το ΚΑΥΣΩΝΑ;;; Για την ακρίβεια από την ζέστη με δυσκολία σηκώνομαι από το κρεβάτι μου!!! Το μόνο που θέλω είναι να πάρω το αμάξι και την παρέα μου και να πάω διακοπές...

Σοβαρή τηλεόραση στο internet

είμαι πλέον σε θέση να δοξάσω τον Γιαχβέ που μερίμνησε να δημιουργηθεί το site αυτό, όπου μπορεί να βρει ο επισκέπτης (μέσα στην όλη σαβούρα) τα ντοκυμαντέρ των Κούλλογλου κι Αυγερόπουλου, "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα/Θεματική Βραδιά" κι "Εξάντας" αντίστοιχα.

Εντάξη εντάξη, μπορεί οι δύο τυπάδες αυτοί να μην είναι ότι πιο αξιόπιστο, αλλά μπροστά σε όλο αυτό τον οχετό της τηλεόρασης φαντάζουν ως θεία δημιουργήματα... άσε που είναι πάρα πολύ προσεγμένα, καλογυρισμένα και πραγματεύονται ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θέματα που με ενδιαφέρουν. Μη μιλήσω τώρα για τον (υπέροχο κατα τα άλλα) Παπαχελά ο οποίος όταν δεν το ρίχνει σε θεματολογία Καμπουράκη/Οικονομέα κάνει 1000ό remake παλαιότερης εκπομπής του για την εισβολή στη Κύπρο.

Χμμμμμ μιά και το θίξαμε το θέμα δεν βλέπω Παπαχελά στο site αυτό... τς τς κακώς...

Καλές προβολές!

Ξυπνάει ο κάγκουρας μέσα μου (λέμε τώρα)

κάθε χρόνο η ζέστη με βαράει με περίεργους τρόπους.

Πάντα είχα την υποψία ότι στο αίμα μου έχω έστω και μία ρανίδα καγκουριάς, καθ'ότι τόσο ο πατέρας όσο κι ο αδερφός μου έχουν τρέλα με τα αμάξια, αλλά πάντα ήμουν επιφυλακτικός απέναντι σε αυτή την αμφιλεγόμενη γονιδιακή κληρονομιά μου.

Φυσικά οι δικοί μου δεν είναι κάγκουρες, απλά τους αρέσουν τα αμάξια όπως πχ εμένα αρέσουν οι υπολογιστές. Κάγκουρας (ή σβούρος) είναι μία κατώτερη μορφή πιθηκοειδούς που (δυστυχώς) έπεσε στα χέρια του κάποιο όχημα κι έχει βάλει απώτερο σκοπό της ζωής του να θέτει καθημερινά σε κίνδυνο την ζωή των άλλων. Φυσικά με το αζημίωτο, αφού (σε αντίθεση με το τί θα περίμενε κανείς) με αυτή τη συμπεριφορά κερδίζει άπειρους πόντους κοινωνικής καταξίωσης. Τώρα το πώς τα υπόλοιπα πρόβατα θαυμάζουν κάποιον που θέτει τη ζωή τους σε κίνδυνο είναι θέμα άλλου post κι ας το αφήσουμε για τώρα. Πίσω σε εμένα λοιπόν.

Είμαι περήφανος κάτοχος ενός FIAT seicento sporting αλλά με την πάροδο του χρόνου (και με πολλές κακές παρέες) ανακάλυψα ότι το ταπεινό αμαξάκι που κληρονόμησα από τη μητέρα μου δεν καλύπτει την ολοένα κι αυξανόμενη ανάγκη μου για δυναμική οδήγηση. Μην φανταστείτε οτι θέλω να κάνω κωλιές στο κέντρο της πόλης, απλά την διαδρομή Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο (που κάνω συχνά) θα ήθελα να την διανύω με ταχύτητα πάνω από 90χλμ/ώρα, χωρίς να "παίζει" το τιμόνι (!...) και με μεγαλύτερη ευκολία+ασφάλεια στις προσπεράσεις.

Είμαι φανατικός οπαδός του ευρωπαϊκού αυτοκινήτου κι ιδιαίτερα του γερμανικού και ιταλικού (ΔΕΝ ΤΙΣ ΜΠΟΡΩ τις γιαπωνεζιές!!! ούτε λόγος για αμερικανιές). Οι γερμανοί φτιάχνουν κορυφαία αυτοκίνητα, με άψογη κατασκευαστική ποιότητα και (ναι ναι ναι) ΠΑΡΑ πολύ όμορφα, με αυτό το σοβαρό βαυαρικό στυλ (εξαίρεση το καινούργιο ΤΤ που μου το κάνανε γιαπωνεζιά οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ). Για τους ιταλούς, ΑΧ τί να πει κανείς. Υπάρχει ωραιότερο αυτοκίνητο από μία κόκκινη alfa romeo;;; (μία κόκκινη ferrari αλλά τεσπα) Βλέπω τις alfa στο δρόμο και τρέχουν τα σάλια μου! Όποιος έχει οδηγήσει μία alfa δεν μπορεί να ξεχάσει την εμπειρία: το απίστευτης αίσθησης τιμόνι, τα τρομερά κρατήματα, η ιλλιγιώδης επιτάχυνση όταν υπερβαίνεις τις 4000 στροφές, ο γείτονας που σε κοιτά και σε βάζει σε βαθύτατες σκέψεις για το τί είδους ασθένεια σου εύχεται...

Τέρμα το πολύ μπλα μπλα λοιπόν, ιδού τα 3 αμάξια τα οποία είναι στην λίστα μου να αγοράσω, παρακαλώ τσοντάρετε κάνα φράγκο γιατι μερικά είναι ακριβούτσικα:

1) Audi A3: αααααααχ
2) Alfa GT: αααααααααααααααααχ

3) Ferrari F599 GTB Fiorano: πιο προσγειωμένες καταστάσεις


ΥΓ: παρακαλώ οργανώστε ένα τηλεμαραθώνιο για το άπορο παιδάκι

Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι ο Αντίχριστος μέρος Δ'

Ένας αφελής νους θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αφού το πρωτάθλημα τελείωσε, μαζί του θα τελείωνε (ή τουλάχιστον θα σταματούσε για κανα 3μηνο) η ανθρώπινη ποδοσφαιρική ηλιθιότητα. Αλλά ΟΟΟΟΟΟΧΙ, δόξα τω Γιαχβέ υπάρχει γύρω μου ένας άπλετος αριθμός λυσασμένων βάζελων να μου μεταλαμπαδέψει τις ιδεοληψίες του, πάντα αντικειμενικά κι ευρωπαϊκά.

Καταρχάς, για τις οπαδικές εφημερίδες. Τίποτα δεν κάνει ένα βάζελο να λυσσάει περισσότερο από το να βλέπει κάποιον περαστικό να κρατάει οπαδική εφημερίδα του Ολυμπιακού. Η επίσημη θεωρία είναι:
"πουλάνε περισσότερο οι εφημερίδες του γαύρου γιατι οι οπαδοί του είναι πρόβατα του Κόκκαλη (ο οποίος έχει πολλά ποδάρια) και φανατισμένοι, σε αντίθεση με τους καλλιεργημένους, ευρωπαϊκούς/αντικειμενικούς φιλάθλους του ΠΑΟ που απέχουν."
Μάταια προσπαθούσα να εξηγήσω ότι όταν ΠΑΟ μπει στη θέση του Ολυμπιακού (παίρνει απανωτά πρωταθλήματα, φέρνει παίκτες-ονόματα, κτλ) τότε πολύ απλά οι αναγνώστες των κόκκινων εφημερίδων θα πέσουν, κι αντίστοιχα θα ανέβουν οι άλλες. Όπως και τα ποσοστά προσέλευσης στο γήπεδο, οι πωλήσεις merchandise κτλ κτλ κτλ
Φυσικά η απάντηση του αντικειμενικού-ευρωπαίου φιλάθλου ήταν ένα βροντερό ΟΧΙ στη θεωρία μου, τονίζοντας γι άλλη μία φορά το ότι ο Κόκκαλης (έχωντας πολλά ποδάρια) με έχει κάνει ζόμπι του μέσω τις ενέργειας που εκπέμπεται απο τις αφίσες που έχω στο δωμάτιο μου, ενώ παράλληλα έχει βάλει στην κοιλιά κάθε οπαδού του γαύρου να εκολάπτεται ένα genestealer το οποίο περιμένει την μέρα που θα βγει και θα αρχίσει να σπέρνει τον τρόμο.

Για την ΑΕΚ τώρα.
Οι οπαδοί της ΑΕΚ χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: α) τους ΑΕΚτζήδες και β) του πουτάνας γιούς. Οι δεύτεροι δεν είναι τίποτε άλλο από κάτι πουστρο-τσατσάκια που παρεισφρύουν στις παρέες βάζελων και τους γλύφουν τον κώλο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ στην παρέα μου που είχαμε έναν που προκειμένου να γλύψει τους βάζελους της παρέας πανηγύριζε γκολ που δέχτηκε σε μεταξύ τους ντέρμπυ!!! Φυσικά αυτοί σε αγώνα του Ολυμπιακού είναι πιο φανατικοί οπαδοί τις άλλης ομάδας κι από τους οργανωμένους της. Κρεμάλα.

Α, και τί είναι όλη αυτή η μόδα τώρα, "εμείς γαμήσαμε την Μίλαν, είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης";;;;; Ε-Λ-Ε-Ο-Σ ρε παιδιά, η ελληνική κουτοπονηριά να έχει και τα όρια της!!! ΡΕ φάγατε 3 γκολ στο Μιλάνο, νικήσατε 1-0 με την Μίλαν αδιάφορη κι αυτό το αποκαλείτε "τους γαμήσαμε";;;;;;;;;;;;;; Και τί είναι αυτό το λογικό άλμα (ή μάλλον λογικό hyperspace jump) "νικήσαμε τη Μίλαν, άλλα είμαστε στο ευρωπαϊκό top"; Α ξέχασα, κι εμείς που νικήσαμε τη Ρεάλ των 9 champions league πέρσυ, είμαστε 10 φορές πρωταθλητές Ευρώπης (αποκρύπτωντας φυσικά ότι έπαιζε με τα δεύτερα, ήταν αδιάφορη κτλ).


ΥΓ: από του χρόνου η εφημερίδες "Πρωταθλητής" κ "ΦΩΣ" θα κυκλοφορούν σε νέα έκδοση με 2 τρύπες σε κάθε μεριά τους, προκειμένου να κάνουν το έργο ημών πρακτόρων του Κόκκαλη ευκολότερο

Για την Αμαλία

Κινηματογραφικά κλισέ και η κατάρα του Όσκαρ

Έχω βαρεθεί απίστευτα την όλη φάση "γυρίζουμε ταινία με βάση κάποια πραγματικά γεγονότα και πάμε για Όσκαρ". Δε πα να ναι μία μούφα και μισή, δεν μπα να ναι μία ανούσια φλυαρία, δε πα να ναι ότι πιο επιτηδευμένο, στο τέλος θα βραβευθεί. Δε λέω, ταινίες όπως το Beautiful Mind και το Truman Capote με συγκλόνισαν με τις ερμηνείες των Crowe και Hoffman αντίστοιχα, αλλά δεν θα έλεγα το ίδιο και για τις καινούργιες.

Καταρχάς το "Queen". ΟΚ ΟΚ καλή η Έλεν Μίρερ δεν είπα το αντίθετο, αλλά είπαμε ρε παιδιά όχι και για Όσκαρ! (1000 φορές η Μερλυν Στρίπ στο "Διάβολος Φοράει Πράντα") ενώ αν από την όλη ταινία ο ποιο ενδιαφέρων χαρακτήρας ήταν ο Τόνυ Μπλαιρ, καταλαβαίνετε για τί επίπεδα μετριότητας μιλάμε.

Κατα δεύτερων, ο "Τελευταίος Βασιλιάς της Σκωτίας". Ή μάλλον τα περίπου 20 λεπτά της ταινίας που άντεξα. Ειλικρινά σόρυ, πολύ καλός ο Whitaker, αλλά όταν ο μαλάκας σκηνοθέτης μου παρουσιάζει έναν απο τους πιο διεστραμμένους χασάπηδες όλων των εποχών ως τον γραφικό χαριτωμένο μαυρούλη, κάπου αρχίζω και τα παίρνω. Αν σε αυτό προσθέσουμε το ότι η ταινία δεν κυμαίνεται γύρω από τον δικτάτορα Ντάντα, αλλά απο μία ΓΛΟΙΩΔΗ ΑΣΥΜΠΑΘΗΣΤΗ ΣΚΑΤΟΦΑΤΣΑ (ο γιατρός του), που για κάποιο λόγο οι παραγωγοί θεώρησαν ότι έχει ενδιαφέρουσα ιστορία, τότε πάει πολύ.

Και τί είναι αυτή η κατάρα των Όσκαρ ρε παιδιά; Έχετε δει για παράδειγμα τις ερμηνείες του Ντένζελ Ουάσιγκτον σε ταινίες μετά το Training Day; Και τί γίνεται με αυτήν την κουκλάρα/θεά την Νικόλ Κίντμαν; Μετά τις "Ώρες" οι ταινίες της απλά ΔΕ ΒΛΕΠΟΝΤΑΙ...

Α, κι άντε επιτέλους να βγάλει καμμιά ταινία ο Ταραντίνο γιατί δεν τη παλεύω άλλο!...

Προεκλογικό σοκ και δέος από την ΝΔ

Ένα πράγμα είμαι σίγουρος ότι το κυβερνών κόμμα ξέρει πολύ καλά: την επικοινωνιακή πολιτική. Αυτό οφείλεται κυρίως στον απολιτίκ χαρακτήρα του αφού ο μεσαίος χώρος είναι η επιτομή της ατάκας "σας αγαπάμε όλους κι άγιος ο Θεός".

Κι ενώ το ΠΑΣΟΚ αναλώνεται στην μίζερη αριστερίστικη υβρεολογία, ο Καραμανλής έσκασε μύτη στην Αυστραλία, με όλη την υπερ-παραγωγή προεκλογικής συγκέντρωσης της ΝΔ, ξεκινώντας επίσημα την εκστρατεία του. "Σοκ και δέος".

Πέρα από την εικόνα όμως, αιχμή του δόρατος της γαλάζιας προεκλογικής επιχειρηματολογίας δεν είναι μόνο η σαπίλα του ΠΑΣΟΚ και η ερμηνεία (κατα το συμφέρον της ΝΔ) οικονομικών δεικτών όπως πχ εθνικό έλλειμα κτλ, αλλά και η πανηγυρική επιστροφή του περιβόητου ομολόγου. Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ τί έχει να πει; Τις παπαριές του ΓΑΠ "δεν έχουμε δημοκρατία", "διώξτε τώρα την δεξιά" που κάθεται και λέει στις ομιλίες του; Ένα είναι σίγουρο: ούτε οι εκκλήσεις για επιστροφή στα ζιβάγκο (πολιτική Αθανασόπουλου), ούτε οι δηλητηριώδεις σαρκασμοί του Πρετεντέρη δεν πρόκειται να σώσουν το ΠΑΣΟΚ.

Τώρα θα μου πείτε τί να κάνω, να ψηφίσω ΝΔ; Όσο σκέφτομαι ότι θα ανήκω στο ίδιο εκλογικό target group με το κάθε τσόκαρο που ψηφίζει ΝΔ επειδή "η Νατάσα μοιάζει με την Lady D", ή με τον κάθε χριστιανοταλιμπάν fan του Χριστόδουλου, μου ανάβουν τα λαμπάκια!!!

Τουλάχιστον σε προηγούμενες εκλογές είχα έναν Σημίτη να πώ ότι είναι σοβαρός άνθρωπος και τουλάχιστον μπορώ να ψηφίσω προσωποκεντρικά. Ή είχα μερικά εναλλακτικά κόμματα (Φιλελεύθεροι, ΔΗΚΚΙ, κτλ).

Ο μόνος 3ος πόλος για μένα δεν είναι άλλος από την Φιλελεύθερη Συμμαχία, ένα κόμμα που γεννήθηκε στο internet, ταιριάζει περισσότερο στην δικιά μου ιδεολογία και φυσικά όσα μέλη του έχω γνωρίσει είναι και γαμώ τα άτομα :)

Όπως και να χει, μέχρι τις εκλογές του φθινωπόρου έχουμε πολύ ψωμί. Ελπίζω πρώτον αυτή η μακρά προεκλογική περίοδος να ζημιώσει όσο λιγότερο γίνεται την χώρα και τον κρατικό μηχανισμό και δεύτερον τα καραγκιοζιλίκια και των δύο πλευρών να μας προσφέρουν άπλετο γέλωτα...

Φίλιπο Ιντζάγκι, με πότησες φαρμάκι

Μπορεί να περίμενα άλλη εξέλιξη του αγώνα, με βάση την πολύ καλή απόδοση της Λίβερπουλ (ειδικά στο 1ο ημίχρονο) αλλά δυστυχώς όταν οι άλλοι έχουν αυτή τη ΜΟΥΣΙΤΣΑ τον Πίπο που πάει και χώνεται σε κάθε φάση και καθίζει τα γκολάκια αρχίζεις και χάνεις τις ελπίδες σου.

Αρχικά μου ήταν ψιλοουδέτερο ποιά μεριά να υποστηρίξω, καθ' ότι θαυμάζω και τις δύο ομάδες. Όμως η μεγάλη μου αγάπη για τις αγγλικές ομάδες είναι γνωστή, επομένως δεν θα μπορούσα να μην υποστηρίξω τους Κόκκινους του κ. Μπενίτεθ και τον εκπληκτικό λαό τους. Και φυσικά τον τρισμέγιστο Στήβεν Τζέραρντ, τον αληθινό παίκτη-φαινόμενο.

Και παρατήστε με επιτέλους με τον Κακά! Συμφωνώ απόλυτα ότι είναι κορυφαίος παίκτης, αλλά έλεος πλέον με αυτόν τον χριστιανοταλιμπάν Ιησουϊτη που το "I belong to Jesus" στο τέλος θα το βάλει σε φωτεινή πινακίδα πάνω από το κεφάλι του! Μιλάμε δηλαδή για ένα 25χρονο που τον ρωτάνε τί κάνει στον ελεύθερο του χρόνο κι αυτός απαντά "διαβάζω τη Βίβλο" και μετά τον ρωτάνε τί τραγούδια έχει στο ipod κι αυτός λέει "χριστιανικές ψαλμωδίες", ΕΛΕΟΣ ΔΗΛΑΔΗ με το αυτό το καθυστερημένο!

Θα μου πείτε τώρα, αν προτιμάω σε χαρακτήρα τα κωλοπαίδια πχ Ρούνευ κτλ που την έχουν ψωνήσει. Ε ΝΑΙ λοιπόν, εγώ σας λέω ότι τύποι σαν τον Κακά την έχουν ψωνήσει ΠΟΛΥ περισσότερο. Οι πρώτοι είναι οι τυπικοί τσογλαναράδες, οι δεύτεροι είναι τόσο φανατισμένοι που ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ότι είναι απεσταλμένοι του Θεού στη γη...

Όπως και να χει, το ποδόσφαιρο κι ο όλος χαβαλές είναι αυτά που μετράνε οπότε και του χρόνου να μαστε καλά να ξαναδούμε λίγη καλή μπαλίτσα...

Πόσο μου αρέσουν αυτά pixie!

μου αρέσουν ρε παιδιά τα chain letters, τί να κάνω; πάμε λοιπόν:

Η απολυτη ευτυχία για σας είναι;

άθροισμα μικρών καθημερινών όμορφων στιγμών

Tι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

το ξυπνητήρι μου, αν και παλιά δεν είχα απολύτως κανένα λόγο να σηκώνομαι

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

μία απίστευτη καφρίλα που είπαμε χθες με ένα κολλητό μου, θάβοντας κάποιον μαλάκα

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα μου είναι;

στριμμένο άντερο

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα ;

στριμμένο άντερο

Σε ποια λάθη δίνετε επιείκεια;

σε κανένα

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε;

Χριστόφορος Κολόμβος

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας ήρωες σήμερα;

Jack Bauer

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

Σκωτία

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Umberto Eco, George Orwell

Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;

αυτοσεβασμό

Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα ;

αυτοσεβασμό x 2

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Yanni

To τραγούδι που σφυρίζετε στο ντούς;

Σάκης Μπουλάς - μπανάκι μανάκι

Ποιο βιβλίο σας σημάδεψε;

Θεία Κωμωδία-Κόλαση του Δάντη Αλιγκιέρι

Ποια ταινία σας σημάδεψε;

Ο Κύκλος Των Χαμένων Ποιητών

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Δομίνικος Θεοτοκόπουλος

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;

μαύρο, κόκκινο

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη σας επιτυχία;

που κατάφερα να είμαι ο εαυτός μου χωρίς να με νοιάζει αν την σπάει ή ενοχλεί τους άλλους

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ποτο;

Jack Daniel's με κόκα κόλα

Για ποιο πράγμα μετανιωσατε περισσότερο;

1000+2 που αφορούν κυρίως περιπτώσεις που δεν έδειξα πυγμή στις διεκδικήσεις μου

Τι απεχθάνομαι περισσότερο από όλα;

τη κουτοπονηριά

Όταν δεν γράφεται ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

εφημερίδες, μουσική, ταινίες, video games, καφέδες, sex, ταξίδια και τα ξύδια

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σας φόβος;

Nα μην έχω καλή υγεία.

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Αν με συμφέρει

Ποιο είναι το μoτο σας;

get a life

Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

να τροποποιηθώ γενετικά και να μην πεθάνω

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό τι θα θέλατε να σας πει;

αν θα βγει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το 4ο Indiana Jones

Σε ποια πνευματική κατάσταση είστε αυτόν τον καιρό;

ξεκουράζομαι, μετά την εξεταστική

άντε παιδιά, πείτε κι εσείς κάτι:
eugenia, black fairy, δείμος, vpapanik, unclejack, κουνούπι,μαργαρίτης,optimus

Τέλος εξεταστικής!!!

αααχ 3 κολασμένες βδομάδες ήταν αυτές, αλλά ευτυχώς πέρασαν! έκανα μία καλή συγκομιδή μαθημάτων μπορώ να πω, αν και το μόνο που με νοιάζει τώρα είναι να πάω διακοπές 3μερο να ξεκουραστώ με την παρεούλα μου...

φιλιά σε όλους, συγγνώμη για τις παρατεταμένες απουσίες απο την δευτέρα επανέρχομαι δρυμίτερος στο μαχητικό/ανεξάρτητο blogging.

kisses και τα λέμε σύντομα :)

In the cult of the damned

Όπως φυσικά γνωρίζετε, είμαι μέγας οπαδός της ανεξιθρησκείας, ενάντια σε κάθε κοσμικό χαρακτήρα θρησκευτικής οργάνωσης και κατά κάθε μορφής προσυλητισμού. Φυσικά αυτή η ελευθερία, όπως και κάθε είδους ελευθερία, δεν έρχεται χωρίς κανένα κόστος. Αναφέρομαι φυσικά σε κάθε λογής παραθρησκευτικές οργανώσεις, των οποίων οι δραστηριότητες φλερτάρουν με την παρανομία (και σε κάποιες περιπτώσεις της κάνουν και κάτι παραπάνω).

Όταν πηγαίναμε εγώ και η χαρούμενη παρεούλα μου λύκειο, οι αγαπητοί μου φίλοι και φίλες έμπλεξαν με ένα συγκεκριμμένο cult, πάραρτημα περιβόητης διεθνούς οργάνωσης. Εγώ φυσικά προσπάθησα να τους αποτρέψω (λίγο άκομψα βέβαια, πράγμα που ίσως να λειτούργησε αρνητικά) από το να μπουν σε μία σέκτα απο κάτι πρεζόνια και χοντροκώλες wanna-be μάγισσες. Αργότερα, όταν τους έβλεπα να κυκλοφορούν με φωτοτυπημένες οδηγίες για το πώς να καλέσουν τα καλλικατζαράκια του δάσους να κάνουν κωλοτούμπες, προσπάθησα να τους πείσω ότι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα και χάνουν τον χρόνο τους (πάλι όχι και τόσο κομψά, γιατι βασικά τους έκραζα).

Ο καιρός περνούσε ευχάριστα στο cult, οι φίλοι μου κάναν εξορμήσεις τα βράδια, κυνηγιόντουσαν στα βουνά και τα λαγκάδια "πετώντας magic missiles" ο ένας στον άλλο, κι άλλα τέτοια χαριτωμένα, διόλου όμως αθώα. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμμένο cult με την πάροδο του χρόνου σε χώνει τόσο βαθιά στα άδυτα του, σου βάζει τόσες πολλές ευθύνες και σου κάνει τόση πλύση εγκεφάλου, που είναι πλέον αδύνατο να ξεφύγεις. Δυστυχώς, ένα τέτοιο δείγμα είχαμε την ατυχία να γνωρίσουμε και οι ίδιοι ως παρέα. Τα χρόνια πέρασαν, τα φιλαράκια το παρέτησαν το cult (τώρα πλέον αναφέρονται σε αυτό εντελώς χιουμοριστικά), εκτός από έναν.

Ο Σ. ήταν ένας από τους κολλητούς μου από το γυμνάσιο. Μπορεί να είχε πάντα ένα υφάκι "self-righteous", να του άρεσε να πουλάει εξυπνάδα, ήθος κτλ, αλλά δεν ήταν τίποτε εκτός των ορίων που βλέπεις στις καθημερινές συναναστροφές με ανθρώπους. Αντίθετα, ήταν μάλλον "rationalist" στη σκέψη (παρά "emo-kid"/"intuitive" κτλ) με προσγειωμένες προσδοκίες για το μέλλον του κι απόλυτα πρακτικό μυαλό.
Στο συγκεκριμμένο cult (κατα την εκτίμηση μου) μπήκε μάλλον για να ικανοποιήσει την τάση του "θέλω να έχω άποψη για τα πάντα". Δεν ξέρω τί ακριβώς του είπανε εκεί, (στην αρχή σίγουρα όχι κάτι διαφορετικό απο ότι έλεγαν και στους άλλους) αλλά με την πάροδο του χρόνου ήταν προφανές ότι αυτά που "δίδασκαν" είχαν πολύ μεγαλύτερη επιρροή πάνω του απο ότι στους άλλους φίλους μου. Αυτοί λίγα χρόνια μετά το παρέτησαν, αυτός έμεινε, ενώ αργότερα τον έχασα εντελώς για 4-5 χρόνια καθώς ήμουν φοιτητής.

Τον είδα πρόσφατα πίσω στην πατρίδα. Ο τύπος ήταν ΑΛΛΟΥ. Οι αντιδράσεις του ήταν κρύες, αλλά όχι ενός φίλου που έχει να σου μιλήσει χρόνια κι αισθάνεται άβολα, αλλά ενός λοβοτομημένου. Στα αστεία μου δεν αντιδρούσε καθόλου (αυτό είναι πάντα κακό σημάδι...) ενώ δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να μιλήσει για το που ήταν, ούτε να ανταλλάξουμε νούμερα. Διηγόντας αυτή την ιστορία σε ένα άλλο κολλητό μου, μου είπε ότι και ο ίδιος τον είχε βρει μια μέρα στο τηλέφωνο αλλά του μιλούσε τόσο ψυχρά και τόσο νωχελικά, με μόνιμη διάθεση να το κλείσει . Να σημειώσω εδώ ότι ο Σ. δεν ήταν ένας απλός γνωστός ο οποίος μπορεί να μην ήθελε πολλά-πολλά, αλλά ένα άτομο με το οποίο ήμασταν κολλητοί για περίπου 5 χρόνια (και με άλλα μέλη της παρέας περισσότερο) γι αυτό κι αυτές τις γραμμές τις γράφω με μεγάλο πόνο.

Προσεκτικά λοιπόν, όλοι εσείς τα ανήσυχα πνεύματα, μην ψάχνετε τις "αλήθειες" του κάθε πρέζακα, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ο οποίος θα σου δώσει απαντήσεις για τα υπαρξιακά σου. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ καλοπροαίρετος δάσκαλος ο οποίος θα σου ζητήσει να θυσιάσεις τη ζωή σου με αντάλλαγμα κάποια γνώση. Ο πραγματικά σοφός θα σου πει να ψαχτείς μόνος σου.

Oh my god, they killed Milo!

YOU BASTARDS!!!

Επιτέλους! Λίγο TRUE mobile gaming!!!

Βλέπωντας με την πάροδο του χρόνου την εξέλιξη στην υπολογιστική ισχύ των κινητών, ζούσα με την αναμονή της ημέρας όπου τα παλιά, κλασσικά, αγαπημένα παιχνίδια που έπαιζα στον 386 θα αναβιώσουν στο κινητό μου.

Κι όταν λέω παλιά αγαπημένα παιχνίδια, αυτά δεν είναι άλλα από τα ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΑ adventures της μοναδικής Lucasarts. Παιχνίδια φτιαγμένα με μεράκι, έμπνευση, χιούμορ, καταπληκτικά γραφικά (ναι ναι ναι) και φυσικά ανεπανάληπτη ατμόσφαιρα.

Έτσι λοιπόν, με την απόκτηση του πρώτου symbian κινητού μου, κατέβασα για το ΝΟΚΙΑ Ν73 μου τον scummvm, έναν emulator για τα παιχνίδια της Lucas. Δεν μπορείτε να φανταστείτε την συγκίνηση μου όταν άκουσα γι άλλη μία φορά, μετά από πάρα πολλά χρόνια, την μουσική τίτλων του μεγαλειώδους Indiana Jones and the Fate of Atlantis. Να σημειώσω ότι το παιχνίδι τρέχει ΚΑΛΥΤΕΡΑ από ότι στον 386 μου, ομαλότερα, με καλύτερη μουσική ΚΑΙ ποιότητα εικόνας. Η οθόνη του Ν73 είναι χορταστικότατη, ενώ το πλάτος της κάνει μία ελαφριά παραμόρφωση δίνωντας στο παιχνίδι μία widescreen αίσθηση... υπέροχο! Φυσικά ο χειρισμός με το joystick του κινητού είναι σαφώς κατώτερος, αλλά ποιός νοιάζεται όταν δεν πρόκειται για action game που απαιτεί αντανακλαστικά.

Επιτέλους, πάνω που είχα αρχίσει να αποδέχομαι την μοίρα μου ότι θα έχω για πάντα στο κινητό μου ένα tetris, ένα σκάκι κι ένα ποδοσφαιράκι (όλα τα υπόλοιπα mobile games είναι GAY-ικα) μπορώ να περνάω ευχάριστα τις πάσης φύσεως εκνευριστικές καταστάσεις αναμονής της ημέρας μου με λίγο ποιοτικό gaming, που οξύνει το μυαλό κι εφραίνει τη ψυχή.

ΥΓ: στις (ο θεός να τις κάνει) φώτο βλέπουμε εμένα να παίζω monkey island & Indiana Jones 4, φυσικά ακολουθούν περισσότερα (πχ Sam and Max όταν βάλω κάρτα επέκτασης, 160ΜΒ είναι αυτά...)

Firefox SUCKS

δεν περίμενα ποτέ ότι θα ξεστόμιζα την παραπάνω φράση, κι όμως έγινε.

Ας μην αρχίσω τις μακροσκελείς εισαγωγές, για το πόσο το Firefox όταν πρωτοβγήκε ήταν μία ευχάριστη αλλαγή κτλ κτλ, παρά να σας πω ότι ήμουν ένας από τους πιο φανατικούς χρήστες του. Μέχρι την τελευταία του έκδοση.

Καταρχάς κρασάρει σε τέτοια συχνότητα που μου θύμισε τα νιάτα μου με windows98 και ΙΕ. Τα uninstall/reinstall δεν βοήθησαν σε τίποτα, ούτε τα updates που έχουν βγει μέχρι σήμερα.
Δεύτερον, πολλές φορές αρνείται να φορτώσει μία σελίδα. Ή καθώς την φορτώνει ξαφνικά σταματάει. Το πρόβλημα λύνεται με ένα απλό page refresh αλλά αν αυτό που κάνεις δεν είναι ένα απλό page browsing αλλά πχ αποδοχή μίας φόρμας που συμπλήρωσα, καταλαβαίνετε για τί μαρτύριο μιλάμε. Συνδυάστε το με την ποιότητα υπηρεσιών της ΟΤΕΝΕΤ και καταλαβαίνετε σε τί επίπεδα μου κυμαίνεται αυτό που λέμε browsing experience...
Τρίτον, ΔΕΝ κάνει save πράγματα που θέλω να κατεβάσω. Για την ακρίβεια, μου ανοίγει το παραθυράκι save target, ανοίγει ο download manager, αλλά το μόνο που κατεβαίνει είναι ένα blank αρχείο, απλώς με το όνομα του αρχείου που ήθελα να κατεβάσω.
Τέταρτον, κάθε λίγο και λιγάκι ότι personalization έχω κάνει γίνεται corrupt. Ανοίγω το πρόγραμμα, και δεν υπάρχουν πουθενά ούτε καν τα πολύτιμα bookmarks μου. Να προσθέσω ότι corruption γίνεται ΚΑΙ στον αντίστοιχο mail client της Mozilla, το Thunderbird, όπου με πόνο ψυχής ένα ωραίο πρωί ανακάλυψα ότι ΟΛΑ τα mail μου χαθήκανε (λύση εδώ παρεπιπτόντως), με αποτέλεσμα να το γυρίσω στο "δεινόσαυρο" Microsoft Outlook.

Την τρέχουσα στιγμή χρησιμοποιώ Opera, ο οποίος απο άποψη νοητικής εργονομίας είναι ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΟΣ, μέχρι να βρω κανα browser της προκοπής, ή να φιλοτιμηθεί να βγει καμμία φυσιολογική έκδοση του Firefox...

ακούω προτάσεις... και μη μου πείτε ΙΕ γιατι δεν μπορώ να τον βάλω, κι αυτό όχι επειδή έγινα ξαφνικά επαναστάτης του καφενέ...

Ένα κοινωνικό μήνυμα στην φοιτώσα νεολαία

όσοι απο εσάς νέοι μου μπήκατε σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ακούστε το εξής, όσο πιο νωρίς το χωνέψετε τόσο το καλύτερο για σας:

ΜΗΝ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ.

Στο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν χρειάζεται διάβασμα. Όλοι περνάνε τα μαθήματα με αντιγραφή (και βαθμό φυσικά) απλά με το να δηλώσουν παρουσία την μέρα των εξετάσεων. Όσοι διαβάσατε, αγχωθήκατε, τρέξατε αντί να πάτε να πιείτε το καφεδάκι σας ή να κάνετε το μπανάκι σας (+ εμένα πρώτου και καλύτερου) ΕΙΣΤΕ ΜΑΛΑΚΕΣ.

Η ελληνική παιδεία είναι ένα σύστημα βελτιστοποιημένο για να επικρατούν τα λαμόγια και οι καθυστερημένοι. Και μη μου αρχίσετε τα κυρήγματα. Καληνύχτα σας.

Μέρες εξεταστικής

έφτασε η εμβόλιμη εξεταστική... διάβασμα, γλείφτες που θέλουν σημειώσεις, λαμόγια που περνάνε τα πάντα με αντιγραφή, πουτάνας γιοί καθηγητές που βάζουν κωλοθέματα κτλ κτλ κτλ...

στα νιάτα μου θα έλεγα "3 βδομάδες είναι, θα περάσουν", τώρα πια δεν έχω την πολυτέλεια να περιμένω να περάσει ο χρόνος, πρέπει να μπω για τα καλά στο χορό... καλή μου επιτυχία λοιπόν...