Friday, December 29, 2006

Χρόνια μου πολλά!

ε, καθώς έχω γενέθλια σήμερα, μου γεννήθηκε η επιθυμία να ευχηθώ στον εαυτό μου!...

ΥΓ: περνάμε όλοι καλά ε;

Friday, December 22, 2006

Ώρα για διακοπές (λέμε τώρα)

Αυτό ήταν λοιπόν, τα μαζεύω για Ρέθυμνο προκειμένου να περάσω τις γιορτές με τους δικούς μου. Χριστούγεννα στο Ρέθυμνο, με ότι αυτό συνεπάγεται (κάποιοι αναγνώστες καταλαβαίνουν) αλλά τουλάχιστον αφού θα αποχωριστώ την παρέα, τα στέκια και την πολύτιμη δημιουργική ρουτίνα που έχω εδώ, ας πάω εξοπλισμένος!

Ήδη μάζεψα τα χριστουγεννιάτικα άπαντα του Tim Burton, έφτιαξα μία συλλογή με όλα τα χριστουγεννιάτικα επεισόδια South Park, πολύ βόρειο ατμοσφαιρικό metal (within temptation κτλ), το Neverwinter Nights 2 (αααααχ μπας κι απαλύνω τον πόνο μου από την στέρηση WoW), αλλά λείπει το σημαντικότερο: βιβλία!!!!!!!

Ακούω βιβλιοπροτάσεις! Παρακαλώ βοηθήστε με, μη φοβιθείτε να προτείνετε κάτι, ακόμη κι αν φοβάστε μήπως είναι τετριμμένο (πολλά "τετριμμένα" ούτε που τα ξέρω)!!!

Tuesday, December 19, 2006

Οι αδικίες εις βάρος Πολύδωρα + Μπαλάσκα

Η γνώμη μου για τον υπουργό δημόσιας τάξης είναι γνωστή, ενώ για τον δε εκπρόσωπο τον μπάτσων δεν έχω να προσθέσω κάτι πέρα από το ότι είναι γραφικός (κι απίστευτα αντι-επικοινωνιακός). Όμως όσο και να αντιπαθώ αυτούς τους δύο, δεν μπορώ να τους κάνω "τους κακούς της ιστορίας" και να μην αποδέχομαι ότι κι αν πούνε.

Από την μία ο Μπαλάσκας πέρα από τα όποια γραφικά που λέει δεν βρίσκω που ψεύδεται όταν μιλά για "διαδηλωτάκηδες", αριστεριστές δηλαδή που στις πορείες ακολουθούν την λογική "όπου γάμος και χαρά κι η Βασίλω πρώτη". Τους έχουμε δει, τους ξέρουμε και τους συζητάμε σε κάθε πολιτικό πηγαδάκι της σχολής ή του εργασιακού μας χώρου. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο δηλαδή, αλλά όποιος το πει γίνεται ο κακός!!!

Ο δε Πολύδωρας τί κακό είπε; Δεν υπάρχουν πολιτικοί φορείς που υποστηρίζουν αυτούς που αποκαλώ εγώ "τα βουτυρόπαιδα με τις μολότωφ";;; Καταρχάς χθες, στην εκπομπή του Πρετεντέρη εκπρόσωπος του ΣΥΝ είπε "ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΙ ΜΟΛΟΤΩΦ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ"!!! Φυσικά, ΟΥΤΕ λόγος για να καταδικάσουν τα επεισόδεια (εν δυνάμει ψηφοφόροι είναι αυτοί).

Πιστεύω ότι είναι καιρός τα βουτυρόπαιδα με τις μολότωφ να σταματήσουν να θεωρούνται (σύμφωνα με τους σύγχρονους αστικούς μύθους) οι "μαχητές των πόλεων/της ελευθερίας κτλ" και να κατανοήσουμε ότι είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ εγκληματίες από άλλους (που πχ κλέβουν) γιατι πολύ απλά αυτοί δεν το κάνουν από ανάγκη, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΧΟΜΠΥ.

Να μην ξεχνάμε ότι αν κάποιοι απο εσάς συγκινήστε στην ιδέα ότι τα "παλικάρια" αυτά βομβαρδίζουν αστυνομικά τμήματα, σκεφτείτε ότι εκείνη την ώρα η ευρύτερη περιοχή βρίσκεται εκτεθημένη.

Sunday, December 17, 2006

Πολιτική ανορθότης

αυτό το καιρό διαβάζω την καταπληκτική συλλογή δοκιμίων "με το βήμα του κάβουρα" από τον Ουμπέρτο Έκο, και με αφορμή ένα post της pixie, θα ήθελα να θίξω λίγο το θέμα της πολιτικής ορθότητας.

Ο κύριος καθηγητής ξεκινάει το σχετικό κείμενο του με την δήλωση: "θεωρώ ότι ο όρος politically correct χρησιμοποιείται κατά πολιτικά λανθασμένο τρόπο". Μετά, δίνει πολλά παραδείγματα, όπου κατά την γνώμη του στην προσπάθεια να αποφύγουμε ο λόγος μας να εμπεριέχει ρατσιστικές και προσβλητικές εκφράσεις, καταλήγουμε σε άκρατο ρατσισμό, όπως για παράδειγμα οι Ιταλοί που κάποτε δίσταζαν να κατονομάσουν τους Εβραίους ως "Εβραίους" αλλά "Ισραηλίτες" θεωρώντας ότι το "Εβραίος" είναι υποτιμητικό (!!!). Άλλο ένα υπέροχο παράδειγμα είναι οι μαύροι και οι λεσβίες, όπου μεταξύ τους αποδέχονται πλήρως να αποκαλεί ο ένας τον άλλο "nigger" ή "dyke" αντίστοιχα, αλλά αν ένας εξωτερικός του κύκλου τους χρησιμοποιήσει τους συγκεκριμμένους όρους κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα.

Άλλο ένα καταπληκτικό παράδειγμα του φασισμού που προκαλεί η πολιτική ορθότης, είναι η προσβολή της αντίθετης άποψης στην προσπάθεια να προστατευτεί μία άλλη. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ δεν θεωρούνταν πολιτικά ορθό να αποκαλείς το κίνημα κατά των εκτρώσεων "anti-abortion" αλλά "pro-life", υπέρ της ζωής δηλαδή, εμμέσως δηλώνοντας ότι όσοι έχουν την αντίθετη άποψη δεν σέβονται την αξία της ζωής!!! Το συγκεκριμμένο θέμα λύθηκε μετά από σάλο που προκάλεσε στην εφημερίδα Los Angeles Times.

Η πολιτική ορθότητα όχι μόνο μπορεί να προσβάλλει την άποψη του άλλου ή να δημιουργήσει ρατσισμό, αλλά επιπλέον μπορεί να θίξει και την μόρφωση. Για παράδειγμα πάλι στις ΗΠΑ, κινήματα μαύρων έκαναν διαμαρτυρίες κατά της διδασκαλίας "λευκής" (!!!) λογοτεχνίας στα σχολεία όπως πχ Σαίξπηρ, κι αντιπρότειναν την διδασκαλία παραπάνω υλικού από αφροαμερικάνους λογοτέχνες. Πολύ ενδιαφέρον ακούγεται, αλλά αν σκεφτεί κανείς το ποσοστό των "μαύρων" έργων σε σχέση με τα υπόλοιπα στην παγκόσμια λογοτεχνία, τότε δεν θίγεται ο σφαιρικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης αν υπερ-επικεντρωθούμε σε αυτά, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε ένα τερτίπι ακτιβιστών; Δεν δημιουργείται περεταίρω ρατσισμός αν δώσουμε χρώμα επιδερμίδος σε μεγάλα λογοτεχνικά έργα; Μήπως ο Σαίξπηρ ήταν φασίστας;

Ο κύριος καθηγητής, κλείνει με ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα: Η χρήση πολιτικής ορθότητας έχει ως σκοπό να υποκαταστήσει την προσπάθεια για επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων που εντοπίζει. Είναι η μετάθεση του προβλήματος από την αρένα των πολιτικών δράσεων σε αυτήν του εκλεπτυσμένου λόγου. Όταν έναν "ανάπειρο" επιβάλεις να τον αποκαλούν "άνθρωπο διαφορετικών δεξιοτήτων" ενώ δεν κάνεις τίποτε για να επιλυθούν τα καθημερινά του προβλήματα τότε τί πέτυχες πέρα από το να στρουμφοκαμηλίζεις από την μία κι από την άλλη να τον εκθέτεις ακόμη περισσότερο σε περίεργα γλωσσικά σχήματα;;;

Κλείνωντας κι εγώ παραθέτω μία αστεία συλλογή "πολιτικά ορθών" μετασχηματισμών, κατά το αμερικάνικο STUPID:

καουμπόυ: λειτουργός βοοειδών
σεισμός: γεωλογική ανακατάταξη
ιερόδουλη: οριζοντίως προσβάσιμη
φαλακρός: άτομο με οπισθοχωρημένους θύλακες
άστεγος: οικιστικά ελαστικός
λευκός: ελλειματικός σε μελανίνη

(περιττό να πω ότι στα 2 τελευταία είχα πέσει κάτω από τα γέλια)

Wednesday, December 13, 2006

Είμαι προδότης κι εχθρός του Έθνους

Ααααχ πόσο μου έλλειψαν οι συζητήσεις στην καφετέρια με τους κλασσικούς σκατοκέφαλους ημι-νεοναζί φασίστες νεοελληναράδες πάνω στο κλασσικό (δυστυχώς) θέμα από τα παιδικά μας χρόνια: "τί θα κάνατε αν γινόταν πόλεμος με τους Τούρκους;"

Φυσικά κι όλοι δηλώνουν Κολωκοτρώνηδες κ Καραϊσκάκηδες. Με εξαίρεση όμως τους γλοιώδεις κάγκουρες που το παίζουν "τουρκοφάγοι" για να πουλήσουν μούρη στις γκόμενες, όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες πολεμοκάπηλων της καθημερινής μας ζωής έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Όμως για να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά τους, αυτές είναι:

* Τραγο-παπάδες. Για να πάρουμε την Πόλη, να διαδόσουμε τον Χριστιανισμό, και να επεκταθεί η επιρροή μας ακόμη περισσότερο.
* Ξεμωραμένοι κωλόγεροι. Ότι και να λένε (οτι πολεμήσαν κι αυτοί -και καλά) κατα βάθος μισούν/ζηλεύουν τους νεότερους και θέλουν να τους πάνε στον τάφο πριν από αυτούς.
* Πουτάνες αναγνώστρες cosmopolitan. Επειδή το άντρας είναι ο "πολεμιστής" και στην εποχή μας έχει χαθεί ο ανδρισμός κτλ κτλ κτλ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων των παραπάνω είναι ένα: ΑΥΤΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ. Άλλοι θα πεθάνουν. Κι αυτό είναι εν τέλει όλο το ζουμί του πολέμου: να πεθάνουν άλλοι για την πάρτη μου.

Το έθνος είναι ένα τίποτα. Ένα πρόσχημα για να πεθάνει κόσμος αν δεν τα βρει ο πετρελαιάς Α με τον πετρελαιά Β. Τόσο απλά, όσο θα το διατύπωνε ο τελευταίος άπλυτος των Εξαρχείων. Τον κόσμο τον βολεύει όμως η ιδέα του πολέμου. Τον συναρπάζει, τον επιβεβαιώνει, του δίνει διέξοδο στα απωθημένα του, του δίνει βολικότατους αποδιοπομπαίους τράγους για τα προβλήματα του, είναι το τέλειο πεδίο για να βγάλει τα κόμπλεξ του. Έτσι, ποτέ δεν πρόκειται όταν κυρηχθεί ένας πόλεμος να πει ο λαός και των 2 πλευρών "τί λέτε ρε μάλακες, ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ να τρέχουμε στα βουνά να σκοτωνόμαστε!!!!"

Η παρακάτω κουβέντα είναι αυθεντική κι έγινε μεταξύ εμένα, ενός νεοφασιστάκου και μίας πουτάνας αναγνώστριας cosmopolitan:

νφ: δηλαδή αν γίνει πόλεμος και σου δίνεται η δυνατότητα να φύγεις θα εγκατέλειπες τη πατρίδα σου;
εγώ: μα φυσικά, έχω υπερβολικά μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου για να γίνω θυσία για 2-3 εξυπνάκηδες.
νφ: μα τότε είσαι προδότης!!!!
εγώ: φυσικά, με βάση αυτούς που πιστεύουν στον πόλεμο. φυσικό το βρίσκω. σε 1000 χρόνια όμως ένας άνθρωπος αν κοιτούσε την περίπτωση μου θα έλεγε "υπήρχε κι ένας έξυπνος τότε"
παc: θεωρείς τον εαυτό σου και τις απόψεις σου 1000 χρόνια μπροστά από εμάς;
εγώ: από άτομα που πιστεύουν στις σταυροφορίες, στο "πάμε να ξυπνήσουμε τον μαρμαρωμένο βασιλιά" ή να πάρουμε τα εδάφη του Μ. Αλεξάνδρου;;; 1000 χρόνια ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ!

Monday, December 11, 2006

Τηλεμαραθώνιοι υποκρισίας

Τέτοιες μέρες είναι ιδιαίτερα της μόδας αυτός ο ειδικός τύπος τηλεοπτικού show που ονομάζεται "τηλεμαραθώνιος". Κατά την διάρκεια μίας τέτοιας εκπομπής, μαζεύεται η κάθε tv personna δηλώνοντας τόσο το μεγαλείο της ψυχής του όσο και των τηλεθεατών, κωλο-γλύφωντας τους να ρίξουν το παραδάκι. Φυσικά όλα αυτά τα λεφτά πάνε σε οργανισμούς που σπάνια ανακοινώνουν τα οικονομικά στοιχεία κι ισολογισμούς τους.

Στο μυαλό μου έρχονται οι τηλεμαραθώνιοι του τσουνάμι, μία παρέλαση γλοιώδων υποκειμένων, λαμόγιων, ανακατεμένη με μπόλικο λαϊκίστικο νεοφασισμό. Ποιός θα ξεχάσει τα λαμόγια του βρωμερού και ξεφτιλισμένου πορνοκάναλου ΝΕΤ να βγάζουν νεοναζίστικες φανφάρες για "το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής" και την "τεράστια ελληνική καρδιά που είναι στο DNA μας", τσιτώνοντας την κατίνα τηλεθεάτρια να ρίξει το παραδάκι. Ποιός θα ξεχάσει που ορίσανε τα λαϊκίστικα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ τον ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟ "δείκτη ανθρωπιάς" που ορίζεται ως: (λεφτά που έδωσε η χώρα)/(πληθυσμό της) κάνωντας φυσικά την ανάλογη κατάταξη των εθνών.

Και να που μία φορά το χρόνο όλη η σκουπαρία της Αθήνας θυμάται τα παιδάκια και τους φτωχούς. Άλλο ένα τηλεοπτικό gala για να κάνουμε book μία θέση στο παράδεισο. Και την άλλη μέρα όλες αυτές οι κατίνες που κοίταξαν με περηφάνεια να περνάει το όνομα τους από την οθόνη δίπλα στο ποσό που δώρησαν, συνεχίζουν να καταπιέζουν τα δικά τους τα παιδιά.

Μακριά από εμάς,

Saturday, December 09, 2006

Πρωτευουσιάνοι και παρακατιανοί

Η νέα μόδα στην τηλεόραση προστάζει να παίρνουν οι εκπομπές τις κάμερες και να τρέχουν σε κάθε λογής χωριουδάκι της Ελλάδος, τραβώντας "γραφικούς" κατοίκους και να συνδιαλέγονται (υποκριτικά κι εκ του ασφαλούς) για το πόσο ωραία είναι η ζωή εδώ μακρυά από τις πόλεις. Φυσικά αυτή μόδα είναι ένα κομμάτι της γενικότερης μόδας "επιστροφή στην παράδοση, μας έφαγε η τεχνολογία και το ίντερνετ" αλλά κι απόρεια της νοοτροπίας του πρωτευουσιάνου "πάμε να δούμε πως ζουν αυτοί οι παρακατιανοί". Το πρώτο το έχω θίξει εκτενώς σε πάμπολλα post μου, στο δεύτερο θα σταθώ περισσότερο.

Είχα τον (παλιό καλό καιρό) ένα φιλαράκι κ συμπατριώτη από το Ρέθυμνο που σπούδαζε στην Αθήνα κι ανέβαινα συχνά να τον δω και να μείνω εκεί όταν γίνονταν metal συναυλίες κτλ. Μία παρέα από κοπέλες που κατάγωνταν από την Αθήνα, έκαναν παρέα μαζί του και στην πορεία έμαθα ότι τόσο εμένα όσο κι αυτόν μας έθαβαν πίσω από την πλάτη μας αποκαλώντας μας ως "αγριανθρώπους". Φυσικά δεν κάναμε απόλυτως καμμία "άγρια" (βίαιη, επιθετική κτλ) πράξη, ούτε ντυνόμασταν διαφορετικά από τους υπόλοιπους (μεταλλάδες όλοι μας) ούτε μιλούσαμε για διαφορετικά θέματα από ότι αυτές (ίσα ίσα, πολλά από τα οποία λέγαμε δεν είχαν ιδέα περι τίνος πρόκειται). Απλά ήμασταν από την Κρήτη.
Για τον εαυτό μου δεν θα μιλήσω, αλλά αυτός είχε ένα τρομερό επίπεδο μόρφωσης, τεράστιο εύρος ενδιαφερόντων κ κορυφαίος προγραμματιστής. Αυτές ήταν οι κλασσικές αφόρητα βαρετές, εκ πεποιθήσεως μίζερες, ψευτομεταλλο-γκοθο-ροκούδες που είχαν περάσει σε κάτι ΙΕΚ του κώλου. Αλλά ακόμη κι από "καταγωγή" να το πάρουμε, αυτές αν βλέπατε την γειτονιά τους ή αν μπαίνατε στο σπίτι που έμεναν θα σας έπιανε κατάθλιψη. Παρ' όλα αυτά, εμείς είμασταν οι "αγριάνθρωποι".

Δεύτερη περίπτωση, οι πανάθλιοι ηρακλειώτες. Στην συγκεκριμμένη πόλη, που σε αρχοντοχωριατιά και κιτσαρία διαφέρει ελάχιστα (για να μην πω ξεπερνά) τις υπόλοιπες πόλεις ή χωριά της Κρήτης, όλοι την έχουν δει κάπως και βάλλωνται κατά των υπολοίπων ως "υπανάπτυκτων". Ποιό αντιπροσωπευτική περίπτωση είναι η ξαδέρφη ενός συμφοιτητή μου που πέρασε φοιτήτρια στο Ρέθυμνο. Κλασσική χοντροκώλα, τέζα wanna-be trendy, σούπερ κιτς ενώ η ομιλία της γεμάτη αγγλικούς χαζογκομενο-όρους (πχ "helloooo?!") συνδυαζόμενοι με βαριά κρητική προφορά. Βγήκαμε όλη η παρέα για καφέ σε ένα μαγαζί του Ρεθύμνου το οποίο είναι πιο "παρέα φάση", με πιο art διακόσμηση και chill-out μουσικούλα. Με το που μπήκε η μουσκάρα άρχισε να ωρίεται: "Μα ήντα νε ετούτο να το μέρος;;;; Εμείς στο Ηράκλειο έχουμε ΜΕΓΑΑΑΑΑΑΛΕΣ καφετέριες! Τσε ήντα μουσική είναι αυτή που παίζει; Στο Ρέθυμνο δεν έχουν φτάσει ακόμη οι επιτυχίες;;; Ααααχ αντε μρε να ζυρίσω στο Ηράκλειο απού είναι ο πολιτισμός!!!"


Συνοψίζωντας, είναι προφανές ότι όποιος σνομπάρει κάποιον για την καταγωγή του είναι διανοητικά καθυστερημένος. Όταν θεωρείς ότι σε ανυψώνει το μέρος που γεννήθηκες σε σχέση με κάποιον άλλον το κάνεις καθαρά για αντιστάθμισμα στο έλλειμα προσωπικότητας που έχεις. Όμως, αν ερχόταν μία κηφισιώτισσα, πάμπλουτη, κοσμοπολίτισσα, από το Γέιλ, και σνόμπαρε ένα κρητικό βοσκό (κι αντίστροφα φυσικά), προφανώς και θα κατέκρινα την πράξη, αλλά θα το κατανοούσα γιατί οφείλεται σε πολιτισμικό σοκ. Για λιγότερο ακραίες (και πιο καθημερινές φυσικά) περιπτώσεις τί συμβαίνει; Ποιοί λοιπόν εφαρμόζουν τον σνομπισμό χωρίς καν να διαφέρουν καν οι συνθήκες ζωής τους από τους άλλους (ή να είναι χειρότερες);
Μα κάτι υπανθρωπίδια όπως στην περίπτωση με τις τελειωμένες μεταλλούδες των Εξαρχείων ή την αγράμματη στούρνα κωλόχοντρη ηρακλειώτισσα. Άτομα κενά, χωρίς προσωπικότητα, που αισθάνονται μειωνεκτικά απέναντι στους πάντες και προσπαθούν να κρεμαστούν από ότι βρουν πρόχειρο για να επιβιώσουν.

Γι αυτό και είναι τόσο δημοφιλείς η κάθε μορφή τοπικισμού. Δίνει στα εκάστοτε ζώα την δυνατότητα να αισθανθούν καλύτεροι από τους άλλους αν και η τιποτένια ζωούλα τους και η ανύπαρκτη προσωπικότητα τους δεν θα τους το επέτρεπε σε κανονικές συνθήκες.

Tuesday, December 05, 2006

Διαφημιστές: η μεγαλύτερη λέρα της κοινωνίας

Ειλικρινά ένας από τους σοβαρότερους λόγους που διστάζω να ανοίξω την τηλεόραση (ακόμη και το βράδυ για να με αποκοιμήσει), είναι οι διαφημίσεις.

Οι διαφημίσεις καταρχάς είναι από μόνες τους μία μονόπλευρη και σχεδόν ηλίθια ματιά στην ανθρώπινη φύση. Δεν το κατηγορώ αυτό, αφού σκοπός είναι η προβολή ενός προϊόντος. Όμως, για να μετατραπεί ένα ένα απλό ενημερωτικό σποτάκι ενός προϊόντος (που σε τελική ανάλυση το έφτιαχνε κι ο ίδιος ο παραγωγός του) σε ένα τερατώδες έγλημα κατά της νοημοσύνης της ανθρωπότητας απαιτείται η συνδρομή των βρωμερών και τρισάθλιων διαφημιστών.

Διαφημίσεις με volume πολύ πάνω από αυτό του υπόλοιπου προγράμματος, νοικοκυρές που στριγγλίζουν για να σε κάνουν να γυρίσεις να κοιτάξεις την τηλεόραση, καραγκιόζηδες εκφωνητές με επιτηδευμένα εκνευριστικό τόνο στη φωνή, γλοιώδη κι εμετικά σεξουαλικά υπονοούμενα (που φλερτάρουν με κάθε λόγης ανωμαλία όπως πχ παιδοφιλία), αναπαράσταση εξωφρενικών γεγονότων, shock value χωρίς ουσία, μικροσκοπικά γράμματα που περνάνε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, παραπληροφόρηση για τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, χρήση/εξευτελισμός αγαπημένων μουσικών κομματιών σε άκυρες καταστάσεις κτλ κτλ κτλ..........

Έχετε σκεφτεί ποτέ τί νοσηροί "εγκέφαλοι" σκαρφίζονται όλα τα παραπάνω; Πόσο αρρωστημένος πρέπει να είναι κάποιος για να βάζει πχ ένα κοριτσάκια σε καταστάσεις με σεξουαλικά υπονοούμενα με απώτερο σκοπό φυσικά να το παρατηρήσουμε εμείς και να το συζητάμε μέχρι να μας μείνει στο κεφάλι η φίρμα του προϊόντος;;; Έχετε σκεφτεί ποτέ σε τί είδους ξεφτιλισμένη κοινωνία ακούγεται η παρακάτω (ραδιοφωνική) διαφήμιση:
-Μαρία αγόρασες εσώρουχα από του τάδε;
-Ναι, και είναι πάμφθηνα!
-Ωραία, για να στα σκίζει ο Νίκος άφοβα, εκτός από κάτι άλλο!...
(γέλια)

Έχει τύχει να πέσουν στα χέρια μου πολλά βιβλία επι του θέματος (κυρίως από σεμινάρια στο Πολυτεχνείο) και γνωρίζω καλά ποιά είναι η βαθύτερη φιλοσοφία των διαφημιστών: δε πα να σπάει η διαφήμιση νεύρα, να εκνευρίζει το κοινό, να ξεφτιλίζει κοινωνικές ομάδες, να αναπαράγει στερεότυπα, να είναι ακατάλληλη για μικρότερους, αυτό που μετράει είναι να προβληθεί. Τί κι αν την διαφήμιση την αποθεώνουν οι ευαγγελιστές της (πχ ο ΝΔ);; Μιλάμε για μία κατηγορία "ανθρώπων" αδίστακτη, χωρίς κανένα φραγμό αισθητικής και καλλιτεχνικού επιπέδου (σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες δημιουργών) που ο σκοπός της είναι να χτυπήσει τα κομμάτια του υποσυνείδητου μας που τους προσδιόρισαν οι γκεμπελικοί ψυχολόγοι τους.

Αλλά εδώ χρειάζεται άλλη μία διευκρίνηση. Αυτές οι λέρες δεν θα υπήρχαν στην κοινωνία αν εμείς αποδοκιμάζαμε τα δημιουργήματα τους. Όμως είναι πάρα πολύ δύσκολο να υπάρξει κοινωνική απαίτηση για διαφημίσεις ενημερωτικού χαρακτήρα από την μεριά της αγοράς. Ακόμη κι έρευνες να γίνουν για την αποδοχή μίας διαφήμισης, ο κρίσιμος παράγοντας είναι η αγοραστική αποδοχή του προϊόντος, πράγμα που έχει σχέση με χιλιάδες παράγοντες κι όχι μόνο με την ποιότητα της διαφήμισης.


Και μετά το ΕΣΡ μου λογοκρίνει το "Χριστός Ξανασταυρώνεται" και το "South Park"...

Friday, December 01, 2006

Ο κίνδυνος των video games: όταν το καραγκιοζιλίκι δεν έχει όρια

και το ερώτημα παραμένει: υπάρχει όριο στην ανθρώπινη ηλιθιότητα; υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να ενστερνιστούν την άποψη της Espresso, του Χαρδαβέλλα και του κάθε Α-Ρ-δημοσιογράφου ακόμη κι αν ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ σκέψη καταλήγουν στο αντίθετο;

Όσοι με γνωρίζουν χρόνια, θα θυμούνται τις συζητήσεις που κάναμε για το πως η (ελληνική κυρίως) κοινωνία κατακρίνει τα video games ως "του Σατανά" (αν πρόκειται για χριστιανοταλιμπάν κατίνες), "ισοπέδωση του νου" (αν πρόκειται για γλοιώδεις ψευτοκουλτουριάρηδες) ή "όργανο του καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού" (για εργατοπατέρες). Με ελπίδα κατέληγα στο ότι όσο περνάνε τα χρόνια και στην κοινωνία αναλαμβάνουν ρόλο τα πιο μορφωμένα κοινωνικά στρώματα, τέτοιες δοξασίες θα εκλείψουν. ΚΙ ΟΜΩΣ φίλοι μου, οι βλάκες είναι παντοδύναμοι!!!!

Και ιδού το τεστ το οποίο παρέθεσε στην τρισάθλια εκπομπή του ο Χαρδαβέλας για να καταλήξει στο ότι τα video games αποβλακώνουν:
"βάλαμε έναν νέο να παίζει ένα 1st person shoot'em up για ώρα. μετά τον υπνωτίσαμε (!!!!!!!) και τον βάλαμε (ναρκωμένο πάντα) σε ένα δωμάτιο ολόιδιο με αυτό του παιχνιδιού με ηθοποιούς ντυμένους τέρατα να του επιτίθενται ενώ δίπλα του τοποθετήσαμε ένα ψεύτικο όπλο. ΚΑΙ ΙΔΟΥ: ο νεαρός ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΟΠΛΟ, άρα τα video-games δημιουργούν δολοφόνους !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

ΠΟΣΟ ΚΟΠΑΝΟΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ; ΠΟΣΟ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΙ; ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ;

Θα μου πείτε τώρα τα video games δεν αποβλακώνουν ανεξαρτήτως συνθηκών; ΦΥΣΙΚΑ κι αποβλακώνουν, αν ανήκει κανείς στην κατηγορία των καμμένων που παίζουν 14 ώρες την μέρα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ φυσικά και θα αποβλακωθεί!!! ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ να κάνει κανείς ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΩΡΑ θα αποβλακωθεί!!! Ακόμη και να παίζει μπάλα (αααχ στην αλάνα όπως το παλιό καλό καιρό) 14 ώρες τη μέρα κάθε μέρα, θα αποβλακωθεί απλά με έναν πιο socially-approved τρόπο!!!!
Και τα παραδείγματα αυτών των πουτάνας γιών υπάνθρωπων; Κάτι ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ που σκοτώσαν κόσμο κι έτυχε να βρεθεί στο σπίτι τους κάνα playstation!!!! (το οποίο φυσικά ο δικηγόρος τους χρησιμοποίησε στο δικαστήριο για αίτηση επιείκιας)

Και καλά ρε ΠΙΘΗΚΟΕΙΔΗ ΥΠΑΝΘΡΩΠΙΔΙΑ, ο κυνηγός στο Αγρίνιο που ξεκλίρησε 5 οικογένειες, κι αυτός Doom έπαιζε; Στην φύση και στα πρόβατα ήταν όλη μέρα (όπως εσείς ευαγγελίζεστε οτι είναι το σωστό) Α-ΧΑ λοιπόν! Τα πρόβατα φταίνε !!!!

Μα φυσικά, τί λέμε τώρα, όταν η παλιοπουτάνα κατίνα μάνα που δεν συνουσιάζεται με τον κοιλαρά ελληνάρα άντρα της και διαβάζει cosmopolitan όλη μέρα τί να πει;;; Αν έχει πρόβλημα το παιδί της ΔΕΝ ΤΗΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΝ από το μυαλό ότι πρέπει να αναλάβει κάποιο ρόλο ως μητέρα (πέρα από το να πιέζει το παιδί της να βγάλει βαθμούς για να σκυλιάσει η γειτόνισα) και το πιο βολικό πράγμα στον κόσμο είναι να κατηγορήσει ένα κομμάτι πυρίτιο!!!

Ή τί να πει ο αλήτης-ρουφιάνος-δημοσιογράφος;; Ο διανοητικά καθυστερημένος γλείφτης της μεταπολίτευσης που βλέπει την επιστήμη+τέχνη (γιατί τα video games αυτό είναι) να κάνει ΑΛΜΑΤΑ κι αυτός ακόμη δέχεται το φαξ καθημερινά από το γραφείο του Κόμματος για το τί θα γράψει σήμερα;;; Που το παίζει προοδευτικός αλλά έχει ακόμη την φασιστική νοοτροπία "ότι εμπεριέχει παιχνίδι και φαντασία κάνει μαλθακό το παιδί";;;

Αν ποτέ γίνει στις ειδήσεις θέμα για έναν sniper που δολοφονεί δέκα δέκα τέτοιους μαλάκες, παρακαλώ αν είναι να με καταδώσετε στην αστυνομία πείτε τουλάχιστον ότι ήταν λόγω του F.E.A.R, μη φάω τα χρόνια μου στη φυλακή.

Wednesday, November 29, 2006

Τί ζόρι τραβάνε όλοι με τους Μασώνους;

Εγώ ποτέ δεν τους είδα με κακό μάτι.

Είναι γεγονός ότι όποιο πολιτικό σύστημα και να κοιτάξεις, στο συνομωσιολογικό σκέλος της ιδεολογίας του περιέχει δοξασίες που αφορούν την μασωνική απειλή και το πως αυτή επιρρεάζει αρνητικά την ανθρωπότητα. Φυσικά, είναι ιδιαίτερα βολικό για κάθε ιδεολογία που υποτίθεται ότι προσφέρει λύσεις στα προβλήματα του κόσμου, αντί να πραγματευτεί την διαφθορά της ανθρώπινης φύσεως σε συλλογικό επίπεδο, την προσωποποιεί. Έτσι από την μία αποφεύγει την βαθιά κι επίπονη επιστημονική ανάλυση (η οποία μάλιστα μπορεί να αναιρέσει και δόγματα του ίδιου που θα την εφαρμόσει) κι από την άλλη βάλλει κατά κάποιας αφηρημένης κι ίσως ανύπαρκτης (έτσι όπως την περιγράφει) κάστας ανθρώπων μεταφέροντας ευθύνες εκεί και παράλληλα ικανοποιώντας τις φοβίες του λαού.

Σε υψηλά επίπεδα εξουσίας, υπάρχει διαφθορά η οποία ζει και βασιλεύει κυριώς λόγω έλλειψης λαϊκής βούλησης. Στο ίδιο το αμερικάνικο κονγκρέσο, ο "λομπύστας" δεν είναι ένα τερατάκι των σύγχρονων αστικών μύθων, αλλά ένας κανονικότατος επιχειρηματίας ο οποίος (σχεδόν νόμιμα) νοικιάζει γερουσιαστές χρηματοδοτώντας τις εκστρατείες τους με το ανάλογο αντάλλαγμα. Στον καθαρά εταιρικό τομέα, η έννοια του "καρτέλ" είναι πάρα πολύ συνήθης, όταν ένα λόμπυ εταιριών συννενοούνται για το πως θα ρυθμίζουν τις τιμές προκειμένου να μην πέφτουν κάτω κάποιων ορίων σε αντίθεση με το πως θα γινόταν σε μία υγιή ελεύθερη αγορά λόγω ανταγωνισμού. Στον κυβερνητικό τομέα, υπάρχουν πάμπολλα think tanks τα οποία είτε λόγω καταγωγής είτε λόγω ιδεολογίας τρέφουν συμπάθεια προς μία συγκεκριμμένη ξένη χώρα (βλέπε εβραϊκό, ελληνικό, κτλ λόμπυ στις εκάστοτε κυβερνήσεις των ΗΠΑ) και προτείνουν λύσεις εξωτερικής πολιτικής με γνόμωνα την συμμαχία των 2 αυτών χωρών.

Αν δεν υπάρχει λαϊκή βούληση όλα τα παραπάνω δεν πλήττουν την Δημοκρατία (αφού κανείς δεν δίνει δεκάρα) αλλά απλώς θολώνουν τα νερά των διαδικασιών που δουλεύει μία Ολιγαρχία. Τί καλύτερο λοιπόν για όλες τις κυβερνήσεις, προκειμένου να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να διαδίδουν φήμες περι μυστικών κυβερνήσεων, συνομωσιών κτλ ο οποίες ευθύνονται για όλα τα κακά του κόσμου (κι όχι αυτές φυσικά).

Ποτέ δεν αντιπάθησα τους μασώνους, γιατί απλά δεν πείραξαν ποτέ κανέναν. Η μασωνία δεν είναι τίποτε άλλο από ένα απομεινάρι της παλιάς αστικής τάξης. Κάτι σαν τις σημερινές συντεχνίες επαγγελματιών, αλλά με κάποιον κώδικα τιμής και 2-3 (αφόρητα ντεμοντέ) θρησκευτικές δοξασίες. Κάτι παππούληδες που μαζεύονται που διοργανώνουν κοντσέρτα Μότζαρτ (ο οποίος είναι για τους μασώνους ότι ο Ozzy για τους μεταλλάδες), χρηματοδοτούν ιδρύματα, υποτροφίες, πανεπιστήμια και βοηθάνε ο ένας τον άλλο στα επαγγελματικά τους. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χάρις σε μασωνικές σέκτες επέζησε από το μένος της Εκκλησίας το μεγαλύτερο κομμάτι της επιστημονικής νόησης κατά τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα.

Ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ο πιο βολικός πολιτικός αντίπαλος.

Monday, November 27, 2006

Εντυπώσεις από το James Bond και πως εγώ θα το γύριζα

Είδα πρόσφατα την τελευταία (και ιστορικά πρώτη) ταινία του φοβερού βρετανού υπερ-πράκτορα και τα αισθήματα είναι ανάμεικτα.

Καταρχάς αν κι ο γενικά μετριότατος Daniel Craig τα πήγε περίφημα από άποψη ερμηνείας, δεν υπήρχε το σωστό σενάριο και γενικότερο feeling ώστε να αποδόσει τα μέγιστα. Ακόμη και το ίδιο το βιβλίο του Fleming (Casino Royale) θεωρείται μέτριο από άποψη πλοκής πράγμα που σημαίνει ότι δεν έπρεπε να τηρηθεί αυστηρά το story-telling.
Ο Daniel Craig, μετέφερε πολύ καλά αυτό που πίστευα πάντα ότι πρέπει να έχει ένας Bond, δηλαδή την ψυχρότητα, όμως δεν κατάφερε να το συνδυάσει με τον απαραίτητο σνομπισμό. Αν κι ήμουν ανέκαθεν υπερ της επιλογής του Clive Owen, μπορώ να πώ ότι ο Craig Daniel τα πήγε γενικά καλά.

Ο καλύτερος Bond δεν ήταν ο Sean Connery. Ήταν απλά ο καλύτερος (ποιοτικά) ηθοποιός που τον ερμήνευσε. Αυτός που έπιασε καλύτερα το feeling του Βond δεν ήταν άλλος από τον Roger Moore. Κρυόκωλος και σνομπ μέχρι αηδίας, πολλές φορές γλοιώδης όπως αρμόζει σε έναν πράκτορα που το φυσικό του περιβάλλον είναι ο ψυχροπολεμικός κόσμος. Ρατσιστής, μισαλλόδοξος, αντικουμμουνιστής, ελιτιστής στα τέρματα. Παράλληλα κοσμοπολίτης, παρλαπίπας και (κωμικού τύπου) γυναικάς.

Πως θα γυρνούσα εγώ ένα James Bond; Μα θα το έκανα ΚΑΡΑ-ΚΙΤΣΑΡΙΑ του κερατά! Θα έβαζα έναν ηθοποιό φάση Roger Moore, όσο πιο κρυόκωλο και σνομπ γίνεται, να λέει τις
πιο ελεινές ατάκες (σε σημείο να παθαίνουν πνευμονία μες στο σινεμά). Θα τοποθετούσα την ιστορία σε ψυχροπολεμική περίοδο, με feeling (ντύσιμο, κουρέματα, σχεδιασμός αντικειμένων) δεκαετίας '50 αλλά με τεχνολογία 2006+ (φανταστείτε κάτι σε κλασσική Aston Martin του '52 αλλά με GPS και πυραύλους Stinger). Θα τολμούσα ακόμη να πω ότι θα έβαζα φίλτρο στα χρώματα για να "παλιώσω" την εικόνα.
Φυσικά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας θα διαδραματιζόταν σε κοσμοπολίτικα περιβάλλοντα (ξενοδοχεία, καζίνο, κότερα, υπουργεία, πρεσβείες), όπου ο Bond θα έκανε την βρωμοδουλειά του μέσω ίντριγκας και συνομωσίας, έτσι θα δινόταν κι η δυνατότητα να σκιαγραφήσω το προφίλ των καθικιών που ζούσαν κ βασίλευαν κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Εννοείται ότι οι λίγες σκηνές δράσης θα ήταν τόσο ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΕΣ που θα έκαναν τους θεατές να με ψάχνουν με σιδερολοστούς για προσβολή της νοημοσύνης τους.

Τί λέτε, να στείλω κάνα σενάριο στο Hollywood μπας και πιάσω την καλή;

ΥΓ: Στην φώτο ο (πολυαγαπημένος-υπέρτατος-τρισμέγιστος) Ουμπέρτο Έκο, ο οποίος (μεταξύ άλλων) ανήκει στην κατηγορία των "Bond-ologists", δηλαδή ειδικοί σε θέματα James Bond. Σας παραπέμπω στο έργο του The Bond Affair.

Sunday, November 26, 2006

Θάβωντας τους Νίκο Δήμου + Πιτσιρίκο

Ο ΝΔ ήταν σίγουρα πολύ καλύτερος όταν έγραφε στα "επίκαιρα". Έδινε την εντύπωση ότι ότι είχε να πει το έλεγε για τον εαυτό του, χωρίς την ύπαρξη σχολίων κι ανάγκη ανταπόκρισης.

Στο blog του αργότερα, δεν έκανε κάτι διαφορετικό από το να αναμασά με λίγο πιο άμεσο τρόπο πράγματα που είχε ήδη διατυπώσει στα "επίκαιρα". Βέβαια, νόμιζε ότι θα έχει μόνο τις στρατιές των θαυμαστών του απαιτώντας να μην υπάρχει κανενός είδους κριτική. Έτσι, μοιραία ήρθαν και τα post του στυλ "με πολεμάνε όλοι", "είμαι τόσο θεός που χτυπάω το κατεστημένο και δέχομαι αντιδράσεις" κτλ. Φυσικά δεν παρέλειπε ποτέ να κάνει ολόκληρα post για το πόσα σχόλια μαζεύει και για τα περιβόητα ρεκόρ που έχει σπάσει συγκρίνωντας τον εαυτό του με διεθνείς προσωπικότητες και την απήχηση που έχουν αυτές με τα δικά τους blog. Εδώ είναι και το περίεργο, από την μία να λες "είμαι τόσο θεός και λαοφιλής" κι από την άλλη "με πολεμάνε όλοι", αναφερόμενος σε 2-3 οι οποίοι του ασκήσαν κριτική (τα trolls προφανώς δεν μετρώνται). Το highlight ήταν φυσικά που έκανε post για τον λαϊκισμό ενώ την επόμενη μέρα γράφει κείμενο για το πόσο ωραίες κι έξυπνες είναι οι γυναίκες επισκέπτριες σε αντίθεση με τους άλλους τους λεχρίτες άντρες επειδή έχουν καχύποπτη στάση απέναντι του!!!

Ακόμη και σατυρικούς κι έξυπνους χαρακτηρισμούς όπως "ο Νταλάρας των blog" που του έχουν αποδοθεί, αντί (τουλάχιστον) να μην δώσει σημασία τους έχει χαρακτηρίσει υβριστικούς, προκαλώντας παραλήρημα συμπαράστασης των οπαδών του μπροστά στην συμφορά του...

Άπλετο γέλωτα φυσικά μου προκαλούν οι διαμάχες πάνω σε διάφορα θέματα, όπου αυτός και οι οπαδοί του κάνουν παραπομπές σε κείμενα ΔΙΚΑ ΤΟΥ γνωρίζοντας μάλλον ότι εκεί κρύβεται η αλήθεια!...

Τελευταία μόδα του, είναι post του στυλ "φεύγω" (δεν έχω μετρήσει πόσες φορές το έχει κάνει) για να ακούσει φυσικά το πόσο γαμάτος είναι και πόσο θα πέσει το επίπεδο του internet χωρίς αυτόν...

Όσον αφορά τον Πιτσιρίκο, τον έμαθα πολύ αργότερα αφού ασχολήθηκα με το blogging, άκουγα αποθεωτικά σχόλια, τον προσκυνούσαν όλοι, έχει γίνει μύθος του ελληνικού internet, αλλά όταν μπήκα και διάβασα το blog του δεν βρήκα ΤΙΠΟΤΕ ενδιαφέρον. Κάτι παραπομπές σε γεγονότα της επικαιρότητας και πολύ (μα πολύ) αφόρητα βαρετό meta-blogging. Δεν διαφέρει από ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ μέσο blog που υπάρχει. Το γιατί τον έχουν θεοποιήσει όλοι, με την απορία είμαι ακόμη...

Monday, November 20, 2006

Η αβάσταχτη μελαγχολία του Νοέμβρη

Κάθε χρόνο τα ίδια.

Όσοι από εσάς με γνωρίζουν σε προσωπικό επίπεδο ξέρουν την φρίκη που τρώω κάθε χρόνο, τέτοιο μήνα για ένα γεγονός που συνέβη στην προσωπική/ερωτική μου ζωή κάποια χρόνια πριν.

Φυσικά όλοι τα ξεπερνάμε κάποια στιγμή όλα αυτά. Αλλά δεν σας έχει τύχει ποτέ, ένα από τα πρωινά της ζωής σας να ξυπνήσετε με μία απίστευτη ερωτική μελαγχολία; Ίσως κάποιο όνειρο που είδα και δεν το θυμάμαι όταν ξύπνησα, ίσως ο συννεφιασμένος καιρός που αναπαράγει κάποιες ίδιες συνθήκες, ίσως απλά μου την βάρεσε στο κεφάλι...

Είναι καταπλητική η ειρωνία της ζωής, σε σημείο να αισθάνομαι τύψεις: όλοι έχουν ταυτίσει τις μέρες αυτές του Νοέμβρη με κοινωνικές γιορτές, ενώ στον δικό μου μικρόκοσμο αυτό έρχεται σε πολύ δεύτερη μοίρα απέναντι σε χαζο-ιστορίες που αφορούν μόνο εμένα.

Εκτός των άλλων είναι κι αστείο. Κάθομαι πάλι κι ακούω όλων των ειδών τα σιροπο-τράγουδα, μελαγχολώ με αναφορές φίλων σε εκείνο τον καιρό και (το χειρότερο) στην άκρη του ματιού μου διαγράφεται πάντα η μορφή της καθώς περπατώ στον δρόμο.

"I am all out of love, I am so lost without you,
I know you were right believing so long
I am all out of love, what am I without you?"


βλακείες... πίσω στην διπλωματική μου λοιπόν!
zzzzzz

Saturday, November 18, 2006

Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι ο Αντίχριστος

Πραγματικά κάνω τεμενάδες στον Χιαχβέ που ήρθαν έτσι τα πράγματα και ξανακαταπιάστηκα (μετά από 10 χρόνια αποχής) με το ποδόσφαιρο. Τί πιο ευχάριστο να χάνει η ομάδα μου 2-0, να βαράνε το τηλέφωνο μου όλα τα γλοιώδη χανουμοβαζελάκια να με εκνευρίσουν (προσφιλής πρακτική τους, που εγώ για λόγους αξιοπρέπειας ποτε δεν εφάρμοσα) και φυσικά στο τέλος η βραδιά τους να χαλάει (2-3) μαζί και η μόνη χαρά που θα μπορούσε να είχε η τιποτένια βδομαδούλα τους. Επειδή όμως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του κρέμεται αρχίσαν πάλι οι "αντικειμενικοί" να λένε για την διαιτησία του ματς, και στο μυαλό μου ήρθε ο Κόκκαλης.

Το πρώτο μάθημα που λαμβάνει ο έλληνας φίλαθλος είναι να βρίζει τον Κόκκαλη. Για διαιτησία, στημένους αγώνες, μεταγραφές κτλ. Εγώ πάω πάσο, ειλικρινά από προσωπικές έρευνες που έχω κάνει πολλά πράγματα μου βρωμάνε, από το παρελθόν του στην Στάζι μέχρι τις στρατιωτικές προμήθειες. Βέβαια, ο έλληνας οπαδός έχει φροντίσει να επεκτείνει την ευθύνη του Κόκκαλη ακόμη και για το τσουνάμι της Ινδονησίας και να την προσαρμόζει αναλόγως το κάθε κόμπλεξ και καημό του.
Για την ακρίβεια, αυτό που σιχαίνομαι περισσότερο σε αυτή την ξεφτιλισμένη κατηγορία οπαδού, του "αντι-ολυμπιακού", είναι που πιστεύουν ότι από την μία ο Κόκκαλης διαπλέκεται αλλά οι υπόλοιποι (πχ Βαρδινογιάννης, εκάστοτε προέδροι της ΑΕΚ κτλ) είναι ΑΓΙΟΙ!!! Δεν θα ξεχάσω ποτέ την "θεωρία συνομωσίας της Ριζούπολης" όπως μου την διατύπωσε ένας 50άρης βάζελος πανεπιστημιακής παρακαλώ εκπαίδευσης:
"ο (κακός, μισητός, σατανικός, διαβολικός) Κόκκαλης πλήρωσε τους (άφραγκους, παιδιά του λαού) παίκτες του ΠΑΟ για να χάσουν στη Ριζούπολη. Όταν το έμαθε ο (καλός, άγιος, παιδί της αριστεράς, του λαού, φιλέσπλαχνος, πανάγαθος) Βαρδινογιάννης, τους είπε 'κάντε ότι θέλετε, έχασα πάσα ιδέα δεν ασχολούμαι' και μετά το ματς (αφού τους άφησε να παίξουν) τους απέλυσε...". Όταν ζήτησα διευκρίνηση για το πώς άφησε ο Βαρδινογιάννης να γίνει κάτι τέτοιο, ο κύριος με διαβεβαίωσε "οι Βαρδινογιάννηδες είναι τίμιοι, δεν θέλουν να χουν σχέση με τέτοια!...."
ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ είναι αλήθεια, ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ!!!

Ααααχ κι αυτή η νοοτροπία "οι γαύροι είναι τα ισοπεδωμένα τσιράκια του Κόκκαλη, ενώ εμείς...". ΝΑΙ ΝΑΙ εσείς! Παίζουν οι άλλες ομάδες κι εσείς απαγγέλετε Μαρξ και μελετάτε Επαναστατική Θεωρία!!!

Κλείνωντας, σε αντίθεση με τους περισσότερους στην Ελλάδα, το πρόβλημα μου δεν είναι οι διοικήσεις των ομάδων, αλλά το κοινό. Οι πρόεδροι κοιτάνε τις επιχειρήσεις τους και τίποτε παραπάνω. Μετά αν οι δημοσιογράφοι είναι κόπανοι (αγράμματα γλοιώδη υποκείμενα που φανατίζουν και μετά το παίζουν άγιοι), οι φίλαθλοι ζώα (παίζω ξύλο για μία Α.Ε, εκνευρίζω/προσβάλλω τον άλλον κτλ) και υπάρχει μία νοοτροπία "αντί να περάσουμε καλά, να χαλαστούμε" τότε πράγματι πιστεύω ότι έχουμε το ποδόσφαιρο που μας αξίζει. Και να ξεκινήσεις ως φίλαθλος, αργά ή γρήγορα βουτάς στο βούρκο.

Συγχύστηκα, πάω για μπύρες.

Wednesday, November 15, 2006

Η γενιά "του Πολυτεχνείου"

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, σάπιοι 50άρηδες κοκορεύονται για τα "κατορθώματα" και το "μεγαλείο" τους σε αντίθεση με εμάς τους αλλοτροιωμένους κ μαλθακούς 20άρηδες. Κι όχι, δεν αναφέρομαι σε αυτούς που αγωνίστηκαν εκείνη την εφιαλτική νύχτα του Νοέμβρη.

15+ χρόνια που θυμάμαι αυτή την επέτειο, η ίδια απορία στο μυαλό μου: ΠΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ σε αυτό το ίδρυμα;;; ΟΠΟΙΟΝ κι αν ακούσω είτε στην τηλεόραση είτε στην καθημερινότητα μου λέει ότι αγωνίστηκε στο Πολυτεχνείο! Εγώ όσες φορές έχω πάει στο ιστορικό κτίριο στην Πατησίων δεν το έχω κόψει να χωράει πάνω από μερικές χιλιάδες άτομα... Αλλά αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό αυτών που δηλώνουν αγωνιστές, θα έπρεπε να μιλάμε για κάτι... εκατομύρια!! ΚΑΛΑ ΡΕ, αφού μαζευτήκατε τόσος λαός όχι την χούντα, την κυβέρνηση των ΗΠΑ έπρεπε να 'χατε ρίξει!...

Άαααχ αυτή η γενιά των 50άρηδων... πόσο την μισώ αυτές τις μέρες!
"Εμείς είχαμε αξίες, αγωνιστήκαμε, περάσαμε δικτατορίες, χτίσαμε περιουσίες!". Δηλαδή τί εννοούν:
-"αξίες": να χορεύουμε οlympians και να έρθει κάποια στιγμή στην Ελλάδα κι αυτή η έρμη η σεξουαλική επανάσταση γιατί δεν την παλεύουμε
-"αγωνιστήκαμε": μας είχαν είτε σε κάποιο στρατόπεδο είτε σε κάποιο τμήμα κάποιας σχολής κι απαγγέλαμε ποιηματάκια για το πόσο ωραία είναι η καράφλα του Παττακού και μας έχει μείνει κόμπλεξ. Που και που ρίχναμε τη ρουφιανιά μας.
-"περάσαμε δικατορίες": αν παρατηρήσετε σε κάποιες κουβέντες όλο και κάπου τους ξεφεύγει στην καλύτερη περίπτωση το "τότε είχαμε φτώχια, δεν καταλαβαίναμε τί γινόταν" και στην χειρότερη το "τί ωραία που ήταν στην χούντα, αισθανόσουν ασφάλεια"
-"χτίσαμε περιουσίες": ναι ναι ήρθε ο Ανδρέας κι έκανε όλη την Ελλάδα δημόσιο κι ο κάθε ΣΑΠΙΟΣ ΚΟΙΛΑΡΑΣ ΚΟΠΑΝΟΣ νεοελληνάρας μου ρχεται και μου πουλάει success story για το πως έγινε ευκατάστατος. ΡΕ ΟΥΣΤ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΛΑΜΟΓΙΑ!!! Ακόμη και τους νεκρούς της γενιάς σας ατιμάζετε!

ΚΡΑΤΑΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ ΚΛΕΙΣΤΟ,
ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ ΜΑΤΩΣΑΝΕ
ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝΕ,
ΑΝΕΡΑΣΤΟΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ
ΚΟΥΦΑΛΕΣ, ΔΕ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ
ΑΥΤΟ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΔΕ ΣΒΗΝΟΥΝ....

(Δ.Τσακνής - Νοέμβρης)

UPDATE: Ένα ακόμη μοναδικό φαινόμενο των ημερών είναι η "διαφήμηση ξύλου". Βγαίνουν όλοι στην τηλεόραση και συναγωνίζονται ποιός έφαγε τις περισσότερες ξυλιές, μπουνιές, κλωτσιές ή ποιός υπέστη τα πιο "προχωρημένα" για την εποχή βασανιστήρια. Δεν ξέρω, ίσως καλά κάνουν και τα λένε όλα αυτά, αλλά εμένα προσωπικά το όλο σκηνικό κάπως μου χτυπάει άσχημα.

Sunday, November 12, 2006

Η υποκουλτούρα των club

Μα τί καλύτερο έχεις να κάνεις Σάββατο βράδυ, από το να πας σε ένα "club-άκι" ντυμένος με ρούχα που αποφάσισαν άλλοι ότι σου πηγαίνουν, να ακούς μουσική που κάποιοι την θεωρούν "της διασκέδασης", πίνεις υγρά που κάποιοι αποφάσισαν να τα βαφτίσουν "ποτά" και να "διασκεδάζεις" έχοντας γύρω σου άτομα που θεωρούνται "καλός κόσμος";;;

Το θέμα είναι καθαρά ψυχαναγκαστικό. Για την ακρίβεια είναι κοινή παραδοχή ότι ελάχιστοι πηγαίνουν στα club επειδή τους αρέσει το περιβάλλον. Απλά σκέφτονται ότι "εκεί είναι ο κόσμος, εκεί χτυπάει ο παλμός της πόλης, άρα εκεί είναι η διασκέδαση". Δικαιολογημένα βέβαια, γιατί η νυχτερινή έξοδος συνδέεται άρρικτα με το socializing και την κομπλεξική ανάγκη "να αισθανθώ ότι υπάρχω". Ας μην συνεχίσω γενικόλογα να επιχειρηματολογώ κατά των club, τα επιχειρήματα είναι γνωστά και τα περισσότερα κλισέ πλέον. Ας μείνω στο γεγονός που συνέβη χτες και με έβαλε για άλλη μία φορά σε σκέψεις για το πόσο μπορείς να ρίξεις την αξιοπρέπεια σου προκειμένου να "αισθανθείς ότι υπάρχεις".

Ένα κομμάτι της παρέας μου χτες αποφάσισε να πάει σε ένα γνωστό club των Χανίων. Το τραγικό λάθος τους ήταν ότι δεν πήραν (έστω μία από) τις κοπέλες της παρέας μας μαζί τους. Πάνε να μπουν στο μαγαζί, κι ο γνωστός νεάτερνταλ στην είσοδο τους λέει ότι το μαγαζί είναι γεμάτο. Φυσικά ταυτόχρονα μία παρέα με κοπέλες έμπαινε εκείνη τη στιγμή. "Φάγαμε πόρτα ρε γαμώτο" είπαν οι δικοί μου...

Γιατί να πατάει κανείς σε μαγαζιά που έχουν τέτοιες πολιτικές (σχεδόν όλα δηλαδή);;; Αν δεν είσαι ο γκομενοφύλακας δεν μπαίνεις μέσα δηλαδή; Από νομική σκοπιά ξέρω ότι καμμία επιχείρηση δεν έχει δικαίωμα να κάνει διακρίσεις για το ποιός θα είναι ο πελάτης της. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό όλοι το θεωρούν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ κι αποδεκτό!!! Αυτή είναι η κακομοιριά του κόσμου: βάζουν έναν ηλίθιο να κρίνει αν είσαι "άξιος" να ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ σου κάπου, κι εσυ το ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ!!!

Δεν θα ξεχάσω σε ένα (πριν πολλά χρόνια) "μούρικο" club του Ρεθύμνου, που υπήρχαν δύο πόρτες. Από την μία έμπαινε ο "λαουτζίκος" και από την άλλη έμπαιναν όσοι έρχονταν με κάμπριο-ξανθιά bimbo-κτλ. Και το χειρότερο από όλα, δεν ήταν λίγοι συμμαθητές μου που ήλπιζαν μία μέρα "να μπορούμε να μπαίνουμε από την άλλη πόρτα"!!!! Η ξεφτίλα και η κατάντια στο απόγειο της! Αν ήμουν μαρξιστής θα μπορούσα να γράψω ολόκληρη πραγματεία για την σημειολογία αυτής της πολιτικής!!!

Τί κι αν παραμένω πιστός στο παλιό καλό μπαράκι της παρέας; Τί κι αν έχω περάσει πολύ καλύτερα σε αυτά με την παρέα μου σε αντίθεση με άλλους που "βαράνε σκοπιά" μέσα σε ένα club ελπίζοντας να δει κανείς το σακάκι τους; Τί κι αν κάνουμε ότι είδους χαβαλέ γουστάρουμε χωρίς να ανησυχούμε αν δε θα φανούμε "κυριλέ και μούρηδες"; Τί κι αν έχω γνωρίσει πολύ περισσότερες κοπέλες σε μπαράκια παρέας από άλλους φίλους που τους τρέχουν τα σάλια κοιτώντας την κάθε αναγνώστρια cosmopolitan που το παίζει "θεά του club" σνομπάρωντας τους πάντες; Τί κι αν πίνουμε φυσιολογικά ποτά και πληρώνουμε τα μισά ενώ οι άλλοι συμβάλουν στο ξέπλυμα χρήματος του κάθε νταβά της νύχτας;

Αυτό που θέλει ο άνθρωπος είναι να ανήκει σε "μεγάλο κοπάδι", να "αισθάνεται ότι υπάρχει". Κι αν το club-άκι δεν τον θεωρεί άξιο, να ρίξει ακόμη περισσότερο την αξιοπρέπεια του, να συρθεί στα πόδια του κάθε πορτιέρη και να ξαναπροσπαθήσει...

Saturday, November 11, 2006

Πολυτεχνείο Κρήτης: Καφενείο γίναμε ρεεεε

Όπως θα πληροφορηθήκατε από τις ειδήσεις, φοιτητές χθες απέκλεισαν το κτίριο της πρυτανείας εγλωβίζοντας μέσα καθηγητές και πρύτανη προκειμένου να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους. Όμως όσο δίκαια κι αν είναι τα αιτήματα σου (που στην συγκεκριμμένη περίπτωση όσα από τα αιτήματα γνωρίζω ήταν), όταν προβαίνεις σε τέτοιες ενέργειες στην καλύτερη περίπτωση χάνεις το δίκιο σου. Καλά, μιλάμε ως φοιτητές για φασισμό, κατάργηση του ασύλου και τρομοκρατία όταν προβαίνουμε σε τέτοιες ενέργειες;;; Μα είμαστε σοβαροί;

Κι αμ μη τι άλλο, το ίδρυμα έγινε βορά για τα αρπαχτικά του εκάστοτε δελτίου της τηλεοπτικής ζούγκλας. "Τί μάθημα γίνεται σε αυτό το ίδρυμα", "είστε υπο διάλυση" κτλ κτλ Ένας συμπαθής συνάδελφος (αλλά εντελώς λάθος στις μεθόδους του) που βγήκε στο mega να υποστηρίξει τα αιτήματα των φοιτητών, το μόνο που έκανε ήταν να προσπαθεί άγαρμπα να αποφύγει την προφανή ερώτηση: "γιατί τους κλειδώσατε μέσα τους καθηγητές;;;" Φίλε συνάδελφε, δημοσιογράφοι "παλιές πουτάνες" όπως ο Καψής και ο Καμπουράκης δεν είναι κοινό γενικής συνέλευσης να μπορείς να λες ότι θες χωρίς αντ-ερωτήσεις...

Και για το θέμα της κατάληψης, δεν έχω καταλάβει αφού έγινε ψήφισμα την προηγούμενη βδομάδα κατά αυτής της μεθόδου, γιατί συνεχίζουν να κάνουν γενικές συνελεύσεις με το θέμα αυτό;; Μέχρι να βαρεθούμε να πηγαίνουμε στην συνέλευση να καταψηφίζουμε την πρόταση για κατάληψη;

Είναι πολύ μεγάλο κρίμα, επειδή τους γνωρίζω τους περισσότερους συναδέλφους που έκαναν την συγκεκριμμένη ενέργεια, και ξέρω από συζητήσεις μαζί τους ότι έχουν καλές προθέσεις (κάποιους τους έχω ψηφίσει μάλιστα), να καταστρέφουν το δίκιο αιτημάτων που αφορούν όλο το κίνημα.

Wednesday, November 08, 2006

Ελευθεροτυπία: η μεγαλύτερη πατσαβουροφυλλάδα

Η Ελευθεροτυπία (ή βαζελοτυπία, πασοκοτυπία, ρουφιανοτυπία κτλ) έχει ένα αξιέπαινο χαρακτηριστικό: όσο και να προσπαθείς να βρεις λέξεις να την κράξεις, αυτή θα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από εσένα. Και τί εννοώ:

Μας κάλεσε να πολεμήσουμε στο πλευρό της Χεζμπολάχ, να κλείσουμε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, να ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές, να βάλουμε το βαζελο-κασετοφωνάκι "ο Ολυμπιακός είναι γερασμένη ομάδα" κτλ, κι όλα αυτά μόνο τους τελευταίους μήνες! Και πάνω που θέλω να συνέλθω από αυτό το overdose αλητείας, μου ρίχνει το τελειωτικό χτύπημα.

Για την ακρίβεια, φαντάζομαι την συντακτική ομάδα της Ε μαζεμένη γύρω από το τραπέζι να αναρωτιούνται: "πόσο καραγκιόζηδες μπορούμε να γίνουμε ακόμη;;;". Η απάντηση ήρθε με επιστροφή σε παλιές καλές συνταγές των ΜΜΕ: δημοσιεύουμε το κείμενο που "έγραψε" ένα παιδάκι, γεμάτο ελεηνά κλισέ και νεοελληνικές παπαριές και δηλώνουμε δημόσια το πόσο σοκαριστήκαμε κι ευαισθητοποιηθήκαμε από την λαμπρότητα αυτού του παιδιού (που θα 'χει κάνα μπάρμπα που δουλεύει στην Ε κι η μάνα του ήθελε να κάνει τις γειτόνισσες να σκυλιάσουν από τη ζήλια τους, αλλά αν το πούμε αυτό είμαστε φασίστες κτλ κτλ κτλ)

Διαβάζοντας το κείμενο, δεν ξέρω αν θα πρέπει να κλάψω ή να γελάσω:
- Κλισέ του στυλ "την παλιά εποχή οι γονείς είχαν επαφή με τα παιδιά". Ναι ναι ναι, η σημερινή εποχή με την αλλοτροίωση της τεχνολογίας κτλ κτλ Τί πρωτότυπο! Αχ εκείνες οι παλιές εποχές... Τι ωραίες συζητήσεις κάναν οι οικογένειες όλη μέρα στα χωράφια ή στα χαρακώματα κανενός παγκοσμίου πολέμου... η πατρική σοφία πως μεταλαμπαδευόταν βάζοντας τα παιδάκια από 7 χρονών να σπάνε πέτρες στο λιοπύρι... Ευτυχώς που ο μικρός είναι ο highlander και μας μεταφέρει τις εμπειρίες του από εκείνους τους καιρούς!...

-Αααχ μετά το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί... Άνοιξε η μάνα του τον μπαμπινιώτη και του είπε να βάλει ωραίες λέξεις για να προσκυνήσουμε όλοι την πολυπλοκότητα της σκέψης του... Έβαλε μετά και 1-2 ατάκες 13χρονού για να γίνει πιστευτό...

-Αααχ και πάλι ααααχ με τα λογοτεχνικά του γούστα. Αγανακτά γιατί δεν διαβάζουν στα παιδιά οι γονείς έργα Ρίτσου, Σεφέρη, Ελύτη, Καβάφη... Ξέρω γω, ας πάνε να τα ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ τα ίδια από κάνα βιβλιοπωλείο;;;; ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;;
Εμείς δηλαδή οι υπόλοιποι που δεν κρεμόμασταν από σχολείο κ γονείς να βρούμε ενδιαφέροντα τί είμαστε; α ξέχασα, φασίστες.

ΣΥΚΛΟΝΙΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ γράφει σήμερα η πατσαβουροφυλλάδα αυτό το συνονθύλευμα ποζεριάς, κλισέ και προσπάθειας για προβολή "υψηλής κουλτούρας"... ΧΕΣΤΗΚΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ' ΑΛΩΝΙ λέω εγώ!
Έλεος πια ρε παιδιά, τόσο καραγκιοζιλίκι δεν το αντέχει ο οργανισμός μου!

Tuesday, November 07, 2006

Το φοιτητικό άσυλο που ποτέ δεν υπήρξε, και η υποκρισία της Αριστεράς

Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για την αναπροσαρμογή του φοιτητικού άσυλου, έτσι ώστε οι διαδικασίες άρσης του να γίνονται πιο ευέλικτες σε περίπτωση τέλεσης εγκληματικών πράξεων μέσα σε ένα ίδρυμα. Φυσικά, σύσσωμος ο κόσμος των συντηρητικών παρατάξεων έσπευσε να καταδικάσει την ιδέα αυτή, πλασάρωντας μας τις γνωστές λαϊκίστικες δοξασίες του.

Το φοιτητικό άσυλο είναι ένας από τους λαμπρότερους θεσμούς μία δημοκρατικής κοινωνίας. Προβλέπει την προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών μέσα σε ένα ίδρυμα, την ενθάρυνση της μάχης των απόψεων στην αρένα του υγειούς ακαδημαϊκού ή πολιτικού διαλόγου και την εγγύηση ότι ανεξαρτήτως των απόψεων που επικρατούν στην υπόλοιπη κοινωνία, πάντα θα υπάρχει χώρος για τον κάθε ένα από μας να εκφράζει τις δικές του.

Εγώ προσωπικά αν και φοιτητής ακόμη, έχω ιδιαίτερα έντονη συναίσθηση ότι ανήκω στην ακαδημαϊκή κοινότητα (για την ακρίβεια ελπίζω να συνεχίσω την καριέρα μου κι ως ακαδημαϊκός καθηγητής/ερευνητής) και είμαι ιδιαίτερα περήφανος για τα κεκτημένα των προκατόχων που, που ένα από αυτά είναι το άσυλο. Δυστυχώς την ίδια άποψη με εμένα συμμερίζονται και κάποιοι άλλοι, για διαφορετικούς όμως λόγους.

Το άσυλο δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ. Ας μην πάμε πολύ πίσω στο χρόνο, ας λάβουμε υπόψη μας μόνο την περίοδο της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα. Για ποιά ελεύθερη διακίνηση ιδεών μιλάμε όταν το ΚΚΕ αποτρέπει επιστημονικά συνέδρια, επαγγελματικά σεμινάρια, μέχρι και απλές παρουσιάσεις βιβλίων;;; Για ποιά ελευθερία έρευνας μιλάμε όταν οι ερευνητές που δουλεύουν στο ίδρυμα δεν μπορούν να πάνε στο γραφείο τους επειδή το ίδρυμα είναι υπο κατάληψη; Για ποιά προστασία από την βία των "μπάτσων-γουρουνιών" μιλάμε όταν τα πρωτοπαλίκαρα του "αναρχισμού" μπουκάρουν και καταστρέφουν εξοπλισμό του ιδρύματος;;;

Το άσυλο στην σημερινή του μορφή το μόνο που προστατεύει είναι την κατάχρηση του.

Τα επιχειρήματα των αριστεριστών είναι όσο πιο βλακώδη γίνεται (όπως τα άκουσα στην τηλεόραση από εκπροσώπους φοιτητικών κομμάτων):
"Θα κάνουν ΝΤΟΥ οι μπάτσοι στις γενικές συνελεύσεις" (πόσο ΜΑ ΠΟΣΟ θα σας βόλευε αυτό!!!)
"Θα υπάρχει αστυνομοκρατία στο ίδρυμα" (θα εκτελούν όποιον φοιτητή κάνει αφισοκόλληση)
"Θα ελέγχει την έρευνα το κράτος" (συγγνώμη, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΊΤΕ ΕΣΕΙΣ;;;)

Το μόνο, όχι σοβαρό, αλλά προσγειωμένο επιχείρημα αριστεριστή που άκουσα ήταν:
"Δεν θα μπορεί η Κινηματογραφική Ομάδα της σχολής να κάνει προβολή αντιγραμμένων ταινιών"

Χαχαχαχα λέτε να κάνουν ΝΤΟΥ οι μπάτσοι ενώ βλέπουμε την τελευταία ταινία του Αρονόφσκυ;

Sunday, November 05, 2006

Κρεμάλα στο Σαντάμ: μήπως δεν είναι και η καλύτερη ιδέα;;;

Σήμερα ανακοινώθηκε η απόφαση του δικαστηρίου για την καταδίκη του Χουσεϊν σε θάνατο. Καταδικάζω την απόφαση αυτή, όχι γιατί τον θεωρώ "ήρωα" όπως κάποιοι λαϊκιστές υπάνθρωποι του αριστερίστικου (και μη) κόσμου, αλλά γιατί τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα θα βλάψει τις προσπάθειες σταθερότητας της περιοχής.

Καταρχάς, στον Χουσεϊν ως πρόσωπο δεν νομίζω ότι του άξιζε κάτι καλύτερο. Ήταν ένας αδίστακτος άνθρωπος που πράγματι έπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, είτε μόνος του, είτε με την βοήθεια των αμερικάνων (όχι κύριε αριστεριστή ελληνάρα, δεν είναι ο λαϊκός ήρωας που νομίζεις), είτε άλλων ομοϊδεατών του. Παρ' όλα αυτά, αφού έκανε ότι έκανε αυτό που μετράει πλέον είναι το συμφέρον του Ιράκ απο εδώ κι έπειτα.

Καταρχάς οι αμερικάνοι δεν έφτιαξαν Σύνταγμα για το Ιράκ, με γνώμονα τις δυτικές αξίες κι ελευθερίες; Από που κι ως που λοιπόν προβλέπεται θανατική ποινή; Να προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο δεν νομίζω... Η πρώτη λοιπόν μέγιστη αποτυχία του "εκδημοκρατισμού" του Ιράκ.

Δεύτερον, ο Χουσεϊν έγινε πλέον μάρτυρας. Το όνομα του θα γραφτεί με χρυσά γράμματα για το πώς δικάστηκε κι εκτελέστηκε σε μία δίκη μαϊμού, αφού πρώτα οι αμερικάνοι επιτέθηκαν στη χώρα του με αβάσιμα στοιχεία για κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής.

Τρίτον, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να κρατιούνται ζωντανοί για πάμπολους λόγους τεχνικής φύσεως, από την ιστορική έρευνα μέχρι την ψυχιατρική ανάλυση.

και
Τέταρτον, ο λόγος που καταδικάστηκε ήταν η σφαγή περίπου 100 ανθρώπων μετά από μία απόπειρα δολοφονίας εις βάρος του. Συγγνώμη, ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ έκανε σε όλη του την "σταδιοδρομία" ως δικτάτορας; Ή μήπως τα αμερικάνικα χημικά που έριχνε στους κούρδους τα ξεχάσαμε;

UPDATE: μέγιστη παράλειψη μου είναι η χρονική σύμπτωση της απόφασης του δικαστηρίου με τις "μίνι" εκλογές στις ΗΠΑ. Πόσο επιρρεάζει μία τέτοια απόφαση το εκλογικό αποτέλεσμα;

Friday, November 03, 2006

Χειρωνακτικές VS Πνευματικές εργασίες: ποιός είναι πιο μάγκας;

Στην Ελλάδα όσο και να θέλουμε να μην δουλεύουμε (ψευτοεπιχειρήματα του στυλ δουλειά = δουλεία κτλ), υπάρχει ένα στερεότυπο το οποίο όλοι προσπαθούν με πάθος να το προσεταιριστούν: αυτό του "παιδιού του λαού". Αν και το παραπάνω έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, όσον αφορά τον εργασιακό τομέα αφορά τον ελληνάρα που κάνει μία χειρονακτική εργασία και για κάποιο λόγο είναι καλύτερος από όλους τους υπόλοιπους φλώρους.

Δεν θα μπορούσα για την βαθύτερη κατανόηση του θέματος από τους αναγνώστες μου να μην παραθέσω συζητήσεις που έχω κάνει με τέτοιους ανθρώπους. Όταν δούλευα full-time προγραμματιστής, συνήθιζα να χτυπάω βάρδιες 9 το πρωί με 9 το βράδυ προκειμένου να τελειώσω ένα απαιτητικό project πριν ξεκινήσει η εξεταστική στο Πολυτεχνείο. Μία φορά που έκανα το λάθος να αναφέρω σε κάποια άτομα το πόσο κουραστικό είναι αυτό, μόνο που δεν με σκότωσαν. Μου ανέφεραν ότι κάθομαι σε ένα γραφειάκι και "βαράω κουμπιά" όλη μέρα, σε αντίθεση με αυτούς που "λερώνουν τα χέρια τους" δουλεύωντας ως τεχνίτες ή σερβιτόροι/barman. Επιπλέον μου παρέθεσαν το πόσο φλώροι είμαστε εμείς του ακαδημαϊκού κόσμου, που όλη μέρα γράφουμε "εργασιούλες" και "ζούμε στην ανετίλα".

Τί να πρωτοαντιπαραθέσεις σε αυτά! Καταρχάς ότι τα άτομα είναι τόσο ΣΤΟΥΡΝΟΙ και το λιώσιμο που τρώω στον υπολογιστή να γράψω από το μηδέν ένα επαγγελματικό πρόγραμμα το εκλαμβάνουν ως "πατάω κουμπάκια"; Ή μήπως ότι όταν εγώ 17 χρονών αγοράκι έβγαζα άσπρες τρίχες με τα άγχη κάθε λογής εξετάσεων ενώ αυτοί πίναν καφέδες και κόβαν βόλτες με μηχανάκια;;; Ή μήπως το έργο που παράγω εγώ επειδή είναι "άυλο" δεν έχει ουσία σε σχέση με αυτό του τεχνίτη ή του σερβιτόρου;;; Α, και ποιός μίλησε για "ανετίλα"; Πόσοι είναι οι συμφοιτητές μου που κρέμονται κάθε χρόνο από μία υποτροφία ή επιδότηση;

Όμως ακόμη και στο Πολυτεχνείο τα ίδια έχω παρατηρήσει σε άλλη κλίμακα. Οι μεγαλύτεροι κομπλεξικοί κόπανοι που έχω γνωρίσει στη σχολή μου κάνουν μαθήματα μηχανολογίας (όσοι σπουδάζουν στο ίδιο ίδρυμα με μένα τους ξέρουν καλά!!). Δεν παραλείπουν σε κάθε εργαστηριακό μάθημα να μας τονίσουν ότι "αν δεν λερώσεις τα χέρια σου με γράσο" δεν νοήται δουλειά, ενώ συνέχεια μας παραθέτουν "εμπειρίες" από το Ξανθόπουλος-like παρελθόν τους (ξέρετε, του στύλ "τόρναρα μία μπιέλα ενώ ταυτόχρονα έκανα όργιο με 10 γκόμενες, έπινα 20 μπουκάλια johnny walker κι έστελνα λεφτά στη μάνα).

Ποτέ δεν πρέπει να παραλείπουμε την κοινωνική κατακραυγή που τρώει ένας άντρας όταν δεν είναι (από 5 χρονών το πολύ!) καλός στις "δουλειές": να βοηθά στην οικοδομή, στο χωράφι, στα μαστορέματα του σπιτιού, στα βαψίματα κτλ. "Είναι φλώρο-μπεμπές και θα πουστέψει!" θα τονίσει με σιγουριά ο κάθε βόσκακας που σέβεται τον εαυτό του.

Είναι πραγματικά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ το πως κάνουν κύκλους οι νοοτροπίες της κοινωνίας. Παλιά αν ήσουν υπάλληλος είχες όλη την κοινωνική καταξίωση, ενώ τους χειρωνακτικούς τους σνόμπαραν ανελλιπώς. Σήμερα, ο κάθε ελληναράς θα σου τονίσει την διαφορά "αντρίλας" μεταξύ του "μάστορα" και του "χαρτογιακά"...

Wednesday, November 01, 2006

Καυτές μαθήτριες, σεξ και βία (και τα κινητά μην ξεχνάμε)

Τίτλο τσόντας θυμίζουν τα θέματα των δελτίων ειδήσεων τις μέρες αυτές.

Η πολιτική παράμετρος του θέματος των καταλήψεων γρήγορα ξεφούσκωσε για χάρη κάποιας άλλης η οποία είναι σαφώς πιο πιασάρικη: της σεξουαλικής. Οι δημοσιογράφοι χτύπησαν φλέβα χρυσού: το τρίπτυχο μαθήτρια-βουλγάρα-σεξ που αποτελεί εκρηκτικό μείγμα στο μυαλό του κάθε ξεμωραμένου σάπιου τηλεθεατή (ανεξαρτήτως φύλου) αν παρουσιαστεί ως είδηση είναι φυσικό να κάνει πάταγο.

Ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει τί έγινε. Απαξιώ να ασχοληθώ με ένα θέμα το οποίο δεν προσφέρεται παρα μόνο ως υλικό για φαντασίωση στους κανίβαλλους του τηλεοπτικού κοινού. Επιπλέον, δεν μπορώ (πλεον) να ακούω επιχειρηματολογίες για το πόσο κακά είναι τα κινητά και πόσο διαφθείρει η τεχνολογία την (λαμπρή) ελληνική νεολαία. Αυτό που συμβαίνει είναι βόθρος, πως να το κάνουμε.

Το ότι οι μαθήτριες την έχουν δει Paris Hilton, το έχω θίξει σε παλαιότερο post μου κι είναι μία άλλη ιστορία. Επιπλέον, το ότι είναι βουλγάρα δεν σημαίνει ότι ότι έγινε, είχε ρατσιστικές προεκτάσεις. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι το μόνο καλό που θα έβγαινε από αυτή την ιστορία των κινητοποιήσεων, δηλαδή ο δημόσιος διάλογος σε θέματα παιδείας, εκφυλίστικε σε τατιανο-εκπομπή γαργαλιστικού περιεχομένου.

Του χρόνου πάλι.

Monday, October 30, 2006

Μία παρέμβαση στο "αλάθητο" του Τζίμη Πανούση

Τον Τζιμάκο τον εκτιμώ όσο λίγους έλληνες καλλιτέχνες. Κανείς άλλος δεν κατάφερε τόσο ισοπεδωτικά να αποδομήσει κοινωνικά αρχέτυπα της σύγχρονης Ελλάδος. Παράλληλα είναι τρομερός μουσικός και φωνάρα από τις λίγες.

Στο συγκεκριμμένο θέμα των ημερών, είναι προφανές ότι έχει όλα τα δίκια με το μέρος του. Βασικά δεν τίθεται καν θέμα, για κάτι που έχει κατοχυρωθεί νομικά κι έχεις μοναδικό αντίπαλο μία παρέα από γριούλες. Ακόμη κι οι τρισάθλιοι Χριστόδουλος κ Ψωμιάδης αντέδρασαν χλιαρά στο θέμα. Αντίθετα, με αφορμή την παράσταση του Πανούση βγήκαν όλοι και το παίζουν προασπιστές της ελευθερίας.

Που είσασταν όλοι εσείς οι λαϊκιστές πολιτικάντηδες/ψευτοκαλλιτέχνες/ρήτορες της καφετέριας στην συγκέντρωση του Συντάγματος για τις ταυτότητες; Πού είσασταν στις θηριωδίες του euro2004; Στην επίθεση κατά της έκθεσης Outlook; Πού είσασταν στην (ακόμη κ σήμερα) λογοκρισία του "Χριστός Ξανασταυρώνεται", του "Μν", ή στην προπαγάνδα κατά των συναυλιών του Marilyn Manson ή των Slipknot; Τώρα που έχετε αντίπαλους μία ντουζίνα γιαγιούλες κ σύμμαχο έναν γαμώ-τα-άτομα-καλλιτέχνη, μου γίνατε όλοι μάγκες;;;;

Ακόμη κι ο συμπαθέστατος Τζιμάκος δεν γίνεται ξαφνικά ο "μαχητής της ελευθερίας". Οι (δικαστικές) μάχες του υπερ της ελευθερίας της Τέχνης μπορούν να αντισταθμίσουν το κτηνώδες σχόλιο του πάνω στις τρομοκρατικές επιθέσης στο μετρό του Λονδίνου "ευτυχώς που υπάρχει μία χούφτα άραβες και σώνει την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας";;;

Η ελευθερία του λόγου είναι αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι προκύπτει από μία γενικότερη οικουμενική αξία, αυτήν του Ορθολογισμού. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, ούτε να χρήζει "πατριάρχες" της κι αλάθητα.

Friday, October 27, 2006

Κατανοώντας τον φεμινισμό, μέρος Α'

καταρχάς, συνιστώ να τσεκάρετε το blog ενός κολλητού, του taliesin, που επέστρεψε δρυμίτερος στο μάχιμο διαδικτυακό ranting.

Με την πάροδο των χρόνων, δεν άλλαξε τόσο η θέση της γυναίκας στην κοινωνία όσο η αντίληψη για την ίδια τη γυναίκα.

Αν πάμε πίσω στις αρχές του προηγούμενου αιώνα παρατηρούμε τις γυναίκες να διεκδικούν στοιχειώδη ατομικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην δουλειά, στην ψήφο και την γενικότερη χειραφέτηση τους. Το πώς στερήθηκαν των δικαιωμάτων τους αυτών από την αρχή της Ιστορίας, είναι ένα μεγάλο θέμα. Αν και οι περισσότεροι εμμένουν στην άποψη "φταίνε οι κακοί και διαβολικοί άντρες που φτιάχνουν βόμβες και καταστρέφουν την ανθρωπότητα επειδή έχουν κόμπλεξ απέναντι στις γυναίκες κι οιδιπόδεια συμπλέγματα", οι πραγματικοί λόγοι είναι πολύ περίπλοκοι και πάνε πίσω στα βάθη του χρόνου, με βάση το πώς δομήθηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες.

Όπως και να 'χει, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι μεγάλοι αυτοί αγώνες των γυναικών όχι μόνο έδωσαν στις γυναίκες την χαμένη τους κοινωνική αξιοπρέπεια, αλλά έδωσαν και το έναυσμα για γενικότερους αγώνες υπερ καταπιεσμένων ομάδων πληθυσμού, γεννώντας εν τέλει μεγάλα κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως πχ υπερ των δικαιωμάτων του παιδιού.

Το μεγαλειώδες αυτό κίνημα του 20ου αιώνα, έμελλε να ξεφτιλιστεί από κομμάτια της χίπικης κουλτούρας των δεκαετιών του '60-'70. Κάτι ανέραστες λεσβίες, βασισμένες στο (αναφαίρετο κατα τα άλλα) δικαίωμα του "λέω ότι μου κατέβει" και με βάση τις κακές εμπειρίες την ανθρωπότητας από τους παγκόσμιους πολέμους, δημιούργησαν ένα κίνημα που επιρρέασε όσο κανένα άλλο την pop-υποκουλτούρα καφετέριας: τον μετα-φεμινισμό.
Παίρνοντας ψευτο-επιστημονικές θεωρίες, πετσοκόβοντας στατιστικά δεδομένα, βάζοντας μπόλικο λαϊκισμό κ ρατσιστικό μένος, οδήγησαν την τότε εποχή να πιστέψει ότι για όλα τα δεινά του κόσμου ευθύνονται οι άντρες, οι οποίοι είναι κάτι κατώτερα όντα που καταπίεζαν τις γυναίκες τόσα χρόνια. Πολλές από αυτές τις φεμινίστριες υποστήριζαν ότι το ανδρικό μόριο δεν προκαλεί ικανοποίηση στην γυναίκα, ενώ άλλες πρότειναν δραστικά μέτρα όπως "παρθενογενέσεις" κ εξάλειψη των αντρών. Αξίζει να σημειωθεί ότι δοξασίες τέτοιες έχουν περάσει στα σχολεία, όπου πολλές "καθηγήτριες" μου στο γυμνάσιο δεν παρέλειπαν να αναφέρουν τα παραπάνω σε μαθήματα βιολογίας ή κοινωνιολογίας. Ο υποψιασμένος παρατηρητής σίγουρα θα εντοπίσει την πλήρη αναλογία του παραπάνω με δοξασίες άλλων ακραίων κινημάτων όπως πχ του ναζισμού (οι κακοί είναι οι εβραίοι οι οποίοι καταπιέζουν τους λευκούς).

Αν ο χίπικος μετα-φεμινισμός βασιζόταν σε κοινωνιολογικές ή ιατρικές διαστρεβλώσεις, ο σημερινός μετα-φεμινισμός έχει δώσει μεταφυσικές προεκτάσεις στις δοξασίες του. Για παράδειγμα ο "Κώδικας Ντα Βίντσι" δημιούργησε ορδές από αναγνώστριες cosmopolitan, κατίνες, λεσβίες και μπακούρηδες οι οποίοι ενστερνίστηκαν θεωρίες για θεότητες κ ανώτερα θηλυκά. Φυσικά, τα ψευτοεπιστημονικά τσιτάτα του στυλ "οι γυναίκες έχουν στήθος, οι άντρες μόνο θήλες, άρα οι άντρες είναι ατροφικές γυναίκες" έχουν μείνει, αλλά πλέον τεκμηριώνονται με την κάθε σκοταδιστική παραθρησκευτική δοξασία. Η ταύτιση του μεταφεμινισμού με την παραθρησκειολογία είναι ιδιοφυής, αφού ο κύριος αντίλογος έρχεται από την Εκκλησία, η οποία όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών δεν έχει κανένα λόγο να μιλάει. Έτσι επιβεβαιώνεται.

Εύλογο ερώτημα είναι πως αυτές οι εξωφρενικές δοξασίες δεν απορρίφθηκαν από την κοινωνία με το πέρασμα των χρόνων και την αναμφισβήτητη εξέλιξη της. Η απάντηση στο επόμενο επεισόδιο...


Wednesday, October 25, 2006

Ντέρμπυ κορυφής στο ΠΑΣΟΚ

Με μία κίνηση βγαλμένη από τον Ηγεμόνα του Μακιαβέλι ο Γ. Παπανδρέου χτύπησε τον Ε.Βενιζέλο κατά την συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.
Εκμεταλλευόμενος την βιασύνη του Βενιζέλου να αναλάβει την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε τον στενό του κύκλο να επιτεθούν στην Βενιζέλο τσιτώνοντας τον να κάνει αυτός την στραβή κίνηση.
Ο Βενιζέλος όμως επιβεβαιώνει ότι είναι υπερβολικά έξυπνος. Αντι να βγει στην αντεπίθεση ανοίγωντας την πολιτική του ατζέντα, πήρε μία καθαρά αμυντική στάση, ως ένα απλό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που δέχτηκε επίθεση από το πουθενά.
Ο Παπανδρέου έχει θέσει στόχο να "φάει" τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα οποία θυμίζουν το σκοτεινό παρελθόν της παράταξης, αλλά και αυτούς τους οποίους δεν τον ακολουθούν. Το κάνει όμως με τον εντελώς λάθος τρόπο. Ενώ υπάρχουν ξεκάθαρα πρόσωπα τα οποία πρέπει να φύγουν (Τσοχατζόπουλος, Παπαντωνίου, Λαλιώτης, ακόμη και στελέχη όπως ο ακίνδυνος αλλά εντελώς καραγκιόζης Κουλούρης) ο Γιώργος προτιμά να βάλλεται κατά στόχων που απειλούν την δικιά του θέση εξουσίας.

Ο Παπανδρέου απέτυχε ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Φυσικά κι όχι λόγω δημοσκοπήσεων ή ότι δεν έχει ρητορεία μπαλκονιού. Αλλά γιατί ενώ είχε μία προσωπικότητα, έναν χαρακτήρα και μία πολιτική θέση, τα θυσίασε στον βωμό του λαϊκισμού και της παλαιο-ΠΑΣΟΚ-ικής ρητορείας. Εγώ θα ήθελα έναν πολιτικό χαμηλών τόνων, συνεπή στις ιδέες του κι ανανεωτικό ως αντίπαλο δέος στο επικοινωνιακό μεγαθήριο της ΝΔ.

Τον Βενιζέλο αν κι όπως προανέφερα τον θεωρώ τρομερά έξυπνο, δεν θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερος πολιτικός από ότι ο Παπανδρέου. Μπορεί να είναι κορυφαίος συνταγματολόγος, να είναι άπιαστος ρήτορας, να γνωρίζει βαθιά το πως κινούνται τα νήματα της μικρο-πολιτικής στην Ελλάδα, αλλά ως εκεί. Πολύ μπλα-πλα κι ουσία μηδέν.

Ο παλιός Γιώργος ήταν η μόνη ελπίδα της χώρας για έναν πολιτισμένο και συνεπή πολιτικό λόγο. Ο καινούργιος wanna-be-Ανδρέας Παπανδρέου δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην πολιτική ζωή του τόπου. Τα ηνία του κόμματος αργά η γρήγορα θα τα αναλάβει ο Βενιζέλος (αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις κινήσεις της έτερου δελφίνου στην ΝΔ Ντόρας) κι αν και τότε θα έχουμε μία πολιτική μάχη μεγατόνων, το πολιτικό αποτέλεσμα θα είναι και πάλι μηδαμινό.

Monday, October 23, 2006

Μαθητικές καταλήψεις: δώστε ένα χέρι ξύλο στα ζωντόβολα!!!

Τον τελευταίο καιρό στα παράθυρα των ειδήσεων συχνάζουν (πλάι στο κάθε λογής κοπρόσκυλο εκπαιδευτικό) και οι γνωστοί κουραδόμαγκες-ψευτοεπαναστάτες μαθητικοί εκπρόσωποι. Όταν τους γίνεται η εύλογη ερώτηση "γιατί κάνετε κατάληψη", ορίστε τί απαντάνε (με τα χίλια ζόρια κι αφού έχουν προσπαθήσει να αλλάξουν το θέμα):

-Πρωταρχικό αίτημα: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΒΑΣΗΣ ΤΟΥ 10!!! Δεν είναι στο πολύ μακρινό παρελθόν η εποχή των πανελληνίων μου και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι ΟΠΟΙΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 10 ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΟΙΞΕΙ ΒΙΒΛΙΟ. Και θέλουν τον κάθε στούρνο να τον κάνουν κι απόφοιτο ΑΕΙ;;;

- "Κατάργηση του άρθρου 16" !!!!!!!!!!!!! Και σαν να μην έφτανε αυτό, όταν τους ρωτάνε δεν ξέρουν καν τί είναι!!!!

- "Ικανοποίηση των αιτημάτων των καθηγητών". Ο δημοσιογράφος τους ρωτάει γιατί, κι ιδού η απάντηση: θα γυρίσουν στα σχολεία ταπεινωμένοι και δεν θα κάνουν καλό μάθημα!!!!!!

Συνοψίζοντας τα παραπάνω ιδού η γνώμη μου για τις μαθητικές κινητοποιήσεις: η πλειοψηφία των μαθητών καλά κάνει και δεν παίρνει θέση, ας ξεκουραστεί λίγο από τις απάνθρωπες υποχρεώσεις (φροντιστήρια, διάβασμα, πανελλήνιες κτλ). Όσο γι αυτά τα σκουλήκια-τσάτσους εργατοπατέρων τους εκπροσώπους των μαθητών, η παραδοσιακή μέθοδος του βούρδουλα είναι η μόνη που πιστεύω ότι τους αξίζει.

Sunday, October 22, 2006

Ευτυχώς που έχασε ο γαύρος!...

Ευτυχώς που χάσαμε σήμερα, γιατί υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι πρέπει να βγάλουν κάποια στιγμή το ψωμί τους. Μιλάω σε πρώτη φάση για τους απανταχού "αντικειμενικούς¨ δημοσιογράφους και δεύτερον για τους "ειδικούς" του ποδοσφαίρου.

Καταρχάς υπάρχει η μόδα κάθε χρόνο να λένε "ο Ολυμπιακός φέτο θα καταρρεύσει". Φυσικά αν αυτό το λες για 10 χρόνια, κάποια στιγμή θα γίνει. Κι όταν γίνει, αυτοί λένε "εμείς τα λέγαμε". Εκεί φτάνει η δημοσιογραφική τους διορατικότητα.
Δεύτερον, αναπαράγουν τα κλισέ περι "γερασμένης ομάδας" ενώ για κάποιο λόγο (που αυτοί προφανώς αδυνατούν να κατανοήσουν) αυτοί οι "τελειωμένοι" έχουν πάρει τόσες διακρίσεις και παίζουν την καλύτερη μπάλα από όλες τις ελληνικές ομάδες. Φυσικά μιλάνε όλοι για την "πιο αργή" ομάδα νομίζοντας φυσικά (ως κλασσικοί χανουμοβάζελοι) ότι οι δικές τους ομάδες είναι η Chelsea.
Δεν πειράζει, ας πουλήσουν κανα φύλλο γιατί η υπόθεση euro2004 (που τους ξανάφερε στο προσκήνιο) ξεφούσκωσε και κάτι πρέπει να γίνει.

Τέλος δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην γλοιωδέστερη όλων κατηγορία οπαδού: του "αντι-ολυμπιακού". Ειλικρινά δεν δίνω μία αν κάποιος είναι γαύρος, βάζελος, χανούμι, βούλγαρος κτλ, μάλιστα σχεδόν όλοι οι κολλητοί μου είναι βάζελοι. Αλλά εκεί που μου ανάβουν τα λαμπιόνια είναι αυτά τα ξεφτιλισμένα ασπόνδυλα που δηλώνουν "αντι-ολυμπιακοί" κι αλλάζουν ομάδα κάθε αγωνιστική με βάση τον αντίπαλο του γαύρου. Αυτοί φυσικά με τα τόσα κόμπλεξ που είναι φορτωμένοι, χρειάζεται που και που να χάνει ο γαύρος προκειμένου να αποκτά νόημα η τιποτένια ύπαρξη τους.

Και τί έγινε που έχασε ο Ολυμπιακός; Τίποτα, απλά ένα σημάδι ότι ο Κόκκαλης πρέπει να προσέξει περισσότερο το προϊόν του. Σίγουρα οι Intracom, Intralot, Intrakat έχουν απίστευτες υποχρεώσεις αλλά κι η ΠΑΕ δεν πρόκειται να παραμείνει η αγελάδα που δίνει πάντα γάλα, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων. Δείτε τί έπαθαν οι Βαρδινογιάννηδες.
Κι έλεος, προς θεού μην φύγει ο Σόλιντ. Ο προπονητής αυτός είναι ένας πολύ καλός manager, μέτριος coach αλλά σίγορα πολύ υψηλότερου επιπέδου για τα ελληνικά δεδομένα. Μην μπούμε στο τριπάκι να αλλάζουμε προπονητές σαν τα πουκάμισα, είναι ένας φαύλος κύκλος που δεν οδηγεί πουθενά.

Κι όσο για ευρώπη, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω: ξεχάστε το, είμαστε πολύ πίσω. Πορεία στο UEFA και πολύ μας είναι. Και μην φέρετε παράδειγμα της εθνικής, γιατί άλλο εθνικές κι άλλο ομάδες.

Thursday, October 19, 2006

Περι "αναρχικών" κι "σωτήρων του λαού"

Η κοινή γνώμη είναι απίστευτα μεταβαλλόμενη. Σε περιόδους "εθνικών" γεγονότων (από το euro2004 μέχρι τα ΙΜΙΑ, μακεδονικό κτλ) όλοι γίνονται ελληναράδες και πατριώτες, ανεμίζοντας σημαίες, ξεστομίζωντας νεοναζιστικά συνθήματα, μαχαιρώνοντας μετανάστες κτλ. Αντίθετα, σε περιόδους εργατικών κινητοποιήσεων, βλέπουμε κάθε λογής άνθρωπο να γίνεται εργατοπατέρας, παιδί του λαού κι αγωνιστής της ελευθερίας κατά (φυσικά) των καπιταλιστικών γουρουνιών.

Τρέφω απίστευτη εκτίμηση τους αναρχικούς. Μιλάω φυσικά για άτομα που έχουν κατανοήσει ότι η αναρχία δεν είναι πολιτικό σύστημα αλλά "state of mind", δηλαδή μία συνεχής κριτική μελέτη των σχέσεων εξουσίας-ανθρώπου, με γνώμονα την αναίρεση κάθε δομής που δεν εξυπηρετεί τον δεύτερο. Οι αναρχικοί δεν πειράζουν ποτέ κανέναν, δεν βάζουν ταμπέλες σε κανένα (και τα 2 είναι εξ' ορισμού κατά των πεποιθήσεων τους) και είναι πάντα ανοικτοί σε κριτική κι αναθεώρηση. Αλλά από την άλλη μεριά, οι "αναρχικοί" είναι μία άααααλλη ιστορία, που παρ' όλα αυτά θα ήθελα να θίξω πιο εκτενώς.

Οι "αναρχικοί" δεν είναι τίποτε άλλο από κάτι βαρεμένα παιδάκια, πολλές φορές αρκετά ευκατάστατων οικογενειών, όπου μπορεί να μην τα συγκινεί το στυλ του trend-ουλα, αλλά έχουν ανακαλύψει ότι το μακρύ μαλλί τους πάει αρκετά. Στις πορείες ακολουθούν το στυλ "όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη" χωρίς καμμία κριτική στις απαιτήσεις των διαδηλωτών. Αρέσκονται να επιτήθονται στο μπαμπούλα και βασανιστή του ανθρωπίνου γένους, τους μπάτσους καθ' ότι αυτοί φταίνε για τον πληθωρισμό που οδηγεί στην άνοδο της τιμής στα κουνουπίδια. Και φυσικά, πάνω από όλα, να σπάνε τις βιτρίνες καταστημάτων του βρωμερού καπιτάλα κυρ Μήτσου ο οποίος ο ίδιος (προσωπικά) έδωσε εντολή για την επίθεση στο Ιράκ.

Ένα προηγούμενο post μου το "αφιέρωσα" (κάποιοι το πήραν αρκετά κυριολεκτικά αυτό) στους μπάτσους. Παρατήρησα έναν βουτυρομπεμπέδικο ελιτισμό που διέπει τους αριστεριστές. Πάνω κάτω έλεγαν "οι μπάτσοι προέρχονται από την λεχρίτικη επαρχία κι έχουν κόμπλεξ απέναντι σε εμάς τους πρωτευουσιάνους, καθ' ότι στην επαρχία όλοι θέλουν να δούνε τα παιδιά τους ένστολους". Εγώ από επαρχία προέρχομαι κι αν και πράγματι υπάρχουν πολλοί κομπλεξικοί μπάτσοι, αν και πράγματι πολλοί μπάτσοι ήρθαν με μετάθεση στην πρωτεύσουσα και δεν ξέρεις τί γνώμη έχουν για την Αθήνα, ο τρόπος σκέψης αυτός από μόνος του δηλώνει ρατσισμό που ταιριάζει μόνο σε γαλαζοαίματους.

Και με αυτό το έρμο το πανεπιστημιακό άσυλο, το τί καραγκιοζιλίκια έχω δει δεν λέγονται! Έγινε κατάληψη στην Αθήνα με αίτημα την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού!!! ΡΕ ΖΩΑ, ας υποθέσουμε ότι όποιον δολοφονεί με σημαία την αριστερά τον θεωρούμε "καλό", ακόμη κι έτσι ΠΟΥ ΞΕΡΕΤΕ το ποιόν αυτών των ανθρώπων της 17Ν;;; Επειδή αφού σκότωναν πετούσαν στην Ελευθεροτυπία ένα κωλόχαρτο με 5-6 μαρξιστικές ατάκες τους κάνει μαχητές υπέρ του λαού;;;
Πέρα από αυτό, το άσυλο υπάρχει για ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Τα υπόλοιπα είναι ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Να μην αφήνεις να γίνει μάθημα, σεμινάριο, έρευνα ΚΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ να σπας εξοπλισμό του ιδρύματος δεν διαφέρεις καθόλου από την γκεστάπο.

Κι από πάνω το παίζουν ρομαντικοί ουτοπιστές. Ή μάλλον κάνουν ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ρομαντισμού. Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε κυνικά καπιταλιστικά γουρούνια... Όμως παράλληλα θεωρούν τις αξίες του φιλελευθερισμού ανέφικτες (ελεύθερη αγορά, υγιής ανταγωνισμός) δηλαδή ουτοπία, ενώ η δικιά τους ουτοπία (την οποία κανείς δεν έχει προσδιορίσει) είναι καλύτερη! Αν η δικιά μας ουτοπία είναι πιο ανέφικτη, ε τότε είμαστε πιο ρομαντικοί από εσάς, ενώ αν η δικιά μας ουτοπία είναι πιο εφικτή, τότε δεν είναι και η καλύτερη λύση στα σημερινά προβλήματα;;;

Wednesday, October 18, 2006

Οι "εκπαιδευτικοί" θα μας τρελάνουν!!

βλέπω συχνά τηλεοπτικές εικόνες από πορεία των "εκπαιδευτικών". στα μεγάφωνα παίζεται συνέχεια το "another brick in the wall pt2" των pink floyd.

καλά ρε, το τραγούδι αυτό κατακεραυνώνει τη δική τους μιζέρια, καφρίλα και κακομοιριά, πάνε να το κάνουν ύμνο τους;;; ΕΛΕΟΣ ΡΕ, ΣΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΟΣΜΟΣ! λίγη αξιοπρέπεια!...

ΥΓ. Ο Βερνίκος είναι ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΓΙΟΣ, που προφανώς την έχει γαμήσει (ο κλασσικός πλέον) πειραιώτης μυστακοφόρος λιμενεργάτης. ΚΑΝΕ ΡΕ ΠΑΛΙΟΠΟΥΣΤΗ ΧΑΦΙΕ μία φορά στη ζωή σου μία ΟΥΔΕΤΕΡΗ (όχι υπερ ελληνικής ομάδας όπως κάνεις για τις άλλες) μετάδοση αγώνα! Ξεφτιλισμένε παλιοπούστη...

Monday, October 16, 2006

Οι ιοί, τα antivirus και η μεθοδευμένη παράνοια

Πρόσφατα κατέβασα ένα γνωστό πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφίας, για το οποίο χρειαζόμουν σειριακό κωδικό. Έτσι, βρήκα κάπου στις παρυφές του διαδικτύου έναν key generator ώστε να κάνω την δουλειά μου. Ο generator μου έφτιαξε κωδικό, αλλά ταυτόχρονα μου κόλλησε στο σύστημα ένα trojan, το οποίο το (όπως απεδείχθη) μετριότατο NOD32 αδυνατούσε όχι μόνο να αφαιρέσει, αλλά και να εντοπίσει. Το πολύτιμο σύστημα μου εμφάνιζε μία γενικότερη ασταθή λειτουργία.

Το θέμα λύθηκε με την αγορά (νόμιμα πλέον) του Kasperky Antivirus, το οποίο όχι μόνο μου εντόπισε το κακόβουλο πρόγραμμα, αλλά και καμμία 12αριά άλλα εξίσου επικίνδυνα τα οποία βρίσκονταν στον υπολογιστή μου (σχεδόν όλα προερχόμενα από p2p & key generators). Αν και το αντιβιοτικό του συμπαθούς ρώσου κρυπτογράφου έκανε καλά την δουλειά του (όπως επίσης και τα 38 ευρώ που πλήρωσα μου έδωσαν ένα καλό μάθημα για την security policy του συστήματος μου), μπήκα σε πάρα πολλές σκέψεις όσον αφορά το γενικότερο θέμα της ασφάλειας των υπολογιστών.

Πριν αγοράσω το Kaspersky, έκανα μία μικρή έρευνα αγοράς στο δίκτυο μέσω των ιστοσελίδων των διαφόρων εταιριών. Αυτό που αντίκρισα ήταν έναν κόσμο παράνοιας, όπου οδηγούσαν τον χρήστη σε συνεχείς αγορές λογισμικού και φόβο. Να φανταστείτε, όλα πλεον τα site των antivirus έχουν security threat level, όπως ακριβώς (και με ίδιες διαβαθμίσεις κλίμακας) αυτά των κυβερνητικών οργανισμών των ΗΠΑ.

Σίγουρα αρκετά χρήσιμα όλα αυτά, ειδικά σε περιπτώσεις virus outbreaks, αλλά τα βρίσκω λίγο υπερβολικά. Μπορεί στις επιχειρήσεις με τόσους κοινόχρηστους υπολογιστές κι εύκολα στοχεύσιμους servers ο κίνδυνος να είναι πράγματι μεγάλος, αλλά πιστεύω ότι ο απλός χρήστης αν δεν προβαίνει σε (εκ των πραγμάτων) επικίνδυνες ενέργειες δεν έχει ιδιαίτερο πρόβλημα.

Φυσικά ο τρόμος σε κάνει παρανοϊκό, ενώ αν την έχεις πατήσει ήδη φυσάς και το γιαούρτι. Αλλά μαζικές εγκαταστάσεις λογισμικού ασφάλειας κάνουν το σύστημα σου αρκετά εξαρτημένο από τρίτους, πράγμα το οποίο υπο συνθήκες μπορεί να γίνει εξίσου επίβουλο με το να κολλήσεις μερικά adwares.


ΥΓ: scannar-ω το κείμενο για ύποπτα script-άκια και το ανεβάζω στην σελίδα μου ;)

Friday, October 13, 2006

Ξεφτιλίζοντας και υποβαθμίζοντας μεγάλους διανοητές

Στον σύγχρονο media-κό λόγο η επικρατούσα τάση είναι η ισοπέδωση των εννοιών. Στην προσπάθεια να κεντρίσουν τον κοιμησμένο τηλεθεατή τα ΜΜΕ χρησιμοποιούν υπερβολικές εκφράσεις για να περιγράψουν απλά γεγονότα. Πρόσφατο παράδειγμα είναι οι νεροποντές, όπου με αφορμή υπόγεια που πλημμυρίσανε (μεταξύ αυτών κι ενός κολλητού μου), οι τρισάθλιοι δημοσιογράφοι χρησιμοποίησαν όρους "θεομηνεία", "βιβλική καταστροφή" κτλ. Αν βιβλική καταστροφή είναι μία νεροποντή, τότε το τσουνάμι της Ινδονησίας τί ήταν;;;
Παραδείγματα άπειρα, αλλά από όλα αυτά μία είναι η κατηγορία η οποία μου ανάβει τα λαμπάκια.

Αυτή δεν είναι άλλη από τον χαρακτηρισμό που αποδίδουν οι εν λόγω αγράμματοι λεχρίτες δημοσιογράφοι σε ανθρώπους (νέους κυρίως) που είχαν κάποια επιτυχία στην ζωή τους: "νέος Αϊνστάιν/Μότζαρτ/Μπιλ Γκέιτς/Μαραντόνα/κτλ κτλ". Αυτοί και μόνο οι χαρακτηρισμοί δεν δείχνουν τόσο την μανία των δημοσιογράφων να φουσκώσουν ένα γεγονός, αλλά το επίπεδο της άμαθειας και ηλιθιότητας τους.

Πρόσφατα είχα δει σε εξώφυλλο της (αναντικατάστατης για μένα) πασοκο-βαζελο-τυπίας τον τίτλο "ο νέος Μπιλ Γκέιτς είναι έλληνας". Εγώ ξεφύλλισα την αγαπημένη μου φυλλάδα για να διαβάσω για το υποτιθέμενο ανερχόμενο αστέρι της πληροφορικής. Τί ήταν;;;; Ένα 13χρονο (αν θυμάμαι καλά την ηλικία) που πήρε το ECDL!!! Ομοίως τα βρωμο-κάναλα πριν καμμία 5-6ετία ανακοίνωναν τον νέο Μπιλ Γκέιτς στο πρόσωπο ενός 10χρονού ο οποίος ...κρατηθείτε.... ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΙ ΕΣΤΕΛΝΕ e-mail!!!!

Ομοίως για την μουσική. Το πρώτο παιδάκι που παίζει από μικρό κλαρίνο-πιάνο-κιθάρα-βιολί βαπτίζεται "νέος Μότσαρτ". ΡΕ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΚΟΠΑΝΟΙ έχετε ιδεά τί θα πει Μότσαρτ;;;; Αν οι μότσαρτ έβγαιναν με το τσουβάλι όπως εσείς πιστεύετε τώρα οι παρτιτούρες θα γράφονταν με την μορφή χαοτικών διαφορικών εξισώσεων!

Πως θα μπορούσα να ξεχάσω τους "νέους Αϊνστάιν". Το κάθε κωλόπαιδο που πήρε μέρος σε διαγωνισμό φυσικής γίνεται ξαφνικά διάδοχος της "πιο ακραίας περίπτωσης δημιουργικής ευφυίας που γνώρισε ο 20ός αιώνας" (Απόστολος Δοξιάδης). Έτσι απλά! Δυστυχώς η μπάλα παίρνει και καταξιωμένους έλληνες φυσικούς όπως πρόσφατα αυτήν την αξιοπρεπέστατη κυρία που δουλεύει στο CERN, ή τον τρισμέγιστο Χριστοδούλου.

Ρε παιδιά, έτσι εύκολα γεννιούνται οι μεγάλοι άνδρες; Απλά έχουν έναν κομπλεξικό πατέρα με κονέ σε κανάλια που θέλει να κάνει τους γείτονες να σκάσουν από την ζήλια τους;;; Αλλά τί να περιμένεις από ΜΜΕ στα οποία γράφουν οι αντίστοιχοι "νέοι Λάρυ Κίνγκ"....

Tuesday, October 10, 2006

Κι όμως, οι καταλήψεις είναι υποκινούμενες

Η επικίνδυνη ηλιθιότητα που επισκιάζει την Παιδεία σήμερα απειλεί να τινάξει στον αέρα όχι το σάπιο οικοδόμημα που λέγεται εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα (που του αξίζει), αλλά την καριέρα χιλιάδων νέων ανθρώπων που το μόνο που θέλουν είναι απλά να προχωρήσουν μπροστά στην ζωή τους.

Όχι, οι μαθητές δεν είναι πολιτικοποιημένοι. Να χάσουν μάθημα θέλουν και να σπάνε πλάκα στην κατάληψη. Όταν τους ακούς στις συνεντεύξεις, το μόνο που λένε είναι κάτι δακρύβρεχτα "μας κλέβουν τα νιάτα", "έχουμε όνειρα και μας τα καταστρέφουν" κτλ. Το ξέρω κι από την δικιά μου γενιά, όπου έζησα τις μεγάλες καταλήψεις του '98 και έκανε μπαμ το γεγονός ότι όλοι κοιτούσαν τον χαβαλέ. Ρωτήστε ένα από αυτά τα παιδάκια να σας πει τί σημαίνει "εκπαιδευτική μεταρρύθμιση", θα κάψει φλάτζα μέχρι να απαντήσει.
Τα παραπάνω ισχύουν και για τα πανεπιστήμια, με τη μόνη διαφορά είναι ότι κρατούνται περισσότερο τα προσχήματα.

Όλα υποκεινούνται από κομματικά συνδικάτα και ειδικά το ΠΑΣΟΚ για λόγους ενίσχυσης αντιπολιτευτικού ρεύματος (το τελευταίο μου το λέει το ένστικτό μου, αν θέλετε το κρατάτε). Η ανάγκη για χαβαλέ των μαθητών/φοιτητών απλώς συμπληρώνει κι ενισχύει την δράση. Η αποκάλυψη εγγράφου από τον (μισητό) κυβερνητικό εκπρόσωπο Θ. Ρουσσόπουλο είναι διαφωτιστική: σε σχολεία υπο κατάληψη κυκλοφορούσε προκύρηξη που έλεγε ότι αυτό που έκαναν το '98 να το επαναλάβουν φέτο. Ποιοί σημερινοί "μαθητές" έκαναν καταλήψεις 8 χρόνια πρίν;;;

Λόγου του ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ένας βόθρος όπου χαντακώνει προσωπικότητες κι αναδεικνύει όλη την νεοελληνική σαπίλα που ζούμε σήμερα, δεν νομίζω να μπορεί να γίνει χειρότερο. Επομένως είμαι υπέρ της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Η αριστερά κατέστρεψε την παιδεία, δημιουργώντας ένα σύστημα αποθέωσης της μετριότητας και χαντακώματος της αξιοκρατίας: θυμηθείτε πόσες ευκολίες παρέχει στους στούρνους (επανυπολογισμός γραπτού με προφορικό, κατάργηση βάσης 10, αποθέωση της παπαγαλίας) και καμμία μα καμμία ευκολία σε παιδιά που ξεχωρίζουν, αντιθέτως για ένα μόριο μπορεί να χάσουν την σχολή που θέλουν.
Μία δεξιά, φιλελεύθερη θεώρηση του εκπαιδευτικού συστήματος δεν ξέρω αν θα "πιάσει", αλλά πιστεύω ότι αξίζει να την εξετάσουμε με την δέουσα προσοχή και να την εφαρμόσουμε με ακόμη περισσότερη σοβαρότητα.

Monday, October 09, 2006

Ανταπόκριση από την ομιλία του Γιωργάκη στα Χανιά

είχα να πάω καιρό σε προεκλογική συγκέντωση αφού το 2004 είχα παρεβρεθεί σε αυτή του ΣΥΝ, του ΚΚΕ και σε μία ομιλία της Νέας Δημοκρατίας. Χθες, μετά από παρότρυνση φίλων είπαμε να πεταχτούμε από το παλιό λιμάνι να δούμε τί έχει να πεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Δεν είχα πάει ποτέ σε προεκλογική συγκέντωση μεγάλου κόμματος, και μπορώ να πώ ότι δεν έχανα και τίποτα, κρίνοντας από την πόζα και την ψευτογκλαμουριά που είδα. Ο Γιωργάκης, κατέφτασε με βάρκα κι ως άλλος 80s rock star μέσω πυροτεχνημάτων και μουσικής. Το πλήθος μπροστά, μέλη της ΠΑΣΠ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ παραληρούσανε λες και ήταν στο mossing pit των Slayer ενώ οι κόρνες με ξεκούφαιναν.

Στο ψητό τώρα. Καθ' όλη την διάρκεια της ομιλίας, δεν νομίζω ότι έλαβα κάποιο σοβαρό μήνυμα. Αόριστες δηλώσεις, επιθέσεις στην κυβέρνηση (σε σημείο ύβρεως κάποιες), αριστερίστικος λαϊκισμός ("η δεξιά σκέπασε τα πάντα", κάτι σαν το μάτι του Sauron) καθώς και εξωφρενικές δηλώσεις του στυλ "δεν έχουμε δημοκρατικό καθεστώς". Όλα τα παραπάνω, στο ανάλογο παλαιοΠΑΣΟΚικό ύφος του Ανδρέα.
Αυτός ήταν ο ηγέτης που θα άλλαζε το ΠΑΣΟΚ και θα έφερνε νέα ήθη στην πολιτική; Αυτός ήταν το μορφωμένο και ταξιδευμένο παιδί από τη Σουηδία που θα έφερνε φρέσκιες ιδέες στον πολιτικό λόγο;; Αυτός ήταν που θα αναιρούσε το παλιό λαϊκίστικο ΠΑΣΟΚ των λαοπλάνων; Ειλικρινά τώρα απελπίστηκα!

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, κι ο Γιωργάκης δεν είναι ο μεσσίας. Ο κόσμος που είδα στην συγκέντρωση με τα σημαιάκια και τις ντουντούκες ήθελε να του χαϊδέψουν τα αυτιά. Το επίπεδο των πολιτικών είναι απλά αντανάκλαση του δικού μας επιπέδου πολιτικής παιδείας.

ΥΓ: τα σαρδάμ του Γιώργου είναι ΠΟΛΥ χειρότερα στην πραγματικότητα, τα περισσότερα κόβονται στα βίντεο. Μερικά είναι σε σημείο να σκας στα γέλια, δυστυχώς δεν μπορώ να τα αναπαράγω σε γραπτή μορφή

Sunday, October 08, 2006

Η αθλιότητα των αθλητικογράφων της ΝΕΤ

καλά, το κράξιμο που έχω ρίξει στην κρατική τηλεόραση είναι τεράστιο, αλλά αυτή τη φορά ακόμη και οι ίδιοι ξεπέρασαν τον εαυτό τους.

Στα πλαίσια της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης Αγγλίας - FYROM, η αγγλική τηλεόραση στην ένδειξη του σκορ ανέφερε το ακρωνύμιο MAC για την φιλοξενούμενη ομάδα, πράγμα φυσικά άστοχο αφού FYROM είναι το επίσημο όνομα από τον ΟΗΕ και την ΕΕ. Φυσικά, αυτό ήταν αρκετό για τον λαϊκίστικο βόθρο που λέγεται ΝΕΤ να το εκμεταλλευτεί προσπαθώντας γι άλλη μία φορά να παρουσιαστεί προασπιστής των εθνικών μας συμφερόντων, αλλά και να καλλιεργήσει τον ραγιαδισμό στο κοινό της.
Ουσιαστικά περιγραφή του αγώνα δεν υπήρχε, το μόνο που άκουγα ήταν τον Κατσαρό να λέει το πόσο πιέζει η ΝΕΤ τον φορέα μετάδοσης να αλλάξει το... ακρωνύμιο (σαν να λέμε πίεζε τον ΟΗΕ να σταματήσουν οι σφαγές στην Ν. Αφρική) με τελικό αποτέλεσμα την ηρωική παρέμβαση της κρατικής τηλεόρασης στο σήμα (για τρελή hacker-ιά μιλάμε) με διόρθωση του ονόματος. Όοοομως, αυτό ΔΕΝ ήταν το μοναδικό καραγκιοζιλίκι....

Ρε Κατσαρέ ΥΠΟΚΡΙΤΗ ΚΟΠΑΝΕ, αφού θεωρείς ότι το αναμεταδιδόμενο όνομα ήταν όπως έλεγες "ψευδεπίγραφο" και δεν "συνάδει με τις αποφάσεις του ΟΗΕ κ ΕΕ" (η υψηλού επιπέδου διπλωματική ανάλυση συνεχιζόταν όπως καταλαβαίνετε) γιατί εσύ ανέφερες συνέχεια το FYROM ως ΣΚΟΠΙΑ;;;;;;;;;;;;;;;;

Ειλικρινά δε γνωρίζω πως γίνεται να έχουν μαζευτεί τόσοι καραγκιόζηδες σε αυτό το κανάλι.

Friday, October 06, 2006

Για το θέμα των δασκάλων

Είδα χθες στο δελτίο ειδήσεων του Μέγκα τον Γ.Πρετεντέρη να αναφέρει ότι η κυβέρνηση έχει στα χέρια της έρευνα η οποία δείχνει ότι οι έλληνες πολίτες δεν έχουν και την καλύτερη γνώμη για τους δασκάλους. Δεν πρόκειται λοιπόν να ικανοποιήσει τα αιτήματα τους, γιατί αν γίνει αυτό πέρα από την κατακραυγή (σε επίπεδο δημοσκοπήσεων - θεωρία της "σιωπηλής πλειοψηφίας") θα υπάρξει τεράστιο κύμα αλυσιδωτών κινητοποιήσεων από τον υπόλοιπο εργασιακό τομέα. Η Νέα Δημοκρατία, αν είναι κάτι το οποίο κάνει ΤΕΛΕΙΑ είναι να ερμηνεύει δημοσκοπήσεις, και σε αυτήν την περίπτωση έπεσε για άλλη μία φορά 100% μέσα.

Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος πράγματι δεν έχει καλή γνώμη για τους δασκάλους. Όποιον και να ρωτήσεις (που δεν σχετίζεται οικογενειακά με δάσκαλο) σου αναφέρει τις ελάχιστες ώρες που εργάζονται όλο τον χρόνο και το (χωρίς να ισχύει πάντα) μηδαμινό έργο που παράγουν. Εγώ, αν και την χειρότερη άποψη την έχω για τους "καθηγητές" της 2ας "εκπαίδευσης", συμφωνώ εν μέρει με τα παραπάνω χωρίς να προβαίνω σε ισοπεδωτικές γενικεύσεις.
Ο ρόλος του εκπαιδευτικού απαιτεί μηδαμινά προσόντα για να κάνεις απλά την δουλειά σου, αλλά ταυτόχρονα έχει τρομερές απαιτήσεις αν θες πραγματικά να επιτελέσεις κοινωνικό έργο. Και για πείτε μου, πόσοι είναι αυτοί που έχουν τέτοια προσόντα;;; Ελάχιστοι! Και τί να κάνεις; να τους ξεχωρίσεις από τους υπόλοιπους και να τους ανεβάσεις τον μισθό;;; Στα σχολεία που φοίτησα εγώ οι περισσότεροι ήταν κάτι αγράμματοι που τελειώσαν παιδαγωγικό από την "πίσω πόρτα" και ασχολούνταν 3-4 ώρες την μέρα με το σχολείο αφού η κύρια δουλειά τους ήταν οι ελιές και τα χωράφια!!!

Πως λοιπόν να μην προκαλείται οργή στην κοινή γνώμη αν ένας πχ υπάλληλος τράπεζας (μιλάμε για εξοντωτικά 8ωρα+) βλέπει αυτά που απαιτούν οι δάσκαλοι;;; Και το χειρότερο; όλα αυτά τα κρατικοδίαιτα λαμόγια/εγκληματίες σε βάρος παιδιών κρύβονται πίσω από 2-3 καλούς και φωτισμένους δασκάλους!

Η λύση: Απαιτήσεις εσείς; Αξιολογηση σας εμείς, μαζικές απολύσεις-προσλήψεις ικανών εκπαιδευτικών με βελτιωμένο μισθολόγιο. Τί λέτε;

ΥΓ: δεν έχω αναφερθεί ακόμα στους (κατα 95%) σκουλήκια-"καθηγητές" της 2ας, οι οποίοι από ότι ακούω ετοιμάζουν κινητοποιήσεις, γιατί η βωμολοχία που θα εξαπολύσω θα προκαλέσει το ban μου από το blogspot

Tuesday, October 03, 2006

Τί ζόρι τραβάνε όλοι με τους μπάτσους;;;

Από τις πρώτες "πολιτικές" συζυτήσεις που έχω κάνει, στο γυμνάσιο ακόμα, κυριαρχούσε η άποψη ότι ζούμε σε ένα "μπατσοκρατικό" καθεστώς, όπου οι κακοί αστυνομικοί μας πολεμάνε προκειμένου να υπερασπιστούν το φοβερό και τρομερό "Σύστημα". Ακόμη και σήμερα, πολλοί φίλοι μου τονίζουν την φράση "οι μπάτσοι είναι οι πρώτη γραμμή άμυνας του Συστήματος".

Εγώ, όσο και να απεχθάνομαι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως και τις μιλιταριστικού τύπου δομές οργάνωσης, ποτέ δεν πήρα στα σοβαρά αυτές τις θεωρίες. Η αλήθεια είναι ότι οι μπάτσοι είναι ο εύκολος στόχος. Αυτοί σου αφήνουν την κλίση στο αμάξι που σου χαλάει την μέρα, η ιδέα τους σε αποτρέπει από το να διαλύσεις το αμάξι του γείτονα που τόσο ζηλεύεις ή να σκοτώσεις το αφεντικό σου.
Πάνω στο παραπάνω στηρίζεται και όλη η αριστερίστικη κοσμοθεωρία. Επειδή οι μπάτσοι δεν αφήνουν κάτι κακομαθημένα κωλόπαιδα (αναρχικούς) να εξασκήσουν το χόμπυ τους (να διαλύουν τις περιουσίες μας), φτιάχουν ολόκληρες ιδεολογίες με "κακό" της ιστορίας την αστυνομία. Τα δε κοπρόσκυλα ψευτοσυνδικαλιστές, γνωρίζοντας ότι ο μέσος ΜΑΤατζής ποτέ δεν πρόκειται να τους βαρέσει πρώτος, τους προκαλούν σε σημείο όπου να μην έχουν άλλοι λύση από το να αμυνθούν και να χάσουν το δίκιο τους.

Ο μέσος αστυνόμος έχει όλα τα δίκια με το μέρος του. Δυστυχώς όμως, σκοτεινά παρελθόντα όπως αυτό της δικτατορίας, μεμονωμένοι σαδιστές ή διεφθαρμένοι σκατόμπατσοι αλλά και ο απεχθής Βύρων Πολύδωρας κάνουν τον αστυνομικό στο φτωχό μυαλουδάκι του νεοέλληνα άλλο ένα τερατάκι των αστικών θρύλων.
Τί νόημα έχει να πυροβολάς ένα πτώμα; Τί νόημα έχει να φτιάχνεις ολόκληρα ιδεολογήματα για να πολεμήσεις έναν εύκολο στόχο; Δεν λέω να πάμε στο αντίθετο άκρο του να υποστηρίζουμε κάθε μορφή καταστολής, αλλά ίσως θα ήταν καλό να σκεφτούμε μερικές φορές ποιός είναι ο εχθρός της κοινωνίας, οι σκοτεινοί κάκιστοι μοχθηροί τύποι με τις στολές και τα γκλοπ, ή μήπως οι απέναντι self-righteous επαγγελματίες ήρωες των καναλιών;


ΥΓ: σε περίπτωση που αναρωτιέσται γιατί τα λέω αυτά, όχι, δεν έχω κανένα γονέα, συγγενή, στενό φίλο ή κοπέλα που να δουλεύει στην αστυνομία.

Saturday, September 30, 2006

Εταιρίες οργάνωσης συναυλιών: ΦΥΛΑΚΗ ΣΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ!

Όλοι ξέρουμε για το φιάσκο των συναυλιών φέτο το καλοκαίρι (κι όχι μόνο). Ακυρώσεις συναυλιών είναι κάτι φυσιολογικό κι αναμενόμενο, πράγμα το οποίο γνωρίζω καλά ως μουσικόφιλος, ειδικά στο λύκειο όπου (ως μεταλλάς) ήξερα όλα τα tour dates απ' έξω. Αυτό που έγινε όμως φέτο με τόσες συναυλίες δεν το θεωρώ απλή ατυχία ή σύμπτωση. Για την ακρίβεια, ακυρώθηκαν πιό πολλές συναυλίες κι από το φθινόπωρο της 11ης Σεπτεμβρίου.

Για την ακρίβεια, αυτό που διάβασα και πήγα να καταπιώ τη γλώσσα μου είναι ότι οι """"""εταιρίες""""""" έκδοσης εισιτηρίων όταν ακυρωνόταν μία συναυλία ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΦΑΝ όλο το ποσό του εισιτηρίου αλλά κρατούσαν ένα 10% για "υπηρεσίες ticketing". ΕΛΕΟΣ! Επειδή δεν τα βρήκαν (και καλά) αυτοί με το συγκρότημα ο πελάτης οφείλει να τους πληρώσει κι απο πάνω;;; Μα ΚΑΝΕΝΑΣ δημόσιος φορές δεν βρέθηκε να κάνει έρευνα για τις τόσες "ακυρώσεις" και τον τρόπο που κλέβουν αυτά τα λαμόγια τα λεφτά νεαρών παιδών και να τους χώσει μέσα ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ;;;

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η ζημιά που κάνουν αυτά τα γλοιώδη καθάρματα στη μουσική είναι πολύ πιο εκτεταμένη: όλοι οι καλλιτέχνες σήμερα, λόγω του μεγάλου budget των συναυλιών, προτιμάνε να ανακοινώνουν την συναυλία καιρό πριν έτσι ώστε μόνο όταν προ-πωληθούν αρκετά εισιτήρια να πηγαίνουν. Λόγω της δράσεως όμως αυτών των ΛΑΜΟΓΙΩΝ οι μουσικόφιλοι ΔΕΝ θα προ-αγοράζουν εισιτήρια με τον φόβο μην τους φάνε τα λεφτά, με αποτέλεσμα ούτε το συγκρότημα να έρχεται, λόγω εκτίμησης ότι θα υπάρξει χαμηλή προσέλευση!!!

Καιρός είναι πιστεύω να αρχίσει να αδειάζει ο Κορυδαλλός από πρεζάκια και να "φιλοξενεί" τους πραγματικούς εγκληματίες κι εχθρούς της κοινωνίας.

Wednesday, September 27, 2006

Γυναίκες στη πολιτική: εκβιάζοντας καταστάσεις

εναλλακτικός τίτλος: "Είσαι ένας φαλοκράτης-μισογύνης φασίστας (και ιμπεριαλιστής μην ξεχνιώμαστε!)"

Πρόσφατα είδα ένα σποτάκι όπου πάνω κάτω έλεγε ότι οι γυναίκες αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού. Παράλληλα έδειχνε φωτογραφία από μία επιτροπή που την αποτελούσαν μόνο άντρες και συμπλήρωνε "σας φαίνεται να λείπει κάτι;".
Το παραπάνω χαριτωμένο σποτάκι προπαγάνδιζε την υποχρεωτική εκλογή γυναικών σε ένα Χ ποσοστό των πολιτικών αξιωμάτων. Αν και μπορεί αυτή η ιδέα να προκαλεί ντελίριο ενθουσιασμού σε μία λεσβία φεμινίστρια, εγώ το θεωρώ πράξη-πλήγμα για την δημοκρατία και την ισότητα των δύο φύλων.

Τα πράγματα είναι απλούστατα. Πρώτον, αναγκάζεις το τί θα ψηφιστεί με βάση ένα ποσοστό και μόνο, κι όχι το τί επιλέγει το εκλογικό σώμα. Δεύτερον προσβάλλεις την ισότητα. Ας βγει όποιος θέλει, φτάνει να τον ψηφίσει ο λαός, ασχέτως φύλου, ηλικίας, θρησκείας. Διαφορετικά είναι ρατσισμός. Αν θέλουν οι γυναίκες να εκλεγούνε, ας ασχοληθούν περισσότερες με την πολιτική. Το ότι δεν ασχολούντε έμπρακτα δεν είναι για μένα αναγκαστικά κακό, δεν καταλαβαίνω γιατί έχουν αυτό το κόμπλεξ αυτές.

Στην πολιτική μετράει η προσωπικότητα (όχι αναγκαστικά με την καλή έννοια). Όπως και να 'χει, πάρτε για παράδειγμα τις Ντόρα Μπακογιάννη και Αλέκα Παπαρήγα. Ασχέτως αν συμφωνούμε με τις απόψεις και το έργο τους, είναι ανδιαμφισβήτητα μεγάλες προσωπικότητες, γι αυτό και κατέχουν ηγετικές θέσεις, σε αντίθεση με κάτι βουλευτίνες πρώην αθλήτριες/ηθοποιούς/μοντέλα οι οποίες είναι καταδικασμένες να σβήσουν.

Σε τελική ανάλυση ΡΕ ΖΩΑ αφού το comspopolitan τις μαθαίνει ότι είναι καλύτερες από εμάς και τα στατιστικά συνηγορούν στο ότι είναι περισσότερες, τότε δεν έχουν μεγαλύτερη δύναμη στο εκλογικό σώμα; Επομένως αφού είναι ΤΟΣΟ καταπιεσμένες γιατί δεν ψηφίζουν τις γυναίκες πολιτικούς;;; Χτυπητό παράδειγμα: στις παλιές εκλογές για τον δήμο της Αθήνας, μονομάχοι ήταν ο Αβραμόπουλος και η Δαμανάκη. Ο πρώτος γλοιώδης, λαϊκιστής και λαοπλάνος και η δεύτερη τρομερού μορφωτικού επιπέδου και με συμμετοχή σε ιστορικά γεγονότα. ΚΙ ΟΜΩΣ, ο Αβραμόπουλος ήταν το ίδαλμα του γυναικείου εκλογικού σώματος με βάση τις δημοσκοπήσεις σε αντίθεση με το role-model της δυναμικής γυναίκας που προσπαθούσε να περάσει η Δαμανάκη, και τελικά βγήκε αυτός δήμαρχος!

Α, όσο γι αυτά τα λαϊκίστικα "αν οι γυναίκες κυβερνούσαν θα ήταν καλύτερος ο κόσμος" μπορώ να πώ ότι τα παραδείγματα της Μάργκαρετ Θάτσερ, της Μαντλίν Ολμπράιτ καθώς και της σημερινής Κοντολίζα Ράις με έχουν πείσει!!! Καλά, υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν αυτά;;; μόνο κάτι γλοιώδεις μπακούρηδες που ψάχνουν γκόμενα!... Για μένα τουλάχιστον τα ίδια σκατά είναι άντρες-γυναίκες, άσπροι-μαύροι, χριστιανοί-μουσουλμάνοι.

Δεν ξέρω ακόμη γιατί όταν τα λέω αυτά λένε ότι είμαι φαλοκράτης-φασίστας *κτλ κτλ κτλ κτλ μπλα μπλα μπλα* υπερ του πολέμου του Ιράκ *κτλ κτλ κτλ κτλ μπλα μπλα μπλα* καπιταλιστής/αντιλαϊκός *κτλ κτλ κτλ κτλ μπλα μπλα μπλα* αντίχριστος *κτλ κτλ κτλ κτλ μπλα μπλα μπλα*

Τελικά την έλειψη πολιτικής ορθότητας την πληρώνεις ακριβά.

Tuesday, September 26, 2006

Περι Σπίνουλα και RAM

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν υπάρχουν πολλά έντυπα στην Ελλάδα που να μπορείς να πεις ότι τα διαβάζεις και τα ευχαριστιέσαι. Ίσως το παλιό μεγαλειώδες USER, ή τα παλιά PIXEL & PC Master. Για εφημερίδες τα πράγματα είναι αρκετά χειρότερα, ενώ ούτε λόγος να γίνεται για τον βόθρο που λέγεται "περιοδικά lifestyle".
Το internet αποτελεί μία λύση, με πολλά όμορφα blogs όπως το e-rooster και αυτό του Πάσχου Μανδραβέλη. Για την ακρίβεια είναι τόσο καλά που αναρωτιέσαι πως δεν τους έχουν βάλει φυλακή ή δεν τους έχουν σκοτώσει ακόμα, αλλά αυτό δεν είναι επι του θέματος.

Το περιοδικό RAM το διάβαζα από την 1η γυμνασίου. Ήταν ένα πολύ σοβαρό έντυπο, με αρκετά υψηλό επίπεδο ύλης. Σήμερα έχει αρκετά εκφυλιστεί στην "βίβλο του γκατζετάκια-lamer-μπαμπά που ψάχνει επιχειρήματα να πείσει την κατίνα-γυναίκα του να πάρουν υπολογιστή στα παιδιά τους" όπως (διόλου σύντομα) το αποκαλώ. Παρ' όλο λοιπόν που έχει θέματα για άσχετους, παρ' όλο που το μισό αφορά την ψηφιακή φωτογραφία (ο ΝΔ είναι κακή παρέα) είναι αδιαμφισβήτητα ιδιαίτερα ενημερωμένο για γεγονότα και νέες κυκλοφοριές. Η τιμή του είναι απαράδεκτη, γι αυτό και το διαβάζω τζαμπέ από φίλους, άντε να το αγοράσω καμμιά φορά που είμαι σε μακρύ ταξίδι.

Αυτό όμως που ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ στο RAΜ είναι ο Σπίνουλας. Ξέρω γι αυτόν ότι είναι πολύ παλιός στον χώρο και μπλα μπλα μπλα αλλά δεν με αφορά καθόλου το γεγονός. Δεν μπορώ να πώ ότι διαφωνώ 100% σε ότι λέει, αλλά ο τύπος έχει ένα στυλάκι γραφής που τον κάνει αηδιαστικό. Μιλάει λες και είμαστε τίποτα κολωνακιώτες εκατομυριούχοι, και οφείλουμε να αγοράσουμε 500 εκατομύρια γκατζετάκια, 20 home theater και φυσικά όλους τους νέους επεξεργαστές όπου ο καθένας κοστίζει 400-1000 ευρώ. Όλοι οφείλουμε να έχουμε δίκτυο σπίτι μας, με έναν υπολογιστή σε κάθε δωμάτιο και στην σοφίτα τον server (ο οποίος φυσικά θα είναι εφάμιλλος του IBM Blue Gene), όλα φυσικά ασύρματα. Ο ΝΔ τουλάχιστον κάνει την ποζεριά για τον εαυτό του, δεν σου υποβάλλει τα παραπάνω!
Καλά και η ορολογία που χρησιμοποιεί σου φέρνει αναγούλα: "έχουν βγει κάτι μηχανάκια, κουκλιά!" ΕΛΕΟΣ, τον διαβάζω και μου θυμίζει τον κλασσικό ελληνάρα ιδιοκτήτη pc-shop που παλιά πουλούσε φρυτέζες και τώρα την έχει δει κάπως...
Καλά, εκεί που πήγε να μου βγεί ο καφές από τα ρουθούνια ήταν σε ένα σχόλιο του που κατέκρινε τον Gates που έδωσε την σκυτάλη της Microsoft στον Ray Ozzie κι όχι σε κάποιον 18χρονο της Silicon Valley... ΚΑΛΑ ΡΕ ΖΩΟΝ, κάνα βαζελο-σύνδρομο σε έπιασε όπου όποιος είναι άνω των 18 πρέπει να εκτελεστεί; Οοοοχι, δεν έπρεπε ο Βασιλάκης να δώσει την εταιρία δισεκατομυρίων στον παλιό φίλο, συνεργάτη κι αποδεδειγμένα ιδιοφυή Ozzie αλλά σε κάνα νιάνιαρο που κυκλοφορεί στην Silicon Valley που προσπαθεί να βρει εξωγήινους στο cia.gov, ΕΛΕΟΣ!

Sunday, September 24, 2006

Ψάχνοντας ένα της προκοπής κινητό

Εδώ και αρκετά χρόνια ήταν πάγια θέση μου να μην πετάω λεφτά σε κινητά για λειτουργίες τις οποίες δεν πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιήσω. Αποτέλεσμα ήταν να αλλάξω μόνο 3 κινητά από το '99 όπου απέκτησα το πρώτο μου (ΝΟΚΙΑ 5110). Στην συνέχεια το άλλαξα για το ΝΟΚΙΑ 6210 για να αποκτήσω τα τελευταία 2 χρόνια το ΝΟΚΙΑ 6230.

Μπορώ να πώ ότι η όλη φάση με τις κάμερες των άπειρων megapixel και οι λειτουργίες όπου κάνουν το κινητό βιντεοκάμερα κτλ δεν με ενθουσιάζουν καθόλου αφού δεν συνάδουν με τον σκοπό για τον οποίο έχω και χρησιμοποιώ ένα κινητό. Σε τελική ανάλυση έχω ξεχωριστές συσκευές που κάνουν τα παραπάνω πολύ καλύτερα.

Το τελευταίο καιρό όμως θα ήθελα κάποιες παραπάνω λειτουργίες που θα μου χρησίμευαν για τη σχολή. Για παράδειγμα, θέλω ένα κινητό που να υποστηρίζει το άνοιγμα αρχείων εφαρμογών γραφείου, ιδιαίτερα Excel και PDF. Επιπλέον, να έχει μία υποτυπώδη επεξεργαστική ισχύ ώστε να μπορώ να του εγκαταστήσω μία μαθηματική γλώσσα, ένα maxima δεν νομίζω να είναι άσχημο. Τα ημερολόγια επίσης είναι πολύ σημαντικά, αλλά αν δεν συγχρονίζονται με κάποια εξωτερική εφαρμογή (πχ Mozilla Sunbird όπου και χρησιμοποιώ) μου είναι άχρηστα.

Σε όλα τα παραπάνω να προσθέσω ότι και κάμερες κτλ ΝΑ ΜΗΝ έχει, ΔΕΝ με νοιάζει. Ψάχνω λοιπόν ένα κινητό που να είναι ένα αξιοπρεπές smartphone με την ουσιαστική έννοια του όρου, καμμία ιδέα κανείς;;;

Saturday, September 23, 2006

αναζητώντας την λογική πίσω από τη VB.NET 2005

Όταν οι απανταχού γης προγραμματιστές Visual Basic έφαγαν την νίλα από την ίδια την Microsoft με την τεράστια αλλαγή από το απλό visual studio στο .ΝΕΤ, εγώ προσωπικά ήλπιζα ότι θα περάσει κάποιος καιρός σταθερότητας έτσι ώστε να μην χρειάζεται να γράφω κώδικα ξεφυλλίζοντας βιβλία της wrox. Πφφ! φρούδες ελπίδες... Πριν από ένα χρόνο αναβάθμισα την έκδοση 2003 του Visual Studio στην σημερινή 2005 όπου κι αρχίζει η ιστορία μου.

Η Visual Basic 2003 .ΝΕΤ είχε έναν πολύ καλό κι ορθολογικό τρόπο για την σύνδεση του εκάστοτε προγράμματος με μία βάση δεδομένων. Τα βήματα ήταν απλά, άνοιγες ένα connection, περνούσες με τον adapter τα δεδομένα σε ένα datatable/dataset και μετά έπαιζες με αυτά localy στη μνήμη. Αν βαριόσουν δε να γράφεις κώδικα, τα υπάρχοντα wizards ήταν υπερπλήρη και κατανοητά. Στο 2005 όμως, κάτι έχω χάσει.

Η Microsoft έχει την κακιά συνήθεια που προέρχεται από τον τομέα των mainstream εφαρμογών της, όταν είναι να κάνει κάτι εύκολο να μπορούν να το χειριστούν μόνο οι ηλίθιοι ή αυτοί που θέλουν να κάνουν βασικά πράγματα. Επί του θέματος, στο 2005 τα components έχουν μπλεχθεί, δεν υπάρχει καν στο toolbox connection/adapter, πολλά έχουν συνδεθεί μεταξύ τους (προφανώς για λόγους "ευκολίας") ενώ το πρόγραμμα πιό πολύ ασχολείται με τα bindings σε άλλα components (i.e textboxes) παρά με το να κάνει generate κώδικα "τσατσοδουλειά" όπως τα sql statements.

Αποτέλεσμα; Το VS2005.NET είναι για κάποιους που ξέρουν ΠΑΠΑΔΕΣ αλλά βαριούνται να γράφουν κώδικα. Όσοι ψάχνουν κάποια γενικότερη λογική πρέπει να υοθετήσουν αυτή της Microsoft για να γράψουν ακόμη και το απλούστερο πρόγραμμα.

Thursday, September 21, 2006

Network-centric computers: μήπως πάμε πίσω;

διάβαζα πρόσφατα στο περιοδικό RAM (ακόμη αναρωτιέμαι γιατί διαβάζω αυτή τη κωλοφυλλάδα, λεπτομέρειες σε άλλο post) για την μεγάλη επιστροφή πίσω στην εποχή όπου οι υπολογιστές ήταν "κουτά τερματικά" κι επικοινωνούσαν με ένα κεντρικό mainframe για όλες τις ανάγκες εργασίας των χειριστών τους. Αυτό το μοντέλο ευαγγελίζονται οι συντάκτες του περιοδικού ως τη νέα τάση, όπου θα έχουμε υπολογιστές με υποτυπώδες hardware που θα τρέχουν όλο τους το λογισμικό σε μεγάλους κεντρικούς servers (ή server farms όπως είναι η νέα hot ορολογία). ο ενθουσιώδης συντάκτης μας προσκαλεί να ονειρευτούμε ένα μέλλον όπου θα έχουμε όλα μας τα δεδομένα σε ένα μακρυνό υπολογιστή και θα μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε αυτά από οπουδήποτε.

το μοντέλο αυτό είναι ΤΕΛΕΙΟ για επιχειρήσεις. έχει ελάχιστο κόστος συντήρησης, αφού πάμπολλες χρονοβόρες εργασίες ομαδοποιούνται, ενώ η κτηνώδης ισχύς των σημερινών servers γίνεται 100% αξιοποιήσημη. γιατί να αγοράσεις έναν p4 με όλα τα συναφή και πανάκριβα καλούδια όταν πρόκειται η κυρά Κατίνα να τον χρησιμοποιεί μόνο για ως κειμενογράφο; ακόμη κι αν έχεις τα λεφτά, ακόμη κι αν έχουν πέσει εξευτελιστικά οι τιμές, ένα τεράστιο μέρος της ισχύος μένει ανεκμετάλλευτο. για να μην μιλήσω για όλα τα χουσούρια που έχει ένας σημερινός desktop.

όσο για εμάς τους χρήστες, δεν ξέρω αν θα με πείτε τεχνοφοβικό, αλλά δεν μου αρέσει η ιδέα τα πολύτιμα δεδομένα μου να βρίσκονται σε έναν κοινόχρηστο δίσκο. Ξέρω ξέρω, κατά 99% είναι ΠΙΟ ασφαλή εκεί από επιθέσεις ή φυσικές αστοχιές. Αλλά εγώ θέλω να τα έχω δίπλα μου. Κι αν κάποια στιγμή δεν έχω σύνδεση στο internet; κι αν αυτά τα δεδομένα τα κάνει monitor κάποιο πρόγραμμα; κι αν κι αν... ίσως δεν είναι μόνο τεχνοφοβία, αλλά κι ως μοντέλο οργάνωσης δεν μου αρέσει. Όταν πρωτοξεπεράστηκε το μοντέλο mainframe-κουτά τερματικά όλοι λέγανε ότι περάσαμε από το "αυταρχικό" ή "κουμμουνιστικό" μοντέλο σε αυτό της προσωπικής ελευθερίας και ισχύος. Τώρα ξαναγυρνάμε πάλι σε αυτό δηλαδή;

παραμένει πάνως μία καταπληκτική ιδέα για επιχειρήσεις.

Sunday, September 17, 2006

ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ

Πάνω που νόμιζα ότι τα ipod δεν γίνεται να ομορφύνουν περισσότερο, η apple έβγαλε την νέα έκδοση του nano.
Αν υπάρχει άλλη εταιρία που να συνδυάζει τελειότερα τα τμήματα marketing και σχεδιασμού της, παρακαλώ να μου την αναφέρετε! Η apple είδε ότι το παλιό nano ήταν πολύ κομψό και όμορφο αλλά οι "σκληροπυρηνικοί" προτιμούσαν μάλλον την παλιά καλή στυβαρή υφή του ipod mini με το αλουμίνιο και τις μινιμαλιστικές καμπύλες. Γι αυτό τα συνδυάσανε, με το τελικό αποτέλεσμα (στα χρώματα ασημένιου και μαύρου) να είναι ένα αληθινό κομψοτέχνημα, ένα έργο τέχνης της εποχής μας.
Τι κι αν παιδεύει το κεφάλι της η Microsoft με εκείνο το Zune... αυτή η εταιρία όσον αφορά τα mp3 players ζει στον κόσμο της. Νομίζει ότι ο χρήστης θέλει ένα mp3-player/palmtop με εκατομύρια λειτουργίες, άσχετο αισθητικής. Όχι, η πλειοψηφία θέλει απλά να παίζει μουσική και να είναι ένα στολίδι στην τσέπη, τα υπόλοιπα τα κάνει το κινητό.

Καλά όλα αυτά, να μπορούσα και να το αγοράσω... :( Posted by Picasa

Friday, September 15, 2006

Οι βάζελοι δεν θα μάθετε ποτέ...














για εμάς ήξεραν οι μπουρδελοφυλλάδες σας και είχαν πρωτοσέλιδα, τα δικά σας χάλια τα έχετε κοιτάξει ποτέ;;;;

ΥΓ: Δευτέρα τελειώνω εξεταστική AT LAST!!! θα τα λέμε συχνότερα!

Tuesday, September 12, 2006

Μία μικρή επιθυμία λόγω Champions League

ο χρόνος του διαβάσματος είναι πολύτιμος και το ερώτημα είναι αφού δεν είδα καν τον αγώνα, γιατί μπαίνω στον κόπο να σχολιάζω θα μου πείτε; χμμμ, λοιπόν:

δεν με πειράζει οποιοδήποτε κακό αποτέλεσμα της ομάδας μου. οι ευρωπαϊκές ομάδες είναι πολύ καλύτερες από τον ολυμπιακό επομένως δεν σκάω. έτσι κι αλλιώς μπάλα είναι. γι άλλο σκάω όμως.

θέλω ΜΙΑ νίκη. ΜΟΝΟ ΜΙΑ νίκη. ΟΧΙ για την ομάδα, ΟΧΙ για το ποδόσφαιρο, ΟΧΙ για μένα ως οπαδό. αλλά για να κόψω την ευχαρίστηση σε όλους αυτούς τους ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΓΙΟΥΣ που η χαρά της τιποτένιας ζωής τους περιορίζεται σε ένα βράδυ που παίζει και χάνει ο ολυμπιακός. σε αυτούς που δεν κοιτάνε τα δικά τους χάλια, αλλά προτιμάνε να μου σπάνε ΕΜΕΝΑ ΤΑ @@.

σε αυτούς που η καριόλα που τους ξεπέταγε προφανώς γαμήθηκε με κάποιον πειραιώτη μυστακοφόρο λιμενεργάτη κι έχουν απωθημένα στον ολυμπιακό.

σε αυτούς που ο βόθρος που λέγεται ζωή τους, τους αναγκάζει για κάποιες μέρες όλο τον χρόνο να νομίζουν ότι είναι καλύτεροι και να ειρωνεύονται. ΟΧΙ για κάτι που έκαναν οι ίδιοι, ή τουλάχιστον η ομάδα τους, αλλά για ένα στράβωμα που έφαγε κάποιος άλλος.

ΜΙΑ ΝΙΚΗ, ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΑΡΚΕΙ! θα τους κοπεί Η ΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ευχαρίστηση και θα τινάξουν τα σάπια μυαλά τους στον αέρα.

και να θέλεις να είσαι φίλαθλος δεν μπορείς. αν ζεις στα σκατά, σε αυτά θα κυλιστείς αργά ή γρήγορα.

Saturday, September 09, 2006

Οι μέρες της εξεταστικής...

...έχουν την τάση να περνάνε αργάααααα και βασανιστικά και μέχρι που να το καταλάβεις δίνεις την άλλη βδομάδα 4 μαθήματα.

ΥΓ: ακόμη βέβαια δεν έχω καταλάβει γιατί οι καθηγητές κάνουν κάτι αιώνες να διορθώσουν τα γραπτά μας, ακόμη κι αν το μάθημα τους το δώσαν 20 άτομα και τα 15 παρέδωσαν λευκή κόλλα.

Sunday, September 03, 2006

Αθάνατη Ισπανική Ψυχή

...δεν μετράνε στο μπάσκετ όπως όλοι ξέρουμε τα συστήματα, οι τακτικές, τα συμβόλαια εκατομμυρίων των Παπαλουκά ή Κακιούζη . Την στρατηγική του Γιαννάκη ξεπέρασε η Ισπανική Ψυχή, τα ισπανικά κύτταρα που όπως άλλοτε ήταν κοσμοκράτορες έτσι και σήμερα το αποδείξανε στο παρκέ ότι ενωμένοι είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους λαούς-λεχρίτες.
(Χαίρε Φράνκο)

ΥΓ1: ήταν ένα παιχνίδι και τελείωσε. οι ισπανοί παίξαν καλύτερα και χάσαμε. τίποτε περισσότερο τίποτε λιγότερο.

ΥΓ2: οι χριστιανοταλιμπάν της μπλογκόσφαιρας μιλούν για ξεφτίλα και ντροπή!!!! ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ: του κομπλεξισμού και της ψωρουπερηφάνειας. Να θεωρείς ξεφτιλισμένους τους πρωταθλητές ευρώπης και δευτεραθλητές κόσμου.

ΥΓ3: οι κωλορουφιάνοι "δημοσιογράφοι" λένε ότι έφταιξε το πρόγραμμα της διοργάνωσης. ενώ κάποιοι λένε ότι "αφου νικήσαμε τις ΗΠΑ όλα καλά"....