Tuesday, July 29, 2008

Το Dark Knight ΚΟΒΕΙ ΚΩΛΟΥΣ

για την ακρίβεια είναι αυτό που λέμε pinnacle of human achievement: καλύτερο κι απο την ανακάλυψη του τροχού, την Ακρόπολη, την Μόνα Λίζα, τα εμβόλια, τα ταξίδια στο Διάστημα.

Κρίμα που στην πόλη μου δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη ο κινηματογράφος (=το καλοκαίρι έχουμε ένα θερινό που παίζει μια ταινία όλη τη σαιζόν -το Mamma Mia φέτο..) έτσι αναγκάστηκα να μπω στην μιζέρια του να ψάχνω ένα σοβαρό camrip... Μετά απο trial and error βρήκα μία καλή έκδοση με ανεκτή αναλογία seeders/leechers (την LTT) κι έμεινα έκθαμβος μπροστά σε αυτό το θείο δημιούργημα.

Η αλήθεια είναι οτι αυτό το νέο κύμα των τελευταίων χρόνων του να βγαίνουν ταινίες με βάση κάποιο κόμικ δεν έχει και τα καλύτερα αποτελέσματα: τα Spiderman, Hulk κι Xmen είναι μετριότατα ενώ κάτι εκτρώματα όπως το Fantastic Four πρέπει να απαγορευθούν με εντολή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Το δε Iron Man κάτι έλεγε, αλλά το χαρακτήριζες πολύ ωραίο μόνο βάζοντας το δίπλα στις βλακείες που είχαν βγει πριν.

Αλλά το Dark Knight... ειλικρινά δεν έχω δει ποτέ τόσο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ συνδυασμό φαντασίας κόμικ και ρεαλισμού. Οι δημιουργοί της ταινίες ξέφυγαν τελείως απο την τεχνοτροπία που ήθελε αυτούσια την μεταφορά τόσο της αισθητικής (καταλήγωντας να είναι η ταινία μία αποκριάτικη παρέλαση) όσο και των χαρακτήρων του κόμικ (καταλήγωντας να είναι γελοίοι και να απευθύνονται σε 5χρονα και καθυστερημένους). Αντιθέτως, σκέφτηκαν πώς θα ήταν αν υπήρχε η μυθολογία του Batman σε μία πραγματική αμερικάνικη πόλη.

Έτσι, ο Batman δεν είναι μία αστεία φιγούρα με αποκριάτικη στολή που αναρωτιέσαι ποιός τον παίρνει στα σοβαρά, αλλά μία σκοτείνη, τρομακτική κι επιβλητική φιγούρα. Τα όπλα του δεν είναι βγαλμένα απο κινούμενα σχέδια των Looney Tunes αλλά ρεαλιστικότατα gadgets που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι εξοπλισμός ειδικών δυνάμεων. Αυτό που με έστειλε τελείως, είναι το πώς αποκτά την αίσθηση sonar που έχουν οι νυκτερίδες μέσω του δικτύου τηλεπικοινωνιών της πόλης. ΑΠΛΑ ΙΔΙΟΦΥΕΣ!!! Και η φωνή του φυσικά... απίστευτη!..

Όσο για τον Joker, τί να πω. Όταν πρωτοάκουσα οτι θα τον υποδυόταν ο Heath Ledger μπορεί να είχα φρικάρει (ειδικά αν σκεφτεί κανείς προκάτοχος του ήταν ο Jack Nickolson) αλλά η ερμηνεία του απλά με κόλλησε στον τοίχο. Ο Joker δεν είναι σε αυτήν την ταινία ο γραφικός παλιάτσος, ο καραγκιόζης-κακός των αμερικάνικων ταινιών, ή ο comic-relief character. Είναι απο την κορφή ως τα νύχια ένας σχιζοφρενής, διεστραμμένος, ψυχανώμαλος που λατρεύει το Χάος και θέλει να το σκορπίσει παντού.

Στα ίδια περίπου υψηλά επίπεδα κυμαίνονται και οι υπόλοποι χαρακτήρες της ταινίας, τους οποίους εξάλλου πλαισιώνουν και καταπληκτικοί ηθοποιοί: Micheal Cain, Gary Oldman και Morgan Freeman.

Τώρα, η ταινία αυτή είναι καλύτερη απο την αξέχαστη μεταφορά του 1989 απο τον φοβερό και τρομερό Tim Burton; Για μένα ναι. Μπορεί να μην έχει την γκόθικ αισθητική του Burton, τον υπέροχο Micheal Keaton, έναν τιτάνα όπως τον Nickolson ή τα υπέροχα μουσικά θέματα του Danny Elfman, αλλά είναι πιο ώριμο, πιο σκοτεινό, πιο απαισιόδοξο, πιο σοβαρό, πιο αρρωστημένο.

Και φυσικά ο Christian Bale είναι θεός.

Friday, July 25, 2008

Τζάμπα μάγκας

αν είναι ένας πολιτικός θεσμός που μου την σπάει περισσότερο απο όλους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Όποτε υπάρχει αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό, βγαίνει και μοιράζει απο δω κι απο κει "καταννόηση", "συμπόνοια" ενώ ποτέ δεν παραλείπει να "συμμερίζεται την οργή και την απογοήτευση των πολιτών", όλα φυσικά εκ του ασφαλούς.

Θυμάμαι ακόμη πριν απο περίπου 10 χρόνια τον Στεφανόπουλο. Και καλά "την είπε" στον Κλίντον και κάτι έγινε, χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι (ρίσκαρε τίποτα;). Μπήκε μετά ο Bill στο Air Force One κι έκλαιγε απαρηγόρητα...

ΟΚ, βρίζουμε (και καλά κάνουμε) τους φιλοβασιλικούς που θέλουν (σαν καλοί μαλάκες που είναι) να χουν μια οικογένεια που να τρώει και να πίνει απο τα λεφτά του κράτους και το μόνο που να προσφέρει να είναι ένα "σύμβολο" για τη χώρα, αλλά να μην κάνουμε κάτι αντίστοιχο και με τον πρόεδρο της δημοκρατίας... Σίγουρα δεν συγκρίνονται τα έξοδα μιας βασιλικής οικογένειας με αυτά ενός προέδρου αλλά και πάλι όλες αυτές οι χλίδες και οι κουστωδίες είναι πεταμένα λεφτά χωρίς κανένα αντίκρισμα για τη χώρα.

Wednesday, July 23, 2008

Μια συγκλονιστική αποκάλυψη για μένα

έχει περάσει αρκετός καιρός που γνωριζόμαστε μέσω αυτής της σελίδας, επομένως πιστεύω οτι ήρθε η ώρα να σας το πω. Δεν είμαι αυτός που νομίζετε. Ιδού η πραγματική μου ταυτότητα:


είμαι ο Benjamin Linus.

μην με παρεξηγείτε που δεν σας το πα απο πιο πριν, αλλά ούτε καν εγώ ήξερα την πραγματική μου ταυτότητα, αλλά μετά απο μια σειρά μαραθώνιων παρακολουθήσεων Lost μου το συνειδητοποίησα.