Friday, June 29, 2007

Soundtrack θερινής νυκτός μέρος ΙΙ

Πάντα η έναρξη του καλοκαιριού μου προκαλεί μελαγχολία. Ίσως να είναι η περίοδος των εξεταστικών, όπου τις ώρες ανάμεσα στα βιβλία και τις σημειώσεις ο νους ξεπηδά σε όνειρα θερινής νυκτός, ή σε αναπολήσεις καλοκαιρινών περιπετειών.

Έτσι έγινε και προχτές, καθώς έπηζα το βράδυ διαβάζωντας ένα μάθημα (που ομολογουμένως μισώ θανάσιμα), άκουσα απο ένα αμάξι που περνούσε τους ήχους του "You shook me all night long" των AC/DC και το μυαλό μου αμέσως ταξίδεψε σε άλλες εποχές κι άλλα καλοκαίρια.

Δεν πήγα πολύ πίσω, γύρω στα 6 χρόνια όταν ήμουν στο λύκειο κι η έναρξη του καλοκαιριού ήταν πραγματικά μία λυτρωτική εμπειρία. Βόλτες με τα παπιά, μακρύ μαλλί, rockwave festival, μπύρες, χορός, beach parties κι ανέμελοι καφέδες... Μια εποχή που ήμασταν 19άρηδες και φερόμασταν ως 19άρηδες, κάνοντας καφρίλες και κάθε λογής μαλακία χωρίς να δίνουμε λογαριασμό σε κανένα, χωρίς να νοιαζόμαστε ποιός έχει τη πιο μούρικη διπλωματική ή ποιός βρήκε τη πιο prestigious δουλειά... Και οι κοπέλες, φέρονταν ως κοπέλες! Με τα all-star-άκια τους, τα περίεργα μπιχλιπίδια και τις τσάντες που έγραφαν “Metallica” με blanco… σίγουρα δεν φορούσαν τουαλέτες Dolce Gabbana και κατεβαίναν στα κλαμπάκια για να βρούνε «έναν να τις αποκαταστήσει»...

Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος στο πλανήτη που θα υποπέσει στην παρελθοντολαγνεία. Στην περίπτωση μου ειδικά, τώρα είμαι ΑΠΕΙΡΩΣ καλύτερα απο ότι ήμουν τότε, σε όλους τους τομείς. Απλά είναι απολύτως φυσικό σε περιόδους που σε βαραίνουν τόσες υποχρεώσεις, να αναπολείς κάποια χρόνια που όλα ήταν τόσο γλυκά μπερδεμένα κι ανεξερεύνητα...

Friday, June 22, 2007

Hannibal Rising: Όχι άλλα άχρηστα sequel/prequel!!!

ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΜΑΣ!!!!

Όλα ξεκίνησαν μήνες πριν, όταν διάβασα κάπου ότι θα βγει prequel με θέμα την ζωή του φοβερού και τρομερού Dr Lecter. Φυσικά, την ανακοίνωση την είδα με επιφυλακτικότητα αφού ξέρω το όλο φιάσκο με αυτές τις "αρπαχτές", μέχρι που έμαθα ότι την ταινία την επιμελείται εξ'ολοκλήρου ο δημιουργός των αντίστοιχων βιβλίων, ο Thomas Harris. Εκεί όσο καχύποπτος και να είσαι, σου γεννιέται ένας α' ενθουσιασμός...

Μετά απο ένα βράδυ επεισοδιακού downloading, η ταινία κατέβηκε. Και ήταν αίσχος. Απλά δεν βλεπόταν. Ο νεαρός που προσπαθούσε να κάνει τον Dr Lecter μάλλον γέλιο προξενούσε προσπαθώντας να εξομοιώσει την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Anthony Hopkins, ενώ το όλο σενάριο ήταν ΑΦΟΡΗΤΑ βαρετό και η αναπαράσταση της διαδικασίας κατα την οποία ο Lecter έγινε serial killer μάλλον ρηχή για έναν τόσο πολυεπίπεδο χαρακτήρα (= του φάγαν την αδερφή κάτι εγκληματίες πολέμου κι αποφάσισε να τους φάει αυτός, όπως και κάθετι που κινείται).

Μία γρήγορη ματιά στην wikipedia ήταν άκρως διαφωτιστική: ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ απο μία ταινία, όπου όταν ρωτήσανε τον Thomas Harris γιατί την γύρισε αυτός είπε "για να μην με προλάβει κάποιος άλλος, αφού η εταιρία είχε σκοπό έτσι κι αλλιώς να την κάνει κάποια στιγμή" (;;;!!!) Τουτέστην, σε δουλειά να βρισκόμαστε!!!! ΕΛΕΟΣ

Τώρα κλαίω τα λεφτά του ρεύματος που άφησα τον υπολογιστή να κατεβάζει τη νύχτα, φαντάζεστε να πήγαινα να το δώ σινεμά;;; Ω θέε μου αυτό το Hollywood, απο τους χιλιάδες σεναριογράφους που κάνουν αιτήσεις κάθε χρόνο για ταινία, αυτό είναι το καλύτερο που έχει να επιδείξει;;;

Monday, June 18, 2007

Time-killers

Τί κάνει ο σωστός ο φοιτητής λίγο πριν την εξεταστική, στα διαλείμματα μεταξύ της διπλωματικής του και με θερμοκρασία κοντά 40 βαθμούς κελσίου;;; Μα φυσικά παίζει ένα καλό video-game, με το air-condition παραμάσχαλα!

To Need for Speed Carbon ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Ήταν τόσο ευχάριστο, που με έκανε να γκρεμίσω δύο από τις βασικότερες gamer-ικές πεποιθήσεις μου: 1) την απέχθεια μου για τα καγκουρο-παίχνιδα και 2) το μίσος μου για την Electronic Arts.

1) Το παιχνίδι είναι φυσικά καγκουριά στα τέρματα (τουτέστην κωλοφτιαγμένα αμάξια, κιτσαρία αισθητική κτλ) αλλά είναι ΑΠΟΛΑΥΣΗ να το παίζεις και διαολεμένα εθιστικό! Καταιγιστική δράση και τόσο μα ΤΟΣΟ καλοφτιαγμένο που πραγματικά σου δημιουργεί μία απίστευτη αίσθηση ανόδο τους αδρεναλίνης!... που με πάει στο 2ο που θέλω να πω

2) Το παιχνίδι είναι απόδειξη καλογραμμένου κώδικα. Την ΕΑ για χρόνια την μισούσα, κυρίως λόγω του ότι η κυριαρχία της στην αγορά με βλακώδεις τίτλους όπως ποδοσφαιράκια, μπασκετάκια, μπεηζμπολάκια κοκ συνέπεσε με το κλείσιμο εταιριών-μύθων που έβγαζαν μεγαλειώδη έπη (πχ Microprose). Παρ' όλα αυτά, τα άτομα ξέρουν να γράφουν κώδικα. Τα γραφικά του NFS Carbon σε σχέση με το Test Drive Unlimited της (εξίσου ιστορικής) ΑΤΑRI είναι ΠΟΛΥ ανώτερα ενώ παράλληλα το δεύτερο ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ σε μηχάνημα ηλικίας άνω του ενός έτους!!! Μιλάμε για χαοτική διαφορά απόδοσης!!!

Σας αφήνω τώρα, ελπίζω να μην εθιστώ τόσο πολύ και να ανοίξω κάνα βιβλίο!!!!

Wednesday, June 13, 2007

Θα σε πάρω να φύγουμε, σ' άλλη γη σ' άλλα μέρη

Η black fairy με προκάλεσε να παραθέσω τους αγαπημένους μου προορισμούς διακοπών. Επιτρέψτε μου να παραλλάξω λίγο το θέμα σε "μέρη που θα ήθελα να ζήσω σε κάποια φάση της ζωής μου". Στον κατάλογο φυσικά εξαιρούνται εξιδανικευμένες εκδοχές του τόπου που ζούμε. Κι έχουμε και λέμε λοιπόν:

1) Φυσικά Εδιμβούργο, Σκωτία. Η απόλυτη χώρα για μένα, την ερωτεύτηκα πρωτού καν πάω. Μια χώρα όπου ο μύθος γίνεται καθημερινή εμπειρία κι ο γλυκός χειμώνας κρατάει το νου σε εγρήγορση. Η στιγμή που πάτησα το ιερό Calton Hill (φώτο), έμελλε να αποτυπωθεί για πάντα στη μνήμη μου ως μία εμπειρία στα όρια της μεταφυσικής.


2) Φλωρεντία, Ιταλία. Πολλές φορές όταν βιώνω την απίστευτη παρακμή κ σαπίλα γύρω στο πετσί μου, ο νους ταξιδεύει εκεί, στην πατρίδα του τρισμέγιστου Δάντη Αλιγκιέρι. Να ζήσω σε ένα παραδοσιακό διαμέρισμα ηλικίας αιώνων, να περπατάω στα μεσαιωνικά σοκάκια, τους δρόμους που είναι γεμάτοι με αγάλματα κι έργα τέχνης, να πίνω τον καπουτσίνο μου στην κεντρική πλατεία, να λιώσω στα βιβλία και την Τέχνη και να πάρω ίσως ένα παραπάνω πτυχίο, στις Κλασσικές Επιστήμες, που τόσο πολύ κρυφά θα ήθελα.


3) Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ. Όπως ο καλός μουσουλμάνος οφείλει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να πάει στην Μέκκα, έτσι κι εγώ ως συνεπής κουμπιουτεράς οφείλω να πάω στη Μέκκα της πληροφορικής, τη Silicon Valley για το δικό μου ιδιότυπο προσκύνημα. Θα ήθελα να σπουδάσω εκεί, κάνοντας το διδακτορικό μου και παράλληλα να δουλέψω ως συντάκτης σε κάποιο σοβαρό έντυπο του χώρου (συγγραφικό μικρόβιο γαρ...) Να γνωρίσω πραγματικά παθιασμένους ανθρώπους με το χώρο, όχι ελεηνούς καιροσκόπους του στυλ "μπήκα σε σχολή Η/Υ επειδή έχει μεγάλη βάση άρα και μεγάλη ζήτηση, κατα τα άλλα τα PC είναι για geeks" και να φτιάξουμε καινούργια συναρπαστικά πράγματα... Εναλλακτικά Los Angeles ή ΝΥ.



4) Κάποιο τροπικό νησί, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, είναι κλισέ όπως λέει και η Κατερίνα αλλά δεν μπορείς να το αποφύγεις. Κατα προτίμηση οτιδήποτε κοντινότερο στη φάση "Γαλάζια Λίμνη", με εξαίρεση φυσικά τους ανθρωποφάγους ιθαγενείς. Τουτέστην όχι πολύς κόσμος, όχι βαβούρα, παραμόνο οι φοίνηκες, το απέραντο γαλάζιο και το ταίρι μου.


5) Νεπάλ, Θιβέτ. Πέρσυ μετά από μία νύχτα που συνδύασε αλκοόλ και μπάφο ονειρεύτηκα ότι έπαιζα Quake IV με αντίπαλο το Δαλάι Λάμα. Απο τότε μου έχει γίνει κρυφή επιθυμία να έπαιρνα το παρεάκι μου, ένα Hummer και να να εξερευνούσαμε τις απέραντες εκτάσεις αυτού του μυστικιστικού τόπου. Δεν ξέρω αν ο παναγιότατος θα ενδιαφερόταν για ασχοληθεί με εμάς και το πόνημα του John Carmack, αλλά σίγουρα θα ήταν μία εξαιρετική εμπειρία το όλο adventuring.



Αυτά! Ευχαριστώ Κατερίνα, ειδικά αυτή τη περίοδο της εξεταστικής με έβαλες στο απόλυτο mood διαβάσματος!... Σας πετάω το μπαλάκι eugenia, pixie, unclejack, μαργαρίτης, vpapanik, κουνούπι, δείμος

Monday, June 11, 2007

Ζέστη ζέστη ζέστη

συγγνώμη, υποτίθεται ότι εγώ θα πρέπει να διαβάσω μέσα σε όλο αυτό το ΚΑΥΣΩΝΑ;;; Για την ακρίβεια από την ζέστη με δυσκολία σηκώνομαι από το κρεβάτι μου!!! Το μόνο που θέλω είναι να πάρω το αμάξι και την παρέα μου και να πάω διακοπές...

Saturday, June 09, 2007

Σοβαρή τηλεόραση στο internet

είμαι πλέον σε θέση να δοξάσω τον Γιαχβέ που μερίμνησε να δημιουργηθεί το site αυτό, όπου μπορεί να βρει ο επισκέπτης (μέσα στην όλη σαβούρα) τα ντοκυμαντέρ των Κούλλογλου κι Αυγερόπουλου, "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα/Θεματική Βραδιά" κι "Εξάντας" αντίστοιχα.

Εντάξη εντάξη, μπορεί οι δύο τυπάδες αυτοί να μην είναι ότι πιο αξιόπιστο, αλλά μπροστά σε όλο αυτό τον οχετό της τηλεόρασης φαντάζουν ως θεία δημιουργήματα... άσε που είναι πάρα πολύ προσεγμένα, καλογυρισμένα και πραγματεύονται ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θέματα που με ενδιαφέρουν. Μη μιλήσω τώρα για τον (υπέροχο κατα τα άλλα) Παπαχελά ο οποίος όταν δεν το ρίχνει σε θεματολογία Καμπουράκη/Οικονομέα κάνει 1000ό remake παλαιότερης εκπομπής του για την εισβολή στη Κύπρο.

Χμμμμμ μιά και το θίξαμε το θέμα δεν βλέπω Παπαχελά στο site αυτό... τς τς κακώς...

Καλές προβολές!

Wednesday, June 06, 2007

Ξυπνάει ο κάγκουρας μέσα μου (λέμε τώρα)

κάθε χρόνο η ζέστη με βαράει με περίεργους τρόπους.

Πάντα είχα την υποψία ότι στο αίμα μου έχω έστω και μία ρανίδα καγκουριάς, καθ'ότι τόσο ο πατέρας όσο κι ο αδερφός μου έχουν τρέλα με τα αμάξια, αλλά πάντα ήμουν επιφυλακτικός απέναντι σε αυτή την αμφιλεγόμενη γονιδιακή κληρονομιά μου.

Φυσικά οι δικοί μου δεν είναι κάγκουρες, απλά τους αρέσουν τα αμάξια όπως πχ εμένα αρέσουν οι υπολογιστές. Κάγκουρας (ή σβούρος) είναι μία κατώτερη μορφή πιθηκοειδούς που (δυστυχώς) έπεσε στα χέρια του κάποιο όχημα κι έχει βάλει απώτερο σκοπό της ζωής του να θέτει καθημερινά σε κίνδυνο την ζωή των άλλων. Φυσικά με το αζημίωτο, αφού (σε αντίθεση με το τί θα περίμενε κανείς) με αυτή τη συμπεριφορά κερδίζει άπειρους πόντους κοινωνικής καταξίωσης. Τώρα το πώς τα υπόλοιπα πρόβατα θαυμάζουν κάποιον που θέτει τη ζωή τους σε κίνδυνο είναι θέμα άλλου post κι ας το αφήσουμε για τώρα. Πίσω σε εμένα λοιπόν.

Είμαι περήφανος κάτοχος ενός FIAT seicento sporting αλλά με την πάροδο του χρόνου (και με πολλές κακές παρέες) ανακάλυψα ότι το ταπεινό αμαξάκι που κληρονόμησα από τη μητέρα μου δεν καλύπτει την ολοένα κι αυξανόμενη ανάγκη μου για δυναμική οδήγηση. Μην φανταστείτε οτι θέλω να κάνω κωλιές στο κέντρο της πόλης, απλά την διαδρομή Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο (που κάνω συχνά) θα ήθελα να την διανύω με ταχύτητα πάνω από 90χλμ/ώρα, χωρίς να "παίζει" το τιμόνι (!...) και με μεγαλύτερη ευκολία+ασφάλεια στις προσπεράσεις.

Είμαι φανατικός οπαδός του ευρωπαϊκού αυτοκινήτου κι ιδιαίτερα του γερμανικού και ιταλικού (ΔΕΝ ΤΙΣ ΜΠΟΡΩ τις γιαπωνεζιές!!! ούτε λόγος για αμερικανιές). Οι γερμανοί φτιάχνουν κορυφαία αυτοκίνητα, με άψογη κατασκευαστική ποιότητα και (ναι ναι ναι) ΠΑΡΑ πολύ όμορφα, με αυτό το σοβαρό βαυαρικό στυλ (εξαίρεση το καινούργιο ΤΤ που μου το κάνανε γιαπωνεζιά οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ). Για τους ιταλούς, ΑΧ τί να πει κανείς. Υπάρχει ωραιότερο αυτοκίνητο από μία κόκκινη alfa romeo;;; (μία κόκκινη ferrari αλλά τεσπα) Βλέπω τις alfa στο δρόμο και τρέχουν τα σάλια μου! Όποιος έχει οδηγήσει μία alfa δεν μπορεί να ξεχάσει την εμπειρία: το απίστευτης αίσθησης τιμόνι, τα τρομερά κρατήματα, η ιλλιγιώδης επιτάχυνση όταν υπερβαίνεις τις 4000 στροφές, ο γείτονας που σε κοιτά και σε βάζει σε βαθύτατες σκέψεις για το τί είδους ασθένεια σου εύχεται...

Τέρμα το πολύ μπλα μπλα λοιπόν, ιδού τα 3 αμάξια τα οποία είναι στην λίστα μου να αγοράσω, παρακαλώ τσοντάρετε κάνα φράγκο γιατι μερικά είναι ακριβούτσικα:

1) Audi A3: αααααααχ
2) Alfa GT: αααααααααααααααααχ

3) Ferrari F599 GTB Fiorano: πιο προσγειωμένες καταστάσεις


ΥΓ: παρακαλώ οργανώστε ένα τηλεμαραθώνιο για το άπορο παιδάκι

Sunday, June 03, 2007

Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι ο Αντίχριστος μέρος Δ'

Ένας αφελής νους θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αφού το πρωτάθλημα τελείωσε, μαζί του θα τελείωνε (ή τουλάχιστον θα σταματούσε για κανα 3μηνο) η ανθρώπινη ποδοσφαιρική ηλιθιότητα. Αλλά ΟΟΟΟΟΟΧΙ, δόξα τω Γιαχβέ υπάρχει γύρω μου ένας άπλετος αριθμός λυσασμένων βάζελων να μου μεταλαμπαδέψει τις ιδεοληψίες του, πάντα αντικειμενικά κι ευρωπαϊκά.

Καταρχάς, για τις οπαδικές εφημερίδες. Τίποτα δεν κάνει ένα βάζελο να λυσσάει περισσότερο από το να βλέπει κάποιον περαστικό να κρατάει οπαδική εφημερίδα του Ολυμπιακού. Η επίσημη θεωρία είναι:
"πουλάνε περισσότερο οι εφημερίδες του γαύρου γιατι οι οπαδοί του είναι πρόβατα του Κόκκαλη (ο οποίος έχει πολλά ποδάρια) και φανατισμένοι, σε αντίθεση με τους καλλιεργημένους, ευρωπαϊκούς/αντικειμενικούς φιλάθλους του ΠΑΟ που απέχουν."
Μάταια προσπαθούσα να εξηγήσω ότι όταν ΠΑΟ μπει στη θέση του Ολυμπιακού (παίρνει απανωτά πρωταθλήματα, φέρνει παίκτες-ονόματα, κτλ) τότε πολύ απλά οι αναγνώστες των κόκκινων εφημερίδων θα πέσουν, κι αντίστοιχα θα ανέβουν οι άλλες. Όπως και τα ποσοστά προσέλευσης στο γήπεδο, οι πωλήσεις merchandise κτλ κτλ κτλ
Φυσικά η απάντηση του αντικειμενικού-ευρωπαίου φιλάθλου ήταν ένα βροντερό ΟΧΙ στη θεωρία μου, τονίζοντας γι άλλη μία φορά το ότι ο Κόκκαλης (έχωντας πολλά ποδάρια) με έχει κάνει ζόμπι του μέσω τις ενέργειας που εκπέμπεται απο τις αφίσες που έχω στο δωμάτιο μου, ενώ παράλληλα έχει βάλει στην κοιλιά κάθε οπαδού του γαύρου να εκολάπτεται ένα genestealer το οποίο περιμένει την μέρα που θα βγει και θα αρχίσει να σπέρνει τον τρόμο.

Για την ΑΕΚ τώρα.
Οι οπαδοί της ΑΕΚ χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: α) τους ΑΕΚτζήδες και β) του πουτάνας γιούς. Οι δεύτεροι δεν είναι τίποτε άλλο από κάτι πουστρο-τσατσάκια που παρεισφρύουν στις παρέες βάζελων και τους γλύφουν τον κώλο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ στην παρέα μου που είχαμε έναν που προκειμένου να γλύψει τους βάζελους της παρέας πανηγύριζε γκολ που δέχτηκε σε μεταξύ τους ντέρμπυ!!! Φυσικά αυτοί σε αγώνα του Ολυμπιακού είναι πιο φανατικοί οπαδοί τις άλλης ομάδας κι από τους οργανωμένους της. Κρεμάλα.

Α, και τί είναι όλη αυτή η μόδα τώρα, "εμείς γαμήσαμε την Μίλαν, είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης";;;;; Ε-Λ-Ε-Ο-Σ ρε παιδιά, η ελληνική κουτοπονηριά να έχει και τα όρια της!!! ΡΕ φάγατε 3 γκολ στο Μιλάνο, νικήσατε 1-0 με την Μίλαν αδιάφορη κι αυτό το αποκαλείτε "τους γαμήσαμε";;;;;;;;;;;;;; Και τί είναι αυτό το λογικό άλμα (ή μάλλον λογικό hyperspace jump) "νικήσαμε τη Μίλαν, άλλα είμαστε στο ευρωπαϊκό top"; Α ξέχασα, κι εμείς που νικήσαμε τη Ρεάλ των 9 champions league πέρσυ, είμαστε 10 φορές πρωταθλητές Ευρώπης (αποκρύπτωντας φυσικά ότι έπαιζε με τα δεύτερα, ήταν αδιάφορη κτλ).


ΥΓ: από του χρόνου η εφημερίδες "Πρωταθλητής" κ "ΦΩΣ" θα κυκλοφορούν σε νέα έκδοση με 2 τρύπες σε κάθε μεριά τους, προκειμένου να κάνουν το έργο ημών πρακτόρων του Κόκκαλη ευκολότερο