Wednesday, May 31, 2006

Soundtrack θερινής νυκτός

το φορτωμένο πρόγραμμα των 2 τελευταίων ημερών καθώς και το έκτακτο θέμα των ακατανόμαστων δεν μου έδωσε την ευκαιρία να αναφερθώ στο σημαδιακό γεγονός του προηγούμενου σαβ/κου, που δεν είναι άλλο από την επίσημη για μένα έναρξη του καλοκαιριού.

πώς ορίζω το πότε ξεκινάει το καλοκαίρι; μα (όπως και κάθε χρόνο) από το πρώτο πάρτυ στην πατρίδα μου, με την παλιά παρέα, με την παλιά μουσική και να γυρνάμε σπίτι μόνο όταν βλέπουμε από την παραλιακή τον ήλιο να ανατέλλει... μεγαλειώδης στιγμή, που στιγμάτιζει κάθε μου καλοκαίρι.

δεν μπορώ να θυμηθώ το πρώτο μου καλοκαίρι, αλλά θυμάμαι το τελευταίο αληθινό μου: αυτό μετά τις πανελλήνιες. όλα τα μετέπειτα δηλητηριάζονται από την εξεταστική του σεπτέμβρη, το τρέξιμο για δουλειά και (το χειρότερο) την χαμένη αθωότητα. εκείνο ήταν χωρίς καμμία υποχρέωση, γεμάτο ενθουσιασμό για την μεταβατικότητα στην ζωή μας και ξεκίνησε με ένα μεγαλειώδες beach party με φωτιές στην άμμο, ποτά και μουσική.

όπως και να έχει, τα καλοκαίρια όλα τα θυμάμαι ως μουσική. κάθε στιγμή, κάθε φιλί, κάθε εκδρομή, κάθε μεθύσι, κάθε αστείο έχει κι ένα μικρό soundtrack. θυμήθηκα λοιπόν κάποιους από τους μικρούς καλοκαιρινούς μου ύμνους και τί σημαίνουν αυτοί για μένα:

* Bryan Adams - Summer of '69
μπορεί ο τρισάθλιος Bryan Adams να μην χάνει ευκαιρία να εξευτελίζει το κομμάτι αυτό, τονίζοντας ότι αναφέρεται στην γνωστή στάση που την κάνει συχνά, (να προστατεύσουμε λίγο και το πρότυπο του γαμίκουλα ροκά ε;) το τραγούδι αυτό συμπυκώνει όλη την εφηβηκή τρέλα σε ένα μνημιώδες riff-άκι, κάποιας παλιάς κιθάρας που αγοράστηκε από νεανικό ενθουσιασμό, όπως είχα κάνει κι εγώ κάποτε.

* Metallica - Whiskey in the Jar
τρομερή διασκευή (της διασκευής) του γνωστού ιρλανδέζικου drinking tune, ένα must για κάθε καλοκαιρινό πάρτυ

* Depeche Mode - Enjoy the Silence
το πασίγνωστο κομματάκι κοσμεί κάθε ρομαντικό καλοκαιρινό βραδάκι

* Cutting Crew - I just died in your arms tonight
άλλο ένα αγαπημένο κομματάκι, μου θυμίζει μία υπέροχη βραδυνή βόλτα με την (τότε) κοπέλα μου στην παραλιακή

* The Cure - The Same Deep Water As You
απόλυτη καλοκαιρινή μελαγχολία

* John Farnham - You are the voice
το πρωτότυπο του "ρίξε κόκκινο στην νύχτα". ίδια θεματολογία με το ελληνικό, με κύριο θέμα το "από όσα έχω ζήσει, ζητάω πιο πολλά"

* Manowar - Return of the Warlord
αξέχαστος ύμνος για τις βόλτες της παλιοπαρέας με τα μηχανάκια.

* Iron Maiden - 2 minutes to midnight
παρέα, μπύρες, μακριά μαλλία, το παλιό μας μπαράκι, 2 λεπτά πριν τα μεσάνυχτα

* Apoptygma Berzerk - Half Asleep
ξέφρενα dance parties, με ένα ιλλιγειώδες electro ρυθμό πνιγμένο στο αλκοόλ και ερωτικές ουσίες

* System of a Down - Lost in Hollywood
πρόσφατη προσθήκη στη λίστα μου. γυρνώντας σπίτι χαράματα με το αμάξι, ζαλισμένος, διασχίζοντας την παραλιακή, παρατηρώντας όλη την "πανίδα" της νύχτας και κάνοντας τους τελευταίους προβληματισμούς της ημέρας.

* Moby - 18
φτάνω σπίτι, είμαι ξαπλωμένος, μεθυσμένος, το ταβάνι σβουρίζει απο πάνω μου, κάνω τις τελευταίες σκέψεις της ημέρας, τόσο αδόμητες που αγγίζουν το σουρεάλ, ενώ στα αυτιά μου ακούγεται αυτή η λιτή και θεία μελωδία μέχρι να βυθιστώ στον ύπνο του τελευταίου αληθινού καλοκαιριού μου. τότε ήμουν 18.

Monday, May 29, 2006

Η βρωμιά του e-shop.gr ξαναχτύπησε

η αηδία κι απέχθεια που αισθάνομαι προς αυτά τα λαμόγια είναι γνωστή, ενώ συνέχεια ακούω ανάλογες μαρτυρίες. Σήμερα άκουσα όμως μία ιδιαίτερα εξωφρενική:
ένας φίλος παρήγγειλε έναν εκτυπωτή. ο εκτυπωτής του ήρθε χαλασμένος (κλασσικά) και τον γύρισε πίσω. του τον επέστρεψαν, μαζί με την γνωστή εκτυπωμένη σελίδα του printer check (εκτυπώνεται όταν κάνουμε έλεγχο για το αν λειτουργεί σωστά το όλο μηχάνημα) ως απόδειξη ότι και καλά τον έφτιαξαν. φυσικά ο εκτυπωτής ήταν ακόμη χαλασμένος, ενώ η σελίδα του printer check ήταν εκτυπωμένη ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΕΚΤΥΠΩΤΗ!!!!!!!!!!!!! αυτά τα γλοιώδη και πανηλίθια λαμόγια ούτε καν είχαν παρατηρήσει ότι στην σελίδα δεν εκτυπώνονται μόνο δοκιμαστικά σχήματα, αλλά και το μοντέλο και σειριακός του εκτυπωτή που τα τύπωσε!....
Προσπαθήστε να συλλάβετε την λογική αυτού του μπουρδέλου: στο τμήμα "service" τους έχουν ΠΡΟΕΚΤΥΠΩΜΕΝΕΣ σελίδες ελέγχου εκτυπωτή τις οποίες επισυνάπτουν σε κάθε εκτυπωτή που τους γυρνάει και τον στέλνουν πάλι πίσω!!! ΠΟΣΟ ΜΑ ΠΟΣΟ μας υποτιμάνε την νοημοσύνη αυτά τα σκουλίκια;;;;;;;;
φυσικά αυτός ο φίλος προσπαθούσε να επικοινωνήσει αλλά αυτά τα πιθηκοειδή κατα την προσφιλή τους τακτική αγνοούσαν κάθε e-mail ενώ έκαναν τους ανήξερους στο τηλέφωνο. το θέμα λύθηκε με μεσολάβηση της ίδιας της HP, γιατι τουλάχιστον αυτή είναι εταιρία. Posted by Picasa

Saturday, May 27, 2006

Η μοίρα του 3ου κόσμου

Με του που άνοιξα τα μάτια μου η πρώτη είδηση που είδα ήταν για την νέα τραγωδία στην Ινδονησία. Ένας σεισμός που για μας θα ήταν απλά θέμα συζητήσεων, 6.2 ρίχτερ, προκάλεσε εκεί τον θάνατο σε 2000 ανθρώπους μέχρι στιγμής (πηγή in.gr, με κάθε επιφύλαξη). Το γεγονός αυτό μέσα σε όλα με έκανε να θυμηθώ εκείνα τα μαύρα χριστούγεννα και να προβληματιστώ με την δική μας στάση απέναντι στο θέμα (γιατι κάτι παραπάνω δεν μπορώ δυστυχώς να κάνω μπροστά σε τέτοια γεγονότα).
Μία τραγωδία που έγινε θέαμα δίχως τέλος, μία λέξη -τσουνάμι που έγινε της μόδας στα δελτία ειδήσεων και χρησιμοποιήθηκε για κάθε λογής είδηση (μέχρι και τραγούδι έγινε) και φυσικά ο ατελείωτος, πρόστυχος και γλοιώδης ναρκισσισμός μας. Στον περιβόητο μαραθώνιο η μισητή ΝΕΤ, δεν έχανε ευκαιρία να προβάλει το "μεγαλείο των ελλήνων", "την τεράστια ψυχή μας" την "ανυπέρβλητη μεγαλοκαρδία μας" που βοηθάμε τους κακομοίρηδες, χαϊδεύοντας αυτιά και μαζεύοντας φυσικά τα ευρουλάκια. Προέβαλλε ξανά και ξανά τον τρισάθλιο "δείκτη ανθρωπιάς" που είναι:
δείκτης ανθρωπιάς = (ποσό που δώσαμε) / (πόσοι είμαστε)
κι έκανε κατάταξη στους λαούς με βάση την μεγαλοκαρδία τους, υποννοώντας "ρε, τί ελληναράδες ανώτεροι άνθρωποι είστε, δώστε κι άλλα λεφτά που θα μας ξεπεράσουν οι κουτόφραγκοι!!!" Φυσικά η ΝΕΤ, μετρ στον λαϊκισμό έπιασε τον παλμό του κομπλεξικού τηλεθεατή και μετέφερε ειρωνικά την είδηση για τα μεγάλα ποσά που έδωσαν κάποιοι διάσημοι, ώστε να μην θεωρήσει σε καμμία περίπτωση ο νεοναζιστής κοιλαράς τηλεθεατής ότι είναι καλύτεροι από αυτόν. Συναυλίες ακολούθησαν, ακόμη περισσότερος ναρκισσισμός, ακόμη περισσότερες δικαιολογίες να μαζέψουν λεφτά.
Τα λεφτά φυσικά δεν πάνε ποτέ εκεί. Τα τρώνε οι μεσολαβητές, ακόμη και οι ίδιες οι οργανώσεις που τα ζητάνε. Δεν άκουσα για καμμία από αυτές μετά το τσουνάμι να παρουσιάσει αποτελέσματα χρήσης ή κάτι σχετικό. Αυτή είναι και η μοίρα του 3ου κόσμου. Θέαμα στον βαρεμένο δυτικό τηλεθεατή, μόνιμο μαγαζί εξαγοράς θέσεων στον παράδεισο, μόνιμο πεδίο μάχης για επίδειξη "καλοσύνης" κ "αλτρουϊσμού".
Ο Τζίμης Πανούσης ήταν ο μόνος που έθιξε το θέμα, προκαλώντας φυσικά αντιδράσεις. "Στα πλαίσια της παράστασης OLA SKATA, τα κέρδη θα μοιραστούν στους καλλιτέχνες και τον επιχειρηματία" έγραφε η αφίσα. Όταν σπέυσανε οι θεόσταλτοι δημοσιογράφοι να του ζητήσουν τον λόγο, αυτός είπε ότι αν είναι να δίνουμε τέτοια βοήθεια, ίσως να είναι καλύτερα να τους αφήσουμε τους ανθρώπους ήσυχους, να ξαναχτίσουν ότι χτίσουν, τουλάχιστον να μην τους έχουν υποδουλώσοι οι άλλοι. Ίσως να έχει και δίκιο, δεν ξέρω.

Thursday, May 25, 2006

Συνωμοσιολογία, πολεμική προπαγάνδα και media-κός καννιβαλισμός

Τα γεγονότα που περιστρέφονται γύρω από το θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο συνεχίζουν να με προβληματίζουν.
Πρώτα πρώτα, η συνομωσιολογία. Οι θεωρίες που ακούω ότι ο τούρκος έκανε επίθεση καμικάζι στο ελληνικό F-16 πιστεύω ότι ξεπερνούν κάθε γελοιότητα. Ένα πολεμικό αεροσκάφος, κοστίζει πάρα πολλά εκατομύρια όχι μόνο για την αγορά του αλλά και για την συνολική του συντήρηση. Κι ακόμη περισσότερο αξίζει ο πιλότος. Οχι επειδή ο στρατός είναι ένας θεσμός που σέβεται την ανθρώπινη ζωή (αντιθέτως, σου λένε στα μούτρα ότι είσαι κρέας για κανόνια), αλλά ένας πιλότος με εκατοντάδες ίσως κ παραπάνω ώρες πτήσης και εκπαίδευση δεν είναι τόσο αναλώσιμος. Ακόμη και με το ejection system, κανείς δεν θα το ρίσκαρε.
Δεύτερον, η πολεμική προπαγάνδα σε κάθε χώρα. Ένα ατελείωτο παιχνίδι εντυπώσεων, επίδειξης αποτελεσματικότητας και δύναμης. Απόκρυψη στοιχείων, λαϊκισμός και καλλιέργεια μίσους. "Στον πόλεμο το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια" διάβαζα στα βιβλία. Για μία ακόμη φορά το βλέπω μπροστά μου.
Τέλος, ο καννιβαλισμός των ΜΜΕ. Γρήγορα γρήγορα οι "δημοσιογράφοι" σπέυσανε στο σπίτι και στην οικογένεια του παλλικαριού, για να τραβήξουν τα γνωστά πλάνα με γριούλες που σκλιρίζουν και να τις ρωτήσουν "πως αισθάνονται". Με αυτά τα πλάνα είναι κοινή παραδοχή ότι "την βρίσκουν" οι ψυχανώμαλοι-αποβλακωμένοι τηλεθεατές, οι οποίοι είναι η πλειονότητα του κοινού. Από ότι ξέρω βέβαια οι γείτονες της οικογένειας πήραν παλλικαρίσια την κατάσταση στα χέρια τους και δεν τους αφήσαν καν να πλησιάσουν στο σπίτι. Μπράβο τους.

Η μελέτη της κατάστασης στο αιγαίο, τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο είναι μία ιδιαίτερα περίπλοκη ιστορία, που ξεπερνά κατα πολύ τον χρόνο που μπορεί να διαθέσει ο καθένας μας για να τη μελετήσει (ποιός μελέτησε το Σχέδιο Ανάν πριν πει το "όχι";;;). Ας ελπίσουμε στην διπλωματία να εκτονώσει μια για πάντα την κατάσταση, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει κάποιες παραχωρήσεις (αυτό είναι η ουσία της). Οι συγκρούσεις μας κοστίζουν πολύ περισσότερο από εθνικό γόητρο κ υπερηφάνεια.
Όπως πρέπει να ξεμπερδέψουμε μια για πάντα με την Μεγάλη Ιδέα, ας ξεμπερδέψουμε επιτέλους και με τις διεθνείς τριβές. Ακόμη κ αν γίνει πόλεμος και να νικήσουμε κατα κράτος τον "εχθρό εξ ανατολάς", εγώ δεν θα γίνω καθόλου υπερήφανος.

Tuesday, May 23, 2006

Ελληνική απόκρυψη στοιχείων στο θέμα της σύγκρουσης των μαχητικών;

Ενώ τα ελληνικά δελτία κ επίσημες ανακοινώσεις δηλώνουν ότι ο έλληνας πιλότος αναζητείται, τα ξένα ειδησιογραφικά πρακτορεία δηλώνουν ότι βρέθηκε η σωρός του λίγες ώρες μετά την σύγκρουση. Εδώ για BBC κι εδώ για CNN
Ελπίζω να είναι ανακριβή τα ρεπορτάζ κ να πάνε όλα καλά για το παλικάρι.

ΥΓ: το γνωστό μπουρδελοκάναλο ΝΕΤ δήλωσε ότι αναζητήται ο πιλότος, μετά επιδόθηκε σε ένα αυνανιστικό ναρκισσισμό (όπως συνηθίζει άλλωστε) δηλώνοντας ότι όλα τα ξένα πρακτορεία ενημερώθηκαν από αυτό (άσχετα ότι την είδηση πρωτομετέδωσε το reuters), "πετσόκοψε" τα ρεπορτάζ τους στα σημεία που αναφέρανε για τον έλληνα πιλότο ενώ παράλληλα τα κατηγόρησε για ελλειπή ενημέρωση. Δεν περίμενα τίποτε παραπάνω από αυτές τις λέρες της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Νύχτες κινηματογράφου στην Ελλάδα

Χθές είδα τελικά τον Κώδικα. Φυσικά καμμία σχέση με το θάψιμο που έφαγε από τους κριτικούς, μια χαρά θριλεράκι ήταν, ευχάριστο και διασκεδαστικό. Οι προσθήκες του Ρον Χάουαρντ ήταν εύστοχες, οι ερμηνείες ήταν καλές ενώ ξεχώριζε αυτή του Πωλ Μπέταννυ (Σίλας). Ο Τομ Χανκς (Ρόμπερτ Λάγκτον) διέσωσε τον ρόλο λόγω του ταλέντου του αλλά εγώ επιμένω ότι ο Ρέι Φάινς θα ήταν ο ιδανικός πρωταγωνιστής (ακόμη κι όταν διάβαζα το βιβλίο, τέτοια φάτσα μου ερχόταν στο μυαλό). Τέλος, οι όποιες παραλείψεις από το βιβλίο ήταν μέσα σε λογικά πλαίσια.


Αλλά δεν είναι αυτό που θέλω να θίξω. Είχα να πάω αρκετό καιρό σινεμά, αφού όλες τις νέες ταινίες τις κατεβάζουμε από p2p κι εξάλλου, το κόστος τακτικής παρακολούθησης ταινιών στο σινεμά είναι απαγορευτικό για έναν φοιτητή.
Η παρατεταμένη αυτή απουσία μου λοιπόν με έκανε σχεδόν να ξεχάσω όλη αυτήν την κατάσταση που επικρατεί μέσα σε μία αίθουσα προβολής. Η ταινία αρχίζει, κανείς δεν δίνει διάρα, όλοι συνεχίζουν και μιλάνε, το κινητό πάει σύννεφο (παίζει να είμασταν η μόνη παρέα που τα είχαμε στο "αθόρυβο"), παρέες πιθηκοειδών πετάνε ποπ-κορν και τενεκεδάκια αναψυκτικού ο ένας στον άλλο ενώ ηλίθιοι κάνουν ειρωνικά επιφωνήματα σε σκηνές πλοκής της ταινίας. Στο διάλλειμα τα μόνα σχόλια που είναι σε θέση να κάνουν είναι "τι μλκς είναι αυτές, φαντάσιες...", σχόλιο που ακούω ΣΕ ΚΑΘΕ ταινία που εχω πάει. ΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΦΑΝΤΑΣΙΕΣ! ταινία είναι! αν θες κάτι πρακτικό τράβα πάρε μία βινεοκασσέτα για το πως να καλλιεργείς ντομάτες!
Φυσικά οι όλες οι παραπάνω συμπεριφορές προέρχονται από ένα πράγμα: Ανικανότητα απορρόφησης τέχνης. Ακόμη και της πιο εύπεπτης. Οι παραπάνω τύποι φυσικά και δεν πάνε σινεμά για την ταινία, αλλά επειδή "πρέπει", είναι "της μόδας", "πάνε όλοι και δε λέει εμείς να είμαστε απ έξω", "να δούμε κόσμο" κτλ. Και η μαλακία και το κόμπλεξ τους τους οδηγεί στο να πληρώσουν κοντά 10 ευρώ για να καθηλώνουν τον εαυτό τους σε μία καρέκλα για 2-3 ώρες, ψάχνοντας απεγνωσμένα κάτι να κάνουν για να περάσει η ώρα.
Όσο για μένα, αν με ξαναδείτε σε κινηματογραφική αίθουσα...

Sunday, May 21, 2006

Καν'το όπως η Paris Hilton

καταρχάς να δώσω τα συγχαρητήρια μου στους Lordi που κατάφεραν κι έκαναν όλο το κατιναριό της Ελλάδας να φρικάρει.

Τέλος πάντων, χθες ήμουν στο μαγαζί που παίζει DJ ένας φίλος, κι έτυχε εκεί να γίνεται ένα πάρτυ λυκειόπαιδων. Τους βλέπαμε να είναι όλοι με ένα κινητό στο χέρι. Δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση, όλα τα παιδιά σήμερα δεν κάνουν κι άλλη δουλειά.
Σε μία φάση, ένας φίλος μου δίνει ένα κινητό και μου λέει να δω ένα βίντεο. Το βίντεο έδειχνε μία σκηνή πορνό μέσα σε μία τάξη! Πρωταγωνιστές τα παιδιά!!! Οι περιέργεια μας οδήγησε να πάμε να ρωτήσουμε τα παιδιά τι παίζει και μείναμε σύξυλοι μπροστά σε ένα όγκο ερασιτεχνικού πορνογραφικού υλικού! Μαθήτριες να κάνουν στοματικό σαν πορνοστάρ, σε δωμάτια, σε τάξεις ενώ όλοι οι συμμαθητές τους να ανταλλάζουν απο δω κι απο κει τα βίντεο κι αυτές δίπλα να καμαρώνουν!!!
Πάνω λοιπόν που αναρωτιόμουνα τίτλοι του Cosmopolitan "ανοίξαμε και σας περιμένουμε! μπείτε με 1000 στην σεξουαλική ζωή" και "καν'το όπως η Χίλτον", τι επίδραση έχουνε...ιδού! ΟΚ, φυσικά και είμαι υπερ της πλήρους σεξουαλικής ελευθερίας, δεν είναι το πρόβλημα μου τί κάνουν τα παιδιά (που καλό τους κάνει, στην φάση που είναι) απλά μου κάνει εντύπωση πόση πλύση εγκεφάλου πρέπει να φάει μία κοπέλα για να επιτρέπει προσωπικά βίντεο της να κυκλοφορούν παντού.
Το σεξ δεν θέλει ούτε χρειάζεται πρότυπα, αλλά δεν είναι τόσο στο σεξ το θέμα. Η Χίλτον στο μυαλό των κοριτσιών συμβολίζει την ανεξαρτησία και την απελευθέρωση. Όταν τρώνε στην μάπα την τρομοκρατία που υπάρχει στα παιδιά, θέλουν να το παίξουν σαν κι αυτήν: μία ζωή τρελά πάρτυ, σεξ κι ανεμελιά, άσχετα αν έχουν ή όχι το budget της Χίλτον. Ξοδεύουν όλο και περισσότερα χρήματα, κυνηγάνε τη μεγάλη ζωή (μου κάνει μεγάλη εντύπωση ότι πολλές κοπέλες σήμερα έχουν 2 ακόμη και 3 κινητά) χωρίς φυσικά να προσπαθούν να κάνουν κάτι πραγματικά ουσιαστικό. Έχω δει ακόμη και 14 χρονών μαθήτρια να είναι το call girl ιδιοκτητών καφετέριας.
Όπως είμαι υπερ της πλήρους κι 100% σεξουαλικής απελευθέρωσης, έτσι είμαι και υπερ της ελεύθερης επιλογής προτύπων. Η Χιλτόν φυσικά και δεν είναι πρότυπο ελεύθερης σκέψης και βούλησης αλλά καλό είναι αν κάποια στιγμή φας τα μούτρα σου να επαναξιολογήσεις τις επιλογές που έκανες. Γιατί δεν είναι όλες ούτε γόνοι δισεκατομμυριούχων ούτε αν κάποια μέρα κάποιος εκμεταλλευτεί αυτά τα βίντεο θα έχουν την δύναμη να το αντιμετωπίσουν.
 Posted by Picasa

Saturday, May 20, 2006

Συγκλονιστικό το "Κουτί της Πανδώρας"

είδα σήμερα το μεσημέρι την εν λόγω εκπομπή, με θέμα το ίσως πιο φρικιαστικό έγκλημα του 20ού αιώνα: οι ναζί, μετέφεραν παιδάκια που δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές της αρείας φυλής σε ένα άσυλο κάπου στην Αυστρία, όπου τα βασάνιζαν, τα τεμάχιζαν και αποθηκεύανε τους εγκεφάλους τους σε φορμόλη.
δεν θα μείνω τόσο στις ιστορικές λεπτομέρειες και μαρτυρίες, οι οποίες είναι διαθέσιμες κι εύκολα προσβάσιμες, όσο στην ιδεολογική βάση όπου έγιναν αυτά τα φρικιαστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: την ευγονική.
Ιδεολογία που υπάρχει ακόμη και σήμερα στην Ελλάδα, υποστηρίζει την μοναδικότητα της ελληνικής φυλής, τα "κύτταρα των προγόνων μας" (Φ. Χαλκιά), την ελληνική ψυχή κι ανωτερότητα. Υπάρχει φόβος για τους ξένους, όχι μόνο για τους εγκληματίες (πράγμα φυσικό), αλλά και γι αυτούς που δουλεύουν εδώ πέρα μήπως αναμειχθούν με εμάς και μας χαλάσουν το μοναδικό μας genetic pool. Ο αντισημιτισμός όμως έχει την τιμητική του. Ακούω ακόμη και σήμερα μεγαλύτερους μου, απλούς ανθρώπους να λένε: "παιδί μου, οι εβραίοι είναι πολύ βρώμικη φάρα, σταυρώσαν τον Χριστό, κάτι ήξεραν οι γερμανοί". Οι θεωρίες συνομωσίας είναι στο προσκήνιο και πίσω από αυτές πάντα υπάρχει ένα εβραϊκό λόμπυ. Τα "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών", προπαγανδιστικό έργο των τσαρικών μυστικών υπηρεσιών θεωρήται ευαγγέλιο κι αξιόπιστο ιστορικό κείμενο. Στις δε βιβλιοθήκες της ελληνικής εκκλησίας, μπορεί να βρει κανείς βιβλία με τόσο μίσος που άνετα συγκρίνονται με τα εγχειρίδια των SS. Ανα την Ελλάδα βρίσκει κανείς πλήθος "white power" νεολαιήστικων οργανώσεων, με πρώτη και καλύτερη την "Χρυσή Αυγή" αλλά και τον "δικό μου" (λόγω καταγωγής) Ο.Ε.Ρ (Ομιλος Εθνικιστών Ρεθύμνου) όπου στην ιστοσελίδα του υπάρχει πλήθος ναζιστικού/νεοναζιστικού υλικού.
Αν η ανθρωπότητα δεν έμαθε από τον 2ο παγκόσμιο την ηλιθιότητα του πολέμου, ας μάθει τουλάχιστον το που μπορούν να οδηγήσουν θεωρίες που τις αναμασάμε αυτάρεσκα. Γιατί όπως και σε ατομικό επίπεδο, όταν ένας κομπλεξικός βρεθεί μία μέρα σε θέση ισχύος, είναι σε θέση να κάνει τα πιο φρικτά πράγματα. Posted by Picasa

Friday, May 19, 2006

Μήπως δεν έχουμε ανεξιθρησκεία;

...δεν μπορώ να μην συνεχίσω την κάλυψη των γεγονότων γύρω από τον Κώδικα, αφού η καθημερινότητα πάντα βρίσκει λόγους να με κρατάει στην τσίτα:
"ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟΣ ΚΑΤΕΒΕΙ!"
είπεν έναν παπάς γύρω από τις διαφωνίες για το life-style του Χριστού.
Μα καλά, αυτή δεν είναι ΟΛΗ η ιδέα της θρησκείας; πιστεύω σε ότι μου κατέβει! από την στιγμή που δέχομαι ότι καταρρίπτεται η λογική, μπορώ να πιστεύω σε οτιδήποτε! Δεν κατάλαβα, γιατί λένε γελοίους τους 12θεϊστές για τις τελετές και τα ενδύματα τους και δεν είναι γελοίοι οι ίδιοι;;; Επειδή απλά έχουμε συνηθίσει να τους τελευταίους να τους βλέπουμε ντυμένους έτσι και δεν μας κάνει εντύπωση;;; Οταν πιστεύω ότι τον κόσμο τον έφτιαξε ο Μανώλης (που τον έφτιαξε αλλά τεσπα), τί με κάνει υποδυέστερο από αυτούς που πιστεύουν στον Αλλάχ ή στον Γιαχβέ; ιστορικά δεδομένα λατρείας; το ότι ο Μανώλης είναι στην ηλικία μου κι όχι αθάνατος (που είναι αλλά τεσπα); μα η λογική καταρρίπτεται όταν μιλάμε για πίστη επομένως τα παραπάνω είτε ισχύουν είτε όχι δεν παίζει κανένα ρόλο στην θρησκευτική/λατρευτική εμπειρία μου!
Έχουμε τελικά ανεξιθρησκεία στην Ελλάδα; όταν απαγορεύεται στους 12θεϊστές να λατρεύουν ενώ γίνεται συντονισμένη προπαγάνδα εναντίον τους καθώς και κάθε είδους παγανιστική θρησκεία ταυτίζεται με τον σατανισμό εγκληματικής μορφής, τί έχουμε; Posted by Picasa

Tuesday, May 16, 2006

Το καλό που έφερε ο Κώδικας Ντα Βίντσι

Το ερώτημα που έθεσα στον εαυτό μου είναι γιατί με συναρπάζει τόσο η όλη ιστορία με ένα απλώς καλογραμμένο airport thriller και μία ταινία η οποία αμφιβάλλω ότι θα μου προσφέρει κάποια παραπάνω εμπειρία από την ανάγνωση του πρωτοτύπου. Κι όμως, όλα αυτά τα έργα, πέρα από την όποια λογοτεχνική τους αξία, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχουν.
Καταρχάς, ξεδιαλύνουν το τοπίο στο θέμα των ιδεολογιών. Ο εκάστοτε χριστιανοταλιμπάν εν καιρώ "ειρήνης" συνηθίζει να καμουφλάρεται σε προοδευτικό κ σύγχρονο πρόσωπο. Όταν λοιπόν ένα έργο ταράσει τα νερά των καθεστημένων ηθών, ξεσκεπάζει ταυτόχρονα τον κάθε συντηρητικούρα αφού αυτός δεν έχει άλλη επιλογή από το να δράσει και να δείξει τον αληθινό του εαυτό.
Δεύτερον, όσο ανιστόριτο κι αν είναι αυτό το έργο (προς θεού να παίρνουμε ως ιστορικά κείμενα το κάθε μυθιστόρημα), βάζει το μικρόβιο της αμφισβήτησης στον μέσο αναγνώστη. Διευκρυνίζει ότι ακόμη κι αν δεν ισχύουν όλα όσα μας έβαζαν στο κεφάλι από μικρούς, είναι κάποιες πανανθρώπινες αξίες που δεν μεταβάλλονται. Ο έρωτας δεν είναι αμαρτία, η γυναίκα δεν είναι η πηγή του κακού και τα δόγματα δεν είναι ουρανοκατέβατα αλλά έχουν περάσει από άπειρες επεξεργασίες διαμέσου ιστορικών γεγονότων.
Φυσικά, το κράξιμο μου στα "στραβά" του Κώδικα παραμένει. Όπως πχ στην προσπάθεια του συγγραφέα να αποκαταστήσει την θέση της γυναίκας, ξεφεύγει σε ελεηνά κλισέ του στύλ "αυτές είναι θεές κι εσείς σκουπίδια" κτλ. Βέβαια χωρίς αυτό δεν θα πουλούσε και δεν θα μιλούσαμε γι αυτό τώρα, αφού ο παμπόνηρος Brown "έπιασε" τον παλμό της μόδας στο παγκόσμιο θρησκευτικό στερέωμα, που θέλει άνοδο του κινήματος των wiccans. Επιπλέον, έχω αναφερθεί πάμπολες φορές στο παρελθόν για τις στρατιές ελεηνών άσχετων που ρητορεύουν στις καφετέριες για Ναϊτες κ θρησκείες έχοντας διαβάσει μόνο τον Κώδικα.
Τελευταία αναφορά μου στο θέμα θα είναι αφου δω την ταινία, όπου θα γίνει ένας απολογισμός του όλου θέματος από όλες τις απόψεις + ένα αφιέρωμα στο "Εκκρεμές του Φουκώ", το καλύτερο βιβλίο συνομωσιολογίας όλων των εποχών, ως αντίβαρο στην αλαφρότητα του Κώδικα. Posted by Picasa

Sunday, May 14, 2006

Meta-metablogging

...με αφορμή ένα post του phantasmak
από όταν ξεκίνησα να κάνω blogging από το livejournal μέχρι σήμερα είχα πει στον εαυτό μου ότι δεν θα κάνω ποτέ metablogging, δηλαδή blogging με θέμα τα ίδια τα blogs. Το θεωρώ στην καλύτερη περίπτωση ανούσιο και στην χειρότερη κουτσουμπολίστικο. Είναι κάτι σαν αυτό που κάνει η TV τα τελευταία χρόνια ή σαν αυτό που κάνουν οι πολιτικοί όταν ασχολούνται με το ποιός είπε καραγκιόζη ποιόν. Ας ξεκατινιαστούμε λοιπόν.
η κοινότητα των blogs έχει πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, πολλά "φυντάνια", πολλά πράγματα άξια αναφοράς και σχολιασμού. αλλά αλίμονο όταν έχω ξεκινήσει κάτι καθαρά για την πάρτη μου, κι έχω βρει ένα δίκτυο ατόμων με ίδια ενδιαφέροντα και αξιόλογο τρόπο σκέψης, να χάσω το δάσος βλέποντας το δέντρο. Φυσικά κ είναι δικαίωμα πχ του Δήμου να μετράει τα σχόλια του ανα ώρα ή του AF Marx να σφυγμομετρεί την "blog-όσφαιρα", δεν κατακρίνω κανέναν, απλά λέω τι δεν θα έκανα εγώ (που το κάνω βέβαια τώρα αλλά σε meta- επίπεδο, φίλοι της θεωρίας της πληροφορίας με καταννοούν πιστεύω!)

Η ζέστη είναι αφόρητη, ο ήλιος κι ο καθαρός αέρας με καλούν σε περιπέτειες αλλά οι εργασίες καραδοκούν μαζί και η εξεταστική. έχω μπροστά μου τις σημειώσεις μαθημάτων και το μυαλό μου ταξιδεύει στο ταξίδι που θα κάνω μετά την εξεταστική στην Σκωτία (meta-travelling, αγαπημένο μου σπορ).

Καλή γιορτή της μητέρας! Posted by Picasa

Thursday, May 11, 2006

Μία ιστορία νεοελληνικής τρέλας στο περιθώριο του Τελικού Κυπέλλου

Όπως γνωρίζετε όλοι, λόγω του χθεσινού αγώνα στο Παγκρήτιο, όλο το Ηράκλειο ήταν ένα φρούριο προς αποφυγή επεισοδίων.
Τα πράγματα κύλησαν ομαλά κατα την άφιξη μας με τα λεωφορεία (στον αγώνα με τον ΟΦΗ τρώγαμε πέτρες) κ κατά την είσοδο μας στο γήπεδο. Τέτοια αστυνομική δύναμη δεν έχω ξαναδεί, μόνο το ζέπελιν έλειπε (αν κι είχαμε ελικόπτερο).
Κατά το πρώτο ημίχρονο και λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στο "πέταλο" του γηπέδου (καπνογόνα, χασίς αλλά και πολύς ήλιος) ένας φίλος μου αισθάνθηκε αδιαθεσία και δυσκολία στην αναπνοή. Τον έβγαλα έξω αμέσως και ζήτησα από τους τόσους αστυνομικούς που φρουρούσαν το γήπεδο να βρουν έναν γιατρό. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν ήξεραν τι να κάνουν. Μιλούσαν στους ασυρμάτους αμήχανα ενώ ήταν κάποιοι που μας κοιτούσαν ΥΠΟΠΤΑ σαν να σκαρώναμε κάτι, ενώ ο φίλος μου με δυσκολία στεκόταν στα πόδια του!!! Τα δε 2-3 ασθενοφόρα που ήταν παρκαρισμένα έξω ήταν άδεια και το προσωπικό τους έβλεπε τον αγώνα. Χρειάστηκαν 20 ολόκληρα λεπτά ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, αλλά για να ειδοποιήσουν από τον ασύρματο ΣΕ ΠΟΙΑ ΘΥΡΑ ΘΑ ΠΑΜΕ ΕΜΕΙΣ να βρούμε έναν γιατρό.
Ο γιατρός βρέθηκε, ο φίλος δεν είχε τίποτα κι όλα πήγαν καλά αφού ζήσαμε στιγμές όπως της φωτογραφίας. Στο πίσω μέρος του μυαλού όμως πάντα θα σκεφτόμαστε αν ήταν κάτι σοβαρό ποιός θα μας βοηθούσε. Posted by Picasa

Tuesday, May 09, 2006

South Park

Ο σχεδιασμός του εκ πρώτης όψεως είναι για γέλια, όμως αποτελεί μία ολόκληρη σχολή κινουμένων σχεδίων. Και μόνο ο τρόπος που επέλεξαν ο Matt Stone και ο Trey Parker για να αναπαραστήσουν τις απίστευτες ιστορίες τους δείχνει ότι δεν απευθύνονται στους στενόμυαλους.
Το South Park φτιάχτηκε για να παρουσιάσει την καθημερινότητα κάποιων παιδιών σε μία άχρωμη, απίστευτα βαρετή αμερικάνικη βλαχοκωμόπολη, που τόσο μοιάζει σε αυτές που ζούμε εμείς. Η ανελέητη κριτική του έχει ως κύριο στόχο κάτι που ελάχιστοι στην Τέχνη τολμάνε να χτυπήσουν: τον απλό καθημερινό άνθρωπο. Είτε αυτός είναι ένας αρχοντόβλαχος, ο φασίστας χωριάτης, ο κομπλεξικός έφηβος ή ο στενόμυαλος χίπης. Ακόμη, χειρίζεται ευαίσθητα θέματα όπως οι φτώχεια, η θρησκεία, οι εκτρώσεις, η τρομοκρατία σαν να κάνει λεπτή νευρολογική επέμβαση με γαλλικό κλειδί, αποτελώντας την απόλυτη ισοπεδωτική κωμωδία.
Εξαιρετική η παρουσία του Matt Stone στο ντοκυμαντερ του Micheal Moore "Bowling for Columbine". Η φωνή της λογικής, χωρίς εξάρσεις και με εύστοχες παρατηρήσεις για το αμερικάνικο εκπαιδευτικό σύστημα, που ταιριάζουν απόλυτα κι εδώ στην Ελλάδα.
Και τέλος για όσους αρέσκονται να αναπαράγουν αντιαμερικάνικα κλισέ προσθέτω ότι και οι 2 δημιουργοί είναι δηλωμένοι (και γραμμένοι) Ρεπουμπλικάνοι. αγαπημένα μου επεισόδια:
*Woodland Critter Christmas
*Best friends forever
*Cartman joins NABLA
*Simsons already did it
*Death camp of tolerance Posted by Picasa

Sunday, May 07, 2006

μπάτσοι γουρούνια αρχικαραγκιόζηδες

...την ώρα που οι χομπύστες "επαναστάτες" λεηλατούσαν το κέντρο της Αθήνας, η αστυνομία θεώρησε ότι από το να πάει να τους εμποδίσει το καλύτερο είναι να χρησιμοποιήσει το ελικόπτερο της τραβώντας φωτογραφίες από μέλη της πορείας, "για να βρουν μετά τους ταραξίες" (!!!)
ναι ρε παιδιά, ας βγάλει το άχτι του ο κανακάρης του βουλευτή των βορείων προαστίων πάνω στην περιουσία του κυρ Μήτσου και τον βρήσκουμε μετά, μην μας πουν ότι έχουμε κι αστυνομικό κράτος...

Friday, May 05, 2006

Ανεκτικότητα και πολυπολιτισμικότητα για το θεαθήναι

Θα κατεβάσει λέει ο Γιωργάκης μουσουλμάνα υποψήφια. "Δεν έχει καμμία εμπειρία με την πολιτική αλλά θα την βάλει για να δείξει το πόσο ανοικτό είναι το κόμμα του". Μπράβο ρε Γιωργάκη!!! κατεβάζεις υποψήφιο έναν άσχετο μόνο και μόνο επειδή είναι μουσουλμάνος. Και να τολμήσει κανείς να πει τίποτα θα βγει ρατσιστής! (όταν βέβαια βρυχάται ο Χριστόδουλος και τρέχει με την ουρά στα σκέλια το ΠΑΣΟΚ είναι άλλη ιστορία) Posted by Picasa

Thursday, May 04, 2006

Καραγκιόζηδες κ καραγκιοζοπαίχτες

Δεν αντέχω κάθε φορά που ο εκάστοτε υπουργός κάνει μία επικοινωνιακή γκάφα να δημιουργείται πολιτική αναστάτωση. Μα καλά, η επικοινωνιακή εικόνα μίας κυβέρνησης διαμορφώνει το τί κεφάλια θα πέσουν και ποιοί θα ανέβουν;;; Από έναν υπερβολικό χαρακτηρισμό κατά την αυτοκριτική ενός πολιτικού να κινδυνεύει να καρατομηθεί ένα ολόκληρο υπουργείο;;;Κι ο Καραμανλής κλασσικά άφαντος! Να μην φθαρεί η εικόνα του βεβαίως βεβαίως. Το 90% του think tank του κυβερνώντος κόμματος είναι επικοινωνιακές ιδέες και τρόποι χειρισμού της εικόνας του. Ουσία μηδέν. Και το ότι τα ΜΜΕ κάνουν την πιο σκληρή αντιπολίτευση που έχω δει τα τελευταία χρόνια δεν δικαιολογεί τίποτα.Οσο για το ΠΑΣΟΚ τί είπαν ρε παιδιά ο Φλωρίδης κ ο Παπαδόπουλος; Είπαν στα ίσια αυτό που λένε ο γιωργάκης κι ο κωστάκης έμμεσα. Αλλά λαϊκισμός πάνω από όλα. Μην πονέσει το αυτάκι του κλασσικού μαλάκα ελληνάρα ψηφοφόρου.  Posted by Picasa

Wednesday, May 03, 2006

Another pissed-off post about TV

ναι ναι ναι το παραδέχομαι και το λέω δημόσια. σήμερα συνόδεψα το μεσημεριανό μου net surfing με Τατιάνα Στεφανίδου. Είχε μία ανασκόπηση της τηλεοπτικής χρονιάς. Τίποτα το καινούργιο, αν σκεφτούμε ότι το μόνο που (μπορεί να) κάνει η τηλεόραση το τελευταίο καιρό είναι να πουλάει τον εαυτό της.
Μέσα από αυτήν την διαδικασία, έχει ξεπηδήσει μία καινούργια (υπο)κατηγορία τηλεοπτικού μαϊντανού, ο "κριτικός". Ξεκίνησε η μόδα από τον 30φυλλίδη στο "να η ευκαιρία" και μεταδόθηκε σε παντός επιστητού εκπομπή. Για την ακρίβεια ο κάθε ψευτοκουλτουριάρης, από την Γκολέμα του "Ελεύθερου Ρύπου" μέχρι τον τρισάθλιο και γλοιώδη Καρακατσάνη, από τον (γνώστη) Μουρατίδη μέχρι την σαχλή Δρούτσα κτλ όλοι το παίζουν κριτές. Και φυσικά τα κανάλια τους προβάλουν αφού με τα καντύλια τους ανεβάζουν τα νούμερα. Απο αυτούς που ανέφερα, η Γκολέμα είναι τηλεκριτικός και σχολιάζει την κατάντια της τηλεόρασης κ των εκπομπών της, που την πλασάρουν οι διοικήσεις των καναλιών. Κάτι τέτοια είπε πάνω-κάτω κι αυτή η Γκολέμα στην Τατιάνα σήμερα.
Αυτό που όμως δεν πρόκειται κανείς να πει δημόσια, κι ούτε ποτέ θα αποκτήσει κανείς τα κότσια να το κάνει, είναι να πεί ότι δεν φταίνε τα κανάλια αλλά ο μαλάκας κόσμος που βλέπει το κάθε πατσαβούρι. Οταν η Τατιάνα ρωτάει τους κριτικούς "θέλετε να πείτε ότι ο κόσμος είναι ηλίθιος;" να βρεθεί ένας να πει "ναι ρε! είστε όλοι για το π.. παλικάρια που δεν έχετε ενδιαφέροντα και είστε όλη μέρα κ βλέπετε αυτά τα σκατά!!!"
Αλλά είτε είσαι νούμερο, είτε κρίνεις τα νούμερα, είτε φιλοξενείς νούμερα, είτε παράγεις νούμερα, όταν έρχεται η στιγμή να μιλήσεις ειλικρινά αυτό που έρχεται πάνω από όλα είναι η πανούκλα του λαϊκισμού. Γιατί η τηλεόραση είναι πάνω από όλα ο κοιλαράς και η πατσαβούρα που βλέπουν πράγματα για να αισθάνονται καλύτεροι. Posted by Picasa

Monday, May 01, 2006

Η επιστροφή του ταξιδιώτη

Κριτήριο για το αν πέτυχε ένα ταξίδι είναι το πόσο διαφορετικός γύρισες. Στην δικιά μου περίπτωση μπορώ να πώ ότι κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.
Η ευφορία της φυγής, οι εικόνες που εναλλάσονται, τα τόσα διαφορετικά μέρη (από τα γκρίζα αστικά τοπία μέχρι το ατελείωτο πράσινο κ γαλάζιο) που με παλαιότερες αναμνήσεις και συναισθήματα μπλέκονται σε ένα γαργαλιστικό παιχνίδισμα του μυαλού, άτομα καινούργια που χάρηκα που γνώρισα, άτομα που αντιπαθούσα που μου έδωσαν μία ζεστή χειραψία, άτομα που συμπαθούσα που εξελίχθηκαν σε ότι σιχαίνομαι περισσότερο. Ανέμελες βόλτες με το αμάξι, καταπίνωντας ατελείωτα χιλιόμετρα κ τόνους μουσικής, στοχασμοί κ ονειροπολήσεις, επικίνδυνες αποστολές σε άγριας ομορφιάς τόπους, μυστικισμός τελετών που αυθεντικά αναπαράγωνται με το πέρασμα των χρόνων, χαζοχαρούμενη νυχτερινή ζωή, μία κοπέλα που με άφησε στα κρύα του λουτρού στην μέση της πράξεως.
Επέστρεψα ζαλισμένος από τον πλούτο συναισθημάτων κ ιδεών, με ελάχιστη όμως διάθεση δόμησης τους κ εξακρίβωσης των αιτιών. Παρ' όλα αυτά, μέσα μου ξεπήδησε το ερώτημα του τι θέλω αυτή τη στιγμή στη ζωή μου.
Κι όμως έπεσα στην στυγνή πραγματικότητα κ έφαγα τα μούτρα μου. Όλοι οι συμφοιτητές μου εδώ το μόνο που έχουν να συζητήσουν είναι μία εργασία που είχαμε για το Πάσχα κ το πώς την έλυσαν.
Κι από αυτήν την παραφωνία ξεπήδησε και η απάντηση στο θεμελιώδες ερώτημα μου: θα ήθελα να ζούσα σε ένα πιό ενδιαφέρον μέρος.

ΥΓ: η φώτο είναι από το φαράγγι του Νυδρί στη Λευκάδα, όπου καταλήγει σε έναν μικρό καταρράκτη. διαδρομή βγαλμένη από την φαντασία του Τόλκιν, σαν άλλο Rivendale. Posted by Picasa