Thursday, May 11, 2006

Μία ιστορία νεοελληνικής τρέλας στο περιθώριο του Τελικού Κυπέλλου

Όπως γνωρίζετε όλοι, λόγω του χθεσινού αγώνα στο Παγκρήτιο, όλο το Ηράκλειο ήταν ένα φρούριο προς αποφυγή επεισοδίων.
Τα πράγματα κύλησαν ομαλά κατα την άφιξη μας με τα λεωφορεία (στον αγώνα με τον ΟΦΗ τρώγαμε πέτρες) κ κατά την είσοδο μας στο γήπεδο. Τέτοια αστυνομική δύναμη δεν έχω ξαναδεί, μόνο το ζέπελιν έλειπε (αν κι είχαμε ελικόπτερο).
Κατά το πρώτο ημίχρονο και λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στο "πέταλο" του γηπέδου (καπνογόνα, χασίς αλλά και πολύς ήλιος) ένας φίλος μου αισθάνθηκε αδιαθεσία και δυσκολία στην αναπνοή. Τον έβγαλα έξω αμέσως και ζήτησα από τους τόσους αστυνομικούς που φρουρούσαν το γήπεδο να βρουν έναν γιατρό. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν ήξεραν τι να κάνουν. Μιλούσαν στους ασυρμάτους αμήχανα ενώ ήταν κάποιοι που μας κοιτούσαν ΥΠΟΠΤΑ σαν να σκαρώναμε κάτι, ενώ ο φίλος μου με δυσκολία στεκόταν στα πόδια του!!! Τα δε 2-3 ασθενοφόρα που ήταν παρκαρισμένα έξω ήταν άδεια και το προσωπικό τους έβλεπε τον αγώνα. Χρειάστηκαν 20 ολόκληρα λεπτά ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, αλλά για να ειδοποιήσουν από τον ασύρματο ΣΕ ΠΟΙΑ ΘΥΡΑ ΘΑ ΠΑΜΕ ΕΜΕΙΣ να βρούμε έναν γιατρό.
Ο γιατρός βρέθηκε, ο φίλος δεν είχε τίποτα κι όλα πήγαν καλά αφού ζήσαμε στιγμές όπως της φωτογραφίας. Στο πίσω μέρος του μυαλού όμως πάντα θα σκεφτόμαστε αν ήταν κάτι σοβαρό ποιός θα μας βοηθούσε. Posted by Picasa

1 comment:

artfarted said...

Να και μια φορά που συμπάθησα κάποιους γαυράκους! Ήθελα να νικήσει η ΑΕΚ αλλά και τα τρία γκολ των ερυθροδέρμων ήτανε σούπερ. Ειδικά αυτό το παλιόπαιδο ο Καστίγιο έχει το δαίμονα στα πόδια του.