Wednesday, October 20, 2010

Κριτικοί κινηματογράφου (assorted idiots - resuming)

Πρόσφατα είδα το UP. Αν κι έχει βγει εδώ και αρκετούς μήνες (2009), ο λόγος για τον οποίο δεν έτυχε να την δώ είναι μία αρνητική κριτική που είχα διαβάσει προ καιρού – στο “ΒΗΜΑ” αν δεν απατώμαι. Όχι φυσικά οτι παίρνω στα σοβαρά οποιαδήποτε κριτική κινηματογράφου, απλά με έκανε ασυνείδητα να την βάλω πολύ κάτω στη λίστα μου.

Η ταινία καθεαυτή είναι είναι ένα αριστούργημα, όπου μαεστρικά εναλλάσει σκηνές της απόλυτης συγκίνησης με αυτές του καλού χιούμορ και της χαριτωμένης ελαφρότητας. Χρόνια είχα να δώ ένα έργο όπου προσεγγίζει τόσο όμορφα θέματα όπως οι τάσεις για εξερεύνηση που είχαμε στην παιδική μας ηλικία, με την ωρίμη κι αληθινή αγάπη. Για μένα το UP ήταν ένα σοκ, γιατι ποτέ δεν περίμενα μία τόσο κολλοσιαία εταιρία όσο η Pixar/Disney, όπου εταιρίες τέτοιου μεγέθος συνήθως γράφουν σενάρια διαμέσω επιτροπών marketing, θα επένδυε σε μία τόσο αυθεντική ιστορία.

Η κριτική που είχα διαβάσει γι αυτό το έργο ήταν (και θυμάμαι τα λόγια ακριβώς) μία “ρηχή σαχλαμάρα”. Φυσικά κάτι τέτοιο το περιμένεις, όταν οι “κριτικές” γράφονται απο κάτι σαπιοκοιλιάδες ψευτοκουλτουριάρηδες ελληναράδες, όπου όταν δουν ένα καρτούν (ή “μίκυ μάους” ή “μίκυ μάου” όπως αποκαλείται συνήθως) το θεωρούν τον είναι για “αποβλακωμένα αμερικανάκια”.

τσεκάρετε κι αυτό το link

Saturday, October 09, 2010

Πολιτικά ορθοί ρατσιστές (assorted idiots part 3)

Πρόσφατα παρακολούθησα μέσω live-streaming την ομιλία ενός βρεταννού παράγοντα (έχω ήδη ξεχάσει το όνομα του) στα πλαίσια κάποιας εκδήλωσης για την εκπαίδευση. Σε κάποια φάση τον ακούω να λέει:

"γιατι ως γνωστόν, εσείς οι γυναίκες είστε εξυπνότερες απο τους άντρες"

και το κοινό άρχισε να γελάει.

Προφανώς και δεν θα σταθώ στην ηλιθιότητα της θέσης αυτής καθεαυτής (δεν υπάρχει κανένα σοβαρό στοιχείο που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο - ούτε φυσικά το αντίστροφο), αλλά στο οτι εαν έλεγε το ακριβώς ανάποδο (και στην Αγγλία μάλιστα!) θα είχε χάσει αυτόματα τη δουλειά του ενώ το κοινό θα του πετούσε καρέκλες φωνάζοντας τον σεξιστή, φαλοκράτη κτλ.

Το ίδίο ισχύει και για τις μειονότητες. Ακούω και διαβάζω άπειρες φορές σάτυρες του στυλ "γιατι ως γνωστόν εμείς οι βρεταννοί είμαστε χαζοί/κολλημένοι/κτλ". Φανταστείτε να έλεγε ποτέ κανείς:

"γιατι ως γνωστόν οι ινδοί / πακιστανοί / εβραίοι / <βάλε μειονότητα που ζει στη UK> είναι χαζοί, κολλημένοι, κτλ".

Θα γινότανε σκάνδαλο μεγατόνων και θα τον φωνάζανε ρατσιστή, bigot, μέλος του BNP κτλ.

Ακόμη και σήμερα στις ΗΠΑ όποιος κατακρίνει τον Ομπάμα, το πρώτο πράγμα που του απαντάνε είναι "κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν χωνέψει ακόμη οτι ένας μαύρος μπορεί να γίνει πρόεδρος" (σημ: όχι, δεν συμφωνώ με τα tea parties) ενώ αντίθετα βλέπουμε σε όλα τα ΜΜΕ το πρώτυπο του λευκού πολιτικού να ισοδυναμεί με έννοιες όπως απληστία και διαφθορά - η προκαταλήψεις με βάση το χρώμα του δέρματος επέστρεψαν!!!

Ο σύγχρονος δημόσιος λόγος χαρακτηρίζεται απο μία σύγκλιση των νεο-άπλυτων ιδεολογιών (προέλευσης κυρίως απο την μεγαλο-μεσαία τάξη των ΗΠΑ που ζει σε μεγαλουπόλεις τύπου Σαν Φρανσίσκο) και με του τί χαρακτηρίζεται επιτυχημένο "τηλεοπτικό προϊόν".

Ο Ουμπέρτο Έκο κατέκρινε την πολιτική ορθότητα οτι "μεταβιβάζει τα σοβαρά προβλήματα απο την κοινωνικο-πολιτική αρένα, στην αρένα του παιχνιδιού των λέξεων" (πηγή: "Με το βήμα του κάβουρα"). Συμφωνώ μόνο εν μέρει: η πολιτική ορθότητα είναι ο επιλεκτικός ρατσισμός και η στοχοποίηση κατηγοριών ανθρώπων που η δημόσια διαπόμπευση τους "πουλάει τηλεοπτικά περισσότερο".

Γιατι ακόμη κι αν μέσω κάποιας παιδείας ο άνθρωπος ξεπερνά την μισαλλοδοξία με την οποία είναι γεννημένος, το σαρκοβόρο ένστικτο του να βρίσκει κατηγορίες ανθρώπων με την ταμπέλα "εχθρός" υπάρχει ακόμη - ακόμη κι αν ο ίδιος υπάγεται σε αυτές.

Wednesday, September 29, 2010

Τοπικισμός και territorial monkeys (assorted idiots part B)

Είχα παρεβρεθεί πρόσφατα σε ένα επαγγελματικό δείπνο όπου γνώρισα μια παρέα απο ισπανούς. Σε ένα σημείο το έφερε η κουβέντα κι άρχισαν δύο απο αυτούς και γκαρίζανε οτι είναι καταλανοί, κι αισθάνονται καταπιεσμένοι στην Ισπανία παρ'οτι η περιοχή τους δίνει περισσότερα στην χώρα (σύμφωνα με αυτούς όχι μόνο χρήματα, αλλά και πολιτισμό) απο ότι παίρνει. Φυσικά αυτό οδήγησε σε οξεία αντίδραση των Μαδριλένων που φωνάζανε οτι ποτέ κανείς δεν πείραξε τους καταλανούς, οτι είναι ήδη όσο πιο αυτόνομοι γίνεται, κτλ. Η κουβέντα κατέληξε σε έναν μέγα τσακωμό πάνω στο "μείζων" θέμα ενός απο τους καταλανούς, οτι δηλαδή "τα προσωπικά έγγραφα μου (πιστωποιητικά, ταυτότητες, διαβατήρια κτλ) δεν είναι γραμμένα στα καταλανικά". Όταν εγώ τον ρώτησα "ε και; ίσα-ίσα που γλυτώνεις επιπλέον γραφειοκρατεία" αυτός φρίκαρε οτι του "αφαιρούν την ταυτότητα".

Αυτές οι γελοιότητες μου θυμήζουν έντονα τα αντίστοιχα καραγκιοζιλίκια που υπάρχουν στην Κρήτη ή στην Σκωτία: έτυχε δια της κοσμικής λοτταρίας) να γεννηθείς στο Χ-Υ γεωγραφικό μήκος και πλάτος και πρέπει να βάλεις μία ΤΑΜΠΕΛΑ ΝΕΟΝ ΣΤΟ ΚΟΥΤΕΛΟ οτι είσαι απο κεί και ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΑ ΓΥΦΤΙΚΑ. Στάνταρ θέση μου πάνω σε τέτοια θέματα είναι: αν δε σου αρέσει ΣΗΚΩ ΦΥΓΕ απο την επίσημη χώρα. Συνήθως βέβαια αυτό καταλήγει σε αθάνατες ατάκες όπως του καταλανού που ανέφερα προηγουμένως:

"θέλουμε στην Καταλονία να αποσχιστούμε, αλλά δε το προβλέπει το Ισπανικό σύνταγμα"

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

είναι σα να έρθει ο Κωλοκοτρώνης να σου πει "έλα μωρέ, εμείς θέλαμε να κάνουμε την ελληνική επανάσταση αλλά η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε πρόβλημα, οπότε γάμα το"

EPIC FAIL!!!!

Όπως και να έχει, η γελοιότητα μεγατόνων παραμένει το ότι γεννήθηκε κάποιος στο τάδε μέρος κι ΑΥΤΟΜΑΤΑ όλοι οι υπόλοιποι είναι εχθροί του. Το ηθικό δίδαγμα είναι: ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ να είστε territorial μαϊμούδες, δεν θα σας κλέψει κανείς τις μπανάνες. Κι η "πολιτιστική ταυτότητα" που λέτε δεν είναι τίποτα άλλο απο όλους τους μύθους, τις αυτάρεσκες δοξασίες και τις μεταφυσικές ιδιότητες που έχεις αυθαίρετα επιλέξει να αποδώσεις στον εαυτό σου μόνο και μόνο επειδή σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα.

Tuesday, May 25, 2010

"Εγώ μικρός ήμουνα..." (μέρος της σειράς "assorted idiots")

Όλοι κάποια στιγμή στην καθημερινή ζωή μας ερχόμαστε σε επαφή με διάφορους μαλάκες, οι οποίοι με τον α ή τον β τρόπο προσπαθούν να προβάλλουν επιθετικά τον εαυτό τους εις βάρος μας. Τέτοιοι τύποι ονομάζονται "ποζεράδες".
Ανακοινώνω λοιπόν οτι αυτό το blog αναλαμβάνει το μεγαλεπήβολο σχέδιο του να παραθέσει, περιγράψει κι αναλύσει διάφορες κατηγορίες ποζεράδων αλλά και την ποζεριά ως κοινωνικό φαινόμενο.

Μέρος Α: "Εγώ μικρός ήμουνα..."

μία πολύ τυπική ατάκα που ακούω ανα διαστήματα να γίνεται σε συζήτηση είναι "εγώ μικρός ήμουνα πολύ κωλόπαιδο", με διάφορες παραλλαγές όπως:

"εγώ μικρός ήμουνα πολύ αληταράς"
"εγώ μικρός τους έκανα όλους άνω-κάτω"
"εγώ μικρός έφερνα την καταστροφή"

Φυσικά τέτοιου είδους λανθάνουσες ποζεριές ακούγονται συνήθως απο τον κλασσικό μαλάκα που αγορεύει στις καφετέριες. Το μίσος μου απέναντι σε αυτά τα άτομα και στις δηλώσεις τους επικεντρώνεται στο οτι αγνοούν τα εξής σημεία:

* Το να λέτε οτι ήσασταν κωλόπαιδα δεν σας κάνει "επαναστάστες" ούτε "σκληρά παιδιά". Είστε, ήσασταν και θα είστε μια ζωή ΦΛΩΡΟΙ -όσο και να προσπαθείτε να διαγράψετε το παρελθόν σας.

* Ήσασταν κωλόπαιδα;;; Επομένως αυτό σημαίνει οτι τρώγατε όλη την ώρα ξύλο απο γονείς/δασκάλους/κτλ. Δε ξέρω για σας, αλλά εμένα αν με δέρναν όλη μέρα με μια βίτσα σαν το ΚΑΚΟ ΜΟΥΛΑΡΙ δεν θα το θεωρούσα ποζεριά. Αλλά εσάς το IQ σας μάλλον σε τέτοια τάξη μεγέθους κυμαίνεται.

* Το να λέτε οτι ήσασταν κωλόπαιδα δεν σας κάνει alpha male ούτε σας δίνει συγκριτικό πλεονέκτημα στις γκόμενες (αυτός είναι ο απώτερος σκοπός). Κι αυτό το λέω όχι επειδή οι περισσότερες γκόμενες δεν είναι λοβοτομημένα τσόκαρα, αλλά επειδή ακόμη κι αν τους τραβήξετε στιγμιαία την προσοχή, χωρίς ΤΩΡΙΝΑ κατορθώματα ή λεφτά δεν κάνετε τίποτα.

* Δηλαδή το απόγειο των επιτευγμάτων της παιδική σας ηλικίας είναι που σπάσατε το αντικείμενο Χ ή κάνατε φασαρία στο μέρος Υ;;; Αυτό είναι ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟ -είναι προφανές οτι ζήσατε μια πολύ ρηχή και θλιβερή παιδική ηλικία. Να πάτε ένα ψυχίατρο μπας και βρείτε νόημα στην τυποτένια ζωή σας.

* Στα @@ μας. Κανείς δε δίνει σημασία για σας. Κανένα δεν ενδιαφέρουν οι γλοιώδεις απόπειρες σας για κοινωνική αναγνώριση. Δώστε ένα τέλος στη ζωή σας.

Κλείνοντας, να αναφέρω οτι έχει ακόμη περισσότερη πλάκα να ακούω αυτή την ποζεριά απο ΓΚΟΜΕΝΕΣ, καταλήγοντας σε αξιομνημόνευτους διαλόγους όπως:

- Εγώ να ξέρεις (εμένα που με βλέπεις/κτλ), μικρή ήμουνα πολύ αγοροκόριτσο.
- Χμμμμ, δηλαδή έκλανες και ρευόσουνα επιδεικτικά;
- ΑΑαααα τί λες/ΌΧΙ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΣΑ ΑΥΤΌ ΚΑΛέεε/αααααουυ σιχαμερέ/*αντιδράσεις φλωροκόριστου Β' δημοτικού*

Sunday, April 04, 2010

Ρατσιστικά συνθήματα στις ένοπλες δυνάμεις

Ειλικρινά δεν μπορώ να κατανοήσω την αφέλεια (ή την υποκρισία) όλων όσων δηλώνουν φρικαρισμένοι απο τα ακραία ρατσιστικά συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση απο ένστολους.

Πάρτε το χαμπάρι, αυτοί που φωνάζαν τα συνθήματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά στρατιώτες. Είναι το ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ τους να μισούν, να σφάζουν και να σκοτώνουν (κάτι σαν να λέμε το job description). Κι αυτό δεν ισχύει προφανώς μόνο για τους έλληνες ένστολους, αλλά για κάθε μέλος σωμάτων ασφαλείας σε όλο το πλανήτη. Αυτοί οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες δολοφόνοι, υπο την αιγίδα του κράτους και με καθολική κοινωνική, καλλιτεχνική και Ιστορική αναγνώριση ανα τους αιώνες.

ΟΚ ΟΚ, κι εγώ σιχαίνομαι τους ένστολους αλλά δεν ανήκω σε καμμία περίπτωση στην κατηγορία των άπλητων "προοδευτικών" που απαιτούν ο στρατός να δίνει λουλούδια, να αγαπά όλο το κόσμο και να ψηφίζει Τσίπρα. 

Saturday, March 27, 2010

Οι "ειδικοί" εκτιμούν

... το κακό τους το καιρό.

Όταν η ελληνική τρισάθλια δημοσιογραφία κάνει επίκληση σε αυθεντία λέγοντας "ειδικοί λένε/εκτιμάνε/προβλέπουν κτλ", πάντα αναρωτιόμουν σε ποιούς αναφέρονται. Φυσικά, ο τυπικός έλληνας ρουφιάνος δημοσιογραφίσκος αρέσκεται πάντα στο να κάνει μεγαλόστομες προβλέψεις, χωρίς ποτέ να αναφέρει τις πηγές του. Μερικά παραδείγματα:

Οι "ειδικοί" λοιπόν κάποτε λέγανε οτι θα πεθάνουμε όλοι απο κάποια αρρώστια (AIDS, γρίπες πτηνών και χοίρων κτλ). Για την ιστορία, κάτι τέτοιο ποτέ δεν γράφτηκε σε κανένα επίσημο ιατρικό περιοδικό.

Οι "ειδικοί" που προβλέπανε το 90' οτι στην αρχή του επόμενου αιώνα η Microsoft θα έχει γίνει παγκόσμιο μονοπώλιο χωρίς κανέναν αντίπαλο (γιατι έτσι είναι ο καπιταλισμός και η ρουφιάνα η τεχνολογία). Τώρα όλοι είμαστε μάρτυρες του ανταγωνισμού MS-Google-Apple-open source.

Οι "ειδικοί" προβλέπανε το τέλος του βιβλίου, με την άνοδο του διαβολικού ίντερνετ. Μέχρι που βγήκε το "Χάρυ Πότερ" κι όλα τα παιδιά ήταν με ένα βιβλίο στο χέρι. Μέχρι που βγήκε ο "Κώδικας ντα Βίντσι", που τον διάβασε μέχρι και η τελευταία ελληνίδα μπίμπο. Το δε Amazon έγινε βιομηχανία εκατομμυρίων, ανεβαίνωντας σε διασημότητα ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με το internet.

Οι "ειδικοί" προβλέπανε πολέμους, καταστροφές, πλημμύρες, μετεωρίτες κτλ... μα πού τα ξέρουν όλα αυτά; μα ποιός είναι τελικά αυτός ο "ειδικός" που όλοι οι έλληνες δημοσιογράφοι μας παραθέτουν την σοφία του; Ας δώσουμε λοιπόν έναν ορισμό:

"Ειδικός θεωρείται στον ελληνικό Τύπο αυτός που κάνει μία random απαισιόδοξη πρόβλεψη, τέτοια ώστε να επιβεβαιώνει τον λόγο ύπαρξης είτε α) του παπά της ενορίας μας είτε β) του γραμματέα του τοπικού γραφείου του ΚΚΕ."

Φυσικά, μία μεγάλη κατηγορία "ειδικών" είναι αυτοί που γράφουν στα τρισάθλια "εκλαϊκευμένης επιστήμης" περιοδικά όπως το γλοιώδες "Focus" (για το ελληνικό μιλάω, όχι το γερμανικό), καθώς και στον ελληνικό "ειδικό Τύπο" (RAM, 4τροχοί, κτλ). Αυτοί συνήθως είναι σαπιοκοιλιάδες ξερόλες 60άρηδες που βγάλαν λεφτά απο την μεταπολίτευση και την είδαν φωστήρες.

Ξεχάστε λοιπόν την παράθεση πηγών όταν κάνετε "επίκληση στην αυθεντία" κάποιου. Κατα την σύγχρονη δημοσιογραφική δεοντολογία, μία δήλωση όπου φέρει συναισθηματική φόρτιση ή/και ιδεολογική επιβεβαίωση σε αυτούς που τη διαβάζουν, καθίσταται αυτόματα έγκυρη.

Friday, March 05, 2010

Η Τζούλια και ο Λιακόπουλος

Οι οπαδοί θεωριών συνωμοσίας πάντα καταφέρνουν να ξεπερνάνε τον εαυτό τους. Μου αρέσει που βλέπω σε όλο το ίντερνετ ατάκες του στυλ "πιστεύετε οτι είναι τυχαίο που συνέπεσε η κυκλοφορία του βίντεο με τα νέα μέτρα της κυβέρνησης;" προσθέτωντας στο τέλος κι ένα ";)" για να το παίξουν υποψιασμένοι.

Απο το εκνευρίζομαι λοιπόν με τον κάθε καθυστερημένο, καλύτερα ας τον εκμεταλλευτώ: θα φτιάξω μία σελίδα/κίνημα με τίτλο "julia-truth.org" (κατα το "911-truth.org") όπου θα ισχυρίζομαι οτι το -κατα τα άλλα αφόρητα βαρετό βίντεο γυρίστηκε με χρηματοδότηση των 7 Σοφών της Σιών όπου προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να αποδεκτεί τα νέα φορολογικά μέτρα που οφείλονται στον ερχομό της Νέας Τάξης Πραγμάτων (κι όχι φυσικά στο οτι πληρώνουμε αυτά που κλέβαμε τόσα χρόνια).

Μπράβο ψαγμένοι μου συναγωνιστές! Συνεχίστε λοιπόν να κράζετε αυτούς που ασχολούνται με το βίντεο, κάνωντας το πολιτική θεωρία κι επιστήμη!

Sunday, February 28, 2010

Τώρα μου θυμηθήκανε την Κατοχή...


...τα κοπρόσκυλα οι "δημοσιογράφοι" της Ελλάδος.

Έχετε παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό, λόγω του γερμανικού πακέτου μέτρων, που όλες οι κωλοφυλλάδες της Ελλάδος έχουν τίτλους που ταυτίζουν τους γερμανούς με τους ναζί; Όπως επίσης (σε μεγαλύτερο βαθμό) ξαναβγάζουν απο το χρονοντούλαπο της Ιστορίας όλη την φρασεολογία του '40: "γερμαναράδες", "εγκλήματα στη Κατοχή", "ναζισμός", "χάιλ" κτλ.

Η κλασσική, γλοιώδης κι αηδιαστική μεθοδολογία; συσπειρώνουμε το "έθνος" γύρω απο έναν κοινό εχθρό, κι όλοι οι απο μέσα την βγάζουν καθαροί. Πάνω λοιπόν που αρχίσαμε σιγά σιγά να συνειδητοποιούμε τα εγκλήματα ΟΛΩΝ μας τα τελευταία 40 χρόνια, αντιληφθήκαμε οτι αυτό δεν μας συμφέρει και βρήκαμε τον κοινό εχθρό...
ΤΟΝ ΞΕΝΟ ΔΑΚΤΥΛΟ!!!
(και την συνομωσία ενάντια στην φτωχή -πλην τίμια Ελλαδίτσα μας)

Και το πιο ενδιαφέρον; Σε αυτή τη γραμμή πλένε ταυτόχρονα και οι κυβερνητικές ΚΑΙ οι αντιπολιτευτικές πατσαβουροφυλλάδες!! Αυτό γιατι απο την μια οι μεν θέλουν να συσπειρώσουν τους πολίτες γύρω απο τη κυβέρνηση κι απο την άλλη γιατι πολύ απλά οι οπαδοί της λαϊκής δεξιάς είναι διανοητικά καθυστερημένα ανδρείκελα, που με το που ακούσουν "ξένοι" υψώνουν βυζαντινά λάβαρα.

Αναρωτιέμαι αν όλα αυτά τα γλοιώδη υποκείμενα οι "δημοσιογράφοι" λαμβάνουν υπόψη τους τα ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ που τρώγανε όλα αυτά τα χρόνια με διαπλοκές όσον αφορά κρατικές διαφημίσεις, κυκλοφορία σε μέρη όπως πχ αεροδρόμια κτλ -για να μη μιλήσω για μαύρα λεφτά προκειμένου να κρατήσουν συγκεκριμμένες γραμμές.

Μακάρι να υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτόν τον κόσμο κι όλοι αυτοί να μπούνε στη πιο βαθιά φυλακή για εγκλήματα όχι μόνο οικονομικά, αλλά και κατά της νοημοσύνης μας.

Sunday, January 24, 2010

AVATAR;;; c'mon...

Σόρρυ, δεν είναι η καλύτερη ταινία όλων των εποχών. Ούτε καν η καλύτερη ταινία του Κάμερον. Καταρχάς το σενάριο είναι χιλιοπαιγμένο: "καουμπόιδες κι ινδιάνοι", "invaders - defenders" όπως θέλετε πείτε το. Αυτά, σε συνδυασμό με ένα μανιωδώς εξαναγκασμένο love story (ΠΩΣ γίνεται μια γκόμενα απο μια φυλή άκρως ξενοφοβική να κολλήσει με κάποιο ανδρείκελο, όργανο των καταπιεστών της, και μάλιστα ΤΟΣΟ γρήγορα;;;) κάνει την πλοκή σχεδόν τετριμμένη. Για να μην πώ καν στο κόπο να αναφέρω οτι ο πρωταγωνιστής είναι εκνευριστικά ρηχός κι άγευστος, που δε σου αφήνει κανένα περιθώριο να συμπάσχεις μαζί του (πόσο μάλλον να ταυτιστείς).

Μιλούσα με κάτι παιδιά πρόσφατα και μου έλεγαν οτι ακόμη κι αν δεν θεωρώ το AVATAR καλή ταινία, τουλάχιστον οφείλω να παραδεχτώ οτι είναι πρωτότυπη. ΟΧΙ! ΔΕΝ είναι ούτε καν πρωτότυπη ταινία το AVATAR. Το ότι είναι 3D προφανώς δεν λέει τίποτα, ενώ τα εφέ -αν και καλοδουλεμένα, δε μου αφήσαν κάποια καινούργια γεύση: αυτός ο εκτεταμμένος full-computer generated (CG) κόσμος, όπου όλες του οι παράμετροι είναι μελετημένοι (βλάστηση, πανίδα, γεωγραφία, κτλ) έχει ξαναεμφανιστεί (ίσως σε καλύτερο βαθμό) στα Star Wars. Οι δε CG "ηθοποιοί" εμφανίστηκαν επίσημα στο πολύ καλό Final Fantasy. Άλλα στοιχεία όπως πράγματα "που όλα τα αγοράκια αγαπάμε" πχ Mechs, υπάρχουν σε πληθώρα sci-fi ταινιών. Επομένως ούτε σε αυτόν τον τομέα μπορώ να πω οτι με εντυπωσίασε.

Πιστεύω οτι ο "υποψιασμένος" θεατής δεν εντυπωσιάζεται πλέον απο την υπερ-χρήση CG, αν αυτό δεν έχει "άποψη" και τεχνοτροπία. Για την ιστορία και μόνο, η τελευταία ταινία που με εντυπωσίασαν τα εφέ της, δεν ήταν άλλη παρά το πρώτο Matrix (10 χρόνια πριν!!!). Εκεί μάλιστα, οι άνθρωποι είχαν κάτι καινούργιο να δείξουν!

Όσον αφορά την ιστορία με τον Κάμερον, όπου όλοι προσπαθούν να πλασάρουν την "ηρωϊκή" ιστορία του για το πώς ζήλεψε τον Λούκας κι ήθελε κι αυτός να φτιάξει έναν "κόσμο" με ολόκληρο lore κι expanded universe στα επίπεδα των Star Wars (ή και Lord of the Rings), δεν με αγγίζει ούτε είμαι πολύ αισιόδοξος γι αυτό: δεν ξέρω πόσο η Pandora "τραβάει" για να φτάσει την επικών διαστάσεων έκταση και (δανειζόμενος έναν πολύ εύστοχο χαρακτηρισμό ενός vlogger) τις "άπειρες δυνατότητες" του Star Wars.

Ένα είναι σίγουρο πάντως: οι καυτές μπλε γκόμενες του Avatar θα γίνουν το νέο φετίχ στους απανταχού περίεργους θαμώνες σελίδων όπως το 4chan ή το Devianart.

UPDATE: και συγγνώμη, μέσα σε όλο το κράξιμο παρέλειψα να αναφέρω οτι εν τέλει η ταινία μου άρεσε, και πέρασα πάρα πολύ ευχάριστα βλέπωντας την. Τουτέστιν, το πρόσημο απο την εμπειρία μου εν τέλει, είναι σίγουρα θετικό.

Thursday, January 21, 2010

Εργασιομανία; Όχι ευχαριστώ.

Τα τελευταία χρόνια αυτό που έχω παρατηρήσει είναι οτι όλοι το παίζουν καριερίστες. Και τη λέξη "παίζουν" παρακαλώ βάλτε την σε αρκετά εισαγωγικά, για λόγους που θα εξηγήσω στη πορεία. Όλοι λοιπόν κάνουν τις παρακάτω δηλώσεις:

- ΆΣΕ ΡΕ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΆ!!! Τί να σου πώ δεν θα καταλάβεις!

- ΚΟΙΜΑΣΑΙ 8 ΩΡΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ;;; Εγώ τη τελευταία βδομάδα έχω κοιμηθεί συνολικά 2 ώρες! (sic)

- Φίλε δεν παλεύεται η δουλειά μου, πάρα πολύ δύσκολη, άλλος δεν ξέρω αν θα τη πάλευε.

(κοινός παρανομαστής των παραπάνω: είμαι γαμάτος/είσαι για το πούτσο)

Λοιπόν, για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα: Όλοι όσοι λένε τα παραπάνω, ποτέ δεν δουλεύουν. Είναι όλη μέρα σε ένα γραφείο και λιώνουν στο facebook, κι όταν έρθει η ώρα να κάνουν έστω και το ελάχιστο, επαναστατούν. Είναι το κλασσικό στυλάκι του "είμαι 25-35 κι ήρθε η ώρα να το παίξω γιάπης". Όλοι θέλουν να το παίζουν οτι είναι σημαντικοί. Όπως όταν ήμασταν 20, που ήταν μόδα σε πολλούς όταν τους παίρνουν τηλέφωνο να μην το σηκώνουν (για να το παίζουν μυστήριοι), έτσι και τώρα η μόδα είναι να πλασάρεις το πόσο "χάρη σου κάνω που σου μιλάω αυτή τη στιγμή, γιατι η μοίρα της ανθρωπότητας κρέμεται απο μένα".

Όσον αφορά εμένα, ξέρω τί θα πει πραγματική εργασιομανία -όχι γιατι την έχω πάθει (αν και είναι περίοδοι που δουλεύω πολύ σκληρά), αλλά γιατι την έχω δει σε άλλους. Δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ cool στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ εργασιομανία. Την έχουν συνήθως άνθρωποι μόνοι, χωρίς φίλους, οικογένεια, ή με τρομερά προβλήματα στα προσωπικά τους. Την έχω δει σε παιδιά που εργάζονται ατελειώτες ώρες για να αποφύγουν δικά τους ψυχολογικά προβλήματα -μάλιστα μια φορά μου είχε πει ένα παιδί "δουλεύω απίστευτες ώρες, γιατι φοβάμαι τον εαυτό μου και τις σκέψεις μου όταν δεν κάνω τίποτα".

Έτσι λοιπόν τα πράγματα είναι πολύ απλά. Όλοι αυτοί οι γελοίοι ποζεράδες καραγκιόζηδες το μόνο που κάνουν είναι να αποδεικνύουν οτι είναι κοπρόσκυλα και δεν έχουν τη παραμικρή ιδέα του τί σημαίνει δουλειά. Απο την άλλη, εγώ ενώ προσπαθώ να χαίρομαι τις ώρες που δουλεύω και να είμαι δημιουργικός (ακόμη κι όταν είναι πολλές), σε καμμία περίπτωση δεν πρόκειται ποτέ να θυσιάσω την προσωπική μου γαλήνη για καριέρα. Δεν πρόκειται να γίνουν σαν αυτούς που μπορεί εκ πρώτης όψεως να θαυμάσεις για τα επαγγελματικά τους κατορθώματα, αλλά αν τους γνωρίσεις καλύτερα να ανακαλύψεις οτι πρόκεται για άτομα με πολύ χαμηλή ποιότητα ζωής.

Wednesday, January 13, 2010

Φτού!

καλά μιλάμε είχα ένα γαμάτο post στο μυαλό μου το πρωί (ξύπνησα στραβωμένος και το φιλοσοφούσα) κι έλεγα οτι θα το γράψω το βράδυ που θα έχω χρόνο... αλλά το ξέχασα!!! χαχαχαχα stay tuned

Tuesday, January 05, 2010

Guitar poll!!!

Πείτε ποιά κιθάρα να πάρω γιατι είμαι σε υπαρξιακό αδιέξοδο:

1. Gibson SG


2. Gibson Flying V


3. Άλλη -ποιά;