Monday, May 01, 2006

Η επιστροφή του ταξιδιώτη

Κριτήριο για το αν πέτυχε ένα ταξίδι είναι το πόσο διαφορετικός γύρισες. Στην δικιά μου περίπτωση μπορώ να πώ ότι κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.
Η ευφορία της φυγής, οι εικόνες που εναλλάσονται, τα τόσα διαφορετικά μέρη (από τα γκρίζα αστικά τοπία μέχρι το ατελείωτο πράσινο κ γαλάζιο) που με παλαιότερες αναμνήσεις και συναισθήματα μπλέκονται σε ένα γαργαλιστικό παιχνίδισμα του μυαλού, άτομα καινούργια που χάρηκα που γνώρισα, άτομα που αντιπαθούσα που μου έδωσαν μία ζεστή χειραψία, άτομα που συμπαθούσα που εξελίχθηκαν σε ότι σιχαίνομαι περισσότερο. Ανέμελες βόλτες με το αμάξι, καταπίνωντας ατελείωτα χιλιόμετρα κ τόνους μουσικής, στοχασμοί κ ονειροπολήσεις, επικίνδυνες αποστολές σε άγριας ομορφιάς τόπους, μυστικισμός τελετών που αυθεντικά αναπαράγωνται με το πέρασμα των χρόνων, χαζοχαρούμενη νυχτερινή ζωή, μία κοπέλα που με άφησε στα κρύα του λουτρού στην μέση της πράξεως.
Επέστρεψα ζαλισμένος από τον πλούτο συναισθημάτων κ ιδεών, με ελάχιστη όμως διάθεση δόμησης τους κ εξακρίβωσης των αιτιών. Παρ' όλα αυτά, μέσα μου ξεπήδησε το ερώτημα του τι θέλω αυτή τη στιγμή στη ζωή μου.
Κι όμως έπεσα στην στυγνή πραγματικότητα κ έφαγα τα μούτρα μου. Όλοι οι συμφοιτητές μου εδώ το μόνο που έχουν να συζητήσουν είναι μία εργασία που είχαμε για το Πάσχα κ το πώς την έλυσαν.
Κι από αυτήν την παραφωνία ξεπήδησε και η απάντηση στο θεμελιώδες ερώτημα μου: θα ήθελα να ζούσα σε ένα πιό ενδιαφέρον μέρος.

ΥΓ: η φώτο είναι από το φαράγγι του Νυδρί στη Λευκάδα, όπου καταλήγει σε έναν μικρό καταρράκτη. διαδρομή βγαλμένη από την φαντασία του Τόλκιν, σαν άλλο Rivendale. Posted by Picasa

2 comments:

aphrodite said...

Αντε καλέ, μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε! Δικαοπές ήταν αυτές ή.. άδεια τοκετού & λοχείας?

Στο ΝΔ-μπλογκ έχει γίνει της παλαβής, μπες και διάβασε τις παλιοσειρές στα σχόλιά τους έδώ και καμμια 10-αριά ποστς, να καταλάβεις!

Τι φωτο είναι αυτή, επίτηδες το κάνεις?

:-)

Stormrider said...

εσύ όμως κοριτσάκι μου δεν κάνεις κανένα μπλογκάκι να μαθαίνουμε τα νέα σου!... ;)