Friday, November 03, 2006

Χειρωνακτικές VS Πνευματικές εργασίες: ποιός είναι πιο μάγκας;

Στην Ελλάδα όσο και να θέλουμε να μην δουλεύουμε (ψευτοεπιχειρήματα του στυλ δουλειά = δουλεία κτλ), υπάρχει ένα στερεότυπο το οποίο όλοι προσπαθούν με πάθος να το προσεταιριστούν: αυτό του "παιδιού του λαού". Αν και το παραπάνω έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, όσον αφορά τον εργασιακό τομέα αφορά τον ελληνάρα που κάνει μία χειρονακτική εργασία και για κάποιο λόγο είναι καλύτερος από όλους τους υπόλοιπους φλώρους.

Δεν θα μπορούσα για την βαθύτερη κατανόηση του θέματος από τους αναγνώστες μου να μην παραθέσω συζητήσεις που έχω κάνει με τέτοιους ανθρώπους. Όταν δούλευα full-time προγραμματιστής, συνήθιζα να χτυπάω βάρδιες 9 το πρωί με 9 το βράδυ προκειμένου να τελειώσω ένα απαιτητικό project πριν ξεκινήσει η εξεταστική στο Πολυτεχνείο. Μία φορά που έκανα το λάθος να αναφέρω σε κάποια άτομα το πόσο κουραστικό είναι αυτό, μόνο που δεν με σκότωσαν. Μου ανέφεραν ότι κάθομαι σε ένα γραφειάκι και "βαράω κουμπιά" όλη μέρα, σε αντίθεση με αυτούς που "λερώνουν τα χέρια τους" δουλεύωντας ως τεχνίτες ή σερβιτόροι/barman. Επιπλέον μου παρέθεσαν το πόσο φλώροι είμαστε εμείς του ακαδημαϊκού κόσμου, που όλη μέρα γράφουμε "εργασιούλες" και "ζούμε στην ανετίλα".

Τί να πρωτοαντιπαραθέσεις σε αυτά! Καταρχάς ότι τα άτομα είναι τόσο ΣΤΟΥΡΝΟΙ και το λιώσιμο που τρώω στον υπολογιστή να γράψω από το μηδέν ένα επαγγελματικό πρόγραμμα το εκλαμβάνουν ως "πατάω κουμπάκια"; Ή μήπως ότι όταν εγώ 17 χρονών αγοράκι έβγαζα άσπρες τρίχες με τα άγχη κάθε λογής εξετάσεων ενώ αυτοί πίναν καφέδες και κόβαν βόλτες με μηχανάκια;;; Ή μήπως το έργο που παράγω εγώ επειδή είναι "άυλο" δεν έχει ουσία σε σχέση με αυτό του τεχνίτη ή του σερβιτόρου;;; Α, και ποιός μίλησε για "ανετίλα"; Πόσοι είναι οι συμφοιτητές μου που κρέμονται κάθε χρόνο από μία υποτροφία ή επιδότηση;

Όμως ακόμη και στο Πολυτεχνείο τα ίδια έχω παρατηρήσει σε άλλη κλίμακα. Οι μεγαλύτεροι κομπλεξικοί κόπανοι που έχω γνωρίσει στη σχολή μου κάνουν μαθήματα μηχανολογίας (όσοι σπουδάζουν στο ίδιο ίδρυμα με μένα τους ξέρουν καλά!!). Δεν παραλείπουν σε κάθε εργαστηριακό μάθημα να μας τονίσουν ότι "αν δεν λερώσεις τα χέρια σου με γράσο" δεν νοήται δουλειά, ενώ συνέχεια μας παραθέτουν "εμπειρίες" από το Ξανθόπουλος-like παρελθόν τους (ξέρετε, του στύλ "τόρναρα μία μπιέλα ενώ ταυτόχρονα έκανα όργιο με 10 γκόμενες, έπινα 20 μπουκάλια johnny walker κι έστελνα λεφτά στη μάνα).

Ποτέ δεν πρέπει να παραλείπουμε την κοινωνική κατακραυγή που τρώει ένας άντρας όταν δεν είναι (από 5 χρονών το πολύ!) καλός στις "δουλειές": να βοηθά στην οικοδομή, στο χωράφι, στα μαστορέματα του σπιτιού, στα βαψίματα κτλ. "Είναι φλώρο-μπεμπές και θα πουστέψει!" θα τονίσει με σιγουριά ο κάθε βόσκακας που σέβεται τον εαυτό του.

Είναι πραγματικά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ το πως κάνουν κύκλους οι νοοτροπίες της κοινωνίας. Παλιά αν ήσουν υπάλληλος είχες όλη την κοινωνική καταξίωση, ενώ τους χειρωνακτικούς τους σνόμπαραν ανελλιπώς. Σήμερα, ο κάθε ελληναράς θα σου τονίσει την διαφορά "αντρίλας" μεταξύ του "μάστορα" και του "χαρτογιακά"...

15 comments:

Anonymous said...

Δεν νομίζω πως όλη η κοινωνία καταξιώνει τους χειρωνάκτες εν αντιθέση με τους "γραφιάδες". Εξαρτάται για ποιούς ανθρώπους μιλάς.

Είμαι φοιτητής μηχ/μηχ στην Πολ/κη της Πάτρας. Οι μάστορες που έχουμε στο μηχανουργείο στο σύνολό τους έιναι έτσι όπως τα περιγράφεις.

Αν δεν πιάσεις τον τόρνο και δεν λερώσεις το χέρι δεν ξέρεις τπτ, εσείς είστε όλο σχέδια εδώ εμείς κάνουμε την δουλειά κτλ.

Η πλάκα είναι ότι τέτοιες απόψεις είναι κυρίαρχες ανάμεσα και στους φοιτητές των αντίστοιχων πολυτεχνικών τμημάτων των ΤΕΙ.
Εσείς όλο θεωρία είστε δεν ξέρετε τπτ, και κάνετε και πέντε χρόνια.
Τι να τα κάνεις τα χαρτιά άχρηστα είναι.

Το καλοκαίρι που πέρασε βρέθηκα για τις 3 από τις 9 ημέρες τωνβ διακοπών μου στο χωριό της μάνας μου. Εκεί κάτι γνωστοί στην ηλικία μου έφτιαχναν μια σκεπή. Ένας από αυτούς με ρώτησε έχεις δουλέψει ποτέ σου;
-Ανοησία μου, απάντησα ναι.
Δουλεύω σε ένα εργαστήριο του πανεπιστημίου
-Γραφείο δλδ ?
- Ναι
- α δεν έχεις δουλέψει ποτέ

Το ότι εγώ βγάζω τα μάτια με εξισώσεις 7 σελίδων και πέντε ημερών για να τις καταλάβεις προφανώς,το ότι λυώνω πάνω από στοίβες paper μπας και βρω κάτι νέο, το ότι ξεχνιέμαι στις βιβλιοθήκες φυσικά και δεν είναι δουλειά αφού ποτέ στην ζωή μου δεν έσκαψα ή δεν χειρίστηκα μπετονιέρα.

Taliesin said...

Auto vasika exei sxesi me to proigumeno post.
O kiklos autos pu girise ofilete kirios sto sex.
Kai exigw
Paleotera oles psaxnane kapion me fraga na tis taizei opote no money=no sex
Simera eno ginete to idio to kerato paei sinefo,me tis gomenes ton pio euporon (kirios ipalilon grafion klp klp) ka apozitun kai tin sfaliara tous,opote trexun piso apo tis leromenes formes ton xironakton oste na ikanopiisun tin paleoteri anthropini anagi: na exun kapion na diatazei.
Opote kapu ekei...


Ok,tora,giati ekneurizese? mporeis pragmatika na pareis sta sovara kapion o opios duleuei apo to proi mexri to vradi kai apo to vradi mexri to proi kanei kontres me to koloftiagmeno,pidaei apo do kai apo kei kai katevazei 2 mpukalia gia zestama eno i epistimi ereuna to pote koimate kai ean katuraei?

H na to dume kai apo tin alli, mporeis na antexeis ton kathe theo-ptixiuxo pu epidi apofitise apo iatriki,nomiki,whatever pisteuei oti mazi me to xarti pire kai to klidi tis plasis (me doro kalami) kai snobarei oti kinite,idietera tous xironaktes oi opioi sta (monadika pu vlepun sosta) matia tou einai kati metaxi pithiku kai neaterntal alla molis paei 35-40 arxizei na asxolite me ta xorafia gia na min xasi tin epafi me tin paradosi?

ela more,koloellines... chill

Stormrider said...

@anarchist
το εκνευριστικό με αυτούς είναι ότι δεν καταλαβαίνουν τί θα πει θεωρητικό υπόβαθρο μίας εφαρμογής. νομίζουν ότι ακόμη κ η ιδέα της μπετονιέρας προέκυψε ακούγωντας Καζαντίδη.

@taliesin
"alla molis paei 35-40 arxizei na asxolite me ta xorafia gia na min xasi tin epafi me tin paradosi?"

πολύ σημαντική παράμετρος του θέματος, την οποία αγνόησα. thanx

Pixie said...

Καλά το είπες οτι οι νοοτροπίες της κοινωνίας κάνουν κύκλους.Και εμείς πιάνουμε πάντα τα δύο άκρα.Το έχω ζήσει και αλλιως το έργο. Θεωρητική Vs θετική κατεύθυνση.

Apotheosis said...

Εξίσου υπάρχει και το αντίθετο. Οι γραφιάδες θεωρούν τους τεχνίτες ως χαμαληδες.
At the end of the day, όλα αυτά είναι ανασφάλεια, ζήλεια και φθόνος. The grass is greener on the other side, οπότε προστατεύομαι με το να του βάλω φωτιά.

Stavros said...

Ωραία το έθεσες..

Εγώ συνήθως αποφεύγω τέτοιες συζητήσεις με τέτοιους ανθρώπους γιατί ξέρω ότι δεν θα καταλάβουν την δουλεία μου και θα θεωρήσουν ότι δεν κάνω τίποτα άλλο απο το να πατάω κουμπάκια.

Άσε το τι ακούω όταν λέω ότι θέλω να γίνω ακαδημαικός και να ασχοληθώ με την έρευνα.. "Δεν θες να δουλέψεις ποτέ", "ψάχνεις ευκαιρίες για να αποφύγεις την δουλειά" κτλ.. Λες και η έρευνα δεν είναι δουλεία επειδή δεν λερώνεις τα χέρια σου..

"-Δουλεύω σε ένα εργαστήριο του πανεπιστημίου
-Γραφείο δλδ ?
- Ναι
- α δεν έχεις δουλέψει ποτέ"
Πολύ κλασική αντιμετώπιση.. :(

Stormrider said...

@pixie
καλά, αυτό είναι το χειρότερο... νοοτροπία ΑΜΟΡΦΩΤΗΣ κοινωνίας!
άσε που τα "θεωρητικά" κ "θετικά" όταν συνδυάζονται μεγαλουργούν, αλλά που να το καταλάβουν αυτό οι εκάστοτε ντενεκέδες που κάνουν είτε τους γονείς, είτε τους καθηγητές, είτε "επαγγελματικό προσανατολισμό".

@αποθέωσις
σωστά, είναι καθαρά θέμα φθόνου κι ανασφάλειας. όταν κάποιος κάνει κάτι που δεν τον γεμίζει, ψάχνει να βρει το καλό κατακρίνοντας τον άλλον.

@σταύρος
κρίνουν εξ' ιδίων τα αλλότροια! η έννοια "γραφείο" ή "πανεπιστήμιο" τους φέρνει στο μυαλό μόνο αραλίκι και ξύσιμο.

vpapanik said...

Απορώ γιατί ασχολείστε με τέτοιου είδους κομπλεξικούς... αφήστε τους στην άγνοιά τους. Αξία τους δίνετε χωρίς λόγο.

Eugenia said...

The thing is... I have worked as a programmer myself, long hours too (I am pretty much retired now). I have worked in (German) restaurants too, earlier in my life (before I studied programming).

I have come back home very tired when I used to work as a programmer. But you know, I am not so sure if I was as tired as my father was, who is house builder or my mother who has half a hospital to clean up all by herself (and she is known to be a bit obsessed with kathariotita).

And more over, I am not sure that if most of my days were as tired as my parent's days at work. What I mean is, they might have been 10-12 days out of the working 22 in the month that have been extremely tiring (due to a deadline or something). But my parents probably have 22 out of the 22 days coming back *really* tired because every day is the same for them in terms of what they have to do.

Look, I am not saying that writing software is not hard. It is. But when we are on vacations, we are able to enjoy our vacations. While when my parents are on vacations (extremely rarely), their back hurts, their hands hurt and their feet hurt.

Honestly, I think that we, software people, are in a slightly better position.

S G said...

βασικα η διαφορα των ακαδημαϊκων με τον υπολοιπο κοσμο ειναι οτι εμας η δουλεια μας μας αρεσει :-)

σημερα δουλεψα απο τις 10 μεχρι τις 9, που προφανως στην δικη μας δουλεια ειναι δυσκολο (μαθηματικη σκεψη πανω απο 3 ωρες ειναι ως γνωστον πολυ κουραστικη). Ε, σπανια αισθανομαι τοσο ωραια οσο σημερα :-)

αν και νταξει, μιλωντας πιο σοβαρα θα μπορουσα να ημουν ευτυχισμενος με πολλες δουλειες. το να φτιαχνεις πραγματα με τα χερια σου, να βλεπεις κατευθειαν το αποτελεσμα του κοπου σου εχει και αυτο την χαρη του. Εγω για να δω αντικρυσμα περιμενω απο 2 χρονια εως 50 (για το Νομπελ :-) )

Phantasmak said...

Η μαθηματική και η λογική σκέψη είναι επίπονες εργασίες και το γνωρίζουμε καλά. Κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό. Αν όλοι οι "χαρτογιακάδες" σταματούσαμε να υπήρχαμε αύριο, δε θα είχε δουλειά κανείς απ' αυτούς που πιστεύουν ότι είναι πιο άντρες και πιο γαμήκουλες κάνοντας χειρονακτικές εργασίες. Ένα απλό πράγμα, ότι όλες οι δουλειές είναι χρήσιμες (εκτος από κανα δυο τρεις που σκέφτηκα και που τέλος πάντων τώρα δεν έχει σημασία ποιες είναι), δε δειχνουν να το καταλαβαίνουν.

User83 said...

Γι αυτό σαπίζεις στις σπουδές για να έχεις καλύτερες συνθήκες εργασίας... Ας το έκαναν κι αυτοί αντί να βάζουν κόντρες... Εμένα πάντως όποιος μου λέει κάτι ανάλογο του λέω το πολύ απλό: "δουλεύεις σκληρά ε; Εγώ πάλι έχω 1500 το μήνα από σπίτια που νοικιάζω και λέω να πιάσω καμιά δουλίτσα από hobby":Ρ

Nikos said...

Egw, tha ginw doctor kai tetoioi mlks olo mou lene, are tyxerakia, eksasfalistikes,fakelakia,akous ekei ligo me ta akoustika,dineis adiviwsi kai na to xrima...Are k na kseran ti spirakia evgale o popos mou 3 xronia sto lykeio,1 pou ksanadwsa kai alla 6 giana ftasw edw pou eimai twra...Are kai na kseran oti gia na kataliksw na dwsw mia adiviwsi apo to mialo mou prepei na kanw toses skepseis pou aftoi stis zwi tous oli den exoun kanei...k exw k enan anthrwpo sta xeria mou pou an pathei kati tha to xw krima mia zwi...me liga logia sygkrinoun tis vourtses me tis p---ses!

ο δείμος του πολίτη said...

Όλα ξεκινούν από την ιδέα ότι μόνο εμείς κουραζόμαστε και κανείς δεν ξέρει ότι παιδευόμαστε. Έτσι, ο καθένας θεωρεί ότι κουράζεται πιο πολύ από άλλους. Άντε, για να μη φάει ξύλο θεωρεί ότι και άλλοι κουράζονται, μα ΕΓΩ περισσότερο ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ (στάνταρ ατάκα);
Στη λογική τούτη και καθώς μόνο το 8% είναι μορφωμένοι ακαδημαϊκώς βλέπουμε ότι οι πιο πολλοί είναι χειρώνακτες που σπούδασαν στο πεζοδρόμιο. Ακόμα κι εμείς που θεωρούμαστε πνευματικοί άνθρωποι, λαϊκή διανόηση κλπ το πιστεύουμε ότι κουράζονται.
Μου άρεσαν οι συγκρίσεις της εφηβίας. Εμένα μου είπαν ότι ήμουν τυχερός (τι λε ρε φίλε; εγώ φοιτευόμουν τόσες ώρες για κανα δυο 20άρια). Τυχερός απαντώ ήρεμα για να μη μαλώσω και αναζητώ άλλη παρέα που εκτιμά εμένα και όχι τη δουλειά μου. Κοινώς χέσ΄τους κι αγνάντευε μακριά.

Stormrider said...

χαχα σωστός, κάπως έτσι πάει το πράγμα...