Απάντηση στο μήνυμα του Χριστόδουλου

μέρες που είναι, είπα να κολαστώ λίγο. Απο το μήνυμα του αρχιεπισκόπου, το οποίο η εγχώρια δημοσιογραφική λέρα χαρακτήρισε ως "παρακαταθήκη στους έλληνες", διέκρινα το εξής που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση:

"...κι αλίμονο σε αυτούς που δεν έχουν βρει ακόμη απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου..."

πέρα απο την μέχρι τέλους ξεροκεφαλιά του, δεν μπορώ να μην προβληματιστώ όσον αφορά τον ίδιο, και το τί είδους απάντηση βρίσκει αυτός στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Τώρα που είναι πλέον κοντά στο τέλος, του δίνει παρηγοριά η εικόνα της κόλασης με τα διαβολάκια ή του παράδεισου με τα αγγελούδια με τον άγιο Πέτρο στη ρεσεψιόν; Κι ΑΛΙΜΟΝΟ σε εμάς που δεν ζούμε τη ζωή μας με αυτά τα παραμύθια;;;

αγαπητοί επι της γης χριστιανοί, μην κλαίτε όλους τους υπόλοιπους που ακόμη ψάχνωνται, γιατι εσείς οι ίδιοι δεν έχετε απάντηση σε απολύτως τίποτα.

Χρόνια πολλά σε όλους!

You better not breathe, you better not move,
you better off dead I am telling you dude
SANTA CLAUS IS GUNNING YOU DOWN!!!...

Rolls Royce ή Mercedes Maybach;

Οι γιορτές έρχονται και κάθε εφημερίδα ή περιοδικό αντι να κάτσει να γράψει κανα σοβαρό άρθρο βρίσκει την ευκαιρία να λουφάρει γεμίζωντας τις σελίδες του με προτάσεις για δώρα. Φυσικά το μάτι πάντα πέφτει στις σελίδες αυτές που αφορούν τα είδη πολυτελείας και τις εξωφρενικές τιμές τους, πράγμα που με έκανε να προβληματιστώ ιδιαίτερα.

Δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με το πού επιλέγει ο κάθε ένας να ξοδέψει τα λεφτά του, σε τελική ανάλυση ακόμη και οι πιο ταπεινές αγοραστικές επιλογές μας εμπεριέχουν ελάχιστο στοιχείο ορθολογισμού. Παρ' όλα αυτά, προβληματίζομαι με τον όρο "πολυτέλεια" κι εν τέλει τί σημαίνει αυτό απο την σκοπιά του τελικού καταναλωτή.

Έχω εντοπίσει 2 είδη πολυτέλειας όσον αφορά τα προϊόντα: την πολυτέλεια χρηστικότητας και την πολυτέλεια ηλιθιότητας. Για να παρουσιάσω καλύτερα την διαφορά αυτών των δύο, θα πάρω ένα πολύ ακραίο παράδειγμα: τις λιμουζίνες. Απο την μια είναι η Mercedes Maybach κι απο την άλλη η Rolls Royce Phantom. Και οι δύο κοστίζουν πάνω απο μισό εκατομύριο ευρώ, λεφτά που οπωσδήποτε πρέπει με κάποιο τρόπο να δικαιολογηθούν.
Η Maybach δικαιολογεί τα λεφτά αυτά βάζωντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας σε κάθε κομμάτι του αυτοκινήτου. Απο την άλλη η Rolls δεν εξοπλίζεται για παράδειγμα με ηλεκτρονικά συστήματα αξίας 160.000€ αλλα βάζει τα ακριβότερα δέρματα απο κάποιου είδους εξωτικά ζώα καθώς κι άλλα υλικά, ίδιου χρηματικού αντίτιμου. Η λίστα προχωράει σε κάθε κομμάτι του αυτοκινήτου, ενώ είναι πλέον προφανής η διαφορά νοοτροπίας.

Άλλο παράδειγμα είναι τα ρολόγια. Είδα 2 διαφορετικά κομμάτια αξίας 20.000€ (δεν θυμάμαι μάρκες) όπου το ένα είχε φτιαχτει στην ελβετία με τα καλύτερα υλικά, που άντεχε σε τρομερές καταπονήσεις κι είχε τρομερή ακρίβεια. Το άλλο ήταν ένα απλό ρολόι γνωστού γαλλικού οίκου μόδας που απλά στο κέντρο του είχε ένα τεράστιο διαμάντι αρκετών καρατίων. Το ποιό απο τα δύο άξιζε πραγματικά "ως ρολόι" είναι προφανές: το ένα φτιάχτηκε απο τους κορυφαίους ωρολογοποιούς με την καλύτερη τεχνογνωσία, ενώ το άλλο έχει απλά πάνω μία πέτρα. Και σε τελική ανάλυση, ποιός αποφάσισε οτι ένα διαμάντι πρέπει να κοστίζει τόσο πολύ;

Στα πιο hi-tech είδη, η διαφορά γίνεται τεράστια. Θα αγοράζατε αυτές τις exclusive εκδόσεις κινητών που φέρουν την σφραγίδα ενός οίκου (πχ Prada, Porsche Design, Armani κτλ) ή με τα ίδια λεφτά θα πέρνατε ένα πραγματικά πλήρες τηλέφωνο;

Όλα τα παραπάνω είναι ακραία παραδείγματα που έφερα for making a point. Μπορούμε κάλλιστα να κάνουμε αναγωγή σε κάθε μας αγοραστική επιλογή.
Υπάρχουν προϊόντα που πραγματικά δικαιολογούν το κόστος τους, που πραγματικά είναι μπροστά απο τα υπόλοιπα, ενώ απο την άλλη υπάρχουν προϊόντα που στο μόνο που ποντάρουν είναι στη παγίδα της υπεραξίας που θα πέσουμε σε μία κρίση ψωνισμού.

Χέστε μας επιτέλους με τα emo!

Μα καλά ρε παιδιά, που τους ξεθάψαμε πάλι αυτούς; Εγώ νόμιζα οτι το συγκεκριμμένο στυλάκι επικράτησε κάπου στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας κι εξαλήφθηκε όταν έπεσαν οι πωλήσεις του Razorblade Romance των HIM...

Emo δεν είναι τίποτε παραπάνω απο το στυλάκι όπου το παίζεις μελαγχολικός για να ρίξεις γκόμενες. Τουτέστιν, φοράς μαύρα ρούχα (αλλά trendy μαυρά), κάνεις το γνωστό κούρεμα με την φράτζα (που ενώ είναι super trendy εσύ οφείλεις να τονίζεις οτι ρίχνει μια γροθιά στο κοινωνικό κατεστημένο), το παίζεις κλαψομούνης (αλλά όχι πολύ κλαψομούνης, γιατι είπαμε, γκόμενες πρέπει να ρίξεις) και τέλος ακούς κάποια συγκεκριμμένα κομμάτια.

Φυσικά υπάρχουν διάφορα επίπεδα emo. Ο emo που σέβεται τον εαυτό του, πρέπει να έχει οπωσδήποτε και το ανάλογο υφάκι "έχω κατανοήσει τα μυστήρια της ανθρώπινης φύσεως σε αντίθεση με εσάς τα άβουλα όντα γιατι αυτά που έχω δει εγώ στη ζωή μου...", γι αυτό και η συγκεκριμμένη κατηγορία απαντάται ιδιαίτερα συχνά σε πλουσιόπαιδα των βορείων προαστίων, αναρχικούς της κακιάς ώρας, ή 17χρονους που την έχουν δει μεταλλοπατέρες.

ΟΚ έχω δει και πολύ χειρότερες κατηγορίες ανθρώπων, αλλά αυτό που με πειράζει περισσότερο είναι ο αηδιαστικός εγωισμός που έχουν μερικοί άνθρωποι, ότι αυτοί είναι οι μόνοι στον κόσμο που βιώνουν συναισθήματα όπως τον πόνο ή την θλίψη, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που ζουν σε μία disneyland αλλοτροιωμένοι απο τον καπιταλισμό.

Όλες οι μόδες στηρίζονται στην ματαιοδοξία και την αυταρέσκεια μας, ενώ δεν υπάρχει τίποτε το ψαγμένο σε ένα lifestyle που θα το κάνεις για 2-3 χρόνια στα νιάτα σου και μετά θα το αλλάξεις με κάτι άλλο. Και το κριτήριο αλλαγής είναι το πόσες γκόμενες/ους ρίχνεις με το εκάστοτε στυλάκι.

Λίγος παλιός καλός ελληνικός κινηματογράφος

Ο καλός ανθρωπάκος Λορέντσο έχασε ότι είχε και δεν είχε (+ τον τίτλο ευγενίας) απο τον κακό βιομήχανο Δον Κοβάσεβιτς ο οποίος απήγαγε, έδειρε και βίασε την φτωχή πλην τίμια προσφυγοπούλα κόρη του.

Μαζί με τον αρραβωνιαστικό της Ζήκο, ένα καλό παλικάρι γνωστό στην πιάτσα ως "ο χεσμένος" μπλέκουν σε μία απίστευτη περιπέτεια για να βρουν το δίκιο τους σε μια ανάλγητη κι άδικη κοινωνία.

'Ενα έργο που πρωταγωνιστούν τα πρόσωπα, οι χαρακτήρες, τα ήθη και οι αξίες της εποχής.

Ααααααχ δεν βγαίνουν τέτοιες ταινίες πλέον...

Ανεκτικότητα και τα όρια της

Ένα απο τα μεγαλύτερα δείγματα ωριμότητας τόσο του ατόμου όσο και της κοινωνίας γενικότερα είναι η συνειδητοποίηση οτι δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Η κατανόηση κι αποδοχή της διαφορετικότητας απαιτεί μία μακρά διαδικασία καλλιέργειας κι εκπαίδευσης, που λίγες κοινωνίες έχουν τους πόρους να την παρέχουν στα μέλη τους.

Παρ' όλα αυτά εγώ, αν και στηρίζω τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς που επιτρέπουν την ελευθερία της γνώμης και την έκφραση της διαφορετικότητας, δεν θεωρώ τον εαυτό μου αναγκασμένο να σέβεται τις διαφορετικές απόψεις, παρα μόνο το δικαίωμα καθεαυτό που επιτρέπει σε αυτές να εκφράζονται.

Βλέπω κατα καιρούς εκπομπές στην τηλεόραση που αναφέρονται σε διάφορες φυλές τσιγγάνων, όπου παντρεύουν τα παιδιά τους απο τα 12. Αν κι εκτιμάω αφάνταστα κάποιες πτυχές του τσιγγάνικου πολιτισμού (πχ μουσική), δεν σέβομαι σε καμμία περίπτωση αυτήν τους την πρακτική την οποία θεωρώ βάρβαρη. Για την ακρίβεια, αν ήμουν εισαγγελέας θα έψαχνα διεξοδικά για το παραμικρό νομικό παράθυρο ωστε να καταδικάσω τα άτομα αυτά τα οποία καταπατούν τα δικαιώματα των παιδιών τους.

Για να χοντρύνουμε λίγο περισσότερο το θέμα, ας πάρουμε τους άραβες. Ο σεβασμός μου στην Τέχνη και τις Επιστήμες που άνθισαν στην Ανατολή είναι τεράστιος, ενώ παράλληλα επικροτώ προσπάθειες για οργανωμένη μουσουλμανική κοινότητα στον τόπο μου, όπου εκεί θα μπορούν να συνεστιάζονται, να εξασκούν την θρησκεία τους, ενώ αν πούνε και καμμιά (αντιδυτική) κουβέντα παραπάνω στο τζαμί δεν με πειράζει. Έχουν την ελευθερία της γνώμης τους και σε τελική ανάλυση καλύτερα να ξεδίδουν δημόσια παρά να οργανώνουν στα μουλωχτά παράνομες ενέργειες.
Παρ' όλα αυτά, αν μάθω οτι η μουσουλμανική κοινότητα που εδρεύει στον τόπο μου εφαρμόζει την πρακτική της περιτομής των κοριτσιών, ή του λιθοβολισμού των γυναικών, ειλικρινά πετάω στα τάρταρα κάθε σεβασμό στα ήθη/έθιμα και τη διαφορετικότητα τους. Εκεί επεμβαίνει ο Νόμος της κοινωνίας της οποίας τους φιλοξενεί, όσο ανεκτικός κι αν είναι στην ύπαρξη τους.

Ομοίως και για τους χριστιανούς, όσο κι αν είναι επικρατούσα δύναμη στην Ελλάδα. Σέβομαι απόλυτα τις γιορτές τους και θεωρώ τρισμέγιστα καραγκιοζιλίκια τις πράξεις κάποιων που προσπαθούν να σαμποτάρουν (αντί απλά να απέχουν) έθιμα που πραγματοποιούνται δημόσια (=σκάω μύτη μπροστά στη γριούλα με σουβλάκι κατα την λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ επαναστάτη). Παρ' όλα αυτά, αν υποπέσει στην αντίληψη κοινωνικού λειτουργού οτι οικογένειες επιβάλλουν σκληρή νηστεία στα παιδιά τους (=ούτε καν νερό μέχρι τη δύση του ήλιου, δεν είναι μόνο στο Κοράνι αυτό) καλά θα κάνει να αναλάβει δράση.

Τέλος, για τους gay. Όσο και να γκαρίζει η κάθε κρυφαδερφή παπάς/πολιτικός/δημόσιο πρόσωπο ενάντια τους, εμένα ποσώς με ενδιαφέρει τί κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του. Παρ' όλα αυτά, αν γίνει καμμία gay pride parade όπου μου σκάσουν μύτη με τα δερμάτινα, τα μαστίγια και τους κώλους έξω όπως βλέπω στην τηλεόραση, εγώ θα αντιδράσω με την ίδιο τρόπο που θα αντιδρούσα αν γινόταν μέρα μεσημέρι στην πλατεία της πόλης μου και μπροστά σε παιδάκια ένα S&M show ετεροφυλόφυλων. ΟΚ, είσαι gay και δεν έχω κανένα πρόβλημα, αλλά δεν βρίσκω λόγο να το βάζεις φωτεινή επιγραφή πάνω σου, ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ!

Κλείνοντας, θα παραθέσω μία ατάκα απο τον φοβερό και τρομερό βρετανό Pat Condell:
I dont respect your opinions and I don't care if you are offended. Cheers!...

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα!...

Το ματς δεν το είδα live, (φανταστείτε με να κάνω refresh το sport24.gr κάθε 5') αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να κάνω ανταπόκριση, σε τελική ανάλυση σάμπως και το είδαν άλλοι που γράφουν;;;

μεγάλη νίκη λοιπόν, ειδικά αν σκεφτεί κανείς οτι ο Πάτσα ζει (όπως φαίνεται ξεκάθαρα και στην φώτο)

ο Ιέρο κάνει νόημα σε κάποιον, "είδατε τί κάνω όταν δεν παίζω μόνος μου στο κέντρο;;;". Ο Ρεχάγκελ θα είχε σκυλιάσει πιστεύω... αλλα ότι και να πούμε ο Στολτίδης είναι κρέας, παλτό και σίγουρα δεν είναι ένας Τζιώλης, Λεοντίου ή άλλος ήρωας της μπάλας.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ΗΤΑΝ στο ματς, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες "το ΠΑΣΟΚ κι ο ΟΣΦΠ διαπλέκονται κι εξουσιάζουν το σύμπαν" σε αντίθεση φυσικά με πιο υγιείς συναναστροφές όπως ΝΔ-ΠΑΟ ή Χούντα-ΠΑΟ κτλ

Τα πρόβατα του καπιταλισμού και του Κόκκαλη ζητωκραυγάζουν ως κλασσικός "λαουτζίκος", (σε αντίθεση φυσικά με ζητοκραυγάσματα άλλων τα οποία είναι πιο αντικειμενικά και πιο ευρωπαϊκά) μη γνωρίζοντας ότι...

"HAHAHA YOU FOOLS!!!" ο Άρχοντας του Σκότους παρακολουθεί τα δρώμενα ικανοποιημένος καθώς το σχέδιο του βαίνει καλώς...

το κρέας, παλτό, με-το-να-πόδι-στο-τάφο (που ήρθε για να πάρει ένσημα κι όχι να κλείσει σπίτια) Κοβάσεβιτς ζει κάποιες στιγμές ευτυχίας πριν το μοιραίο...

μπορεί να μην είναι μέλη της φτωχής πλην τίμιας προσφυγοπούλας ΑΕΚ, μπορεί να μην έχουν τανκ στην διάθεση τους, αλλά σίγουρα είναι ο καλύτερος Ολυμπιακός όλων των εποχών!


ΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧ ούτε UEFA δεν θα περνούσαμε εεεεε;;;;;;;;
Τα λέμε το Φλεβάρη!

Έλεος πια με το Λαζόπουλο!

Είχα δει προ ετών την εκπομπή του και την θεώρησα εμετική. παρ'όλα αυτά υπέθεσα οτι με τον σάλο που γίνεται αυτό το διάστημα η εν λόγω εκπομπή μάλλον θα βελτιώθηκε αρκετά. Έτσι λοιπόν, έκατσα την προ-προηγούμενη βδομάδα να την δω.

Δυστυχώς έπεσα πάνω στα ίδια ανέμπνευστα μοτίβα ελληνικής κωμωδίας: βρισίδια, μοντάζ φάτσας κάποιου πολιτικού σε κάτι "αστείο", διεστραμένα βίντεο με ζώα, θανατηφόρα κουραστικό τηλεοπτικό κουτσομπολίο και μέσα σε όλα αυτά να παρεμβάλονται κλισεδάκια του στυλ "ο λαός πεινάει και οι πολιτικοί δεν κάνουν τίποτα", "εμείς οι έλληνες γαμάμε και δέρνουμε όταν θέλουμε" κτλ...

Αλλά το χειρότερο απο όλα είναι το τυπικό του σκετσάκι που παίζει ένα βίντεο απο κάποια εκπομπή, κι αυτός φωνάζει "ΝΑΙ! ΝΑΙ; ΝΑΙ! ΝΑΙ; ΝΑΙ!" όπου για κάποιο μυστήριο λόγο πολλοί το θεωρούν αστείο.

Τελειωτικό χτύπημα στην ήδη κακή γνώμη που σχημάτισα, ήταν που προσκάλεσε τις Δήμητρα Γαλάνη κι Ελευθερία Αρβανιτάκη μόνο και μόνο για να επιδοθούν στα ναρκισσιστικά "παράγουμε τόσο μεγάλη Τέχνη που στην σημερινή κοινωνία είναι σχεδόν απαγορευμένη κτλ". ΕΛΕΟΣ!!!!

Το ελληνορωσικό παράδοξο

Την ώρα που ο Βλαντιμίρ Πούτιν σαρώνει στην Ρωσία, εγώ προβληματίζομαι για την διαχρονικά θετική στάση της εγχώριας κοινής γνώμης απέναντι σε οτιδήποτε "ρωσικό". Λίγο η ορθοδοξία, λίγο η οκτωμβριανή επανάσταση, αρκετά ο ρόλος του αντίπαλου δέους απέναντι στις ΗΠΑ, οι ρώσοι χαρακτηρίζονται ως "αδελφός λαός" ενώ σε κάποιους κύκλους θεωρούνται η μεγάλη δύναμη που έχει μία αποστολή "μεσσία" απέναντι στην Ελλάδα, κάτι σαν τις ΗΠΑ απέναντι στο Ισραήλ.

Παρ' όλα αυτά, ενώ με μια τρομερή ευκολία κατακρίνουμε την εξωτερική πολιτική της Δύσης, δίνουμε τεράστια ελαφρυντικά στην ρωσική στάση. Ο χιτλερισμός είναι καταδικαστέος (ακόμη και με το νόμο) ενώ ο κουμμουνισμός θεωρείται μία γλυκιά ουτοπία που ακριβώς επειδή απέτυχε επιβεβαιώνει τις καλές της προθέσεις. Η ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή κατακρίνεται, ενώ η ρωσική εμπλοκή σε Τσετσενία, Ουκρανία, Γεωργία απολαμβάνει πολύ μικρότερης αναφοράς. Πολλοί λένε ότι στις ΗΠΑ υπάρχει δικτατορία, κανείς δεν μπορεί να βγει να μιλήσει, όλοι φοβούνται ενώ παράλληλα ελάχιστος λόγος γίνεται για το καθεστώς Πούτιν και τις σκοτεινές πτυχές του.

Το πιο κραβγαλέο όμως απο όλα, είναι η πρόσφατη κρίση στον Βόρειο Πόλο. Σαν εξερευνητής του 14ου αιώνα, ο Πούτιν έστειλε μία αποστολή η οποία φύτεψε μία σημαία κι ονόμασε το έδαφος δικό της. Ο Πούτιν έγινε αυτόματα "παλικάρι" και "μάγκας", ενώ η αντίδραση της διεθνούς κοινής γνώμης αντιμετωπίστηκε απλά ως "ζήλια".

Ο Πούτιν είναι ανδιαμφισβήτητα ένας πολύ μεγάλος ηγέτης, σίγουρα πολύ μεγαλύτερης εμβέλειας απο τον Μπους. Στον τομέα της οικονομίας βλέπω να έχει επιτύχει τρελούς δείκτες, που όσο και να είμαι σκεπτικιστής απέναντι στα νούμερα, σίγουρα έχουν κάποια ποιοτική αξία. Παρ' όλα αυτά, οφείλω να έχω καχυποψία απέναντι σε μία οικονομία βασισμένη εν μέρει στην ρωσική ολιγαρχία κι εν μέρει στην σιδηρά πυγμή του Κρεμλίνου. Ο μεγάλος άνθρωπος του πνεύματος Γκάρι Γκασπάρωφ δεν είναι κατα την γνώμη μου απλά ένας "μαϊντανός" που κυνηγάει την διεθνή προβολή. Η γνώμη του έχει αξία και πρέπει να προβληματίσει όλους μας και κυρίως τον ρωσικό λαό.

Και κλείνωντας, με αφορμή τις πρόσφατες ελληνορωσικές συμπράξεις στον τομέα της ενέργειας (οι οποίες είναι σίγουρα ένα αδιαμφισβήτητα μεγάλο επίτευγμα) θα ήθελα την γνώμη σας για το πόσο η εξάρτηση μας απο το Κρεμλίνο είναι "καλύτερη" απο την εξάρτηση απο την Ουάσινγκτον.

Η κατάντια του ελληνικού περιοδικού Τύπου

Μπορώ να πώ με ασφάλεια οτι υπήρξα ένας απο τους φανατικότερους αναγνώστες περιοδικών. Στα νιάτα μου, το μεγαλύτερο μέρος του χαρτζιλικιού μου έφευγε σε αυτά: Pixel/PC Master, USER, RAM, Metal Hammer, Σαϊνια χωρίς να συμπεριλαμβάνω τα κόμιξ. Φυσικά δεν ήταν όλα απο αυτά ΤΟΣΟ ενδιαφέροντα, απλά ικανοποιούσαν την περιέργεια μου. Φτάνωντας στο σήμερα, τα καλύτερα απο αυτά έκλεισαν (USER, Pixel, Σαϊνια) ενώ τα υπόλοιπα ακολουθούν μία χαμηλού επιπέδου πορεία. Για το RAM έχω ρίξει κατάρες σε προηγούμενα post, ας ασχοληθώ με άλλο ένα ευρείας κυκλοφορίας έντυπο.

Αφορμή του post είναι η οδυνηρή εμπειρία που είχα όταν προ ημερών έπεσαν στα χέρια μου οι 4 Τροχοί. Δεν είναι τυχαίο ότι η συντακτική ομάδα του περιοδικού μας τονίζει σε κάθε διαφήμηση οτι το πόνημα τους είναι "κομμάτι του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού". Ειλικρινά, αν εξαιρέσει κάποιος τις μεταφράσεις ξένων κειμένων καθώς και τις ουδέτερες ειδήσεις, τα κείμενα του περιοδικού είναι ο ορισμός της νεοελληνικής ψευτο/βοθροκουλτούρας. Το να προσπαθήσει κάποιος να διαβάσει μία απλή δοκιμή αυτοκινήτου είναι ένα πραγματικό βασανιστήριο. Ο "συντάκτης" σε πνίγει σε εκτός θέματος αναφορές, επιτηδευμένα εκκεντρικές εκφράσεις κι ασυσχέτιστες προτάσεις, προσπαθώντας απεγνωσμένα να σου δείξει οτι είναι "κουλτουριάρης" και "ψαγμένος".

Δόξα λοιπόν στον Αλλάχ που υπάρχει το internet και δεν έχουμε ανάγκη πλέον όλα αυτά τα νούμερα, τους σάπιους νεοελληναράδες wanna-be κουλτουριάρηδες που μέσα στην σαπίλα και την παρακμή τους θέλουν να μας πείσουν ότι είναι "φορείς πολιτισμού κι εσείς σκουλήκια". Ας μποϋκοτάρουμε λοιπόν όλα αυτά τα παρακμιακά σκουπίδια μπας κι αποκτήσουμε έναν ανεπτυγμένο Ειδικό Τύπο ποτέ στην Ελλάδα.

Το marketing στα ναρκωτικά

Με αφορμή τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων στην Κρήτη, γίνεται πολύ συζήτηση για το πρόβλημα των ναρκωτικών. Φυσικά, η συζήτηση αυτή σπάνια ξεφεύγει απο τις γνωστές νόρμες (ή κοινώς πίπες) "ο σύγχρονος τρόπος ζωής", "η αλλοτροίωση/η αποξένωση", "θα γίνουμε αμερικανάκια", κτλ.

Καταρχάς θεωρώ τραγικό λάθος να πιστεύει κάποιος ότι το πρόβλημα των ναρκωτικών, δηλαδή η διάδοση τους, οφείλεται στην χημική ουσία καθ' εαυτή που περιέχουν. Είναι πάρα πολύ σπάνιο το φαινόμενο κάποιος να οδηγηθεί στα ναρκωτικά λόγω κάποιου τρομερού ψυχικού πόνου που έχει, όπου μόνο η κόκα μπορεί να του τον απαλύνει. Τα ναρκωτικά έχουν διαδοθεί και είναι (πιστέψτε με ισχύει αυτό) της μόδας, όχι λόγω των νευροχημικών τους ιδιοτήτων, αλλα του γενικότερου πλαισίου Lifestyle που τα περικλείει. Είναι καθαρό marketing: ένα προϊόν δεν τον βλέπει ο καταναλωτής ως ένα υλικό αντικείμενο, αλλα υποσυνείδητα αξιολογεί το γενικότερο lifestyle που το διέπει. Και τα ναρκωτικά έχουν να πουλήσουν στυλάκια για όλα τα γούστα και ορέξεις.

Πόσοι και πόσοι πρωτοετείς φοιτητές κάνουν μπάφο αποδεχόμενοι το αξιακό του σύστημα: είμαστε ροκάδες, μποέμηδες, χίπηδες, sex drugs and rock n' roll. Πόσοι και πόσοι rave-άδες δεν παίρνουν χαπάκια κι LSD για να γίνουν "οι καλύτεροι του club" χορεύοντας περισσότερο απο τους άλλους και πουλώντας μούρη. Πόσοι και πόσοι δεν κατρακυλάνε στην κόκα νομίζοντας οτι θα γίνουν υψηλή κοινωνία, party animals με Μύκονο, γκλαμουριά κι ατελείωτες παρτούζες... Κι σε όλα τα παραπάνω τονίζουμε τη λέξη ΝΟΜΙΖΟΥΝ.

Αν δεν υπήρχαν τα παραπάνω lifestyle πλαίσια, τα ναρκωτικά θα ήταν τόσο trendy όσο η κτηνοβασία. Δεν είναι η χημική ουσία καθ'εαυτή και τα αποτελέσματα της που τα έχουν κάνει διάσημα (σε τελική ανάλυση σε ποιόν αρέσουν οι ενέσεις, τα χαπάκια και η πρισμένη μύτη), αλλά μία σιγανή, ύπουλη και δαιδαλώδης βιομηχανία μαύρου marketing που δρα στο παρασκήνιο της δημόσιας εικόνας που έχουμε για τα πάντα. Και κάνει πολύ αποτελεσματικά τη δουλειά της.

Κάθε φορά που βγαίνει στην δημοσιότητα ένα βιντεάκι με κάποιον διάσημο που κάνει χρήση ναρκωτικών, να ξέρετε ότι οι απανταχού έμποροι τρίβουν τα χέρια τους. Εντάξει, αποδέχομαι οτι κάθε νέος άνθρωπος λειτουργεί πάρα πολύ με βάση το μιμητισμό, αλλά θεωρώ πραγματικά ΤΡΑΓΙΚΟ να έχουμε οδηγηθεί σε αυτή τη γενικότερη θεώρηση ότι όλοι οι πετυχημένοι καλλιτέχνες έφτασαν εκεί που έφτασαν λόγω των ναρκωτικών, επομένως αυτά είναι κι ένας τρόπος να τους μοιάσει κάποιος (!!!). Η ηλιθιότητα της παραπάνω πρότασης ισούται με την ηλιθιότητα του να πώ ότι "ο Ζινεντίν Ζιντάν έπαιρνε κρεατίνη και γι αυτό είχε τόσο καλή τεχνική κατάρτιση". Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την υστερία των ΜΜΕ πάνω στο θέμα, στολίζουν τα ναρκωτικά με την δελεαστική ιδιότητα του "απαγορευμένου καρπού", πράγμα που συνιστά την καλύτερη κι αποτελεσματικότερη διαφήμιση όλων.

Η γνωστή ρήση των χρηστών ναρκωτικών "η πουτάνα κοινωνία με οδήγησε εδώ" έχει καθιερωθεί στην καθομιλουμένη ως ένας μαύρος σαρκασμός. Παράλληλα, στα Ζωνιανά κυκλοφορεί μία άλλη ρήση: "εγώ το πουλάω, εσύ γιατί το αγοράζεις;". Με κανένα απο τα δύο δεν συμφωνώ απόλυτα, αλλα συγκλίνω στην άποψη οτι απο την στιγμή που τα ναρκωτικά δεν έχουν αποποινικοποιηθεί, κάθε αγορά κάνει πλούσιους τους εμπόρους κι επιδεινώνει την κατάσταση. Ακόμη και η μαύρη αγορά υπόκειται σε αυτό το νόμο.

Θα ακολουθήσει post που θα αναλύσει γιατί η αποποινηκοποίηση της κάνναβης θα συμβάλλει δραστικά όχι μόνο στην πάταξη του εγκλήματος, αλλα και στην μείωση της χρήσης των ναρκωτικών μέσω της απομυθοποίησης τους.

Ο καταστροφικός μύθος της Μαζικής Εκπαίδευσης

Με τις τρέχουσες εξελίξεις όσον αφορά τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για μεταρυθμίσεις, έχει επανέλθει η συζήτηση για την Παιδεία. Υπάρχει πλούσια αρθρογραφία στις εφημερίδες απο καθηγητές και δημοσιογράφους για τα προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης, η οποία δυστυχώς παρεκτρέπεται απο την πραγματικότητα γιατι ξεκινάει με κάποιες λανθασμένες παραδοχές.

Η χειρότερη όλων παραδοχή είναι οτι η μαζική παιδεία (κατα το μαζική βιομηχανία) είναι μία αποτελεσματική μέθοδος εκμάθησης. Πράγματι, βλέπω στην τηλεόραση συνέχεια στα διάφορα τραπέζια συζητήσεων κάτι γραβατωμένους ψευτοκουλτουριάρηδες να κατακεραυνώνουν τα ιδιαίτερα μαθήματα με χαρακτηρισμούς Μαφίας όπως για παράδειγμα "παραπαιδεία", "μαύρο χρήμα", "κύκλωμα" κτλ και παραθέτουν απόψεις για το πώς να τα καταπολεμήσουν.
Εγώ το βλέπω απο την ανάποδη. Το ιδιαίτερο μάθημα έχει αποτέλεσμα, γι αυτό και λειτουργεί απο αρχαιοτάτων χρόνων μάλιστα. Πρώτα απο όλα. ο μαθητής έχει την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ του καθηγητή. Δεν τρως στην μάπα το κάθε βαρεμένο κάθαρμα που δεν έχει ιδέα για το αντικείμενο και απλά τρώει μια θέση δημόσιου υπαλλήλου για να παίρνει τα λεφτά. Δεύτερον, υπάρχει άμεση επαφή διδασκόμενου-διδάσκωντος. Και τρίτον, το κάθε μάθημα ακολουθεί τους ρυθμούς του μαθητή έτσι δεν υπάρχουν οι αδικίες της μαζικής εκπαίδευσης, είτε εις βάρος των αδύναμων είτε (όπως συμβαίνει συνήθως) εις βάρος των καλών. Αυτό το τελευταίο μου δίνει πάσα για το επόμενο επιχείρημα.

Η δεύτερη λανθασμένη παραδοχή είναι οτι μαζική παιδεία = δίκαιη παιδεία. Δηλαδή συγγνώμη, εγώ που στο λύκειο είχα για καθηγητές κάτι διανοητικά καθυστερημένα καθάρματα είχα ίδιες ευκαιρίες με ένα παιδί που είχε φυσιολογικούς διδάσκοντες; Και το παιδί που αναφέρω είχε ίδιες ευκαιρίες με ένα άλλο που του έκατσαν πραγματικά φωτισμένοι καθηγητές; Και όλοι αυτοί οι παραπάνω δεν είμασταν ευνοημένοι σε σχέση με ένα παιδί της παραμεθωρίου που στο σχολείο του δεν υπήρχε καν προσωπικό;;; (εγώ όχι πάντως, καλύτερα χωρίς καθηγητές παρά με αυτούς που είχα). Και φυσικά το θέμα δεν επικεντρώνεται μόνο στο στελεχιακό δυναμικό, αλλα και στις εγκαταστάσεις, την οργάνωση του σχολείου κτλ.

Η τρίτη παραδοχή είναι οτι οι εξετάσεις είναι καλό πράγμα κι οδηγούν σε αποτελεσματικότερη εκπαίδευση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος μύθος στην ιστορία της παιδείας απο αυτόν. Οι εξετάσεις, άμεσο παράγωγο της μαζικής εκπαίδευσης, οδηγούν στην καθαρά κερδοσκοπική προσέγγιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ειλικρινά προβληματίζομαι όταν ακούω τους διάφορους "σοφούς" του υπουργείου παιδείας να κατεβάζουν προτάσεις όπως πχ πολλαπλά συγγράματα, όταν όλα αυτά θα καταρρεύσουν μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα των εξετάσεων. Όταν δηλαδή πέσει σύρμα απο ποιό βιβλίο βάζει ο καθηγητής τα θέματα, θα μπει στο κόπο κανείς να διαβάσει τα υπόλοιπα; Μα και να θέλεις, δεν μπορείς εκ των πραγμάτων.
Οι εξετάσεις είναι η πηγή όλων των κακών της παιδείας, αφού είναι η κύρια αιτία της παπαγαλίας, της ταύτισης της εκπαιδευτικής διαδικασίας με το ψυχοφθόρο άγχος και της κατάταξης των διδασκομένων με βάση ένα σε καμμία περίπτωση αντικειμενικό κριτήριο. Πολλοί διανοητικά καθυστερημένοι νομίζουν οτι ο βαθμός είναι ένα αδιαμφισβήτητο κριτήριο αξιολόγησης, με βάση την σοφιστεία "όλοι εξετάζονται στα ίδια, εδώ να σε δώ!!!". Καταρχάς η εξέταση αποτελεί ένα μικρό κομμάτι όλης της ύλης, δεν περιγράφει σε καμμία περίπτωση την συνολική ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ του μαθήματος απο τον διδασκόμενο. Και δεύτερον, βασίζεται σε εξω-εκπαιδευτικά κριτήρια όπως για παράδειγμα την γνώση των "ΣΟΣ", την καλή πληροφόρηση και την απομνημόνευση μεθοδολογιών για την επίλυση προβλημάτων. Την ικανότητα του διδασκόμενου να συνθέτει, να δημιουργεί και να παράγει ιδέες (που είναι και στην τελική το ζητούμενο) απο αυτά που διδάχθηκε πάει στο βρόντο. Το χειρότερο όμως είναι οτι το εκάστοτε γραπτό αξιολογείται απο το κάθε σκουλίκι δημόσιο υπάλληλο κοιλαρά που μάλλον για θαμώνας του Άουσβιτς αξίζει να είναι παρά κριτής των μαθητών.

Η πρόταση μου τουλάχιστον όσον αφορά την 2βάθμια εκπαίδευση είναι να καταργηθεί η υποχρεωτική φοίτηση. Αφού υπάρχουν τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα, η παρακολούθηση στα μπουρδέλα για 8 ώρες κάθε πρωι επιβαρύνει τους μαθητές και τους κάνει είλωτες χωρίς κανένα αντίκρυσμα. Αλλα θα μου πείτε, απο την άλλη υπάρχει το σαδιστικό κατοχικό σύνδρομο του κάθε πούστη νεοελληναρά "εμείς στα νιάτα μας ζοριστήκαμε, ας παιδευτούν και τα παιδιά να δούνε την γλύκα".
Βγάλε άκρη...

Μία τραγική καθημερινή ιστορία με το pc μου

Αφού έψαξα, ρώτησα, πειραματίστηκα κι εν τέλει απέτυχα παταγωδώς, θα ήθελα να ρωτήσω τους αγαπητούς επισκέπτες μου για ένα πρόβλημα το το pc μου.

Το πρόβλημα:
Όταν τρέχω λοιπόν παιχνίδια 3D, μετά απο λίγη ωρίτσα αρχίζει το τροφοδοτικό να βγάζει έναν περίεργο τσιριχτό ήχο και μέσα σε δευτερόλεπτα ο υπολογιστής κάνει restart.

Τί προσπάθησα να κάνω:
Σε πρώτη φάση άλλαξα τροφοδοτικό, όπου το πρόβλημα συνεχίστηκε. Επειδή και τα 2 διαθέσιμα τροφοδοτικά που δοκίμασα είναι 450W, θεώρησα οτι ίσως αυτή η ισχύς δεν είναι αρκετή για τον υπολογιστή μου. Τρέχωντας όμως κάτι διαγνωστικά όπως αυτό, είδα οτι με το τρέχων στήσιμο του υπολογιστή, και 350W να είχα θα ήταν αρκετά (σε full χρήση, μέγιστη απαίτηση ισχύος 330W), πράγμα που επιβεβαιώνεται κι απο το γεγονός οτι ο υπολογιστής μου είναι 2,5 χρονών περίπου και ποτέ δεν είχα ανάλογο πρόβλημα (ακόμη και με επιπλέον δίσκους ή dvd-drives)

Σε δεύτερη φάση άλλαξα κάρτα γραφικών. Απο την ΑΤΙ Χ1650Pro έβαλα μία NVidia 6800, αλλά το πρόβλημα παρέμεινε. Παράλληλα, πείραξα το BIOS ώστε να μην δουλεύει full η κάρτα γραφικών κτλ αλλα τίποτα. Χαμήλωσα τις ρυθμίσεις ανάλυσης στα παιχνίδια αλλα τίποτα.

Όσον αφορά θερμοκρασίες κτλ κοίταξα τις ενδείξεις στο BIOS ακριβώς μετα το restart κι όλες είναι φυσιολογικές.
Επιπλέον, αν ήταν θέμα επεξεργαστή ή μνήμης, δεν θα μου έκανε restart και σε απαιτητικές μη-3D εφαρμογές;;; (πχ Visual Studio)

Το σύστημα μου είναι:
P4 Prescott 3Ghz
4x256 DDR-SDRAM
M/B Asrock P4V88 Chipset PT880
2xSATA (80 & 250 GB)
Sapphire ATI X1650Pro
Soundblaster Player 5.1
LG DVD-recorder

όπως επίσης και
mouse pad "Born to Rock" ελαφρώς φαγωμένο στα άκρα με λεκέδες απο καφέ


Βοηθείστε τον ανήμπορο νέο, μέρες που έρχονται!!! Μπορεί να συμβεί και σε σας!...

Χλιδάνεργοι, παιδιά του λαού, και λοιπές πίπες

Πρόσφατα έπεσα πάνω σε ένα άρθρο της Καθημερινής το οποίο αναφέρεται απαξιωτικά σε άτομα τα οποία πήραν ένα Χ πτυχίο και προτιμούν να παραμένουν στο ψάξιμο για μία σοβαρή δουλειά απο το να βρουν στα γρήγορα μία. Τους ονομάζει "χλιδάνεργους" επειδή μένουν με τους γονείς τους αντί ας πούμε... εεε.. σε κάνα παγκάκι όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά του λαού...

Αυτή η απαξιωτική στάση της (σοβαρής μέχρι την στιγμή τύπωσε το συγκεκριμμένο άρθρο) εφημερίδας έρχεται σε πλήρη αντιστοιχία με την πανταχού παρούσα ελληνική επιταγή του να προβάλλουμε το στυλ "το παιδί του λαού". Εγώ απο την μεριά μου αυτό που έχω να δηλώσω είναι ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ σαν το σκυλί στο δρόμο παρά να ακολουθήσω μία επαγγελματική πορεία η οποία θα απαξιώσει ΟΛΑ μου τα χρόνια κουραστικών σπουδών ενώ δεν θα με γεμίζει δημιουργικά ως άνθρωπο. Τουτέστιν, δεν θα κάνω ποτέ μία δουλειά την οποία θα έκανα ακόμη κι αν είχα βγάλει το γυμνάσιο.

Δεν κατάλαβα δηλαδή, προς τί όλη αυτή η λατρεία για τα "παιδιά του λαού", τους "λαμπρούς νέους", τους "φιλότιμους", κτλ που δουλεύουν απο τα 18 τους σε πιτσαρίες και μοιράζοντας διαφημιστικά; Όταν εμείς δηλαδή διαβάζαμε να μπούμε στο πολυτεχνείο κι αυτοί πίναν φράπες, ήμασταν μαλάκες;;; Κι αν εγώ με όλα όσα έχω κάνει και θα κάνω στην ζωή μου κυνηγήσω κάτι καλύτερο είμαι ο "βουτυρομπεμπές" και ο "μαμάκιας" σε αντίθεση με αυτούς τους "δουλευταράδες" που τρέχουν να χωθούν στον πρώτο διαγωνισμό για μία θέση του κώλου στο δημόσιο;;;

Η λύσσα της κοινωνίας για προβολή του προτύπου "το παιδί του λαού" έχει πάρει τερατώδεις διαστάσεις, με αποτέλεσμα να βλέπουμε ακόμη και φοιτητές ή μεταπτυχιακούς με άπειρες υποχρεώσεις να αναγκάζονται ΑΠΟ ΤΥΨΕΙΣ να δουλεύουν σε κωλοδουλειές προκειμένου να μην ντρέπονται μπροστά σε εξυπνάκηδες που τους κάνουν ποζεριές.

Κι όλα τα παραπάνω ποιοί τα διαδίδουν; Μα φυσικά οι βρωμεροί και τρισάθλιοι σάπιοι ελληναράδες 50άρηδες που χωθήκαν μαζικά κατα τα 80s στο δημόσιο και παίρνουν 1800+ ευρώ ξύνοντας αυτά που δεν έχουν... Γιατι, πώς να το κάνουμε, όταν πας στη δουλειά στις 11 για να πιείς ρακές και φεύγεις στις 1 για τις ελιές και τα χωράφια σου, έχεις άπειρο χρόνο να φιλοσοφείς και να ρητορεύεις.

Εγώ λοιπόν έχω να δηλώσω μπροστά σε όλη αυτή τη λύσσα για κοινωνική καταξίωση απο ΠΙΘΗΚΟΕΙΔΗ οτι γράφω τα πάντα στα @@ μου, παίρνω πτυχίο όποτε γουστάρω, κάνω μεταπτυχιακά όσα γουστάρω και θα πιάσω την δουλειά που με ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ, για να μην γίνω ο κλασσικός σάπιος ελληναράς που βρίζει χριστοπαναγίες κάθε πρωί που ξυπνά για να πάει να κάνει μια κωλοδουλειά που δεν του αρέσει.

Κι όμως κάτι έμαθα απο το ΠΑΣΟΚ

στο προηγούμενο post αναρωτιώμουν ποιό είναι το νόημα όλης αυτής της φασαρίας με το ΠΑΣΟΚ. Κι όμως, κάτι έμαθα: αυτό είναι ότι τα ΜΜΕ δεν είναι παντοδύναμα, σε πλήρη αντίθεση με ότι αρέσκονται να τρομοκρατούν το κόσμο οι πάσης φύσεως καταστροφολόγοι.

Τον Βενιζέλο τον στήριξε απροκάλυπτα κάθε εκδοτικός οργανισμός που πρόσκειται στο ΠΑΣΟΚ. Ήταν το νέο "τρομερό παιδί" των ΜΜΕ, με συνεχή προβολή και διθυραμβικές κριτικές. Παρ' όλη την πίεση στο κοινό λοιπόν, ο ΓΑΠ κατάφερε με ελάχιστη δημοσιότητα να περάσει τις θέσεις του και να δημιουργήσει πολύ πιο ελκυστικό προφίλ απο τον Βενιζέλο.

Τα ΜΜΕ δεν ελέγχουν τα πάντα, δεν είναι οι μπαμπούλες της μαζικής προπαγάνδας ενώ η μόνη περίπτωση να ασκήσουν επιρροή πάνω σου είναι να τα αφήσεις εσύ ο ίδιος μυθοποιώντας τα.

Τί ακριβώς διακυβεύεται στις σημερινές εκλογές;

Ειλικρινά είμαι πάρα πολύ προβληματισμένος με το τί ακριβώς θα βγάλει η σημερινή κάλπη για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Απο την μία είναι η γκρίνια πολλών ότι δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος εκλογής αρχηγού, απο την βάση δηλαδή. Το σωστό είναι ένα κομματικό συνέδριο όπου θα κατατεθούν απόψεις και θα γίνει πολιτική συζήτηση... και καλά! Είμαι σίγουρος ότι οι ίδιοι θα λέγαν το ανάποδο αν το ΠΑΣΟΚ πήγαινε σε συνέδριο.

Η σημερινή εκλογή έχει πολύ έντονο το χαρακτηριστικό της αντίφασης. Απο την μία ο ΓΑΠ για τον οποίο έχω γράψει τόσα και τόσα, εμφανίζεται προοδευτικός κι ανανεωτικός αλλά τον στηρίζει όλο το "βαθύ ΠΑΣΟΚ", όλος δηλαδή ο σκληρός κομματικός μηχανισμός όπως και πολλά ξοφλημένα στελέχη. Απο την άλλη ο Βενιζέλος, που εκπροσωπεί τον κρατισμό, την γραφειοκρατία και τον νομικισμό, έχει ως στελέχη πολύ συμπαθητικές προσωπικότητες όπως πχ Λοβέρδος, Αλέκος Παπαδόπουλος (αλλα σε καμμία περίπτωση τον φρικτό Κουλούρη).

Σίγουρα θα ήθελα περισσότερους υποψηφίους. Σίγουρα θα ήθελα να δω τον Χρυσοχοϊδη, την Διαμαντοπούλου ή τον Πάγκαλο να θέτουν υποψηφιότητα απο την αρχή, παρά παίζουν πολιτικά παιχνίδια καθ'όλη την διάρκεια της διαδικασίας με "μυστικά" γεύματα κι άλλα τέτοια τραγικά. Σίγουρα θα ήθελα να δω ένα ζωντανό τηλεοπτικό debate όπου θα γινόταν διάλογος μεταξύ των υποψηφίων.

Πάντως αυτό που θα προκαλέσει σίγουρα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η περιβόητη "επόμενη μέρα". Κι επόμενη μέρα δεν θεωρώ, όπως πολλοί νομίζουν, την 12 Νοεμβρίου αλλά το αποτέλεσμα της αμέσως επόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Εκεί θα φανούν όλα.

Η αιώνια ξεφτίλα της Κρήτης

Το ότι εμείς οι κρητικοί είμαστε νούμερα είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Έχουμε καταφέρει με χρόνια αφοσιωμένων (ομολογουμένως) προσπαθειών να περάσουμε προς τα έξω την εικόνα του γραφικού ιθαγενή καραγκιοζάκου που πυροβολάει ότι κινείται, πίνει ρακές, ενώ ο (ακραίως επιτηδευμένος) τρόπος ομιλίας του διακωμωδείται σε ελληνικά σίριαλ γ' διαλογής.

Αυτό το στυλάκι δεν θα με πείραζε καθόλου (δεν είμαι απο τους ανθρώπους που είναι περήφανοι ή ντροπιασμένοι για την καταγωγή τους) αν δεν συνοδευόταν απο κάποια τραγικά γεγονότα.

Η κουλτούρα του όπλου και οι συνέπειες της είναι πασίγνωστες. Όσο και να ρητορεύει η εγχώρια βοθροκουλτούρα με αυταρέσκεια για το πόσο παρηκμασμένες είναι πχ οι ΗΠΑ με την οπλοκατοχή, εμείς εδώ στην Κρήτη είμαστε χιλιάδες φορές χειρότεροι. Όχι, δεν το μετράω σε αριθμό θυμάτων (αν και είναι περισσότερα εδώ) αλλά στο ότι τουλάχιστον η αμερικανική κοινή γνώμη αισθάνεται αποτροπιασμό για τα πολυβόλα στα σχολεία της, σε αντίθεση με τη ντόπια κοινωνία που το θεωρεί ένδειξη υψηλής παλικαριάς κι αντρισμού, ενώ τα εν λόγω περιστατικά το μόνο που προκαλούν είναι κάτι δηλώσεις ψευτοσυμπαράστασης του τραγικού Μ.Θεοδωράκη "μην πυροβολείτε χωρίς λόγο" (!!!!). Φυσικά δεν αργούν να ακολουθήσουν ρήσεις σκουληκιών του βόθρου όπως ο Ζουράρης "όσοι είναι κατά των όπλων είναι αστοί χαρτογιακάδες".

Όπως θα είδατε στις ειδήσεις, έγινε ενέδρα απο εμπόρους ναρκωτικών σε αστυνομική πομπή. Είναι καταπληκτικό το πώς ο ντόπιος σκατοκέφαλος ωρύεται για κάτι πορτοφολάδες αλβανούς "που μας μολύνουν" ενώ ταυτόχρονα θεωρεί τους συντέκνους του/εμπόρους θανάτου ύψιστα παραδείγματα λεβεντιάς που δεν έχει κανένα δικαίωμα η αστυνομία να πειράζει...

Όσοι 3οι τα διαβάζετε αυτά θα μου πείτε, "αφού είστε έτσι, λουστείτε τα!" Αλλά το αιώνιο ερώτημα παραμένει, εμείς οι υπόλοιποι τί φταίμε;;;;

Περι του δείκτη ευφυίας των μαύρων

Όπως γνωρίζετε όλοι, πρόσφατα ξέσπασε σάλος με μία δήλωση του νομπελίστα βιογενετιστή James Watson για την ανθρώπινη ευφυία, όπου ερμηνεύτηκε ως απαξιωτική για το νοητικό επίπεδο των μαύρων.

Πέρα απο το τί ερμηνεύει ο κάθε λυσασμένος για σκάνδαλα δημοσιογραφίσκος, η καθ'εαυτή δήλωση του κύριου καθηγητή ήταν:
"There is no firm reason to anticipate that the intellectual capacities of peoples geographically separated in their evolution should prove to have evolved identically, οur wanting to reserve equal powers of reason as some universal heritage of humanity will not be enough to make it so."

Τι ρατσιστικό είχε αυτή η δήλωση;;; Το μόνο που είπε ήταν το απλούστατο ότι ο δείκτης νοημοσύνης είναι ισχυρά συνδεδεμένος με το περιβάλλον που ζει ο άνθρωπος κι εξελίσεται με βάση αυτό (και φυσικά άσχετα με τις επιταγές της πολιτικής ορθότητας!!!)

Έχουν οι μαύροι που ζουν στην Αφρική χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης απο εμάς τους δυτικούς; Φυσικά ναι. Έχουν χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης έτσι όπως τον έχουμε ΟΡΙΣΕΙ ΕΜΕΙΣ, με όλες τις παραμέτρους του δικού μας περιβάλλοντος και τις παραδοχές που κάνουν αυτές οι ψευτοεπιστημονικές σε μεγάλο βαθμό μετρήσεις.
Ως παράδειγμα απο την ανάποδη, αν βάλεις ένα ελληνόπουλο κι ένα αφρικανάκι στην ζούγκλα, ποιό απο τα δύο θα επιβιώσει περισσότερο; Ποιό απο τα δύο θα έχει περισσότερες πνευματικές δεξιότητες κι επινοητικότητα ώστε να τα βγάλει πέρα; Η απάντηση είναι προφανής.

Οι θεωρίες για ανωτερότητα της λευκής φυλής, μισό αιώνα μετά την πτώση του Χίτλερ, ζουν και βασιλεύουν ακόμη, είτε για να έχουμε κάτι να βρίζουμε, είτε για να τις έχουμε ως "κρυφό καμάρι". Και δυστυχώς οποιαδήποτε σοβαρή και ψύχραιμη συζήτηση θα πνίγεται στον βούρκο του λαϊκισμού και τις υποκρισίας των ΜΜΕ.

Το ετήσιο τσίρκο της 28ης του Οκτώμβρη

Εγώ ανέκαθεν ήμουν κατά των μαθητικών παρελάσεων. Το να βαδίζουν 10χρονα παιδάκια σε στρατιωτικό σχηματισμό μπορεί να ηδονίζει την κάθε ανωμαλάρα-στρατόκαυλο που τα φαντάζεται ως φρέσκο κρέας για κανόνια, αλλά δεν συνάδει με τις αξίες ενός σύγχρονου δυτικού κράτους. Αφού η 28η είναι μία πολεμική επέτειος, ας τιμηθούν παρελαύνοντας αυστηρά μόνο οι ένοπλες δυνάμεις και οι παλαίμαχοι.

Απο την άλλη όμως, δεν βρίσκω κανένα λόγο να σαμποτάρει κανείς την παρέλαση. Απλά ας μην συμμετάσχει. Αν θέλουν κάποιοι αριστεροί να οργανώσουν μία "εναλλακτική" παρέλαση, ας το κάνουν ήρεμα κι ειρηνικά κάπου αλλού, όχι να εμπλακούν με συμμετέχοντες της επίσημης παρέλασης.

Σε μία ελεύθερη χώρα, μπορεί την ίδια μέρα σε ένα δρόμο να γιορτάζουν οι Χ το Υ γεγονός κάνοντας στρατιωτική παρέλαση, οι Α το Β κάνοντας συναυλία κι όλοι οι υπόλοιποι σπίτια τους κάνοντας κωλοτούμπες. Απλά η δραστηριότητα των μεν να μην απαλοίφει την ανάγκη έκφρασης των δε.

Περι Εβραίων

τον τελευταίο καιρό έχει γίνει πολύ λόγος για το περιβόητο βιβλίο-φάντασμα του Πλεύρη, όπου κατα τα λεγόμενα αυτού και των τηλε-ευαγγελιστών που τον στηρίζουν "κατακεραυνώνει το νεοταξικό καθεστώς". Φυσικά δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα απο τους νεοναζί και τα στραβώματα που έχουν φάει με διάφορους λαούς.

Παρ' όλα αυτά, στην καθημερινότητα βλέπει κανείς πλήθος "απλών" ανθρώπων οι οποίοι ενστερνίζονται σε μεγάλο βαθμό τέτοιες απόψεις, ότι και καλά οι Εβραίοι ελέγχουν τα πάντα και συνωμοτούν όλη μέρα κι όλη νύχτα έναντια στους ανθρώπους (κι ειδικότερα εμάς τους έλληνες).

Επειδή δεν χρειάζεται να αναμασάω πράγματα που κάποιοι τα έχουν πει καλύτερα απο μένα, σας παραπέμπω σε έναν απο τους σημαντικότερους video bloggers, τον υπέροχο βρετανό Pat Condell ο οποίος μας καταθέτει τις σκέψεις του για το θέμα.

Παρακαλώ παρακολουθείστε προσεκτικά το βίντεο του, δείτε τα υπόλοιπα, εγώ προσωπικά ευχαριστιέμαι όσο τίποτε άλλο ανθρώπους σαν κι αυτόν με τόσο ώριμη και καθαρή σκέψη:


ΕΒΓΕ!!!