Friday, November 30, 2007

Το marketing στα ναρκωτικά

Με αφορμή τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων στην Κρήτη, γίνεται πολύ συζήτηση για το πρόβλημα των ναρκωτικών. Φυσικά, η συζήτηση αυτή σπάνια ξεφεύγει απο τις γνωστές νόρμες (ή κοινώς πίπες) "ο σύγχρονος τρόπος ζωής", "η αλλοτροίωση/η αποξένωση", "θα γίνουμε αμερικανάκια", κτλ.

Καταρχάς θεωρώ τραγικό λάθος να πιστεύει κάποιος ότι το πρόβλημα των ναρκωτικών, δηλαδή η διάδοση τους, οφείλεται στην χημική ουσία καθ' εαυτή που περιέχουν. Είναι πάρα πολύ σπάνιο το φαινόμενο κάποιος να οδηγηθεί στα ναρκωτικά λόγω κάποιου τρομερού ψυχικού πόνου που έχει, όπου μόνο η κόκα μπορεί να του τον απαλύνει. Τα ναρκωτικά έχουν διαδοθεί και είναι (πιστέψτε με ισχύει αυτό) της μόδας, όχι λόγω των νευροχημικών τους ιδιοτήτων, αλλα του γενικότερου πλαισίου Lifestyle που τα περικλείει. Είναι καθαρό marketing: ένα προϊόν δεν τον βλέπει ο καταναλωτής ως ένα υλικό αντικείμενο, αλλα υποσυνείδητα αξιολογεί το γενικότερο lifestyle που το διέπει. Και τα ναρκωτικά έχουν να πουλήσουν στυλάκια για όλα τα γούστα και ορέξεις.

Πόσοι και πόσοι πρωτοετείς φοιτητές κάνουν μπάφο αποδεχόμενοι το αξιακό του σύστημα: είμαστε ροκάδες, μποέμηδες, χίπηδες, sex drugs and rock n' roll. Πόσοι και πόσοι rave-άδες δεν παίρνουν χαπάκια κι LSD για να γίνουν "οι καλύτεροι του club" χορεύοντας περισσότερο απο τους άλλους και πουλώντας μούρη. Πόσοι και πόσοι δεν κατρακυλάνε στην κόκα νομίζοντας οτι θα γίνουν υψηλή κοινωνία, party animals με Μύκονο, γκλαμουριά κι ατελείωτες παρτούζες... Κι σε όλα τα παραπάνω τονίζουμε τη λέξη ΝΟΜΙΖΟΥΝ.

Αν δεν υπήρχαν τα παραπάνω lifestyle πλαίσια, τα ναρκωτικά θα ήταν τόσο trendy όσο η κτηνοβασία. Δεν είναι η χημική ουσία καθ'εαυτή και τα αποτελέσματα της που τα έχουν κάνει διάσημα (σε τελική ανάλυση σε ποιόν αρέσουν οι ενέσεις, τα χαπάκια και η πρισμένη μύτη), αλλά μία σιγανή, ύπουλη και δαιδαλώδης βιομηχανία μαύρου marketing που δρα στο παρασκήνιο της δημόσιας εικόνας που έχουμε για τα πάντα. Και κάνει πολύ αποτελεσματικά τη δουλειά της.

Κάθε φορά που βγαίνει στην δημοσιότητα ένα βιντεάκι με κάποιον διάσημο που κάνει χρήση ναρκωτικών, να ξέρετε ότι οι απανταχού έμποροι τρίβουν τα χέρια τους. Εντάξει, αποδέχομαι οτι κάθε νέος άνθρωπος λειτουργεί πάρα πολύ με βάση το μιμητισμό, αλλά θεωρώ πραγματικά ΤΡΑΓΙΚΟ να έχουμε οδηγηθεί σε αυτή τη γενικότερη θεώρηση ότι όλοι οι πετυχημένοι καλλιτέχνες έφτασαν εκεί που έφτασαν λόγω των ναρκωτικών, επομένως αυτά είναι κι ένας τρόπος να τους μοιάσει κάποιος (!!!). Η ηλιθιότητα της παραπάνω πρότασης ισούται με την ηλιθιότητα του να πώ ότι "ο Ζινεντίν Ζιντάν έπαιρνε κρεατίνη και γι αυτό είχε τόσο καλή τεχνική κατάρτιση". Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την υστερία των ΜΜΕ πάνω στο θέμα, στολίζουν τα ναρκωτικά με την δελεαστική ιδιότητα του "απαγορευμένου καρπού", πράγμα που συνιστά την καλύτερη κι αποτελεσματικότερη διαφήμιση όλων.

Η γνωστή ρήση των χρηστών ναρκωτικών "η πουτάνα κοινωνία με οδήγησε εδώ" έχει καθιερωθεί στην καθομιλουμένη ως ένας μαύρος σαρκασμός. Παράλληλα, στα Ζωνιανά κυκλοφορεί μία άλλη ρήση: "εγώ το πουλάω, εσύ γιατί το αγοράζεις;". Με κανένα απο τα δύο δεν συμφωνώ απόλυτα, αλλα συγκλίνω στην άποψη οτι απο την στιγμή που τα ναρκωτικά δεν έχουν αποποινικοποιηθεί, κάθε αγορά κάνει πλούσιους τους εμπόρους κι επιδεινώνει την κατάσταση. Ακόμη και η μαύρη αγορά υπόκειται σε αυτό το νόμο.

Θα ακολουθήσει post που θα αναλύσει γιατί η αποποινηκοποίηση της κάνναβης θα συμβάλλει δραστικά όχι μόνο στην πάταξη του εγκλήματος, αλλα και στην μείωση της χρήσης των ναρκωτικών μέσω της απομυθοποίησης τους.

3 comments:

Κουνουπι said...

Θα με βρεις αντίθετο στην αποποινικοποίηση. Παραδέχομαι όμως ότι αν ήμουν έμπορος ναρκωτικών, θα χρηματοδοτούσα όλες τις κρατικές και εκκλησιαστικές καμπάνιες κατά των ναρκωτικών. Καλύτερη διαφήμιση δε θα μπορούσαν να κάνουν! (Π.χ. "πες ΟΧΙ στον ψεύτικο παράδεισο της ηρωίνης" -αυτός που παίζει με την ιδέα της πρέζας, που νιώθει τη ζωή του άδεια και μίζερη, ακούει μόνο τη λέξη "παράδεισος" από την παραπάνω πρόταση και λίγο τον νοιάζει αν αυτός είναι ψεύτικος ή αληθινός).

Κατά τ' άλλα, η παρατήρησή σου για το lifestyle των ναρκωτικών ήταν πραγματικά εύστοχη και σχηματοποίησες κάτι που το είχα στο μυαλό μου αλλά δεν μπορούσα να το εκφράσω καθαρά. Danke schön!

Stormrider said...

@κουνούπι

πραγματικά οι καμπάνιες κράτους-εκκλησίας είναι ΤΟΣΟ ηλίθιες που δεν λαμβάνουν υπόψη τους θεμελιώδη στοιχεία της ανθρώπινης ψυχολογίας!!!!

ούτε μία σωστή προπαγάνδα δεν μπορούν να κάνουν εκεί που πρέπει!..

Eugenia said...

Family and personal strength do have a role to play on saying "no". I've met hard rock bands here in California who don't do drugs. And I've met software engineers who do.