Sunday, October 26, 2008

Οι ιδιοφυίες των πανελληνίων

  Ένα απο τα πράγματα που ακούω συνέχεια και δεν έχει σταματήσει ποτέ να με εκνευρίζει, είναι κάτι τυπάκια που μιλάμε κατα καιρούς, κι όταν αναφέρονται στις πανελλήνιες εξετάσεις λένε "ποιός εγώ; εγώ δεν διάβασα ποτέ μου! έτσι χύμα πήγα κι έγραψα 19άρια!"

  Μερικοί απο αυτούς έχουν φτάσει σε σημείο να μου πουν "εγώ φίλε 3η λυκείου δούλευα στις οικοδομές" (ναι ναι ναι στο λόγο μου το χω ακούσει αυτό) ή "ρε φίλε εγώ ούτε φροντιστήρια πήγα, διάβαζα απο τις ασκήσεις του βιβλίου" ή "εγώ τότε είχα πάρει αμάξι κ σβούριζα όλη μέρα, πού να διαβάσω! Αναρωτιέμαι πώς έγραψα 18άρια" (έτσι ώστε να του απαντήσω "αφού είσαι ιδιοφυία ρε φίλε, τί πως;;;")

  Φυσικά οι περισσότεροι απο αυτούς κάνουν κρα οτι ήταν τα κλασσικά φλωράκια του λυκείου  (κατα 90% και απουσιολόγοι) οι οποίοι μετά στο προπτυχιακό/μεταπτυχιακό βρήκαν την ευκαιρία να αποκτήσουν ζωή και να γίνουν κι αυτοί μάγκες... Γιατι όταν είσαι εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά απο την πόλη σου, κανείς δεν ξέρει οτι ήσουν το παιδί της σφαλιάρας..

  Πάρτε το χαμπάρι, δεν είστε ιδιοφυίες, οι ιδιοφυίες δεν χρειάζεται καν να δώσουν πανελλήνιες. Πάρτε το χαμπάρι επειδή ήσασταν οι φλούφληδες που θαύμαζε ο κάθε βλάκας στο σχολείο επειδή μαθαίνατε απέξω το βιβλίο της Ιστορίας, δεν είστε κάτι το ιδιαίτερο.

  Κι ακόμη χειρότερα, και το λέω αυτό απο όσα είδα στο πολυτεχνείο, όσοι είχαν στο προπτυχιακό το στυλάκι "εγώ έβγαλα Χ μόρια στις πανελλήνιες και δε μασάω τα τέτοια μου" ακόμη δεν έχουν τελειώσει τη σχολή. Ειδικά στο τμήμα μου, αυτοί που τέλειωσαν πρώτοι, αυτοί που έκαναν τις καλύτερες διπλωματικές κτλ, ήταν αυτοί με τα χαμηλότερα μόρια στο λύκειο.

  Άντε γαμηθείτε λοιπόν, και τρέξτε πίσω στο λύκειο της γειτονιάς σας γιατι μόνο εκεί θα έχετε επαίνους και γλείψιμο

2 comments:

Optimus said...

Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο κάποιος τεμπελάκος (εγώ :) ας πούμε που πιάνει γρι ξέρω εγώ από προγραμματισμό και ασχολείται για τη φάση να μην τα πηγαίνει και τόσο καλά στο σχολείο ή και στις σπουδές. Και μια γκόμενα π.χ. που τα μαθαίνει όλα παπαγαλία να περνάει μαθήματα της σχολής όλα με άριστα αλλά να μην ξέρει γρι από υπολογιστές. Κλασικό φαινόμενο που το έχω συζητήσει πολλές φορές με τους φίλους μου. Είτε στην πληροφορική, είτε στην σχολή ηλεκτρονικής, είτε οπουδήποτε. Να μου λέει ο φίλος μου, εγώ αν έδινα τώρα κυκλώματα μπορεί και να μην περνούσα αλλά αυτός ο φίλος μου να γράφει κώδικα σε μικροελεγκτές για χόμπυ και για δουλειά. Συμβαίνει..

Αρκέτοι διάσημοι επιστήμονες ή προγραμματιστές έχουμε ακούσει πως ήταν drop outs. Βέβαια υπήρχαν και άλλοι διάσημοι που βγάζανε βαθμάρες. Δεν σημαίνει όλοι πως ήταν έτσι. Αλλά το να δίνεις εξετάσεις για πολοστή φορά και να νοιώθεις βλάκας ενώ στην επιστήμη σου κάνεις παπάδες είναι ένα συναίσθημα που το έχω νοιώσει πολλές φορές. Κάποιοι μπορούν να διαβάζουν τα μαθήματα τους, κάποιοι έχουν φωτογραφική μνήμη και κάποιοι άλλοι νομίζουν πως χάνουν χρόνο με το διάβασμα στο σχολείο ή και στο πανεπιστήμιο. Δεν σημαίνει ότι οι μεν ή οι δε είναι ιδιοφυίες.

Eugenia said...

The reason I didn't got through to a Greek university was because I was refusing to do papagalia. I have blogged about it at least twice. I simply refuse to learn books word for word. If I can't interpret them the way I understand them, with my own words, they have no value to me. Which is the reason, when I gave panelladikes in 1991, I did best in ekthesi and math, rather than in Sociology and History.

At least in these kinds of "desmes" (or whatever they are called now), I don't believe you can get through to a uni without papagalia. Only in the desmes that only have math/chemistry/physics you can get through just because you are indeed a genius and you don't need to spend all your days reading blindly.