Saturday, August 18, 2007

Ψάχνωντας το Νόημα της Ζωής σε ένα Συμπαντικό ανέκδοτο

Είναι κοντά 12 τα μεσάνυχτα, το πρώτο Σάββατο του καλοκαιριού που δεν βγαίνω. Γράφω το πρώτο μου μάθημα μεθαύριο και διαβάζωντας ξαφνικά με έπιασε μία ανάγκη να φιλοσοφήσω...

Όλοι λίγο πολύ ψάχνουν να βρουν το "νόημα", είτε το εννοούν μικροσκοπικά ως ένα σύνολο κανόνων για το πώς να ζήσουν, είτε μακροσκοπικά ως μία pop-εκδοχή της Ενοποιημένης Θεωρίας των Πάντων.

Σε πρώτη φάση ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τους θρησκευόμενους που διατυπώνουν αυτά τα ερωτήματα. Όλες οι απαντήσεις είναι στα Ιερά τους Κείμενα κι όλη η ιστορία αρχίζει και τελειώνει εκεί. Μακάρι κι εγώ να πίστευα ότι η Πλάση είναι ένα κοσμικό test ground του Θεού για εμάς τα δημιουργήματα του και η Ζωή είναι μία διαδικασία "εργοστασιακού ποιοτικού ελέγχου" για το ποιά κομμάτια είναι καλά να πάνε στο Παράδεισο πετώντας τα ελλατωματικά στη Κόλαση... Θα κοιμόμουν πολύ πιο ήσυχος τα βράδια.

Όσον αφορά τους υπόλοιπους, καλό θα ήταν να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει κάποιο "νόημα", καθορισμένο απο κάποιους Συμπαντικούς παράγοντες. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό είναι απαισιόδοξο, μηδενιστικό, κτλ. Πρέπει ντε και καλά να σου ορίσει κάποιος εξωγενής παράγοντας έναν σκοπό ύπαρξης για να μπορείς να ζήσεις;;; Καιρός είναι ο άνθρωπος να απελευθερωθεί απο την ανάγκη του μόνιμου "μπαμπούλα" πάνω απο το κεφάλι του που θα του ορίζει τί να κάνει και πώς να ζει. Ένας ελεύθερος άνθρωπος βάζει ο ίδιος νόημα στη ζωή του, με στόχους, όνειρα και προσδοκίες. Δεν παίζει κανένα ρόλο πόσο "μικρά" ή "ποταπά" είναι τα όνειρα αυτά, αφού μπροστά στο άπειρο του Σύμπαντος δεν μπορεί να ορίσει κανείς κλίμακα σημαντικότητας στόχων αφού κι ακόμη και τα λεγόμενα υψηλά/ηρωικά έργα είναι μηδαμινής σημασίας.

Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί σήμερα να δει την Ύπαρξη με διαφορετικό μάτι. Με νηφαλιότητα ως επιστήμονας και με χιούμορ ως καλλιτέχνης. Όσον αφορά το πρώτο, η Επιστήμη κερδίζει συνεχώς έδαφος και μία μέρα θα θριαμβεύσει προσφέρωντας μας σχεδόν άπειρες δυνατότητες. Αλλά ακόμη κι αν δεν τα προλάβουμε όλα αυτά, όπως ανέφερα και παραπάνω, δεν τρέχει και τίποτα. Απο την άλλη η Τέχνη μας δίνει την δυνατότητα να αντιληφθούμε τον όλο σουρεαλισμό της ύπαρξης και να μάθουμε να απολαμβάνουμε αυτή την κοσμική σούπα των άπειρων πιθανοτήτων.

Για περαιτέρω εμβάθυνση το internet είναι γεμάτο από κείμενα "ανθρωπιστικού αθεϊσμού" σημαντικών συγγραφέων (ή εξίσου εφυϊών "ανώνυμων"), είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε πολλά που να ταιριάζουν σε αυτό που ψάχνετε. Απο την μεριά μου μπορείτε να διαβάσετε το εκπλητικού χιούμορ κι ευστοχίας δοκίμιο του Ουμπέρτο Έκο "τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του θανάτου", φυσικά το "Περι Θεού αυταπάτη" του Richard Dawkins είναι must, η ταινία "ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών" είναι μία συνεχής πηγή έμπνευσης αλλά και να ακούσετε το μνημειώδες τραγουδάκι "Always look at the bright side of life" των Monty Pythons.

7 comments:

dimosthenis k said...

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μας πιάνει να φιλοσοφούμε όταν διαβάζουμε για εξεταστική...

Eugenia said...

Funny you are writing about this, because I was thinking about it a couple of days ago too.

Personally, I believe there is something that makes us "whole", something that brings "noima". And that's "spreading life".

Also very funny (?) that you mentioned the "Theory of Everything" too (are you reading my mind?) because I had this philosophizing moment after watching a documentary about the String Theory and the "parallel universes" and how universes are created and die all the time.

If you think of the whole thing at a universes level, the only thing that makes sense to bring a reason for all this to be happening is spreading some life so they can enjoy it! Either by giving birth, by spreading life to other planets (when we can, one day) or simply by farting away and releasing some smelly bacteria.

What I mean is, to justify all this big-bangs that occur and will continue to occur for ever and ever, it makes sense to just creating life so that they can enjoy this created space and time. Giving the opportunity to as many lifeforms as possible to exist.

Of course, one can just lay on a bed and do nothing for all his life. And yet, as I said above, by farting away, he/she still contributes to life-spreading.

Pixie said...

Πραγματικά συμφωνώ απόλυτα με τα όσα έγραψες στο άρθρο σου.Ο ορισμός του ελεύθερου ανθρώπου είναι ενος ανθρώπου που δεν ακολουθεί έναν θεο τιμωρό.
Απο την άλλη μερια όμως νιώθω οτι το θέμα της θρησκείας είναι αρκετά πολύπλοκο και νομίζω οτι πολλές φορές για κάποιους δεν έχει να κάνει με πίστη αλλά με επιθυμία.Με μια επιθυμία να υπάρχει κάτι μετά τον θάνατο και να μην εκμηδενίζεται η ύπαρξη τους στο τίποτα.Αρκεί να υπάρχει κατι και ας είναι και η κόλαση.Πραγματικά η υπαρξιακή αγωνία και η συνειδητοποίηση της θνητότητας γεννά πολλές φορές την πίστη για να αποκτήσει η ζωή νόημα.

Ανάφερες μια απο της αγαπημένες μου ταινίες των Μonty Python πραγματικά μια γροθειά στο στομάχι σε όσουν πιστεύουν στα τυφλά!

Moloch said...

42.

But what was the question?

@dimosthenis
ma fysika giati psaxnoume kati allo na kanoume enw exoume ta matia karfwmena sto vivlio

Stormrider said...

ευχαριστώ όλους για τα σχόλια σας :)

ο δείμος του πολίτη said...

Βλέπω ήδη τις πρώτες πηλγές του Dawkins. Μιλάμε το βιβλίο το τελείωσα εχθές και μου άρεσε πολύ. Δε θα πω ότι προσωπικά είχα να μάθω πολλά, αλλά με άφησε άφωνο όχι μόνο η δαρβίνεια επιχειρηματολογία του, αλλά και η επιθετικότητά του (την οποία σπάνια εξέφραζα προσωπικά).

Είμαστε ο τυχερός συνδυασμός γονιδίων, ένα μελλοντικό λίπασμα που απλά αναζητά τη θέση του στην Ιστορία και τη μνήμη. Τίποτα πιο αισιόδοξο και καθόλου απαισιόδοξο.

Eugenia said...

Interesting articles posted recently:
http://www.usatoday.com/tech/science/2007-08-19-life_N.htm
http://biz.yahoo.com/ap/070819/artificial_life.html?.v=1