Thursday, March 02, 2006

Καρναβαλίζοντας

Η συγκεκριμμένη γιορτή να έχει σταματήσει να μου λέει κάτι εδώ και πάρα πολλά χρόνια όπως και να μου πρόσφέρει κάποια ιδιαίτερη διασκέδαση σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες εξόδους μου. Όσο και να διαλαλούνε "η ευκαιρία να ξεσκάσεις/ξεχαστείς" κτλ εμένα δεν μου δίνει την εντύπωση ενός τόσο ενδιαφέροντος event.
Σε όλες τις χώρες κι ειδικά στην Βραζιλία, ο κόσμος που ζει μέσα στην εξαθλίωση περιμένει από αυτές τις λίγες μέρες να ξεσκάσει και να χαρεί. Αυτή η "προσυμφωνημένη" περίοδος ευχαρίστησης όχι μόνο με βρίσκει αντίθετο, αλλά την θεωρώ επικίνδυνη για τους ανθρώπους, αφού τους δίνεται λανθασμένη εντύπωση για το πότε πρέπει να κυνηγάνε την χαρά. Το ίδιο ισχύει και για άλλες γιορτές, όπως πχ τα Χριστούγεννα που τότε πρέπει να θυμάσαι τα παιδάκια που πεινάνε, τον Αγ. Βαλεντίνο που τότε πρέπει να το παίζεις ρομαντικός ή την γιορτή της μητέρας.
Το ίδιο και για την όλη αισθητική του καρναβαλιού, όπου λείπει το χιούμορ και η πρωτοτυπία κι έχουν αντικατασταθεί με "εύκολες" λύσεις όπως γιγάντια πέη ή shocking τραγούδια. Η δικιά μου ματιά σε αυτό το θέμα είναι ότι έχουμε μία συντηρητική κοινωνία, κολλημένη και σφυγμένη που πάλι περιμένει να "χαλαρώσει" για 2-3 μέρες, με τραγικά αποτελέσματα. Το λεγόμενο "Διονυσιακό" δεν είναι ακριβώς κάτι τέτοιο!
Μιλώντας για "Διονυσιακά" δεν θα μπορούσα να παραλείψω την μεγάλη μου χαρά αυτές τις μέρες να βλέπω παπάδες να ορίωνται, αφού δεν έχουν αυτοί τα "πνευματικά δικαιώματα" της συγκεκριμμένης γιορτής. Πηγαίνοντας το ένα βήμα παραπέρα, ίσως το καρναβάλι να είναι πιο ελληνική κι αυθεντική γιορτή κι από τα ίδια τα Χριστούγεννα. Posted by Picasa

1 comment:

rockordie said...

Η αλήθεια είναι ότι ούτε και εγώ χώνεψα ποτέ το καρναβάλι, δεν ξέρω μου φαίνεται πολύ φτιαχτό το όλο θέμα.
Όσο για την Βραζιλία κάπου διάβασα ότι εάν τύχη και ξεστρατίσεις λίγο από τους κεντρικούς δρόμους που γίνεται η παρέλαση, θα είσαι τυχερός αν γυρίσεις ζωντανός στο ξενοδοχείο.