Saturday, October 06, 2007

Χέστε μας επιτέλους με τον Ανδρέα!!!

ειλικρινά δεν αντέχω άλλο τις αναφορές στον Ανδρέα Παπανδρέου. "Κι όπως έλεγε κι ο αείμνηστος...", "ένα ΠΑΣΟΚ στα χνάρια του ηγέτη μας...", "να επιστρέψουμε στις αρχές και τις αξίες του αρχηγού μας..." κτλ κτλ

Μα πολιτικός διάλογος είναι αυτός; Να βλέπω ένα σύγχρονο (εδώ γελάμε) κόμμα να κάνει συνεχείς αναφορές σε ένα πρόσωπο λες κι είναι ένα ΚΚ που αναφέρεται στον πατερούλη Στάλιν ή μία παραθρησκευτική σέκτα που εξυμνεί το μεσσία της;;;!!!!

Η κατάντια του ΠΑΣΟΚ απλά δεν έχει όρια. Πάνω που κορόιδευα τον ΓΑΠ για τις μαλακίες που έκανε, σήμερα στο συνέδριο μια χαρά στα βήματα του βάδισε κι ο κακός βεζύρης Benny όπως κι ο "ενωτικός" Σκανδαλίδης. Αριστερίστικη ρητορεία, ατάκες δεκαετίας '80 κι ευχολόγια για την πολυπόθητη επιστροφή στα ζιβάγκο και το carmina burana.

Πολιτική ΜΗΔΕΝ. Απόλυτο τίποτα. Καμμία φρέσκια ιδέα, ανακύκλωση θέσεων κι έκθεση ιδεών για "τον κόσμο που αλλάζει με γοργούς ρυθμούς"...

Να 'χαμε μία σοβαρή κυβέρνηση θα 'λεγα "άσε τους μαλάκες να κοιμούνται", αλλά τώρα κάνω έκκληση να πάει κάποιος να τους ξυπνήσει.

ΥΓ: ας διαβάσει κανείς τις θέσεις του Χρυσοχοϊδη.

Tuesday, September 25, 2007

To linux, ο Τσε και οι επαναστάτες του καφενέ

Ακόμη κι αυτή η υπέροχη επανάσταση που έφεραν ο Linus Torvalds κι ο Richard Stallman έχει τις παρενέργειες της.

Για να είσαι ένας σύγχρονος κι "in" άπλυτος, δεν αρκούν μόνο οι μπλούζες με τον Τσε ή τους Rage Against the Machine. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει στην καρνταρόμπα σου τουλάχιστον ένα T-shirt με το συμπαθές πιγκουϊνάκι.

Φυσικά το όλο ντύσιμο πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να συνοδεύεται με το απαραίτητο κύρηγμα ώστε να ξεστραβωθούν όσοι άπιστοι, λεχρίτες, άσχετοι, παρακατιανοί, καθυστερημένοι δεν χρησιμοποιούν το εν λόγω λειτουργικό. Οι δε "κοινότητες" linux στα ελληνικά πανεπιστήμια, δεν είναι τίποτε άλλο απο κάτι κλειστές σέκτες και κλίκες, όπου σνομπάρουν ότι κινείται.

Όλα τα παραπάνω τα καταλαβαίνω. Είναι κλασσική εφαρμογή του ελληνικού αριστερίστικου κομπλεξικού self-righteousness. Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνω ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ είναι πώς στο διάολο έχουν τα μούτρα να λένε ότι η επιτυχία του linux δεν είναι τίποτε άλλο απο μία απόδειξη υπερ της επιτυχίας του κουμμουνισμού!!!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ κατα την προβολή του γνωστού ντοκυμανταίρ για το linux στο πολυτεχνείο (διοργάνωση απο αριστερές οργανώσεις φυσικά), όπου ρωτήθηκε ένα επιφανές μέλος της κοινότητας open source για την σχέση linux-κουμμουνισμού. Αυτός αμέσως απάντησε "όχι, αν γράψεις λάθος κώδικα δεν σε βρίσκουν με μία σφαίρα στο κεφάλι"... Περιττώ να πώ ότι στράβωσε το μισό αμφιθέατρο ενώ εγώ (ο μόνος που γέλασε) πήγα να φάω ξύλο...

Απο την μεριά την δικιά μου, ως ένας άνθρωπος που πραγματικά έχω πάθος με το λογισμικό, αγαπάω και τα δύο λειτουργικά συστήματα. Το κάθε ένα για τα ταλέντα του και τις παραξενιές του.
Σερφάρω, διαχειρίζομαι τα mail μου (encrypted ή όχι), προγραμματίζω, κτλ στο linux. Είναι γρήγορο, έξυπνο, optimized, ασφαλές, σταθερό και κορυφαίο για όλα τα παραπάνω.
Απο την άλλη στα windows παίζω παιχνίδια, βλέπω DVD κι ακούω μουσική. Όλοι οι τίτλοι παιχνιδιών βγαίνουν για το λειτουργικό της microsoft, ενώ έχει την καλύτερη απόδοση ήχου κι εικόνας.
Είμαι σίγουρος ότι αν είχα πρόσβαση σε Mac, θα έβρισκα και σε αυτό κάποιο διακριτό ρόλο στην καθημερινή μου δουλειά...

Όλα έχουν την χρησιμότητα τους, ο έξυπνος χρήστης δεν πρέπει να αναλώνεται σε ταλιμπανισμούς ημιμαθών ηλιθίων, που μπήκαν απο σπόντα σε μία σχολή πληροφορικής, γράφτηκαν στη ΠΚΣ και ξαφνικά την είδαν και θέλουν να βαλσαμώσουν τον Linus Torvalds.

Saturday, September 22, 2007

ΜΙΣΩ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

άραγε, θα τελειώσει ποτέ αυτό το μαρτύριο; Απο το Μάρτη δεν κάνω άλλη δουλειά απο το να δίνω μαθήματα. Εξετάσεις, κόντρα εξετάσεις, αναπληρώσεις, παράδοση project, διπλές εξεταστικές και (φυσικά) κι άλλες εξετάσεις!!! Απο το βήμα αυτό που μου δίνεται έχω να δηλώσω σε όλο το Σύμπαν ότι πλέον κι επίσημα ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ.

Δεν έχω κουραστεί πνευματικά ή σωματικά. Δεν κουράζομαι πλέον απο το διάβασμα, ούτε απο τα πρωινά ξυπνήματα, ούτε απο το γράψιμο, συνήθισα. Έχω κουραστεί ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ. Δεν αντέχω τόσους μήνες τώρα την συνεχή κατάσταση "τσίτας", τί κεφάλαια να διαβάσω, αν θα βάλει εύκολα-δύσκολα, αν βγήκε κανείς βαθμός, πόσα χρωστάω, πόσα πέρασα, αν κοπώ ποιός καθηγητής του χρόνου θα πάρει το μάθημα και θα μας γαμήσει, κτλ. Περνάω μαθήματα, περνάω, περνάω και τα γαμημένα ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ!...

Και να διάβαζα τίποτε ενδιαφέροντα πράγματα να πω πάει στο διάολο. Αλλά δυστυχώς τα έχω περάσει αυτά. Εμένα οι υπολογιστές και τα μαθηματικά μου αρέσουν γαμώ την πουτάνα μου, τί στο διάολο κάθομαι και διαβάζω μηχανολογικά και θερμοχημείες;;; Έχω μία συνεχή αίσθηση ότι χάνω τον χρόνο μου κι έχει μείνει πίσω σε αυτά που πραγματικά μετράνε...

Δε γαμιέται! Πίσω στο διάβασμα λοιπόν!
ZZZZzzzzZZzzzzzzZZZZZZZzzz...

Tuesday, September 18, 2007

Μιχάλης Χρυσοχοϊδης για αρχηγός του ΠΑΣΟΚ

'ντάξει, who gives a fuck θα μου πείτε. Παρ' όλα αυτά εγώ πιστεύω ότι η κούρσα για την εκλογή αρχηγού του ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον, κυρίως γιατί θα ήθελα επιτέλους να δω (μετά απο 3.5 χρόνια ασάφειας υπο τον Παπανδρέου) ΠΟΙΟ ΣΤΟ ΚΑΛΟ είναι τελικά το πολιτικό στίγμα του κόμματος. Τί είναι τελικά το ΠΑΣΟΚ;
Είναι οι ζιβαγκοφόροι αριστεριστές που αλαλάζουν υπο τους ήχους του Carmina Burana;
Είναι οι εκσυγχρονιστές της εποχής Σημίτη;
Είναι οι νεοαριστεροί α-λα Μίμης Ανδρουλάκης;
Είναι οι αφόρητα βαρετοί γραφειοκράτες στυλ Βενιζέλου;

Απο τα παραπάνω προκύπτει σίγουρα ένα πράγμα: όσους περισσότερους υποψηφίους έχουμε για την αρχηγία, τόσο το καλύτερο. Θα ακουστούν πολλές απόψεις.
Απο την μία για τον ΓΑΠ έχω αναφερθεί άπειρες φορές: οραματιστής, διορατικός, ιδεαλιστής, ήταν ένα απο τα μεγαλύτερα πολιτικά κεφάλαια της Ελλάδος. Αλλά στην πράξη τα σκάτωσε απολύτως, απαρνούμενος ακόμη και τις ίδιες του τους ιδέες.
Για τον Βενιζέλο είμαι διχασμένος. Απο την μία εκτιμάω πάρα πολύ τον αναλυτικό λόγο του (σε αντίθεση με τα "τσιτάτα" που συνηθίζονται στη πολιτική) αλλά μόνο όταν έχει πραγματικά κάτι να πει. Αλλιώς ξεπερνά κατα πολύ τα όρια του παρλαπιπισμού. Με τις πολιτικές του απόψεις δεν τα σπάω, ενώ θεωρώ ότι η κίνηση του να πέσει σαν κοράκι αμέσως μετά την ήττα πάνω στον ΓΑΠ θα του στοιχίσει πολύ.
Η Διαμαντοπούλου δεν έχω ιδέα τί πάει να κάνει στην όλη ιστορία. Θα της έδινα ελπίδες αν το μοντέλο Σεγκολέν Ρουαγιάλ είχε επιτυχία. Αλλά, μια και λέμε για φάση Σεγκολέν, οτιδήποτε έχει σχέση με άπλυτη υστερικιά σοσιαλίστρια/νεοφεμινίστρια μου φέρνει αναγούλα. 1000 φορές καλύτερα η Μιλένα Αποστολάκη.

and the winner is?
Μα ποιός άλλος απο τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη! Μπορεί ίδιος να μην έκανε απολύτως καμμία κίνηση για την αρχηγία, αλλά εγώ αυτόν θα ήθελα για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Είναι σοβαρός, δουλευταράς, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΑΤΟΣ ενώ τις ιδεολογικές του θέσεις (υπάρχουν στο site του) στηρίζω με ενθουσιασμό.

Εντάξη, πιο πολλές πιθανότητες υπάρχουν να δω τον George Clooney να τον υποδύετεαι στην ταινία (που λέγεται ότι) θα βγει με θέμα την εξάρθρωση της 17Ν παρά τον ίδιο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Παρ' όλα αυτά, όσο ζω ελπίζω...

Monday, September 17, 2007

Η επόμενη των εκλογών

Ήθελα να και ξερα, τί είδους μεταρρυθμίσεις θα περάσει ο Καραμανλής με 152 βουλευτές, όταν θα μπορούσε κάλλιστα να έχει 165. Επιπλέον, δεν μπορώ να καταλάβω με ποιά έννοια το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν "θρίαμβος" και "καθαρή εντολή" στη ΝΔ να προχωρήσει το πρόγραμμα της.

Ίσως η λογική του Καραμανλή να ήταν "2η και τελευταία μου 4ετία, κάνω ότι θέλω χωρίς ουσιαστικά πολιτικό κόστος". Με 152 βουλευτές όμως και σε μία βουλή όπου θα συνυπάρξει (αρμονικότατα θα έλεγα) η Λιάνα Κανέλλη του ΚΚΕ με τον Μάκη Βορίδη του ΛΑΟΣ, δύσκολα θα περάσει οποιαδήποτε ριζοσπαστική πρόταση.

Για την ακρίβεια δεν νομίζω η ΝΔ να κάνει τίποτε, πέρα απο τίποτα νομοσχέδια όπου (όπως και στην 1η θητεία της) θα περάσουν κουτσουρεμένα λόγω αντιδράσεων. Μέχρι το τέλος αυτής της διακυβέρνησης, φοβάμαι ότι πιο πολύ θα ασχολούμαστε με το πολιτικό κουτσομπολιό στο ΠΑΣΟΚ, παρά με το όποιο έργο της κυβέρνησης.

Ο Παπανδρέου απο την μεριά του, τα θελε και τα παθε. Μπορεί το αποτέλεσμα να μην είναι τόσο τραγικό (η πρώτη του ήττα δεν νομίζω ότι αξίζει να μετράται καν, δεν έχει καμμία ευθύνη ως αρχηγός) αλλά η πραγματική συντριβή είναι ότι ένας τόσο φιλελεύθερος και οραματιστής πολιτικός ισοπεδώθηκε απο το βαθύ ΠΑΣΟΚικό κατεστημένο. Έχω γράψει τόσα και τόσα για την περίπτωση ΓΑΠ, και μόνο θλίψη μπορώ να εκφράσω για το πόσο ακόμη και μία απο τις πιο ελπιδοφόρες προσωπικότητες της Ελλάδος χάνεται απο το λαϊκίστικο κατεστημένο. Η καλύτερη και πιο τολμηρή επιλογή είναι να κάνει δικό του κόμμα, όπως ακριβώς το θέλει αυτός.

Τέλος, θέλω να εκφράσω τα συγχαρητήρια μου στην Φιλελεύθερη Συμμαχία για την παρουσία της στις εκλογές, όπου είχα την χαρά να δω ένα κόμμα με πραγματικό όραμα να κάνει τα πρώτα του βήματα. Όσο κράξιμο και να φαγε, όσο δηλητήριο και να έσταξε ο Δήμου, ήταν μια καλή αρχή. Λυπάμαι όμως που δεν την στήριξαν έμπρακτα προσωπικότητες του φιλελεύθερου χώρου όπως ο Μάνος ή ο Ανδριανόπουλος.

Η ΝΔ είναι όμως τώρα κυβέρνηση κι εκεί πρέπει να στηρίξουμε τις όποιες ελπίδες μας. Σε αυτή τη 4ετία θα ήθελα να δω μία ΝΔ πιο φιλελεύθερη, με λιγότερους Πολύδωρες και Βουλγαράκηδες, με λιγότερο παπαδαριό, με λιγότερα επικοινωνιακά τρικ και περισσότερη ουσία. Δηλαδή, μία ΝΔ με περισσότερο Καραμανλή, Σουφλιά, Γεωργιάδη, Μαγγίνα και λιγότερο Ρουσσόπουλο, Ζαγορίτη, Μεϊμαράκη.

Thursday, September 13, 2007

Τί δεν θα συζητηθεί προεκλογικά

Και λέω ότι δεν θα συζητηθεί επειδή δεν είναι τόσο κάτι που έγκεται στην αρμοδιότητα της δημόσιας διοίκησης, όσο στα σκατά που έχουμε όλοι στο κεφάλι μας.

Ένα απο τα καυτά θέματα της περιόδου που διανύουμε είναι η παιδεία. Μεταρυθμίσεις και κόντρα-μεταρυθμίσεις, ευχολόγια κι (εν τέλει) απόλυτη αοριστολογία. Το πρόβλημα όμως είναι πάρα πολύ βαθύτερο κι αγγίζει τις θεμελιώδεις αξίες που διέπουν την ελληνική κοινωνία.

Το κλασσικό φαινόμενο που παρατηρείται σε κάθε εξεταστική περίοδο είναι η αντιγραφή. Και δεν μιλάω για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά συστηματική, οργανωμένη και συντονισμένη, απο το μεγαλύτερο του συνόλου των φοιτητών. Δεν είναι λίγοι αυτοί όπου σε κάθε μάθημα η μόνη τους έγνοια είναι που θα βρουν να αντιγράψουν διαγωνίσματα, projects, εργαστηριακές αναφορές. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στο τέλος του παίζουν και "μάγκες", ενω κερδίζουν την απόλυτη αναγνώριση κι εκτίμηση των υπόλοιπων φοιτητών.

Εγώ ως ηλίθιος, πάντα νόμιζα ότι για να είναι κάποιος στο πανεπιστήμιο σημαίνει ότι έχει κλίση στον ακαδημαϊκό τρόπο ζωής. Του αρέσει το διάβασμα και η γνώση. Άκουγα πανεπιστήμιο και νόμιζα ότι μιλούσαμε για Πανεπιστήμιο, έναν χώρο πνευματικό, πολιτισμένο και (φυσικά) αξιοκρατικό. Και να που φτάσαμε, το κάθε ΛΑΜΟΓΙΟ με χίλιες δυό πουστειές, γλυψείματα και μαλαγανιές να γίνεται πτυχιούχος ανωτάτου ιδρύματος και να πουλάει μαγκιά. Κι επαναλαμβάνω: δεν μιλάω να αλληλοβοηθηθείς σε 2-3 μαθήματα, αλλά για τα φαινόμενα όπου λαμόγια παίρνουν πτυχίο ΑΝΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ χωρίς να έχουν ιδέα επι του θέματος.

Ρε πουτάνας γιε μπάσταρδε, αν ΔΕΝ είσαι του διαβάσματος, ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ δηλώνεις να μπεις πανεπιστήμιο; Γιατί οι υπόλοιποι να πληρώνουν την δικιά σου μετριότητα κι έλλειψη ενδιαφερόντων; Αλλα βέβαια, στην Ελλάδα ζούμε, ποτέ μα ΠΟΤΕ δεν πρόκειται η παλιοπουτάνα κατίνα να παραδεχτεί ότι το παιδί της δεν κάνει για πανεπιστημιακός αλλά για τεχνίτης. Στην Ελλάδα οι τεχνικές σχολές είναι ντροπή, τόσο τους κόβει. Απο κει κρέμονται λοιπόν και οι βρωμερές και τρισάθλιες κυβερνήσεις, όπου με κριτήριο το λαϊκισμό βγάζουν με το κιλό τις θέσεις στα πανεπιστήμια ώστε να μπορεί το κάθε γλοιώδες υποκείμενο να γίνει κι αυτό "σπουδαγμένος".

"Σπουδαγμένος" my ass! Με αποντροπιασμό και θλίψη παρατηρώ ΕΞΑΙΡΕΤΑ επιστημονικά πεδία όπως πχ η γεωγραφία ή οι πολιτικές επιστήμες ενώ θα μπορούσαν να είναι σχολές υψηλότατου επιπέδου που απαιτούν απόλυτη αφοσίωση, να καταντούν 4ετή σεμινάρια για να πάρεις ένα χαρτί να μπεις στο δημόσιο. ΙΔΟΥ η "επένδυση στη γνώση" που μας λένε και μας ξαναλένε τα πολύχρωμα προεκλογικά φυλλάδια!

Είμαι ελιτιστής; ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Όταν μιλάμε για πανεπιστημιακή εκπαίδευση, εκεί δεν χωράει η μετριότητα. Δεν χωράνε οι βλάκες, τα λαμόγια, οι κουτοπόνηροι, οι γλύφτες. Και δεν μιλάω εκ του ασφαλούς, γιατι πολύ απλά δεν θα απαιτούσα ΠΟΤΕ να πάω εγώ πχ σε μία σχολή για σεφ και να μου δώσουν το πτυχίο ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ, χωρίς ΚΑΝΕΝΑ κόπο!...

Sunday, September 09, 2007

Οι top 4 ατάκες του καλοκαιριού

σημάδεψαν το καλοκαίρι, τις θυμηθήκαμε χθες, γελάσαμε και είπα να τις αναφέρω, μαζί με τη σημαντική προσωπικότητα που την ξεστόμησε:

4. "α ρε Βλαδίμηρε, σε λίγο θα πίνεις καφέ στο φεγγάρι!" - Λιακόπουλος για τον Πούτιν

3. "μα καλά, γιατί δεν στέλνουν κασκαντέρ να σβήσουν την φωτιά;;" - ένας μπάρμπας μου

2. "μα γιατί λένε τον Παναγιώτη Γιαννάκη 'δράκο'; Βίασε κάνα παιδάκι;" - εγώ, μεθυσμένος

και ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ:

1. "ρε παιδιά, το 'πίνω μπάφους και παίζω pro' δεν μοιάζει με το 'γαρύφαλλε';" - ο φίλος μου ο Παντελή

Saturday, September 08, 2007

Α ρε αθάνατα ισπανικά κύτταρα!!!

απόσπασμα απο το περσυνό post μου για το μουντομπάσκετ, παραφράζοντας τα ελληνικά κλισέ:
"...δεν μετράνε στο μπάσκετ όπως όλοι ξέρουμε τα συστήματα, οι τακτικές, τα συμβόλαια εκατομμυρίων των Παπαλουκά ή Κακιούζη . Την στρατηγική του Γιαννάκη ξεπέρασε η Ισπανική Ψυχή, τα ισπανικά κύτταρα που όπως άλλοτε ήταν κοσμοκράτορες έτσι και σήμερα το αποδείξανε στο παρκέ ότι ενωμένοι είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους λαούς-λεχρίτες..."

Τί έγινε ρουφιανο-φασιστάκια δημοσιογραφίσκοι; Μόκο; Ούτε μία αναφορά στα πρωτοσέλιδα σήμερα; Α ρε γαμώτο, κι ετοιμάζατε τίτλους όπως "ελληνικό DNA/ψυχή, τους κάναμε ισπανικό, κτλ κτλ". Πώς θα πουλήσετε κάνα φύλλο τώρα;

Τί έγινε παντώς είδους λαϊκίζοντες ελληναράδες; Δεν ξύπνησε το ελληνικό DNA των "Ε" χθες; Μήπως ήταν μία συνωμοσία των εβραίων και χάσαμε; Ή μήπως οι "φονιάδες των λαών" ήταν πίσω απο τις παρεμβολές που είχε χθες η ΕΤ1;

Κρίμα, και μου είχαν λείψει οι σκηνές με τα λάβαρα του βυζαντίου στην Ομόνοια. Δε θα μαχαιρώσουμε κάνα μετανάστη φέτο. Γαμώτο.

Friday, September 07, 2007

Γιατί το debate έβγαλε ελάχιστα

Όπως είχε προαναφέρει ο Πάσχος Μανδραβέλης στην Καθημερινή, το debate είναι η show-biz πτυχή της πολιτικής. Αυτό έγινε ξεκάθαρο απο την αρχή: η "αφρόκρεμα" (σε πολλά εισαγωγικά) της ελληνικής δημοσιογραφίας έσκασε μύτη με όλη την γκλαμουριά, ενώ δεν παρέλειψαν να ξεκατινιαστούν live μπροστά στα μάτια των πολιτικών αρχηγών, όπως επιτάσει η μόδα της τηλεοπτικής αυτοκατανάλωσης των τελευταίων χρόνων. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση δε, ότι όλοι οι δημοσιογράφοι απαξίωσαν μία διαδικασία στην οποία όλοι όχι μόνο συμμετείχαν, αλλά είχαν ώρες ατελείωτες σχεδιάσει. Ειδικά ο τραγικός Α.Λιάτσος, όπου ενώ καταδίκασε το debate για έλλειψη ουσίας το μόνο που προσέφερε στην όλη κουβέντα ήταν κατινιές ανάλογες του καναλιού του απέναντι στην Μ. Χούκλη, καθώς και την κλασσική γλυκανάλατη ερώτηση "ξέρω ένα κοριτσάκι... μπλα μπλα... βλέπει το μέλλον συννεφιασμένο... μπλα μπλα".

Η μορφή του ελληνικού debate προσφέρει ελάχιστα, αφού βάζουν όλοι την "κασσετούλα" κι απαγγέλουν τις προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων τους. Αυτά όμως τα διαβάζω κι απο το site τους, ή απο ένα διαφημιστικό τους φυλλάδιο. Εγώ θα προτιμούσα τους 2 κύριους μονομάχους να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι όπως έγινε στην Γαλλία. Σίγουρα κι αυτό ευννοεί τον "κατινίστικο" χαρακτήρα της διαδικασίας, αφού ο ρόλος των εντυπώσεων θα είναι ακόμη μεγαλύτερος, αλλά σε έναν σκεπτόμενο ψηφοφόρο θα είναι άκρως διαφωτιστικό το πόσο ο πολιτικός αρχηγός που θα ψηφίσει είναι ικανός θα διεξάγει μία αξιοπρεπούς επιπέδου κουβέντα.

Και προς θεού, διαφωνώ κάθετα με την ιδέα τις ερωτήσεις να τις θέτει "ο απλός κόσμος". Έλεος, η ιδιοσυγκρασία μου δεν πρόκειται να αντέξει άλλες ερωτήσεις του στυλ "γιατί μας καίτε τα ονειρά μας;;;", "ο κοσμάκης πεινάει κι εσείς τί κάνετε;;;", "δώστε στο λαουτζίκο να φάει". Προφανώς όταν στην σύγχρονη νεοελληνική κουλτούρα όταν λέμε "απλός κόσμος", μάλλον εννοούμε simpletons (=καθυστερημένοι, simple=απλός).

Τέλος, μία αξιολόγηση των αρχηγών.
Ο καλύτερος (με διαφορά) ήταν ο Καραμανλής, ο οποίος με πρωθυπουργική μεθοδικότητα απάντησε στις ερωτήσεις ενώ ήταν ο μοναδικός που δεν βγήκε εκτός θέματος στις ερωτήσεις. Για πρώτη φορά τον είδα νευρικό, πράγμα που μου έκανε εντύπωση για ένα τόσο άρτιο επικοινωνιακό κατασκεύασμα όπως αυτός. Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του να τα βρήκε σκούρα και να πήρε την ιδιότητα του στα σοβαρά.
Ο ΓΑΠ ήταν μέτριος κι έμεινε στην καταγγελία χωρίς καμμία αντιπρόταση. Σχεδόν σε όλες τις ερωτήσεις βγήκε κατα πολύ εκτός θέματος, ενώ για την ταμπακιέρα (αλλαγή των απόψεων του για το άρθρο16, τις γκρίζες ζώνες κτλ) καμμία αναφορά. Παρ' όλα αυτά, η τελικός του λόγος ήταν ο καλύτερος των 6.
Ο Καρατζαφέρης, ως τυπικός χαρισματικός ηγέτης της ακροδεξιάς, δεν είχε κανένα πρόβλημα ή σφύξιμο. Έβγαινε κι έμπαινε στο θέμα όποτε τον βόλευε με περισσή μαεστρία, λαϊκιζε κατα βούληση κι εκτόξευε ειρωνίες εκ του ασφαλούς. Αν κι αμφιβάλλω ότι τα γερόντια και οι ψηφοφόροι της Έφης Σαρρή αντιλήφθηκαν τα παραπάνω, πιστεύω ότι ο πρώην-bodybuilder ήταν απο τους κερδισμένους της βραδιάς.
Ο Αλαβάνος είχε την πλακίτσα του (είχαμε πεθάνει στα γέλια με το σχόλιο του στον Λιάτσο για το εγκεφαλικό), αλλά ο πολιτικός λόγος του ήταν για να μαζέψει ψήφους απο 16χρονα που θέλουν να κλείσουν το σχολείο επειδή οι γονείς τους δεν τα αφήνουν να πάνε rockwave. Κάποιος να του πει ότι τα 16χρονα δεν ψηφίζουν.
Η Αλέκα ήταν (όπως πάντα) συμπαθής, ξεκάθαρη κι ειλικρινής, αλλά μπροστά σε κάποιες καίριες δημοσιογραφικές ερωτήσεις ήταν φανερές οι αδυναμίες της πολιτικής ιδεολογίας που πρέσβευε.
Για τον Παπαθεμελή δεν καταδέχομαι να μιλήσω.

Εύχομαι στην ΦΣ με το καλό συμμετοχή στο επόμενο debate!!!

Wednesday, September 05, 2007

Τί μου έμαθε η ζωή για την τεχνολογία

Όπως γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες μου, μετά απο σαράντα κύματα κατάφερα να αποκτήσω ένα ΝΟΚΙΑ Ν73. Η λογική της αγοράς αυτής, ήταν να έχω ένα μαραφέτι το οποίο θα είναι ταυτόχρονα: τηλέφωνο (προφανώς), organizer, φωτογραφική μηχανή, mp3 player, παιχνιδομηχανή και πλατφόρμα για εφαρμογές γραφείου όπως word, excel και μαθηματικό πακέτο. Όλα σε ένα δηλαδή.

Αμ δε όμως. Το τηλέφωνο είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ αργό (πχ θέλει 3+ δευτερόλεπτα να ανοίξει τις πρόσφατες κλήσεις, ούτε λόγος για το πόσο περιμένω να ανοίξει ένα sms), ενώ πολλές είναι οι φορές όπου προγράμματα με πετάνε έξω λόγω έλλειψης μνήμης και τα κρασαρίσματα είναι πλέον σε καθημερινή βάση. Αλλά το πιο εξωφρενικό απο όλα είναι ότι σε κατάσταση ασταθούς λειτουργίας του κινητού τα πρώτα που καταρρέουν είναι τα ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ όπως πχ η δυνατότητα κλήσεως ή το μικρόφωνο!!!

Αυτό που με εκνευρίζει περισσότερο με εμένα είναι ότι δεν ακούω ποτέ τον ίδιο μου τον εαυτό! Πόσες φορές στο παρελθόν έλεγα "το κινητό είναι για να παίρνει τηλέφωνα και τίποτε άλλο";;; Τυφλωμένος λοιπόν εγώ από την τεράστια οθόνη του Ν73 και τα γυαλιστερά του χρωματάκια, δεν άκουσα τον εαυτό μου και παραβίασα τον ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ νόμο των gadgets: ΕΚΑΣΤΟ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ.

θες τηλέφωνο; πάρε αυτό το μικρό, ταπεινό (κι αποτελεσματικό)
θες φωτογραφική μηχανή; πάρε μία Canon!
θες μουσική; πάρε ένα ipod!
θες word/excel/μαθηματικό πακέτο: πάρε ένα PDA!
θες παιχνιδομηχανή; ξέθαψε το gameboy σου και κουβάλα το! (δε με χαλάει)

Θα μου πείτε τώρα, "μα καλά 1000+2 πράγματα θα κουβαλάμε;".
Ε ΝΑΙ ρε παιδιά, αφού το παίζουμε τόσο σύγχρονοι, tech-freaks και γεμάτοι απαιτήσεις, ας φάμε στη μάπα ένα τσουβάλι συσκευές που τουλάχιστον η κάθε μία μεμονωμένα θα κάνει τη δουλειά της...

Tuesday, September 04, 2007

Κατανοώντας την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα

παρ' όλο που είχα στην διάθεση μου ένα ολόκληρο 2μερο να ηρεμίσω (λόγω κενού στο πρόγραμμα της εξεταστικής μου) δεν μπόρεσα να μην προβληματιστώ για τα τρέχοντα ποδοσφαιρικά δρώμενα.

Καταρχάς, με το ματς ΠΑΟ-ΟΣΦΠ. Καλά, αυτοί (οι βάζελοι) δεν ήταν που θα μας γαμούσαν, έδερναν, βίαζαν, έκαιγαν, πατούσαν κτλ κτλ κι ότι "εδώ είναι Λεωφόρος";;; Κι ενώ (όπως πάντα εξάλλου) όλοι οι αντικειμενικοί δημιοσιογράφοι είχαν συμφωνήσει ότι όλα τα παραπάνω θα τα έκανε ο ΠΑΟ, η ομαδάρα τους ήταν κατώτερη των προσδοκιών ενώ ο ΟΣΦΠ μπορούσε κάλλιστα να είχε πάρει το ματς.
Μετά το 0-0 λοιπόν, βγήκαν όλοι οι αντικειμενικοί και είπαν "ο ΠΑΟ είναι κερδισμένος γιατι κατέβηκε για να πάρει το Χ". ΤΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΥΤΟΣ που λέγατε πριν ότι θα μας έκανε και θα μας έδειχνε τώρα ξαφνικά κατέβηκε να πάρει το Χ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΤΟ Χ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΟΥ;;;;;;;;;

Κατα δεύτερον, το ματς ΑΕΚ-Σεβίλλη. Γιατί οι εκφωνητές Χανουμόπουλος και Βαζελόπουλος πανηγύριζαν και ψέλναν διθυράμβους στην ΑΕΚ; Γιατί όταν άλλη ομάδα τρώει 4 λένε για διασυρμούς, ξεφτιλίσματα, κτλ κτλ;;; Α, ξέχασα, μία είναι η φτωχή πλην τίμια προσφυγοπούλα ΑΕΚ που την πολεμάνε όλοι αλλά μια μέρα θα σηκώσει κεφάλι.

ΡΕ ΔΕ ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΛΟΙ ΛΕΩ ΓΩ;;;

Saturday, September 01, 2007

I love you


you are my... everything!

Thursday, August 30, 2007

Για την διαμαρτυρία στο Σύνταγμα

Καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι ήμουν υπερ αυτής της πρωτοβουλίας. Πολύ καλά έκανε ο κόσμος και πήγε, αλλά το πιο θεμελιώδες απ' όλα είναι να μην μείνουμε εκεί.

Μία "διαδήλωση κατά της πυρκαγιάς" έχει έναν χαριτωμένο συμβολικό χαρακτήρα, αλλά κανένα απολύτως πρακτικό αντίκτυπο. Είναι σαν να διαδηλώνεις "κατά του πολέμου", ή "κατά της γρίπης των πτηνών". Απλά όλοι θα συμφωνήσουν μαζί σου (δε νομίζω κανείς ψυχικά υγιής να είναι υπερ των παραπάνω) , συμπεριλαμβανομένων και των πολιτικών οι οποίοι θα γνέψουν συγκαταβατικά το κεφάλι και θα μοιράσουν τις συμπάθειες τους.

Όπως είχα πει και στο προηγούμενο post, δεν υπάρχει καλύτερη ημερομηνία εκλογών απο τις 16/9. Η ουσιαστική διαμαρτυρία (αν υπάρχει) θα ξεκινήσει απο εκεί. Και λέω θα ξεκινήσει, αφού όλοι οι μηχανισμοί προστασίας της χώρας μας εναπόκεινται και στην δικιά μας υπευθυνότητα.

Monday, August 27, 2007

Οι φωτιές, οι Γκρίζοι Λύκοι και τα πράσινα ανθρωπάκια

Μπορεί με άτομα διανοητικού επιπέδου όπως τον Παπαθεμελή, τον Καρατζαφέρη ή τους συντάκτες της Αυριανής να μην έχω καμμία σχέση, όμως θα συμφωνήσω σε ένα πράγμα: "ο εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών".

Οι ενδείξεις του να είναι οι υπαίτιοι της καταστροφής ξένοι πράκτορες είναι ελάχιστες. Οι δε αποδείξεις ανύπαρκτες. Για τους αναρχικούς που γίνεται λόγος, αυτά είναι γελοιότητες αφού καμμία μορφή αντιεξουσιαστικής δράσης δεν περιλαμβάνει χτυπήματα σε περιβαλλοντικούς στόχους. Για τους ΠΑΣΟΚους, σε τέτοια έκταση δεν έχουν κανένα συμφέρον να το κάνουν. Όπως και να χει, ο φαύλος κύκλος της συνομωσιολογίας μπορεί να τραβήξει σε απίστευτα εξωφρενικές θεωρίες, αποπροσανατολίζοντας μας απο το διαταύτα.

Αλλά και πάλι, εγώ πιστεύω ότι ο εχθρός ο βρίσκεται εντός των πυλών. Κι αυτός είναι η ανθρώπινη ηλιθιότητα. Είτε είναι η μαλάκυνση εγκεφάλου που δέρνει τους σαπιοκοιλαράδες που πετάνε τα τσιγάρα στο δάσος, είτε (όπως λέει κι ο θείος μου, απόστρατος αξιωματικός της πυροσβεστικής) οι αρχιταβλαδώροι που έχουν μπει σε νευραλγικές θέσεις των σωμάτων ασφαλείας.

Επιπλέον, δεν είδα απο την μεριά του ΥΠΕΞ κανένα απολύτως συντονισμό για διεθνή επιχείρηση. Κάτι υποσχέσεις για canadair που θαρθουν αύριο, μεθαύριο, τρέχα γύρευε δηλαδή. Τί φοβούνται, πολιτικό κόστος μπας και πούμε οι πολίτες ότι δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας;

Κλείνωντας, πολλοί λένε για αναβολή των εκλογών. Αντιθέτως, εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχει ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ημερομηνία διεξαγωγής τους απο τις 16/9. Ούτε φανφαρολογίες, ούτε τραγουδάκια, ούτε ευχολόγια. Να δούμε τώρα στα δύσκολα τί θα έχουν να πουν. Εδώ πληρώνονται όλα.

Friday, August 24, 2007

Ο επίσημος οδηγός σκανδάλων 2004-2007

και δεν μιλάω μόνο γι αυτό των ομολόγων.

Σε αυτά τα 3.5 χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης, έσκασαν 3 κολλοσιαίων διαστάσεων σκάνδαλα τα οποία σε σειρά φθίνουσας σημασίας είναι:
1) Εκκλησιαστικό-Παραδικαστικό (ή "έπος Βαβύλη")
2) Σκάνδαλο Υποκλοπών (ή "Vodafonegate")
3) Σκάνδαλο Ομολόγων (ή "Ομολογιάδα")

τα οποία ας πάρουμε με τη σειρά:

1) Για μένα το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης, μπροστά στο οποίο ο Κοσκωτάς μοιάζει με παιδάκι που έκλεψε καραμέλες απο περίπτερο. Μιλάμε για ένα τερατώδες δίκτυο λαδώματος δικαστικών, ξεπλύματος μαύρου χρήματος, χειραγώγησης εκκλησιαστικής πολιτικής, διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, δράσης παρακρατικών κομμάντος, επιρροής σε κοινοβουλευτικά πρόσωπα και κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος. Μέσα σε όλο αυτό το κατασκεύασμα ξεχωρίζουν οι Βαβύλης, Γιοσάκης και η αδελφότητα της Χρυσοπηγής.
Ο Βαβύλης, ο οποίος κάνει τον James Bond αφόρητα κολλεγιόπαιδο, έχει μία δράση της οποίας η έκταση πολύ δύσκολα θα εξιχνιαστεί. Δικαιολογημένα η όλη ιστορία βαπτίστηκε "το έπος Βαβύλη" αφου περιλαμβάνει σχεδόν ότι έγκλημα υπόκειται στην δικαιοδοσία της Interpol. Αν ανοίξει το στόμα του σίγουρα θα έχει πολλά να πει, αλλά δυστυχώς ένας τέτοιος άνθρωπος ακόμη και το Γκουαντάναμο θα το έχει περίπατο στην εξοχή.
Αν ο Βαβύλης ήταν ο εκτελεστικός/στρατιωτικός βραχίονας, ο Γιοσάκης φρόντιζε τον δικαστικό/οικονομικό τομέα. Λαδώματα δικαστών και αρπαγή χρήματων ήταν οι κύριες δραστηριότητες του. Απο ότι ξέρω, μάλλον πως θα την γλιτώσει.
Και οι 2 παραπάνω δεν θα εκτελούσαν το θεάρεστο (κυριολεκτικά) έργο τους αν δεν υπήρχε η Αδελφότητα της Χρυσοπηγής. Αν νομίζατε ότι η Opus Dei ήταν κάπως "ακραία" ξανασκεφτείτε το. Μιλάμε για την ισχυρότερη σέκτα της Ελλαδικής Εκκλησίας, η οποία ανέβασε τον τωρινό Αρχιεπίσκοπο κι έχει τεράστια πολιτική ισχύ σε σημείο να συγκρούεται ανοικτά με πρωθυπουργούς ή ακόμη και τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Αλήθεια, η πτώση του Chinook είναι εντελώς άσχετη με τα παραπάνω; Όπως και να χει, τόσο η "ευαισθησία" του εκλογικού σώματος σε θρησκευτικά ζητήματα (ε ρε ζώα...) όσο και τωρινή κατάσταση της υγείας του Αρχιεπισκόπου δεν δίνουν την δυνατότητα να θιχθεί το θέμα προεκλογικά.

2) Κάποιοι "παρακρατικοί" έστησαν κοριούς σε τηλέφωνα βασικών πολιτικών προσώπων. Ακολούθησε ένα τσίρκο όπως η διάλεξη Βουλγαράκη ή οι παρελάσεις αριστεριστών που ισχυριζόντουσαν ότι ΚΑΙ τα δικά τους τηλέφωνα ήταν στη λίστα. Η υπόθεση έκλεισε με την εύκολη λύση της υπόννοιας για εμπλοκή των ΗΠΑ. Όλα αυτά θα τα χαρακτήριζα αστεία, αφού ο Πρωθυπουργός ποτέ δεν μιλά σε ανοικτές γραμμές για κρατικά θέματα (ελπίζω τουλάχιστον) ενώ οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων μαζί με τους χαφιέδες είναι στην ημερίσια διάταξη αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων.
Όμως, στο όλο θέμα μπήκε και μία μυστηριώδης "αυτοκτονία". Ένα παλικάρι επιτυχημένο, με κοπέλα, φίλους κι οικογένεια, βασικό στέλεχος της Vodafone ξαφνικά κρεμάστηκε χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Εδώ κύριοι το θέμα ΧΟΝΤΡΑΙΝΕΙ. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει βγει να ξεδιαλύνει την υπόθεση, ενώ θα περίμενε κανείς ότι η ΝΔ, ως "θύμα" στην όλη ιστορία, θα πίεζε κάπως περισσότερο... αλλά τίποτα.

3) Μέσα σε ένα δαιδαλώδες διεθνές δίκτυο τραπεζών, χρηματιστών, επιτροπών, χαθήκαν κάμποσες εκατοντάδες εκατομύρια ευρώ απο τα ταμεία των ασφαλισμένων προς "κάπου", με τις τρέχουσες εξελίξεις και το πόρισμα Ζορμά να δείχνουν "γαλάζια" ταμεία. Αν και η εμπλοκή του Πρωθυπουργού μου φαίνεται μάλλον αμφίβολλη (το άτομο με την επιρροή του αν είχε ανάγκη απο λεφτά έβρισκε χρηματοδότες όποτε ήθελε), το θέμα είναι ότι η ΝΔ έδειξε την ίδια επιπολαιότητα (στην καλύτερη περίπτωση) με το ΠΑΣΟΚ όσον αφορά την διαχείρηση δημόσιου χρήματος.


Σεμνή και ταπεινή συγκάλυψη λοιπόν. 3 χρόνια, 3 τερατώδη σκάνδαλα.

Απομεινάρια του συστήματος ΠΑΣΟΚ;
Με την λογική της "δεξιάς παρένθεσης" η ΝΔ είπε "ας κλέψουμε ότι προλάβουμε";
Αδυναμία της τωρινής κυβέρνησης να υπερασπιστεί αυτά που εκλέχθηκε για να διαχειριστεί;

Φοβάμαι ότι όλες οι παραπάνω υποθέσεις, όπως και σε όλα τα σοβαρά αστυνομικά μυθιστορήματα, θα κλείσουν με αιωρούμενα ερωτήματα.

Wednesday, August 22, 2007

Υλιστικός Εσχατολογισμός

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί τα εκλογικά σώμματα των κουμμουνιστών και των ακροδεξιών συνδέονται τόσο στενά. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν μεγάλες συναλλαγές ψηφοφόρων μεταξύ ΚΚΕ-ΝΔ/ΛΑΟΣ, φασιστόμουτρα τύπου Τσάκαλου χρησιμοποιούν αριστερή ρητορική, άτομα όπως η πανάθλια Κανέλλη εμφανίζονται δίπλα-δίπλα με Λιακόπουλους/Χριστόδουλους, ενώ γεροξεκούτηδες "εργατοπατέρες" όπως ο Μίκης Θεοδωράκης ή ο μακαρίτης Φλωράκης σε δηλώσεις τους έχουν ταχτεί ανοικτά υπερ της ΝΔ, με τον πρώτο να ενστερνίζεται ακόμη και τον εθνικισμό ή τον αντισημιτισμό.

Γιατί λοιπόν οι αφόρητα σκληροπυρηνικοί αριστεροί βρήσκουν πλέον καταφύγιο στην Δεξιά; Είναι απλά μία σύγκληση απόψεων ανελευθερίας;

Η απάντηση έρχεται μελετώντας το φαινόμενο απο την ανάποδη, παρατηρώντας τις κοσμοθεωρίες των ακροδεξιών. Και πράγματι, οι περισσότερες στηρίζονται στην Εσχατολογία, με κύριο πυρήνα την καταστροφή του κόσμου και την Αποκάλυψη. Μάλιστα, σε πάρα πολλούς σκληροπυρηνικούς κύκλους ρεπουμπλικάνων των ΗΠΑ, υπάρχουν τερατώδεις θεωρίες όπου υποστηρίζουν τον πόλεμο και την καταστροφή με απώτερο στόχο να φέρουν πιο γρήγορα την Αποκάλυψη, άρα και την σωτηρία των ευσεβών επι της Γης!!!

Το τελευταίο πραγματικά με συγκλόνισε, με αποτέλεσμα να το μελετήσω περισσότερο ψάχνοντας αναλογία με άλλους πολιτικούς χώρους. Και πράγματι, ανακάλυψα σε αριστερούς κύκλους θεωρίες που λένε, οτι αφού ο Μαρξ προέβλεψε την πτώση του Καπιταλισμού, στηρίζοντας την Δεξιά επιταχύνουμε την άφιξη της Επανάστασης!!!

Φυσικά αυτό δεν αποτελεί σε καμμία περίπτωση επίσημη θέση του ΚΚΕ, αλλά βλέπουμε ότι ακόμη και στην περίπτωση του απόλυτου υλισμού και πραγματισμού που εκφράζει ο Κουμμουνισμός, υπάρχουν ιδεολογίες που στηρίζονται σε εσχατολογικές προσδοκίες. Είναι μία ιδιότυπη μορφή αίρεσης, ιδιαίτερα δημοφιλής στους κύκλους των παρηκμασμένων μαρξιστών που μη έχωντας συνέλθει από την πτώση του Υπαρκτού (καθ'ότι ο 50άρης ελληναράς της μεταπολίτευσης ποτέ δεν πρόκειται να παραδεχτεί ότι ίσως έκανε λάθος) και βλέπωντας την αλματώδη ανάπτυξη του υπόλοιπου κόσμου, καταφεύγει σε κάθε λογής παρα-θεωρίες.

Λέτε όλοι αυτοί οι σύγχρονοι πολιτευτές όπου με την πρώτη ευκαιρία δίνουν διαπιστευτήρια για το "αριστερό παρελθόν" τους και το "προοδευτικό" παρόν τους, να πιστεύουν τέτοια πράγματα;

Saturday, August 18, 2007

Ψάχνωντας το Νόημα της Ζωής σε ένα Συμπαντικό ανέκδοτο

Είναι κοντά 12 τα μεσάνυχτα, το πρώτο Σάββατο του καλοκαιριού που δεν βγαίνω. Γράφω το πρώτο μου μάθημα μεθαύριο και διαβάζωντας ξαφνικά με έπιασε μία ανάγκη να φιλοσοφήσω...

Όλοι λίγο πολύ ψάχνουν να βρουν το "νόημα", είτε το εννοούν μικροσκοπικά ως ένα σύνολο κανόνων για το πώς να ζήσουν, είτε μακροσκοπικά ως μία pop-εκδοχή της Ενοποιημένης Θεωρίας των Πάντων.

Σε πρώτη φάση ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τους θρησκευόμενους που διατυπώνουν αυτά τα ερωτήματα. Όλες οι απαντήσεις είναι στα Ιερά τους Κείμενα κι όλη η ιστορία αρχίζει και τελειώνει εκεί. Μακάρι κι εγώ να πίστευα ότι η Πλάση είναι ένα κοσμικό test ground του Θεού για εμάς τα δημιουργήματα του και η Ζωή είναι μία διαδικασία "εργοστασιακού ποιοτικού ελέγχου" για το ποιά κομμάτια είναι καλά να πάνε στο Παράδεισο πετώντας τα ελλατωματικά στη Κόλαση... Θα κοιμόμουν πολύ πιο ήσυχος τα βράδια.

Όσον αφορά τους υπόλοιπους, καλό θα ήταν να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει κάποιο "νόημα", καθορισμένο απο κάποιους Συμπαντικούς παράγοντες. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό είναι απαισιόδοξο, μηδενιστικό, κτλ. Πρέπει ντε και καλά να σου ορίσει κάποιος εξωγενής παράγοντας έναν σκοπό ύπαρξης για να μπορείς να ζήσεις;;; Καιρός είναι ο άνθρωπος να απελευθερωθεί απο την ανάγκη του μόνιμου "μπαμπούλα" πάνω απο το κεφάλι του που θα του ορίζει τί να κάνει και πώς να ζει. Ένας ελεύθερος άνθρωπος βάζει ο ίδιος νόημα στη ζωή του, με στόχους, όνειρα και προσδοκίες. Δεν παίζει κανένα ρόλο πόσο "μικρά" ή "ποταπά" είναι τα όνειρα αυτά, αφού μπροστά στο άπειρο του Σύμπαντος δεν μπορεί να ορίσει κανείς κλίμακα σημαντικότητας στόχων αφού κι ακόμη και τα λεγόμενα υψηλά/ηρωικά έργα είναι μηδαμινής σημασίας.

Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί σήμερα να δει την Ύπαρξη με διαφορετικό μάτι. Με νηφαλιότητα ως επιστήμονας και με χιούμορ ως καλλιτέχνης. Όσον αφορά το πρώτο, η Επιστήμη κερδίζει συνεχώς έδαφος και μία μέρα θα θριαμβεύσει προσφέρωντας μας σχεδόν άπειρες δυνατότητες. Αλλά ακόμη κι αν δεν τα προλάβουμε όλα αυτά, όπως ανέφερα και παραπάνω, δεν τρέχει και τίποτα. Απο την άλλη η Τέχνη μας δίνει την δυνατότητα να αντιληφθούμε τον όλο σουρεαλισμό της ύπαρξης και να μάθουμε να απολαμβάνουμε αυτή την κοσμική σούπα των άπειρων πιθανοτήτων.

Για περαιτέρω εμβάθυνση το internet είναι γεμάτο από κείμενα "ανθρωπιστικού αθεϊσμού" σημαντικών συγγραφέων (ή εξίσου εφυϊών "ανώνυμων"), είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε πολλά που να ταιριάζουν σε αυτό που ψάχνετε. Απο την μεριά μου μπορείτε να διαβάσετε το εκπλητικού χιούμορ κι ευστοχίας δοκίμιο του Ουμπέρτο Έκο "τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του θανάτου", φυσικά το "Περι Θεού αυταπάτη" του Richard Dawkins είναι must, η ταινία "ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών" είναι μία συνεχής πηγή έμπνευσης αλλά και να ακούσετε το μνημειώδες τραγουδάκι "Always look at the bright side of life" των Monty Pythons.

Friday, August 17, 2007

Επιτέλους εκλογές

δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για μία χώρα σαν την Ελλάδα απο μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Και σε αυτό το σημείο ο Καραμανλής έπραξε πάρα πολύ σωστά κι έθεσε την ημερομηνία των εκλογών όσο νωρίτερα γίνεται.

Θα έλεγε κανείς ότι ο Καραμανλής μπορούσε να κάνει εκλογές το Μάρτη, όπου η ΝΔ στις δημοσκοπήσεις χτυπούσε 5άρες κι ήταν αλώβητη ακόμη και μπροστά στις φοιτητικές κινητοποιήσεις και τις αυθαιρεσίες του Πολύδωρα. Αλλά ούτε αυτό ήταν λύση, αφού οι κύκλοι της ΝΔ ήξεραν την επερχόμενη βόμβα των ομολόγων, όπου σε περίπτωση που έσκαγε πριν τις εκλογές, θα ήταν κάτι αντίστοιχο του σκανδάλου Πόρτο Καράς το 2004.

Αυτό που με προβληματίζει όμως, είναι το επιχείρημα "κάνω εκλογές για να έχω τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση πριν προχωρήσω στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις". Μα, όλες οι δημοσκοπήσεις θέτουν πολύ υψηλή την πιθανότητα πεντακομματικής βουλής, τί συναίνεση θα έχει;;;

Η δικιά μου θέση είναι ότι ο Καραμανλής, ένας πολιτικός που είπε ότι θα κάτσει 2 τετραετίες και μετά θα αποσυρθεί, σπατάλησε το μισό του χρόνο κάνοντας ελάχιστα. Στην Παιδεία, όπου και ξέρω καλύτερα, πέρασε εμάς την φοιτητική κοινότητα απο 1000 κύματα κάνοντας στην τελική ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου. Κρίνοντας από την μέχρι τώρα πορεία της ΝΔ, κοιτάω πολύ απαισιόδοξα το επερχόμενο ακαδημαϊκό έτος.

Απο την άλλη το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ανέκδοτο. Εγώ, που ψήφιζα φανατικά το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη τώρα απλά γελάω με αυτό το τηλεοπτικό παλαιοαριστερίστικο τσίρκο. Μόλις έμαθα ότι το "μυστικό όπλο" του ΠΑΣΟΚ είναι ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Μάλιστα. Το 2004 είχανε τον Ανδριανόπουλο και το 2007 έχουνε το Γιαννάκη. Αυτό τα λέει όλα πιστεύω.

Το πιο λυπηρό σε όλη την ιστορία είναι ότι δυστυχώς σε αυτήν την μίνι-προεκλογική περίοδο έχω διπλή εξεταστική, και δεν θα μπορώ να απολαύσω με την δέουσα χαλαρώτητα όλο αυτό το show...

Monday, August 13, 2007

Άλλη μία ελεηνή διαφήμηση

Μα τώρα εγώ είμαι υστερικός;;;

Εδώ κι αρκετό καιρό βλέπω στις τηλεοράσεις να παίζεται αυτή η ελεηνή διαφήμηση με ένα μαλακισμένο όπου προβλέπει την καταστροφή του κόσμου κι ότι θα μας γαμήσει όλους αν δεν κάνουμε κάτι...

Δεν είναι τόσο το μήνυμα της διαφήμησης (όπου προφανώς είμαι υπερ της οικολογικής αφύπνησης) όσο αυτό που τόσο αποτυχημένα προσπάθησε ο σκηνοθέτης της να μας περάσει: ένα παιδάκι, το οποίο (ακραίως επιτηδευμένα) δεν είναι και τόσο χαριτωμένο (για την ακρίβεια είναι σκατόφατσα) και μας το τονίζει κάθε δευτερόλεπτο, το οποίο εκτοξεύει παντού εσχατολογικές προβλέψεις και κατάρες. Εγώ τώρα δηλαδή ως ενήλικας τί πρέπει να πώ;;; "αααχ τα παιδάκια μας χάσαν την αθωώτητα τους και μου λένε άβολες αλήθειες";;; Μα εγώ όταν βλέπω αυτή τη διαφήμηση θέλω να πιάσω το τσογλάνι και να το ρίξω σε μία δεξαμενή με πυρηνικά απόβλητα!

Τέλος πάντων, εγώ θα γύριζα ένα πιο αποτελεσματικό σποτάκι: η φάτσα μου σε κοντινό πλάνο (όπως και στην εν λόγω διαφήμηση) και θα έλεγα "ρε γαμώ τα σπίτια σας χαμηλώστε επιτέλους τα aircondition που τα έχετε 24 ώρες το 24ωρο να δουλεύουν στους 20 βαθμούς ακόμη και σε χώρους που δεν ξεπερνάνε τα 40τμ!!!"

για further reading ρίχτε μία ματιά εδώ

ΥΓ: χθες γύρισα Χανιά, ώρα για εξεταστική :(( αναμένω τα δικά σας νέα

Wednesday, July 25, 2007

υστερόγραφο στην «Περι Θεού Αυταπάτη» του Richard Dawkins

είχα να διαβάσω τέτοιο διαμάντι δοκιμιογραφίας από το «Βήμα του Κάβουρα» του Έκο. Ένα best-seller που ήρθε να διαλύσει το σκοταδισμό κι όλο αυτό το ρεύμα παραλογισμού που δημιούργησε ο «Κώδικας ντα Βίντσι» και τα παραπροϊόντα του.

Δεν θα επεκταθώ στο περιεχόμενο του βιβλίου, το οποίο λίγο πολύ είναι γνωστό (πολλά αποσπάσματα είναι διάσπαρτα στο internet) αλλά θα σταθώ στον σχολιασμό του γενικότερου ύφους του καθώς και τα συναισθήματα που μου προξένησε.

Κατ’ αρχάς ο Richard Dawkins έχει κατηγορηθεί για αλαζονικό ύφος, με τρομερές επιθέσεις ενάντια στη θρησκεία που θυμίζουν αντίστοιχη φρασεολογία φονταμεταλιστών. Αυτό φυσικά δεν ισχύει, γιατι πολύ απλά ο κύριος καθηγητής κάνει χρήση του υπέροχου καυστικού ύφους και χιούμορ, χαρακτηριστικό ενός ακαδημαϊκού της Οξφόρδης, που βέβαια σίγα μην το καταλάβει το παπαδαριό ή ο παρηκμαζμένος μαρξιστής/αναγεννημένος χριστιανός που είναι βιβλιοκριτικός ελληνικής εφημερίδας...

Επιπλέον ο κύριος καθηγητής παραθέτει έναν πλούτο επιστημονικών πληροφοριών κι τωρινών εξελίξεων σε τομείς όπως πχ η κοσμολογία, οι οποίες είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό και καταρρίπτουν την θεωρία «η επιστήμη έχει κορεστεί, τα κενά πρέπει να τα γεμίσει η θρησκεία». Αλλά ακόμη και σε αυτό το ρητό, ο κύριος καθηγητής παραθέτει το «τα κενά της επιστήμης πρέπει να τα γεμίζει όχι η θρησκεία, αλλά ο δημιουργικός αγνωστικισμός», πράγμα που είναι για μένα το σημαντικότερο συμπέρασμα του βιβλίου.

Η αναγνωστική μου εμπειρία παρέα με το λαμπρό μυαλό του Richard Dawkins ήταν συναρπαστική. Ήταν ένα ταξίδι στις απαρχές της ζωής, στα βαθύτερα ένστικτα του ανθρωπίνου νου, μία διεισδυτική ματιά στις κοινωνικές δομές που συντελλούν στην δημιουργία άκαμπτων και δογματικών θεωρητικών οικοδομημάτων όπως η θρησκεία. Ο κύριος καθηγητής ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου και κέρδισε επάξια μία θέση στους ήρωες μου του πνεύματος, δίπλα στους Ουμπέρτο Έκο και Νόαμ Τσόμσκυ.

Όταν η θρησκεία μολύνει την ζωή και την βάζει σε καλούπια, ο αθεϊσμός δεν είναι μία παθητική στάση απόρριψης και μηδενισμού των πάντων, αλλά ένας καθημερινός αγώνας αγάπης και προστασίας της ζωής που είναι τόσο ξεχωριστή με την μοναδικότητα της τόσο σε ατομικό όσο και σε συμπαντικό επίπεδο. Διαβάζωντας το τελευταίο (και συναισθηματικά φορτισμένο) κεφάλαιο του βιβλίου στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, τελειώνοντας τις τελευταίες γραμμές που κλείνουν αυτό το μεγαλειώδες έργο με μία απέραντη αισιοδοξία, γύρισα τα μάτια μου και κοίταξα την θάλασσα και τον ορίζοντα. Ναι, είναι πανέμορφα και η ζωή είναι υπέροχη μέσα στην μοναδικότητα της, ακόμη και χωρίς τον Χριστό, τον Ιεχωβά, την Κόλαση ή τον Παράδεισο πάνω από το κεφάλι σου.

ΥΓ: μεθαύριο επιτέλους διακοπούλες με το έτερον ήμισυ!!! Ελπίζω όλοι να απολαμβάνετε το καλοκαιράκι και με μεγάλη χαρά περιμένω τα δικά σας πάσης φύσεως νέα!!!

Sunday, July 15, 2007

Καλοκαιρινή κοπροσκυλίαση

έτσι όπως ακριβώς το ήθελα!!!

οι μέρες του καλοκαιριού εδώ στο νότο κυλάνε αργάαααααααα καθώς ο γράφων όποτε δεν απλώνει τη κορμάρα του σε καμμιά παραλία, αράζει σε κάποια καφετέρια πίνωντας λίτρα φρέντο και φιλοσοφώντας, ή ξαπλώνει στο μπαλκόνι του και διαβάζει τόνους βιβλία/περιοδικά...

αρχίζω κι αισθάνομαι ξεκούραστος, πραγματικά δεν με απασχολεί ΤΙΠΟΤΑ παρα μόνο τα κανονίσματα των εκδρομών με το έτερον ήμιση, ενώ αποφεύγω προκλητικά κάθε είδους δουλειά/υποχρέωση.

Σε όσα δε αποτελέσματα της εξεταστικής που έχουν βγει τα έχω πάει αρκετά καλά, ενώ παράλληλα για όσα μαθήματα δεν έχουν διορθωθεί ακόμη απλά δε με αγχώνει ούτε απασχολεί πώς τα πήγα. Αυτό γιατι πολύ απλά αυτή τη περίοδο ΕΙΜΑΙ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΟ και το φωνάζω υπερήφανα σε όλο το πλανήτη χωρίς καμμία ενοχή!... Όπως λέει και το υπέροχο (καλοκαιρινό) τραγουδάκι των Quiet Riot: "So you think I got a funny face - I GOT NO WORRIES!!!"

Τέλος, προετοιμάζω μία εκτενή βιβλιοκριτική για όσα έργα έπεσαν στα χέρια μου αυτή τη περίοδο, πρώτο φυσικά θα είναι το "Η περι Θεού Αυταπάτη" του Richard Dawkins το οποίο διαβάζω αυτό το καιρό και είναι υπέροχο...

Καλά να περνάτε όλοι/όλες!!!

Saturday, July 07, 2007

Εξεταστική ΤΕΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!

Μπορεί ότι συναυλία να ήθελα να πάω να χάθηκε λόγω μαθημάτων, μπορεί να έχασα το ταξίδι μου στο Βερολίνο, αλλά τουλάχιστον επιτέλους διακοπές!!! Αραλίκι, ξύπνημα 2 το μεσημέρι, μπάνια, ποτάκια και βόλτες!

Καιρός λοιπόν να ασχοληθώ λίγο με τον εαυτό μου, τον οποίο έχω παραμελήσει και να κάνω πράγματα που δεν μπορούσα.

Το πρώτο είναι να αγοράσω τα παρακάτω βιβλία, των οποίων το κατάλογο έφτιαξα κατα τη διάρκεια της εξεταστικής:
The God Delusion - Richard Dawkins
The Brothers Karamazov - Fyodor Dostoevsky
John Fowles - The Magus
Philip Dick - Radio Free Albemuth

Μετά θα γραφτώ γυμναστήριο, με τις 2 απανωτές εξεταστικές, την ενασχόληση με τη διπλωματική κι όλο το junk food που έτρωγα έχω πάρει 8 κιλά, τα οποία πρέπει να χαθούν άμεσα.

Φυσικά μετά θα ασχοληθώ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ με το 3D modelling, το οποίο τόσο καιρό φέτο ότι θα ξεκινήσω και ποτέ δεν έκανα...

Και last but not least, να οργανώσω το ταξιδάκι με το αμόρε!

Πολυτεχνείο, εξεταστική, καθηγητές, ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΣΑΣ!!!

Sunday, July 01, 2007

Παιχνίδια με το shuffle

να κι ένα ενδιαφέρον chain-letter!!! Λοιπόν οι κανόνες είναι οι εξής:
1. Κάνετε enqueue στο winamp/media player/κτλ όλα σας τα τραγούδια (ή μια αγαπημένη σας playlist) και ενεργοποιείτε το shuffle (να τα παίζει ανακατεμένα)
2. Για κάθε ερώτηση πατάτε "επόμενο" και το όνομα του τραγουδιού που θα βγει θα είναι η απάντηση

Το έκανα κι ιδού η μεγάλη πλάκα:

IF SOMEONE SAYS "IS THIS OKAY?" YOU SAY?
Audioslave - Set it off

WHAT WOULD BEST DESCRIBE YOUR PERSONALITY?
Metallica - Prince Charming (χαχαχαχαχα!!!!)

WHAT DO YOU LIKE IN A GUY/GIRL
Grave Digger - The Brave

HOW DO YOU FEEL TODAY?
HIM - Join me in death (που να φας τη γλώσσα σου!)

WHAT IS YOUR LIFE'S PURPOSE?
Linkin Park - Runaway (βασικά σε αυτό ήθελα να βγει το "πίνω μπάφους και παίζω pro")

WHAT IS YOUR MOTTO?
Iron Maiden - como estais amigos (!?!)

WHAT DO YOUR FRIENDS THINK OF YOU?
Metallica - Phantom Lord (χαχα έλεος)

WHAT DO YOU THINK OF YOUR PARENTS?
Korn - beg for me (
XAXAXAXAAX shuffle το έχω, σοβαρά!!!)

WHAT IS 2+2?
Cradle of Filth - Venus in fear

WHAT DO YOU THINK OF YOUR BEST FRIEND?
System of a Down - Sad statue (χαχαχααχ δε το πιστεύω)

WHAT DO YOU THINK OF THE PERSON YOU LIKE?
Offspring - denial, revisited (ΕΕΕ;;;)

WHAT IS YOUR LIFE STORY?
Manowar - Thor the Powerhead (OH YEAH BABY!!!!!)

WHAT DO YOU WANT TO BE WHEN YOU GROW UP?
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Πολιτευτής (χαχαα ειλικρινά στο shuffle το χω, ειλικρινά)

WHAT DO YOU THINK WHEN YOU SEE THE PERSON YOU LIKE?
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Ρίξε κόκκινο στη νύχτα (πάντα ήξερα ότι το winamp είναι νοήμων)

WHAT WILL THEY PLAY AT YOUR FUNERAL?
Eminem - Still don't give a fuck (XAXAAXXAAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXXAAXXAXAXAΧΑΑΧΑΧΑΑΧAXXAAXXA)

WHAT IS YOUR HOBBY/INTEREST?
Pink Floyd - Shine on you crazy diamond

WHAT IS YOUR BIGGEST FEAR?
Irish songs - Whiskey in the jar (lol εκτός αν είναι jack daniel's ;)

WHAT IS YOUR BIGGEST SECRET?
Manic Street Preachers - The Year of Purification

WHAT DO YOU THINK OF YOUR FRIENDS?
Nevermore - The heart collector (lol)

την σκυτάλη να πάρουν οι pixie, black fairy, eygenia, unclejack, δείμος, κουνούπι

Friday, June 29, 2007

Soundtrack θερινής νυκτός μέρος ΙΙ

Πάντα η έναρξη του καλοκαιριού μου προκαλεί μελαγχολία. Ίσως να είναι η περίοδος των εξεταστικών, όπου τις ώρες ανάμεσα στα βιβλία και τις σημειώσεις ο νους ξεπηδά σε όνειρα θερινής νυκτός, ή σε αναπολήσεις καλοκαιρινών περιπετειών.

Έτσι έγινε και προχτές, καθώς έπηζα το βράδυ διαβάζωντας ένα μάθημα (που ομολογουμένως μισώ θανάσιμα), άκουσα απο ένα αμάξι που περνούσε τους ήχους του "You shook me all night long" των AC/DC και το μυαλό μου αμέσως ταξίδεψε σε άλλες εποχές κι άλλα καλοκαίρια.

Δεν πήγα πολύ πίσω, γύρω στα 6 χρόνια όταν ήμουν στο λύκειο κι η έναρξη του καλοκαιριού ήταν πραγματικά μία λυτρωτική εμπειρία. Βόλτες με τα παπιά, μακρύ μαλλί, rockwave festival, μπύρες, χορός, beach parties κι ανέμελοι καφέδες... Μια εποχή που ήμασταν 19άρηδες και φερόμασταν ως 19άρηδες, κάνοντας καφρίλες και κάθε λογής μαλακία χωρίς να δίνουμε λογαριασμό σε κανένα, χωρίς να νοιαζόμαστε ποιός έχει τη πιο μούρικη διπλωματική ή ποιός βρήκε τη πιο prestigious δουλειά... Και οι κοπέλες, φέρονταν ως κοπέλες! Με τα all-star-άκια τους, τα περίεργα μπιχλιπίδια και τις τσάντες που έγραφαν “Metallica” με blanco… σίγουρα δεν φορούσαν τουαλέτες Dolce Gabbana και κατεβαίναν στα κλαμπάκια για να βρούνε «έναν να τις αποκαταστήσει»...

Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος στο πλανήτη που θα υποπέσει στην παρελθοντολαγνεία. Στην περίπτωση μου ειδικά, τώρα είμαι ΑΠΕΙΡΩΣ καλύτερα απο ότι ήμουν τότε, σε όλους τους τομείς. Απλά είναι απολύτως φυσικό σε περιόδους που σε βαραίνουν τόσες υποχρεώσεις, να αναπολείς κάποια χρόνια που όλα ήταν τόσο γλυκά μπερδεμένα κι ανεξερεύνητα...

Friday, June 22, 2007

Hannibal Rising: Όχι άλλα άχρηστα sequel/prequel!!!

ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΜΑΣ!!!!

Όλα ξεκίνησαν μήνες πριν, όταν διάβασα κάπου ότι θα βγει prequel με θέμα την ζωή του φοβερού και τρομερού Dr Lecter. Φυσικά, την ανακοίνωση την είδα με επιφυλακτικότητα αφού ξέρω το όλο φιάσκο με αυτές τις "αρπαχτές", μέχρι που έμαθα ότι την ταινία την επιμελείται εξ'ολοκλήρου ο δημιουργός των αντίστοιχων βιβλίων, ο Thomas Harris. Εκεί όσο καχύποπτος και να είσαι, σου γεννιέται ένας α' ενθουσιασμός...

Μετά απο ένα βράδυ επεισοδιακού downloading, η ταινία κατέβηκε. Και ήταν αίσχος. Απλά δεν βλεπόταν. Ο νεαρός που προσπαθούσε να κάνει τον Dr Lecter μάλλον γέλιο προξενούσε προσπαθώντας να εξομοιώσει την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Anthony Hopkins, ενώ το όλο σενάριο ήταν ΑΦΟΡΗΤΑ βαρετό και η αναπαράσταση της διαδικασίας κατα την οποία ο Lecter έγινε serial killer μάλλον ρηχή για έναν τόσο πολυεπίπεδο χαρακτήρα (= του φάγαν την αδερφή κάτι εγκληματίες πολέμου κι αποφάσισε να τους φάει αυτός, όπως και κάθετι που κινείται).

Μία γρήγορη ματιά στην wikipedia ήταν άκρως διαφωτιστική: ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ απο μία ταινία, όπου όταν ρωτήσανε τον Thomas Harris γιατί την γύρισε αυτός είπε "για να μην με προλάβει κάποιος άλλος, αφού η εταιρία είχε σκοπό έτσι κι αλλιώς να την κάνει κάποια στιγμή" (;;;!!!) Τουτέστην, σε δουλειά να βρισκόμαστε!!!! ΕΛΕΟΣ

Τώρα κλαίω τα λεφτά του ρεύματος που άφησα τον υπολογιστή να κατεβάζει τη νύχτα, φαντάζεστε να πήγαινα να το δώ σινεμά;;; Ω θέε μου αυτό το Hollywood, απο τους χιλιάδες σεναριογράφους που κάνουν αιτήσεις κάθε χρόνο για ταινία, αυτό είναι το καλύτερο που έχει να επιδείξει;;;

Monday, June 18, 2007

Time-killers

Τί κάνει ο σωστός ο φοιτητής λίγο πριν την εξεταστική, στα διαλείμματα μεταξύ της διπλωματικής του και με θερμοκρασία κοντά 40 βαθμούς κελσίου;;; Μα φυσικά παίζει ένα καλό video-game, με το air-condition παραμάσχαλα!

To Need for Speed Carbon ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Ήταν τόσο ευχάριστο, που με έκανε να γκρεμίσω δύο από τις βασικότερες gamer-ικές πεποιθήσεις μου: 1) την απέχθεια μου για τα καγκουρο-παίχνιδα και 2) το μίσος μου για την Electronic Arts.

1) Το παιχνίδι είναι φυσικά καγκουριά στα τέρματα (τουτέστην κωλοφτιαγμένα αμάξια, κιτσαρία αισθητική κτλ) αλλά είναι ΑΠΟΛΑΥΣΗ να το παίζεις και διαολεμένα εθιστικό! Καταιγιστική δράση και τόσο μα ΤΟΣΟ καλοφτιαγμένο που πραγματικά σου δημιουργεί μία απίστευτη αίσθηση ανόδο τους αδρεναλίνης!... που με πάει στο 2ο που θέλω να πω

2) Το παιχνίδι είναι απόδειξη καλογραμμένου κώδικα. Την ΕΑ για χρόνια την μισούσα, κυρίως λόγω του ότι η κυριαρχία της στην αγορά με βλακώδεις τίτλους όπως ποδοσφαιράκια, μπασκετάκια, μπεηζμπολάκια κοκ συνέπεσε με το κλείσιμο εταιριών-μύθων που έβγαζαν μεγαλειώδη έπη (πχ Microprose). Παρ' όλα αυτά, τα άτομα ξέρουν να γράφουν κώδικα. Τα γραφικά του NFS Carbon σε σχέση με το Test Drive Unlimited της (εξίσου ιστορικής) ΑΤΑRI είναι ΠΟΛΥ ανώτερα ενώ παράλληλα το δεύτερο ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ σε μηχάνημα ηλικίας άνω του ενός έτους!!! Μιλάμε για χαοτική διαφορά απόδοσης!!!

Σας αφήνω τώρα, ελπίζω να μην εθιστώ τόσο πολύ και να ανοίξω κάνα βιβλίο!!!!

Wednesday, June 13, 2007

Θα σε πάρω να φύγουμε, σ' άλλη γη σ' άλλα μέρη

Η black fairy με προκάλεσε να παραθέσω τους αγαπημένους μου προορισμούς διακοπών. Επιτρέψτε μου να παραλλάξω λίγο το θέμα σε "μέρη που θα ήθελα να ζήσω σε κάποια φάση της ζωής μου". Στον κατάλογο φυσικά εξαιρούνται εξιδανικευμένες εκδοχές του τόπου που ζούμε. Κι έχουμε και λέμε λοιπόν:

1) Φυσικά Εδιμβούργο, Σκωτία. Η απόλυτη χώρα για μένα, την ερωτεύτηκα πρωτού καν πάω. Μια χώρα όπου ο μύθος γίνεται καθημερινή εμπειρία κι ο γλυκός χειμώνας κρατάει το νου σε εγρήγορση. Η στιγμή που πάτησα το ιερό Calton Hill (φώτο), έμελλε να αποτυπωθεί για πάντα στη μνήμη μου ως μία εμπειρία στα όρια της μεταφυσικής.


2) Φλωρεντία, Ιταλία. Πολλές φορές όταν βιώνω την απίστευτη παρακμή κ σαπίλα γύρω στο πετσί μου, ο νους ταξιδεύει εκεί, στην πατρίδα του τρισμέγιστου Δάντη Αλιγκιέρι. Να ζήσω σε ένα παραδοσιακό διαμέρισμα ηλικίας αιώνων, να περπατάω στα μεσαιωνικά σοκάκια, τους δρόμους που είναι γεμάτοι με αγάλματα κι έργα τέχνης, να πίνω τον καπουτσίνο μου στην κεντρική πλατεία, να λιώσω στα βιβλία και την Τέχνη και να πάρω ίσως ένα παραπάνω πτυχίο, στις Κλασσικές Επιστήμες, που τόσο πολύ κρυφά θα ήθελα.


3) Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ. Όπως ο καλός μουσουλμάνος οφείλει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να πάει στην Μέκκα, έτσι κι εγώ ως συνεπής κουμπιουτεράς οφείλω να πάω στη Μέκκα της πληροφορικής, τη Silicon Valley για το δικό μου ιδιότυπο προσκύνημα. Θα ήθελα να σπουδάσω εκεί, κάνοντας το διδακτορικό μου και παράλληλα να δουλέψω ως συντάκτης σε κάποιο σοβαρό έντυπο του χώρου (συγγραφικό μικρόβιο γαρ...) Να γνωρίσω πραγματικά παθιασμένους ανθρώπους με το χώρο, όχι ελεηνούς καιροσκόπους του στυλ "μπήκα σε σχολή Η/Υ επειδή έχει μεγάλη βάση άρα και μεγάλη ζήτηση, κατα τα άλλα τα PC είναι για geeks" και να φτιάξουμε καινούργια συναρπαστικά πράγματα... Εναλλακτικά Los Angeles ή ΝΥ.



4) Κάποιο τροπικό νησί, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, είναι κλισέ όπως λέει και η Κατερίνα αλλά δεν μπορείς να το αποφύγεις. Κατα προτίμηση οτιδήποτε κοντινότερο στη φάση "Γαλάζια Λίμνη", με εξαίρεση φυσικά τους ανθρωποφάγους ιθαγενείς. Τουτέστην όχι πολύς κόσμος, όχι βαβούρα, παραμόνο οι φοίνηκες, το απέραντο γαλάζιο και το ταίρι μου.


5) Νεπάλ, Θιβέτ. Πέρσυ μετά από μία νύχτα που συνδύασε αλκοόλ και μπάφο ονειρεύτηκα ότι έπαιζα Quake IV με αντίπαλο το Δαλάι Λάμα. Απο τότε μου έχει γίνει κρυφή επιθυμία να έπαιρνα το παρεάκι μου, ένα Hummer και να να εξερευνούσαμε τις απέραντες εκτάσεις αυτού του μυστικιστικού τόπου. Δεν ξέρω αν ο παναγιότατος θα ενδιαφερόταν για ασχοληθεί με εμάς και το πόνημα του John Carmack, αλλά σίγουρα θα ήταν μία εξαιρετική εμπειρία το όλο adventuring.



Αυτά! Ευχαριστώ Κατερίνα, ειδικά αυτή τη περίοδο της εξεταστικής με έβαλες στο απόλυτο mood διαβάσματος!... Σας πετάω το μπαλάκι eugenia, pixie, unclejack, μαργαρίτης, vpapanik, κουνούπι, δείμος

Monday, June 11, 2007

Ζέστη ζέστη ζέστη

συγγνώμη, υποτίθεται ότι εγώ θα πρέπει να διαβάσω μέσα σε όλο αυτό το ΚΑΥΣΩΝΑ;;; Για την ακρίβεια από την ζέστη με δυσκολία σηκώνομαι από το κρεβάτι μου!!! Το μόνο που θέλω είναι να πάρω το αμάξι και την παρέα μου και να πάω διακοπές...

Saturday, June 09, 2007

Σοβαρή τηλεόραση στο internet

είμαι πλέον σε θέση να δοξάσω τον Γιαχβέ που μερίμνησε να δημιουργηθεί το site αυτό, όπου μπορεί να βρει ο επισκέπτης (μέσα στην όλη σαβούρα) τα ντοκυμαντέρ των Κούλλογλου κι Αυγερόπουλου, "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα/Θεματική Βραδιά" κι "Εξάντας" αντίστοιχα.

Εντάξη εντάξη, μπορεί οι δύο τυπάδες αυτοί να μην είναι ότι πιο αξιόπιστο, αλλά μπροστά σε όλο αυτό τον οχετό της τηλεόρασης φαντάζουν ως θεία δημιουργήματα... άσε που είναι πάρα πολύ προσεγμένα, καλογυρισμένα και πραγματεύονται ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θέματα που με ενδιαφέρουν. Μη μιλήσω τώρα για τον (υπέροχο κατα τα άλλα) Παπαχελά ο οποίος όταν δεν το ρίχνει σε θεματολογία Καμπουράκη/Οικονομέα κάνει 1000ό remake παλαιότερης εκπομπής του για την εισβολή στη Κύπρο.

Χμμμμμ μιά και το θίξαμε το θέμα δεν βλέπω Παπαχελά στο site αυτό... τς τς κακώς...

Καλές προβολές!

Wednesday, June 06, 2007

Ξυπνάει ο κάγκουρας μέσα μου (λέμε τώρα)

κάθε χρόνο η ζέστη με βαράει με περίεργους τρόπους.

Πάντα είχα την υποψία ότι στο αίμα μου έχω έστω και μία ρανίδα καγκουριάς, καθ'ότι τόσο ο πατέρας όσο κι ο αδερφός μου έχουν τρέλα με τα αμάξια, αλλά πάντα ήμουν επιφυλακτικός απέναντι σε αυτή την αμφιλεγόμενη γονιδιακή κληρονομιά μου.

Φυσικά οι δικοί μου δεν είναι κάγκουρες, απλά τους αρέσουν τα αμάξια όπως πχ εμένα αρέσουν οι υπολογιστές. Κάγκουρας (ή σβούρος) είναι μία κατώτερη μορφή πιθηκοειδούς που (δυστυχώς) έπεσε στα χέρια του κάποιο όχημα κι έχει βάλει απώτερο σκοπό της ζωής του να θέτει καθημερινά σε κίνδυνο την ζωή των άλλων. Φυσικά με το αζημίωτο, αφού (σε αντίθεση με το τί θα περίμενε κανείς) με αυτή τη συμπεριφορά κερδίζει άπειρους πόντους κοινωνικής καταξίωσης. Τώρα το πώς τα υπόλοιπα πρόβατα θαυμάζουν κάποιον που θέτει τη ζωή τους σε κίνδυνο είναι θέμα άλλου post κι ας το αφήσουμε για τώρα. Πίσω σε εμένα λοιπόν.

Είμαι περήφανος κάτοχος ενός FIAT seicento sporting αλλά με την πάροδο του χρόνου (και με πολλές κακές παρέες) ανακάλυψα ότι το ταπεινό αμαξάκι που κληρονόμησα από τη μητέρα μου δεν καλύπτει την ολοένα κι αυξανόμενη ανάγκη μου για δυναμική οδήγηση. Μην φανταστείτε οτι θέλω να κάνω κωλιές στο κέντρο της πόλης, απλά την διαδρομή Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο (που κάνω συχνά) θα ήθελα να την διανύω με ταχύτητα πάνω από 90χλμ/ώρα, χωρίς να "παίζει" το τιμόνι (!...) και με μεγαλύτερη ευκολία+ασφάλεια στις προσπεράσεις.

Είμαι φανατικός οπαδός του ευρωπαϊκού αυτοκινήτου κι ιδιαίτερα του γερμανικού και ιταλικού (ΔΕΝ ΤΙΣ ΜΠΟΡΩ τις γιαπωνεζιές!!! ούτε λόγος για αμερικανιές). Οι γερμανοί φτιάχνουν κορυφαία αυτοκίνητα, με άψογη κατασκευαστική ποιότητα και (ναι ναι ναι) ΠΑΡΑ πολύ όμορφα, με αυτό το σοβαρό βαυαρικό στυλ (εξαίρεση το καινούργιο ΤΤ που μου το κάνανε γιαπωνεζιά οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ). Για τους ιταλούς, ΑΧ τί να πει κανείς. Υπάρχει ωραιότερο αυτοκίνητο από μία κόκκινη alfa romeo;;; (μία κόκκινη ferrari αλλά τεσπα) Βλέπω τις alfa στο δρόμο και τρέχουν τα σάλια μου! Όποιος έχει οδηγήσει μία alfa δεν μπορεί να ξεχάσει την εμπειρία: το απίστευτης αίσθησης τιμόνι, τα τρομερά κρατήματα, η ιλλιγιώδης επιτάχυνση όταν υπερβαίνεις τις 4000 στροφές, ο γείτονας που σε κοιτά και σε βάζει σε βαθύτατες σκέψεις για το τί είδους ασθένεια σου εύχεται...

Τέρμα το πολύ μπλα μπλα λοιπόν, ιδού τα 3 αμάξια τα οποία είναι στην λίστα μου να αγοράσω, παρακαλώ τσοντάρετε κάνα φράγκο γιατι μερικά είναι ακριβούτσικα:

1) Audi A3: αααααααχ
2) Alfa GT: αααααααααααααααααχ

3) Ferrari F599 GTB Fiorano: πιο προσγειωμένες καταστάσεις


ΥΓ: παρακαλώ οργανώστε ένα τηλεμαραθώνιο για το άπορο παιδάκι

Sunday, June 03, 2007

Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι ο Αντίχριστος μέρος Δ'

Ένας αφελής νους θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αφού το πρωτάθλημα τελείωσε, μαζί του θα τελείωνε (ή τουλάχιστον θα σταματούσε για κανα 3μηνο) η ανθρώπινη ποδοσφαιρική ηλιθιότητα. Αλλά ΟΟΟΟΟΟΧΙ, δόξα τω Γιαχβέ υπάρχει γύρω μου ένας άπλετος αριθμός λυσασμένων βάζελων να μου μεταλαμπαδέψει τις ιδεοληψίες του, πάντα αντικειμενικά κι ευρωπαϊκά.

Καταρχάς, για τις οπαδικές εφημερίδες. Τίποτα δεν κάνει ένα βάζελο να λυσσάει περισσότερο από το να βλέπει κάποιον περαστικό να κρατάει οπαδική εφημερίδα του Ολυμπιακού. Η επίσημη θεωρία είναι:
"πουλάνε περισσότερο οι εφημερίδες του γαύρου γιατι οι οπαδοί του είναι πρόβατα του Κόκκαλη (ο οποίος έχει πολλά ποδάρια) και φανατισμένοι, σε αντίθεση με τους καλλιεργημένους, ευρωπαϊκούς/αντικειμενικούς φιλάθλους του ΠΑΟ που απέχουν."
Μάταια προσπαθούσα να εξηγήσω ότι όταν ΠΑΟ μπει στη θέση του Ολυμπιακού (παίρνει απανωτά πρωταθλήματα, φέρνει παίκτες-ονόματα, κτλ) τότε πολύ απλά οι αναγνώστες των κόκκινων εφημερίδων θα πέσουν, κι αντίστοιχα θα ανέβουν οι άλλες. Όπως και τα ποσοστά προσέλευσης στο γήπεδο, οι πωλήσεις merchandise κτλ κτλ κτλ
Φυσικά η απάντηση του αντικειμενικού-ευρωπαίου φιλάθλου ήταν ένα βροντερό ΟΧΙ στη θεωρία μου, τονίζοντας γι άλλη μία φορά το ότι ο Κόκκαλης (έχωντας πολλά ποδάρια) με έχει κάνει ζόμπι του μέσω τις ενέργειας που εκπέμπεται απο τις αφίσες που έχω στο δωμάτιο μου, ενώ παράλληλα έχει βάλει στην κοιλιά κάθε οπαδού του γαύρου να εκολάπτεται ένα genestealer το οποίο περιμένει την μέρα που θα βγει και θα αρχίσει να σπέρνει τον τρόμο.

Για την ΑΕΚ τώρα.
Οι οπαδοί της ΑΕΚ χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: α) τους ΑΕΚτζήδες και β) του πουτάνας γιούς. Οι δεύτεροι δεν είναι τίποτε άλλο από κάτι πουστρο-τσατσάκια που παρεισφρύουν στις παρέες βάζελων και τους γλύφουν τον κώλο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ στην παρέα μου που είχαμε έναν που προκειμένου να γλύψει τους βάζελους της παρέας πανηγύριζε γκολ που δέχτηκε σε μεταξύ τους ντέρμπυ!!! Φυσικά αυτοί σε αγώνα του Ολυμπιακού είναι πιο φανατικοί οπαδοί τις άλλης ομάδας κι από τους οργανωμένους της. Κρεμάλα.

Α, και τί είναι όλη αυτή η μόδα τώρα, "εμείς γαμήσαμε την Μίλαν, είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης";;;;; Ε-Λ-Ε-Ο-Σ ρε παιδιά, η ελληνική κουτοπονηριά να έχει και τα όρια της!!! ΡΕ φάγατε 3 γκολ στο Μιλάνο, νικήσατε 1-0 με την Μίλαν αδιάφορη κι αυτό το αποκαλείτε "τους γαμήσαμε";;;;;;;;;;;;;; Και τί είναι αυτό το λογικό άλμα (ή μάλλον λογικό hyperspace jump) "νικήσαμε τη Μίλαν, άλλα είμαστε στο ευρωπαϊκό top"; Α ξέχασα, κι εμείς που νικήσαμε τη Ρεάλ των 9 champions league πέρσυ, είμαστε 10 φορές πρωταθλητές Ευρώπης (αποκρύπτωντας φυσικά ότι έπαιζε με τα δεύτερα, ήταν αδιάφορη κτλ).


ΥΓ: από του χρόνου η εφημερίδες "Πρωταθλητής" κ "ΦΩΣ" θα κυκλοφορούν σε νέα έκδοση με 2 τρύπες σε κάθε μεριά τους, προκειμένου να κάνουν το έργο ημών πρακτόρων του Κόκκαλη ευκολότερο

Monday, May 28, 2007

Κινηματογραφικά κλισέ και η κατάρα του Όσκαρ

Έχω βαρεθεί απίστευτα την όλη φάση "γυρίζουμε ταινία με βάση κάποια πραγματικά γεγονότα και πάμε για Όσκαρ". Δε πα να ναι μία μούφα και μισή, δεν μπα να ναι μία ανούσια φλυαρία, δε πα να ναι ότι πιο επιτηδευμένο, στο τέλος θα βραβευθεί. Δε λέω, ταινίες όπως το Beautiful Mind και το Truman Capote με συγκλόνισαν με τις ερμηνείες των Crowe και Hoffman αντίστοιχα, αλλά δεν θα έλεγα το ίδιο και για τις καινούργιες.

Καταρχάς το "Queen". ΟΚ ΟΚ καλή η Έλεν Μίρερ δεν είπα το αντίθετο, αλλά είπαμε ρε παιδιά όχι και για Όσκαρ! (1000 φορές η Μερλυν Στρίπ στο "Διάβολος Φοράει Πράντα") ενώ αν από την όλη ταινία ο ποιο ενδιαφέρων χαρακτήρας ήταν ο Τόνυ Μπλαιρ, καταλαβαίνετε για τί επίπεδα μετριότητας μιλάμε.

Κατα δεύτερων, ο "Τελευταίος Βασιλιάς της Σκωτίας". Ή μάλλον τα περίπου 20 λεπτά της ταινίας που άντεξα. Ειλικρινά σόρυ, πολύ καλός ο Whitaker, αλλά όταν ο μαλάκας σκηνοθέτης μου παρουσιάζει έναν απο τους πιο διεστραμμένους χασάπηδες όλων των εποχών ως τον γραφικό χαριτωμένο μαυρούλη, κάπου αρχίζω και τα παίρνω. Αν σε αυτό προσθέσουμε το ότι η ταινία δεν κυμαίνεται γύρω από τον δικτάτορα Ντάντα, αλλά απο μία ΓΛΟΙΩΔΗ ΑΣΥΜΠΑΘΗΣΤΗ ΣΚΑΤΟΦΑΤΣΑ (ο γιατρός του), που για κάποιο λόγο οι παραγωγοί θεώρησαν ότι έχει ενδιαφέρουσα ιστορία, τότε πάει πολύ.

Και τί είναι αυτή η κατάρα των Όσκαρ ρε παιδιά; Έχετε δει για παράδειγμα τις ερμηνείες του Ντένζελ Ουάσιγκτον σε ταινίες μετά το Training Day; Και τί γίνεται με αυτήν την κουκλάρα/θεά την Νικόλ Κίντμαν; Μετά τις "Ώρες" οι ταινίες της απλά ΔΕ ΒΛΕΠΟΝΤΑΙ...

Α, κι άντε επιτέλους να βγάλει καμμιά ταινία ο Ταραντίνο γιατί δεν τη παλεύω άλλο!...

Friday, May 25, 2007

Προεκλογικό σοκ και δέος από την ΝΔ

Ένα πράγμα είμαι σίγουρος ότι το κυβερνών κόμμα ξέρει πολύ καλά: την επικοινωνιακή πολιτική. Αυτό οφείλεται κυρίως στον απολιτίκ χαρακτήρα του αφού ο μεσαίος χώρος είναι η επιτομή της ατάκας "σας αγαπάμε όλους κι άγιος ο Θεός".

Κι ενώ το ΠΑΣΟΚ αναλώνεται στην μίζερη αριστερίστικη υβρεολογία, ο Καραμανλής έσκασε μύτη στην Αυστραλία, με όλη την υπερ-παραγωγή προεκλογικής συγκέντρωσης της ΝΔ, ξεκινώντας επίσημα την εκστρατεία του. "Σοκ και δέος".

Πέρα από την εικόνα όμως, αιχμή του δόρατος της γαλάζιας προεκλογικής επιχειρηματολογίας δεν είναι μόνο η σαπίλα του ΠΑΣΟΚ και η ερμηνεία (κατα το συμφέρον της ΝΔ) οικονομικών δεικτών όπως πχ εθνικό έλλειμα κτλ, αλλά και η πανηγυρική επιστροφή του περιβόητου ομολόγου. Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ τί έχει να πει; Τις παπαριές του ΓΑΠ "δεν έχουμε δημοκρατία", "διώξτε τώρα την δεξιά" που κάθεται και λέει στις ομιλίες του; Ένα είναι σίγουρο: ούτε οι εκκλήσεις για επιστροφή στα ζιβάγκο (πολιτική Αθανασόπουλου), ούτε οι δηλητηριώδεις σαρκασμοί του Πρετεντέρη δεν πρόκειται να σώσουν το ΠΑΣΟΚ.

Τώρα θα μου πείτε τί να κάνω, να ψηφίσω ΝΔ; Όσο σκέφτομαι ότι θα ανήκω στο ίδιο εκλογικό target group με το κάθε τσόκαρο που ψηφίζει ΝΔ επειδή "η Νατάσα μοιάζει με την Lady D", ή με τον κάθε χριστιανοταλιμπάν fan του Χριστόδουλου, μου ανάβουν τα λαμπάκια!!!

Τουλάχιστον σε προηγούμενες εκλογές είχα έναν Σημίτη να πώ ότι είναι σοβαρός άνθρωπος και τουλάχιστον μπορώ να ψηφίσω προσωποκεντρικά. Ή είχα μερικά εναλλακτικά κόμματα (Φιλελεύθεροι, ΔΗΚΚΙ, κτλ).

Ο μόνος 3ος πόλος για μένα δεν είναι άλλος από την Φιλελεύθερη Συμμαχία, ένα κόμμα που γεννήθηκε στο internet, ταιριάζει περισσότερο στην δικιά μου ιδεολογία και φυσικά όσα μέλη του έχω γνωρίσει είναι και γαμώ τα άτομα :)

Όπως και να χει, μέχρι τις εκλογές του φθινωπόρου έχουμε πολύ ψωμί. Ελπίζω πρώτον αυτή η μακρά προεκλογική περίοδος να ζημιώσει όσο λιγότερο γίνεται την χώρα και τον κρατικό μηχανισμό και δεύτερον τα καραγκιοζιλίκια και των δύο πλευρών να μας προσφέρουν άπλετο γέλωτα...

Thursday, May 24, 2007

Φίλιπο Ιντζάγκι, με πότησες φαρμάκι

Μπορεί να περίμενα άλλη εξέλιξη του αγώνα, με βάση την πολύ καλή απόδοση της Λίβερπουλ (ειδικά στο 1ο ημίχρονο) αλλά δυστυχώς όταν οι άλλοι έχουν αυτή τη ΜΟΥΣΙΤΣΑ τον Πίπο που πάει και χώνεται σε κάθε φάση και καθίζει τα γκολάκια αρχίζεις και χάνεις τις ελπίδες σου.

Αρχικά μου ήταν ψιλοουδέτερο ποιά μεριά να υποστηρίξω, καθ' ότι θαυμάζω και τις δύο ομάδες. Όμως η μεγάλη μου αγάπη για τις αγγλικές ομάδες είναι γνωστή, επομένως δεν θα μπορούσα να μην υποστηρίξω τους Κόκκινους του κ. Μπενίτεθ και τον εκπληκτικό λαό τους. Και φυσικά τον τρισμέγιστο Στήβεν Τζέραρντ, τον αληθινό παίκτη-φαινόμενο.

Και παρατήστε με επιτέλους με τον Κακά! Συμφωνώ απόλυτα ότι είναι κορυφαίος παίκτης, αλλά έλεος πλέον με αυτόν τον χριστιανοταλιμπάν Ιησουϊτη που το "I belong to Jesus" στο τέλος θα το βάλει σε φωτεινή πινακίδα πάνω από το κεφάλι του! Μιλάμε δηλαδή για ένα 25χρονο που τον ρωτάνε τί κάνει στον ελεύθερο του χρόνο κι αυτός απαντά "διαβάζω τη Βίβλο" και μετά τον ρωτάνε τί τραγούδια έχει στο ipod κι αυτός λέει "χριστιανικές ψαλμωδίες", ΕΛΕΟΣ ΔΗΛΑΔΗ με το αυτό το καθυστερημένο!

Θα μου πείτε τώρα, αν προτιμάω σε χαρακτήρα τα κωλοπαίδια πχ Ρούνευ κτλ που την έχουν ψωνήσει. Ε ΝΑΙ λοιπόν, εγώ σας λέω ότι τύποι σαν τον Κακά την έχουν ψωνήσει ΠΟΛΥ περισσότερο. Οι πρώτοι είναι οι τυπικοί τσογλαναράδες, οι δεύτεροι είναι τόσο φανατισμένοι που ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ότι είναι απεσταλμένοι του Θεού στη γη...

Όπως και να χει, το ποδόσφαιρο κι ο όλος χαβαλές είναι αυτά που μετράνε οπότε και του χρόνου να μαστε καλά να ξαναδούμε λίγη καλή μπαλίτσα...

Monday, May 21, 2007

Πόσο μου αρέσουν αυτά pixie!

μου αρέσουν ρε παιδιά τα chain letters, τί να κάνω; πάμε λοιπόν:

Η απολυτη ευτυχία για σας είναι;

άθροισμα μικρών καθημερινών όμορφων στιγμών

Tι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

το ξυπνητήρι μου, αν και παλιά δεν είχα απολύτως κανένα λόγο να σηκώνομαι

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

μία απίστευτη καφρίλα που είπαμε χθες με ένα κολλητό μου, θάβοντας κάποιον μαλάκα

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα μου είναι;

στριμμένο άντερο

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα ;

στριμμένο άντερο

Σε ποια λάθη δίνετε επιείκεια;

σε κανένα

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε;

Χριστόφορος Κολόμβος

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας ήρωες σήμερα;

Jack Bauer

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

Σκωτία

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Umberto Eco, George Orwell

Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;

αυτοσεβασμό

Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα ;

αυτοσεβασμό x 2

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Yanni

To τραγούδι που σφυρίζετε στο ντούς;

Σάκης Μπουλάς - μπανάκι μανάκι

Ποιο βιβλίο σας σημάδεψε;

Θεία Κωμωδία-Κόλαση του Δάντη Αλιγκιέρι

Ποια ταινία σας σημάδεψε;

Ο Κύκλος Των Χαμένων Ποιητών

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Δομίνικος Θεοτοκόπουλος

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;

μαύρο, κόκκινο

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη σας επιτυχία;

που κατάφερα να είμαι ο εαυτός μου χωρίς να με νοιάζει αν την σπάει ή ενοχλεί τους άλλους

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ποτο;

Jack Daniel's με κόκα κόλα

Για ποιο πράγμα μετανιωσατε περισσότερο;

1000+2 που αφορούν κυρίως περιπτώσεις που δεν έδειξα πυγμή στις διεκδικήσεις μου

Τι απεχθάνομαι περισσότερο από όλα;

τη κουτοπονηριά

Όταν δεν γράφεται ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

εφημερίδες, μουσική, ταινίες, video games, καφέδες, sex, ταξίδια και τα ξύδια

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σας φόβος;

Nα μην έχω καλή υγεία.

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Αν με συμφέρει

Ποιο είναι το μoτο σας;

get a life

Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

να τροποποιηθώ γενετικά και να μην πεθάνω

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό τι θα θέλατε να σας πει;

αν θα βγει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το 4ο Indiana Jones

Σε ποια πνευματική κατάσταση είστε αυτόν τον καιρό;

ξεκουράζομαι, μετά την εξεταστική




άντε παιδιά, πείτε κι εσείς κάτι:
eugenia, black fairy, δείμος, vpapanik, unclejack, κουνούπι,μαργαρίτης,optimus

Friday, May 18, 2007

Τέλος εξεταστικής!!!

αααχ 3 κολασμένες βδομάδες ήταν αυτές, αλλά ευτυχώς πέρασαν! έκανα μία καλή συγκομιδή μαθημάτων μπορώ να πω, αν και το μόνο που με νοιάζει τώρα είναι να πάω διακοπές 3μερο να ξεκουραστώ με την παρεούλα μου...

φιλιά σε όλους, συγγνώμη για τις παρατεταμένες απουσίες απο την δευτέρα επανέρχομαι δρυμίτερος στο μαχητικό/ανεξάρτητο blogging.

kisses και τα λέμε σύντομα :)

Thursday, May 10, 2007

In the cult of the damned

Όπως φυσικά γνωρίζετε, είμαι μέγας οπαδός της ανεξιθρησκείας, ενάντια σε κάθε κοσμικό χαρακτήρα θρησκευτικής οργάνωσης και κατά κάθε μορφής προσυλητισμού. Φυσικά αυτή η ελευθερία, όπως και κάθε είδους ελευθερία, δεν έρχεται χωρίς κανένα κόστος. Αναφέρομαι φυσικά σε κάθε λογής παραθρησκευτικές οργανώσεις, των οποίων οι δραστηριότητες φλερτάρουν με την παρανομία (και σε κάποιες περιπτώσεις της κάνουν και κάτι παραπάνω).

Όταν πηγαίναμε εγώ και η χαρούμενη παρεούλα μου λύκειο, οι αγαπητοί μου φίλοι και φίλες έμπλεξαν με ένα συγκεκριμμένο cult, πάραρτημα περιβόητης διεθνούς οργάνωσης. Εγώ φυσικά προσπάθησα να τους αποτρέψω (λίγο άκομψα βέβαια, πράγμα που ίσως να λειτούργησε αρνητικά) από το να μπουν σε μία σέκτα απο κάτι πρεζόνια και χοντροκώλες wanna-be μάγισσες. Αργότερα, όταν τους έβλεπα να κυκλοφορούν με φωτοτυπημένες οδηγίες για το πώς να καλέσουν τα καλλικατζαράκια του δάσους να κάνουν κωλοτούμπες, προσπάθησα να τους πείσω ότι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα και χάνουν τον χρόνο τους (πάλι όχι και τόσο κομψά, γιατι βασικά τους έκραζα).

Ο καιρός περνούσε ευχάριστα στο cult, οι φίλοι μου κάναν εξορμήσεις τα βράδια, κυνηγιόντουσαν στα βουνά και τα λαγκάδια "πετώντας magic missiles" ο ένας στον άλλο, κι άλλα τέτοια χαριτωμένα, διόλου όμως αθώα. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμμένο cult με την πάροδο του χρόνου σε χώνει τόσο βαθιά στα άδυτα του, σου βάζει τόσες πολλές ευθύνες και σου κάνει τόση πλύση εγκεφάλου, που είναι πλέον αδύνατο να ξεφύγεις. Δυστυχώς, ένα τέτοιο δείγμα είχαμε την ατυχία να γνωρίσουμε και οι ίδιοι ως παρέα. Τα χρόνια πέρασαν, τα φιλαράκια το παρέτησαν το cult (τώρα πλέον αναφέρονται σε αυτό εντελώς χιουμοριστικά), εκτός από έναν.

Ο Σ. ήταν ένας από τους κολλητούς μου από το γυμνάσιο. Μπορεί να είχε πάντα ένα υφάκι "self-righteous", να του άρεσε να πουλάει εξυπνάδα, ήθος κτλ, αλλά δεν ήταν τίποτε εκτός των ορίων που βλέπεις στις καθημερινές συναναστροφές με ανθρώπους. Αντίθετα, ήταν μάλλον "rationalist" στη σκέψη (παρά "emo-kid"/"intuitive" κτλ) με προσγειωμένες προσδοκίες για το μέλλον του κι απόλυτα πρακτικό μυαλό.
Στο συγκεκριμμένο cult (κατα την εκτίμηση μου) μπήκε μάλλον για να ικανοποιήσει την τάση του "θέλω να έχω άποψη για τα πάντα". Δεν ξέρω τί ακριβώς του είπανε εκεί, (στην αρχή σίγουρα όχι κάτι διαφορετικό απο ότι έλεγαν και στους άλλους) αλλά με την πάροδο του χρόνου ήταν προφανές ότι αυτά που "δίδασκαν" είχαν πολύ μεγαλύτερη επιρροή πάνω του απο ότι στους άλλους φίλους μου. Αυτοί λίγα χρόνια μετά το παρέτησαν, αυτός έμεινε, ενώ αργότερα τον έχασα εντελώς για 4-5 χρόνια καθώς ήμουν φοιτητής.

Τον είδα πρόσφατα πίσω στην πατρίδα. Ο τύπος ήταν ΑΛΛΟΥ. Οι αντιδράσεις του ήταν κρύες, αλλά όχι ενός φίλου που έχει να σου μιλήσει χρόνια κι αισθάνεται άβολα, αλλά ενός λοβοτομημένου. Στα αστεία μου δεν αντιδρούσε καθόλου (αυτό είναι πάντα κακό σημάδι...) ενώ δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να μιλήσει για το που ήταν, ούτε να ανταλλάξουμε νούμερα. Διηγόντας αυτή την ιστορία σε ένα άλλο κολλητό μου, μου είπε ότι και ο ίδιος τον είχε βρει μια μέρα στο τηλέφωνο αλλά του μιλούσε τόσο ψυχρά και τόσο νωχελικά, με μόνιμη διάθεση να το κλείσει . Να σημειώσω εδώ ότι ο Σ. δεν ήταν ένας απλός γνωστός ο οποίος μπορεί να μην ήθελε πολλά-πολλά, αλλά ένα άτομο με το οποίο ήμασταν κολλητοί για περίπου 5 χρόνια (και με άλλα μέλη της παρέας περισσότερο) γι αυτό κι αυτές τις γραμμές τις γράφω με μεγάλο πόνο.

Προσεκτικά λοιπόν, όλοι εσείς τα ανήσυχα πνεύματα, μην ψάχνετε τις "αλήθειες" του κάθε πρέζακα, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ο οποίος θα σου δώσει απαντήσεις για τα υπαρξιακά σου. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ καλοπροαίρετος δάσκαλος ο οποίος θα σου ζητήσει να θυσιάσεις τη ζωή σου με αντάλλαγμα κάποια γνώση. Ο πραγματικά σοφός θα σου πει να ψαχτείς μόνος σου.

Tuesday, May 08, 2007

Sunday, May 06, 2007

Επιτέλους! Λίγο TRUE mobile gaming!!!















Βλέπωντας με την πάροδο του χρόνου την εξέλιξη στην υπολογιστική ισχύ των κινητών, ζούσα με την αναμονή της ημέρας όπου τα παλιά, κλασσικά, αγαπημένα παιχνίδια που έπαιζα στον 386 θα αναβιώσουν στο κινητό μου.

Κι όταν λέω παλιά αγαπημένα παιχνίδια, αυτά δεν είναι άλλα από τα ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΑ adventures της μοναδικής Lucasarts. Παιχνίδια φτιαγμένα με μεράκι, έμπνευση, χιούμορ, καταπληκτικά γραφικά (ναι ναι ναι) και φυσικά ανεπανάληπτη ατμόσφαιρα.

Έτσι λοιπόν, με την απόκτηση του πρώτου symbian κινητού μου, κατέβασα για το ΝΟΚΙΑ Ν73 μου τον scummvm, έναν emulator για τα παιχνίδια της Lucas. Δεν μπορείτε να φανταστείτε την συγκίνηση μου όταν άκουσα γι άλλη μία φορά, μετά από πάρα πολλά χρόνια, την μουσική τίτλων του μεγαλειώδους Indiana Jones and the Fate of Atlantis. Να σημειώσω ότι το παιχνίδι τρέχει ΚΑΛΥΤΕΡΑ από ότι στον 386 μου, ομαλότερα, με καλύτερη μουσική ΚΑΙ ποιότητα εικόνας. Η οθόνη του Ν73 είναι χορταστικότατη, ενώ το πλάτος της κάνει μία ελαφριά παραμόρφωση δίνωντας στο παιχνίδι μία widescreen αίσθηση... υπέροχο! Φυσικά ο χειρισμός με το joystick του κινητού είναι σαφώς κατώτερος, αλλά ποιός νοιάζεται όταν δεν πρόκειται για action game που απαιτεί αντανακλαστικά.

Επιτέλους, πάνω που είχα αρχίσει να αποδέχομαι την μοίρα μου ότι θα έχω για πάντα στο κινητό μου ένα tetris, ένα σκάκι κι ένα ποδοσφαιράκι (όλα τα υπόλοιπα mobile games είναι GAY-ικα) μπορώ να περνάω ευχάριστα τις πάσης φύσεως εκνευριστικές καταστάσεις αναμονής της ημέρας μου με λίγο ποιοτικό gaming, που οξύνει το μυαλό κι εφραίνει τη ψυχή.

ΥΓ: στις (ο θεός να τις κάνει) φώτο βλέπουμε εμένα να παίζω monkey island & Indiana Jones 4, φυσικά ακολουθούν περισσότερα (πχ Sam and Max όταν βάλω κάρτα επέκτασης, 160ΜΒ είναι αυτά...)

Saturday, May 05, 2007

Firefox SUCKS

δεν περίμενα ποτέ ότι θα ξεστόμιζα την παραπάνω φράση, κι όμως έγινε.

Ας μην αρχίσω τις μακροσκελείς εισαγωγές, για το πόσο το Firefox όταν πρωτοβγήκε ήταν μία ευχάριστη αλλαγή κτλ κτλ, παρά να σας πω ότι ήμουν ένας από τους πιο φανατικούς χρήστες του. Μέχρι την τελευταία του έκδοση.

Καταρχάς κρασάρει σε τέτοια συχνότητα που μου θύμισε τα νιάτα μου με windows98 και ΙΕ. Τα uninstall/reinstall δεν βοήθησαν σε τίποτα, ούτε τα updates που έχουν βγει μέχρι σήμερα.
Δεύτερον, πολλές φορές αρνείται να φορτώσει μία σελίδα. Ή καθώς την φορτώνει ξαφνικά σταματάει. Το πρόβλημα λύνεται με ένα απλό page refresh αλλά αν αυτό που κάνεις δεν είναι ένα απλό page browsing αλλά πχ αποδοχή μίας φόρμας που συμπλήρωσα, καταλαβαίνετε για τί μαρτύριο μιλάμε. Συνδυάστε το με την ποιότητα υπηρεσιών της ΟΤΕΝΕΤ και καταλαβαίνετε σε τί επίπεδα μου κυμαίνεται αυτό που λέμε browsing experience...
Τρίτον, ΔΕΝ κάνει save πράγματα που θέλω να κατεβάσω. Για την ακρίβεια, μου ανοίγει το παραθυράκι save target, ανοίγει ο download manager, αλλά το μόνο που κατεβαίνει είναι ένα blank αρχείο, απλώς με το όνομα του αρχείου που ήθελα να κατεβάσω.
Τέταρτον, κάθε λίγο και λιγάκι ότι personalization έχω κάνει γίνεται corrupt. Ανοίγω το πρόγραμμα, και δεν υπάρχουν πουθενά ούτε καν τα πολύτιμα bookmarks μου. Να προσθέσω ότι corruption γίνεται ΚΑΙ στον αντίστοιχο mail client της Mozilla, το Thunderbird, όπου με πόνο ψυχής ένα ωραίο πρωί ανακάλυψα ότι ΟΛΑ τα mail μου χαθήκανε (λύση εδώ παρεπιπτόντως), με αποτέλεσμα να το γυρίσω στο "δεινόσαυρο" Microsoft Outlook.

Την τρέχουσα στιγμή χρησιμοποιώ Opera, ο οποίος απο άποψη νοητικής εργονομίας είναι ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΟΣ, μέχρι να βρω κανα browser της προκοπής, ή να φιλοτιμηθεί να βγει καμμία φυσιολογική έκδοση του Firefox...

ακούω προτάσεις... και μη μου πείτε ΙΕ γιατι δεν μπορώ να τον βάλω, κι αυτό όχι επειδή έγινα ξαφνικά επαναστάτης του καφενέ...

Wednesday, May 02, 2007

Ένα κοινωνικό μήνυμα στην φοιτώσα νεολαία

όσοι απο εσάς νέοι μου μπήκατε σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ακούστε το εξής, όσο πιο νωρίς το χωνέψετε τόσο το καλύτερο για σας:

ΜΗΝ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ.

Στο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν χρειάζεται διάβασμα. Όλοι περνάνε τα μαθήματα με αντιγραφή (και βαθμό φυσικά) απλά με το να δηλώσουν παρουσία την μέρα των εξετάσεων. Όσοι διαβάσατε, αγχωθήκατε, τρέξατε αντί να πάτε να πιείτε το καφεδάκι σας ή να κάνετε το μπανάκι σας (+ εμένα πρώτου και καλύτερου) ΕΙΣΤΕ ΜΑΛΑΚΕΣ.

Η ελληνική παιδεία είναι ένα σύστημα βελτιστοποιημένο για να επικρατούν τα λαμόγια και οι καθυστερημένοι. Και μη μου αρχίσετε τα κυρήγματα. Καληνύχτα σας.

Saturday, April 28, 2007

Μέρες εξεταστικής

έφτασε η εμβόλιμη εξεταστική... διάβασμα, γλείφτες που θέλουν σημειώσεις, λαμόγια που περνάνε τα πάντα με αντιγραφή, πουτάνας γιοί καθηγητές που βάζουν κωλοθέματα κτλ κτλ κτλ...

στα νιάτα μου θα έλεγα "3 βδομάδες είναι, θα περάσουν", τώρα πια δεν έχω την πολυτέλεια να περιμένω να περάσει ο χρόνος, πρέπει να μπω για τα καλά στο χορό... καλή μου επιτυχία λοιπόν...

Wednesday, April 25, 2007

Η αφόρητη σκλαβιά της ελευθεροφροσύνης


Με αφορμή (γι άλλη μία φορά ;) ένα άρθρο της pixie, το οποίο αφορά την έννοια της πραγματικής ελευθερίας, μου δίδεται η ευκαιρία να αναπτύξω κάποιες σκέψεις μου πάνω στη γενικότερη ιδέα του "παζαριού ελευθερίας".

Με λίγο ψάξιμο στα αρχεία μου, βρήκα το παραπάνω screenshot από την έναρξη της -εκπληκτικής κατά τα άλλα ταινίας Fight Club. Το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει, δεν είναι τίποτε άλλο από το να σε πείσει ότι είσαι τελειωμένος (κρίνοντας σε ΜΟΝΟ από το γεγονός ότι διαβάζεις τις συγκεκριμμένες γραμμές) και να σου ξυπνήσει όλα τα κομπλεξικά ένστικτα ανώριμης ψευτοεπαναστατικότητας: "διαβάζεις warnings άρα είσαι προσκολλημένος σε μορφές εξουσίας" κτλ. Απο πού κι ως πού ένας που περνιέται για επαναστάτης κάνει τον ιεροκύρηκα στο τί θα πρέπει εσύ να κάνεις κάποια συγκεκριμμένη στιγμή;;;

Σε σχόλιο μου στο άρθρο της pixie ανέφερα:
"...ακόμη κι αυτοί που κυρήτουν αποκόλληση από κάθε λογής μορφές εξουσίας, τους γίνεται τόσο ψύχωση η έννοια της αντίδρασης και της ανεξαρτησίας που γίνονται έρμαιο ενός κόμπλεξ..."

Αυτό το παρατηρώ στην καθημερινότητα μου όταν συζητάω με άτομα, όπου στην προσπάθεια τους να φέρουν αντίδραση στα ΠΑΝΤΑ, προκειμένου να το παίξουν "ανεξάρτητοι" κι "ελεύθεροι" καταλήγουν ΑΚΡΙΒΩΣ όπως τους άλλους που κατηγορούν ως "πρόβατα" με τί μόνη διαφορά ότι αυτοί χειραγωγούνται από την ανάποδη (λέγοντας τους το αντίθετο από αυτό που θες να κάνουν).

Καταλήγωντας, όπως λέω ΠΑΝΤΑ, η ελευθερία είναι απλά ένα state of mind. Δεν κρίνεται από το αν αγοράζω trendy (οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας) ρούχα, αν έχω θρησκευτικότητα μέσα μου, αν ψηφίζω τη δεξιά, αν δίνω αναφορά στο αφεντικό μου για το πού θα πάω αν λείψω από το γραφείο μου.

Α, και το να σου γίνει ψύχωση να βάζεις φασαρίες για ξύλο, προκειμένου να "σου ξυπνήσει το ένστικτο του πολεμιστή" (αχχαχα έλεος) κατά την γνώμη μου είναι μάλλον μαλάκυνση εγκεφάλου παρά επαναστατική πράξη.

Sunday, April 22, 2007

Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι ο Αντίχριστος μέρος Γ'

Νέες φρικτές αποκαλύψεις φέρνω στο φως για την δολοπλοκία του σατανικού Κόκκαλη να πάρει ο γαύρος το πρωτάθλημα και η μοναδική, ανυπέρβλητη, ευρωπαϊκή/αντικειμενική ομάδα-του-λαού ΠΑΟ να χάσει από τον Άρη:

Σύμφωνα με παράπονα βάζελων σε όλα τα φόρουμ του ίντερνετ, ο λόγος που χάνει αγώνες ο ΠΑΟ είναι επειδή έχει έδρα το ΟΑΚΑ (;;!!!!!). ΝΑΙ ΝΑΙ μπορεί όταν τους δώθηκε το γήπεδο να πανηγύριζαν (αν δινόταν στον γαύρο φυσικά θα λέγανε για "δημόσιους υπάλληλους", "πλεκτάνη" κτλ) αλλά ΠΟΥ να ξέρουν οι αγνοί και αγαθοί τριφυλλοφόροι ότι ο Κόκκαλης ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΔΑΡΙΑ και η στέγη Καλατράβα δεν ήταν τίποτε άλλο από 2 γιγαντιαίους εκπομπείς αρνητικής/υπερσατανικής ενέργειας ΒΟΥΝΤΟΥ όπου διαβάλουν τις υπερφυσικές ποδοσφαιρικές ικανότητες των παικτών του ΠΑΟ και τον κάνουν να χάνει στα ματς, και να μην βγει Ευρώπη όπου θα έριχνε 10άρες στην Μπάρτσα και την Μίλαν (κι όσοι λέτε ότι έτρωγε 5άρες ΕΙΣΤΕ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΑΛΗ και βλέπατε οφθαλμαπάτες γιατί ο Βύντρα κλείνει το σπίτι του Ροναλντίνιο)

Οι δηλώσεις του Κόκκαλη μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος ήταν εκ πρώτης όψεως ουδέτερες ("Συγχαρητήρια" κτλ). Όμως, αποκρυπτογραφώντας τις με την (αντικειμενική/ευρωπαϊκή) μέθοδο "Αθλητική Ηχώ", αφαιρόντας τον λευκό θόρυβο με το φίλτρο "Derby" και κάνοντας αποκατάσταση σήματος με τον αλγόριθμο "Ελευθεροτυπία" προκύπτει το ακόλουθο φρικιαστικό μήνυμα:
"ΧΑΧΑΧΑΧΑ Θέλω να σφάξω μωράκια και να τους πιώ το αίμα!!! ΜΟΥΧΑΑΧΑΧΑΧΑ"

Γίνετε κι εσείς μέρος της παγκόσμιας εκστρατείας ενάντια στον Εξαποδώ, μακρυά από τα λοβοτομημένα πρόβατα του καπιταλισμού ώστε να σώσουμε τον πλανήτη από το τέλος του κόσμου το οποίο έρχεται...

Saturday, April 21, 2007

Κατανοώντας το φεμινισμό μέρος Β'

Πολλές φορές με ρωτάνε κάποιοι αν θέλω η σύντροφος μου να είναι "καλή νοικοκυρά", εννοώντας να ξέρει να μαγειρεύει, να έχει αίσθηση της καθαριότητας κτλ. Η απάντηση μου είναι φυσικά ναι, με τις όποιες αντιδράσεις που αυτό συνεπάγεται, όπως κατηγορίες ότι είμαι φαλλοκράτης κτλ.

Εγώ από την μεριά μου εκνευρίζομαι όταν η υπέροχη αυτή διαδικασία του να περιποιείται η γυναίκα τον άντρα της έχει συνδεθεί με έννοιες όπως η εκμετάλλευση και η καταπίεση της. Αυτό έχει δυστυχώς επικρατήσει επειδή ένα κομμάτι του γυναικείου πληθυσμού οι οποίες είναι κάτι βαρεμένες κι άχρηστες κατίνες που το μόνο που ξέρουν είναι να τρώνε τα λεφτά του άντρα τους θέλουν να δικαιολογήσουν την απόλυτη αχρηστία τους. Έτσι αυτή η αντίληψη περνάει στην κάθε ανασφαλή κακομοίρα που από το πολύ cosmopolitan έχει γεμήσει ενοχές για το αν είναι πραγματική "προχωρημένη γκόμενα" και θεωρεί κάθε φροντίδα στον σύντροφο της υποτιμητική ("εσύ κοπέλα μου είσαι για μεγάλα πράγματα" -κλασσική ατάκα).

Παρ' όλα αυτά υπάρχουν πραγματικές γυναίκες με προσωπικότητα που δεν έχουν κανένα απολύτως κόμπλεξ. Παράδειγμα από την επικαιρότητα, η Άγκελα Μέρκελ και η γλοιώδης Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Όταν ρωτήθηκε η δεύτερη για το αν μαγειρεύει στον άντρα της, άρχισε να ωρύεται λέγοντας τις γνωστές φεμινιστικές μαλακίες, ενώ η γερμανίδα Καγκελάριος είπε εντελώς ακομπλεξάριστα ότι απολαμβάνει να του φτιάχνει πρωινό.

Ο φεμινισμός είναι το lifestyle της βαρεμένης γκόμενας. Μακρυά από μας (ευτυχώς :)

Wednesday, April 18, 2007

Να σε φάνε τα σκουλήκια

έγραψα ένα ολόκληρο κείμενο για το τραγικό συμβάν στο πολυτεχνείο της Βιρτζίνια, αλλά όταν το διάβασα συνειδητοποίησα ότι του αξίζει καμμία πρόταση αυτού του ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΓΙΟΥ. Απλά ευχόμουν να είχαν λειτουργήσει οι φορείς, να τον είχαν εντοπίσει από πριν και να τον κλειδώνανε στο μπουτρούμι ενός άσυλου να τρώει τα κομμάτια του.

UPDATE:
Ένας φίλος πολύ εύστοχα σχολίασε: "Κι αυτό που μου τη σπάει είναι τα διάφορα σχόλια που θ' ακούσω από φίλους και γνωστούς για τη σαθρότητα της Αμερικής, την αποσύνθεσή της, τον γίγαντα με τα πήλινα πόδια κ.λπ."

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ πραγματικά είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ σε αυτή τη χώρα γεμάτη ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ που ζούμε να κοιτάμε αφ' υψηλού αυτό το περιστατικό που έγινε στις ΗΠΑ, όταν ακόμη αναρωτιόμαστε για το τί απέγινε ο Άλεξ ο οποίος εξαφανίστικε με την κάλυψη μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας, στην "ονειρεμένη","ειδυλιακή" και χιλιοδιαφημισμένη ελληνική επαρχία!!!

Monday, April 16, 2007

Μία φιλική συμβουλή προς την νεολαία

πρόσφατα είδα την εξής ανακοίνωση γυμναστικού συλλόγου:

"Καθημερινά χιλιάδες παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα παχυσαρκίας, άγχους και προβληματικής κοινωνικής ζωής λόγω των σύγχρονων μορφών ενασχόλησης τους όπως video games, τηλεόραση κτλ
...
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, που χτίζει καλή υγεία, χαρακτήρα μέσω του ανταγωνισμού ... κτλ"

το blog μου με γνόμωνα πάντα την σωστή διαπαιδαγώγηση της νεολαίας απαντά με την εξής ανακοίνωση:

"Καθημερινά χιλιάδες παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα ψωνισμού, διανοητικής καθυστέρησης, μηδενικής προσωπικότητας, ψυχαναγκαστικών ποζεράδικων τάσεων και γιατοπουτσοπαλικαρίασης λόγω των μορφών ενασχόλησης με πάσης φύσεως αθλητικές δραστηριότητες.
...
Ενθαρύνετε το παιδί σας να ασχοληθεί με τα video games, τους υπολογιστές, τα βιβλία όπου χτίζουν προσωπικότητες, διευρύνουν τους ορίζοντες και γενικά κάνουν το παιδί σας γαμώ τα άτομα".


μία φιλική υπενθίμηση του blog μου. ευχαριστώ.
http://free-game-downloads.mosw.com

Thursday, April 12, 2007

The Return of the Warlord

Και το ερώτημα είναι: ΓΙΑΤΙ να χάσω την συναυλία των Manowar (για 2η φορά);;; Όχι ότι δεν είχα σκοπό να πάω, αλλά με το να δω στο επίσημο site τους ότι η συναυλία ακυρώθηκε δεν έκλεισα εισιτήρια και το παρέτησα τελείως το θέμα... Από μαρτυρίες που άκουσα η συναυλία ήταν το κάτι άλλο... >:(

Παρ' όλα αυτά, το Πάσχα μου ήταν πολύ ωραίο και ήρεμο, πέρασα πολύ ωραία οικογενειακά, φάγαμε ήπιαμε και γενικά δεν μπορώ να πω ότι έχω κανένα παράπονο!

Πίσω στα Χανιά λοιπόν, εδώ και κάτι μέρες ανακάλυψα ότι είμαι πράγματι πολύ μονόχνωτος άνθρωπος. Αυτό γιατί έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα, δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος να βγαίνω. Στην γαλήνη κι ηρεμία του σπιτιού μου μπορώ να διαβάζω, να τρώω να πίνω, να είμαι με την κοπέλα μου, να λιώνω στον υπολογιστή μου, να βλέπω 24/South Park, να ακούω την μουσικούλα μου, να αράζω με φιλαράκια κι όλα αυτά χωρίς να τρώω στην μάπα άτομα/καταστάσεις που δεν γουστάρω.

Μιλώντας για 24 λοιπόν, μπορώ να πώ ότι το τελευταίο επεισόδιο με έφερε σε τέτοια επίπεδα θρησκευτικής νιρβάνας όπου πλέον σκέφτομαι πολύ σοβαρά να βρω όλους αυτούς τους ΣΚΑΤΟΦΛΩΡΟΥΣ που στα διάφορα fora βρίζουν την τρέχουσα σαιζόν και να τους κάνω interrogation όπως ο θεός μου Jack Bauer...

Για το δε South Park, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να δείτε το προτελευταίο επεισόδιο με θέμα το Πάσχα, όπου έριξα το απίστευτο γέλιο!

Όσοι αληθινοί gamers απέμειναν στον μάταιο τούτο κόσμο (hail), παρακαλούνται να σπεύσουν να προμηθευτούν το καθαγιασμένο double-layer DVD του καινούργιου Command & Conquer και να απολαύσουν επιτέλους ένα TRUE real-time strategy με τη γνωστή
καταιγιστική δράση και τα υπερ-cult βίντεο με παρηκμασμένους πορνο-σταρ β' διαλογής. Τα υπόλοιπα ΦΛΩΡΑΚΙΑ (die) μπορούν να περιμένουν το καινούργιο Red Alert (στο διάολο false ones...)

Όσον αφορά το διάβασμα λοιπόν, ανακάλυψα ότι (ναι ναι) μου αρέσουν ΚΑΙ τα χρηματοοικονομικά μαθήματα, ιδιαίτερα αυτά που αφορούν χρηματοοικονομικά μαθηματικά. Χμμμ για ΙΤ manager, δεν' κακό...

Επιπλέον, θα ήθελα να καλοσωρίσω στην μπλογκοπαρέα μας τον κολλητό μου τον Μιχάλη, ο οποίος (αν και βάζελος -έλεος) θα σας κρατάει κι αυτός συντροφιά με κείμενα του. Welcome!

Είχα χάσει λιγάκι την επαφή μου τώρα στις διακοπές με την επικαιρότητα, υπόσχομαι να επιστρέψω δρυμίτερος στο μαχητικό ranting με άπειρα καντύλια και κατάρες όπως όλοι αγαπήσαμε!

ΥΓ: Στην Κατερίνα που μου κρατάει μούτρα, Χριστός Ανέστη ;)