Όπως φυσικά γνωρίζετε, είμαι μέγας οπαδός της ανεξιθρησκείας, ενάντια σε κάθε κοσμικό χαρακτήρα θρησκευτικής οργάνωσης και κατά κάθε μορφής προσυλητισμού. Φυσικά αυτή η ελευθερία, όπως και κάθε είδους ελευθερία, δεν έρχεται χωρίς κανένα κόστος. Αναφέρομαι φυσικά σε κάθε λογής παραθρησκευτικές οργανώσεις, των οποίων οι δραστηριότητες φλερτάρουν με την παρανομία (και σε κάποιες περιπτώσεις της κάνουν και κάτι παραπάνω).
Όταν πηγαίναμε εγώ και η χαρούμενη παρεούλα μου λύκειο, οι αγαπητοί μου φίλοι και φίλες έμπλεξαν με ένα συγκεκριμμένο cult, πάραρτημα περιβόητης διεθνούς οργάνωσης. Εγώ φυσικά προσπάθησα να τους αποτρέψω (λίγο άκομψα βέβαια, πράγμα που ίσως να λειτούργησε αρνητικά) από το να μπουν σε μία σέκτα απο κάτι πρεζόνια και χοντροκώλες wanna-be μάγισσες. Αργότερα, όταν τους έβλεπα να κυκλοφορούν με φωτοτυπημένες οδηγίες για το πώς να καλέσουν τα καλλικατζαράκια του δάσους να κάνουν κωλοτούμπες, προσπάθησα να τους πείσω ότι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα και χάνουν τον χρόνο τους (πάλι όχι και τόσο κομψά, γιατι βασικά τους έκραζα).
Ο καιρός περνούσε ευχάριστα στο cult, οι φίλοι μου κάναν εξορμήσεις τα βράδια, κυνηγιόντουσαν στα βουνά και τα λαγκάδια "πετώντας magic missiles" ο ένας στον άλλο, κι άλλα τέτοια χαριτωμένα, διόλου όμως αθώα. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμμένο cult με την πάροδο του χρόνου σε χώνει τόσο βαθιά στα άδυτα του, σου βάζει τόσες πολλές ευθύνες και σου κάνει τόση πλύση εγκεφάλου, που είναι πλέον αδύνατο να ξεφύγεις. Δυστυχώς, ένα τέτοιο δείγμα είχαμε την ατυχία να γνωρίσουμε και οι ίδιοι ως παρέα. Τα χρόνια πέρασαν, τα φιλαράκια το παρέτησαν το cult (τώρα πλέον αναφέρονται σε αυτό εντελώς χιουμοριστικά), εκτός από έναν.
Ο Σ. ήταν ένας από τους κολλητούς μου από το γυμνάσιο. Μπορεί να είχε πάντα ένα υφάκι "self-righteous", να του άρεσε να πουλάει εξυπνάδα, ήθος κτλ, αλλά δεν ήταν τίποτε εκτός των ορίων που βλέπεις στις καθημερινές συναναστροφές με ανθρώπους. Αντίθετα, ήταν μάλλον "rationalist" στη σκέψη (παρά "emo-kid"/"intuitive" κτλ) με προσγειωμένες προσδοκίες για το μέλλον του κι απόλυτα πρακτικό μυαλό.
Στο συγκεκριμμένο cult (κατα την εκτίμηση μου) μπήκε μάλλον για να ικανοποιήσει την τάση του "θέλω να έχω άποψη για τα πάντα". Δεν ξέρω τί ακριβώς του είπανε εκεί, (στην αρχή σίγουρα όχι κάτι διαφορετικό απο ότι έλεγαν και στους άλλους) αλλά με την πάροδο του χρόνου ήταν προφανές ότι αυτά που "δίδασκαν" είχαν πολύ μεγαλύτερη επιρροή πάνω του απο ότι στους άλλους φίλους μου. Αυτοί λίγα χρόνια μετά το παρέτησαν, αυτός έμεινε, ενώ αργότερα τον έχασα εντελώς για 4-5 χρόνια καθώς ήμουν φοιτητής.
Τον είδα πρόσφατα πίσω στην πατρίδα. Ο τύπος ήταν ΑΛΛΟΥ. Οι αντιδράσεις του ήταν κρύες, αλλά όχι ενός φίλου που έχει να σου μιλήσει χρόνια κι αισθάνεται άβολα, αλλά ενός λοβοτομημένου. Στα αστεία μου δεν αντιδρούσε καθόλου (αυτό είναι πάντα κακό σημάδι...) ενώ δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να μιλήσει για το που ήταν, ούτε να ανταλλάξουμε νούμερα. Διηγόντας αυτή την ιστορία σε ένα άλλο κολλητό μου, μου είπε ότι και ο ίδιος τον είχε βρει μια μέρα στο τηλέφωνο αλλά του μιλούσε τόσο ψυχρά και τόσο νωχελικά, με μόνιμη διάθεση να το κλείσει . Να σημειώσω εδώ ότι ο Σ. δεν ήταν ένας απλός γνωστός ο οποίος μπορεί να μην ήθελε πολλά-πολλά, αλλά ένα άτομο με το οποίο ήμασταν κολλητοί για περίπου 5 χρόνια (και με άλλα μέλη της παρέας περισσότερο) γι αυτό κι αυτές τις γραμμές τις γράφω με μεγάλο πόνο.
Προσεκτικά λοιπόν, όλοι εσείς τα ανήσυχα πνεύματα, μην ψάχνετε τις "αλήθειες" του κάθε πρέζακα, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ο οποίος θα σου δώσει απαντήσεις για τα υπαρξιακά σου. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ καλοπροαίρετος δάσκαλος ο οποίος θα σου ζητήσει να θυσιάσεις τη ζωή σου με αντάλλαγμα κάποια γνώση. Ο πραγματικά σοφός θα σου πει να ψαχτείς μόνος σου.
Όταν πηγαίναμε εγώ και η χαρούμενη παρεούλα μου λύκειο, οι αγαπητοί μου φίλοι και φίλες έμπλεξαν με ένα συγκεκριμμένο cult, πάραρτημα περιβόητης διεθνούς οργάνωσης. Εγώ φυσικά προσπάθησα να τους αποτρέψω (λίγο άκομψα βέβαια, πράγμα που ίσως να λειτούργησε αρνητικά) από το να μπουν σε μία σέκτα απο κάτι πρεζόνια και χοντροκώλες wanna-be μάγισσες. Αργότερα, όταν τους έβλεπα να κυκλοφορούν με φωτοτυπημένες οδηγίες για το πώς να καλέσουν τα καλλικατζαράκια του δάσους να κάνουν κωλοτούμπες, προσπάθησα να τους πείσω ότι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα και χάνουν τον χρόνο τους (πάλι όχι και τόσο κομψά, γιατι βασικά τους έκραζα).
Ο καιρός περνούσε ευχάριστα στο cult, οι φίλοι μου κάναν εξορμήσεις τα βράδια, κυνηγιόντουσαν στα βουνά και τα λαγκάδια "πετώντας magic missiles" ο ένας στον άλλο, κι άλλα τέτοια χαριτωμένα, διόλου όμως αθώα. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμμένο cult με την πάροδο του χρόνου σε χώνει τόσο βαθιά στα άδυτα του, σου βάζει τόσες πολλές ευθύνες και σου κάνει τόση πλύση εγκεφάλου, που είναι πλέον αδύνατο να ξεφύγεις. Δυστυχώς, ένα τέτοιο δείγμα είχαμε την ατυχία να γνωρίσουμε και οι ίδιοι ως παρέα. Τα χρόνια πέρασαν, τα φιλαράκια το παρέτησαν το cult (τώρα πλέον αναφέρονται σε αυτό εντελώς χιουμοριστικά), εκτός από έναν.
Ο Σ. ήταν ένας από τους κολλητούς μου από το γυμνάσιο. Μπορεί να είχε πάντα ένα υφάκι "self-righteous", να του άρεσε να πουλάει εξυπνάδα, ήθος κτλ, αλλά δεν ήταν τίποτε εκτός των ορίων που βλέπεις στις καθημερινές συναναστροφές με ανθρώπους. Αντίθετα, ήταν μάλλον "rationalist" στη σκέψη (παρά "emo-kid"/"intuitive" κτλ) με προσγειωμένες προσδοκίες για το μέλλον του κι απόλυτα πρακτικό μυαλό.
Στο συγκεκριμμένο cult (κατα την εκτίμηση μου) μπήκε μάλλον για να ικανοποιήσει την τάση του "θέλω να έχω άποψη για τα πάντα". Δεν ξέρω τί ακριβώς του είπανε εκεί, (στην αρχή σίγουρα όχι κάτι διαφορετικό απο ότι έλεγαν και στους άλλους) αλλά με την πάροδο του χρόνου ήταν προφανές ότι αυτά που "δίδασκαν" είχαν πολύ μεγαλύτερη επιρροή πάνω του απο ότι στους άλλους φίλους μου. Αυτοί λίγα χρόνια μετά το παρέτησαν, αυτός έμεινε, ενώ αργότερα τον έχασα εντελώς για 4-5 χρόνια καθώς ήμουν φοιτητής.
Τον είδα πρόσφατα πίσω στην πατρίδα. Ο τύπος ήταν ΑΛΛΟΥ. Οι αντιδράσεις του ήταν κρύες, αλλά όχι ενός φίλου που έχει να σου μιλήσει χρόνια κι αισθάνεται άβολα, αλλά ενός λοβοτομημένου. Στα αστεία μου δεν αντιδρούσε καθόλου (αυτό είναι πάντα κακό σημάδι...) ενώ δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να μιλήσει για το που ήταν, ούτε να ανταλλάξουμε νούμερα. Διηγόντας αυτή την ιστορία σε ένα άλλο κολλητό μου, μου είπε ότι και ο ίδιος τον είχε βρει μια μέρα στο τηλέφωνο αλλά του μιλούσε τόσο ψυχρά και τόσο νωχελικά, με μόνιμη διάθεση να το κλείσει . Να σημειώσω εδώ ότι ο Σ. δεν ήταν ένας απλός γνωστός ο οποίος μπορεί να μην ήθελε πολλά-πολλά, αλλά ένα άτομο με το οποίο ήμασταν κολλητοί για περίπου 5 χρόνια (και με άλλα μέλη της παρέας περισσότερο) γι αυτό κι αυτές τις γραμμές τις γράφω με μεγάλο πόνο.
Προσεκτικά λοιπόν, όλοι εσείς τα ανήσυχα πνεύματα, μην ψάχνετε τις "αλήθειες" του κάθε πρέζακα, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ο οποίος θα σου δώσει απαντήσεις για τα υπαρξιακά σου. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ καλοπροαίρετος δάσκαλος ο οποίος θα σου ζητήσει να θυσιάσεις τη ζωή σου με αντάλλαγμα κάποια γνώση. Ο πραγματικά σοφός θα σου πει να ψαχτείς μόνος σου.
8 comments:
:) μια άλλη cult, σέκτα με παγκόσμια παρουσία όπως η νέα ακρόπολη είναι οι Ανθρωπιστές (δεν έχουν σχέση με τους Secular Humanists) οι οποίοι βασίζονται στα κείμενα ενός τύπου με το ψευδώνυμο Silo ο οποίος είχε πάει σε ένα βουνό και είχε κάνει μια ομιλία or something. Έπεσα πρόσφατα επάνω τους :Ρ
Ριξτε μια ματια εδω http://www.xfd.gr/8611F69F.el.aspx
Ειμαι πραγματικά ενάντια σε παραθρησκευτικές οργανώσεις που εκμεταλλεύονται την ανάγκη ατόμων να ανήκουν κάπου ή την ανάγκη να αποκτήσουν κάποιο σκοπο ή νόημα.Στέκομαι σε αυτο που είπες οτι ένας σοφός θα απαντούσε οτι οι απαντήσεις είναι μέσα σου και πως μπορεί να μην είναι;Κρίμα για τον φίλο σου.Σε ευχαριστώ για την πληροφορία γι αυτο το cult δεν το ήξερα.Αν και συνεχώς βγαίνουν καινούρια και τελέυταία πολλά new age cults.
(ένα γρήγορο σχόλιο,μην γράφεις τόσο ωραια άρθρα όταν έχω διάβασμα.)
@libertarian
χμμμ κάθε φορά που πάει κάποιος σε ένα βουνό βγαίνει κι ένα καλτ...
@ανώνυμος
ευχαριστώ για το λινκ
@pixie
αχ βρε pixie μου κι εγώ γράφω αύριο 2-5 ένα παλούκι μάθημα... άστα, δύσκολή περίοδος η τωρινή :(
Το κακό σε όλα αυτά είναι έχει γίνει τέτοια πλύση εγκεφάλου (και στέγνωμα επίσης) που εσύ είσαι ο εχθρός, ο άπιστος, ο ηλίθιος αν τους πεις κάτι. Κρίμα και σε ευχαριστώ που το ανέφερες
Πάντως άκουσα κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Θεωρώ ότι όλα είναι απλά ένα αποτέλεσμα της ιδεολογικής ένδειας που προβάλλουν τα κανάλια και της απέχθειας προς το χριστιανισμό.
Εμένα μου κάνει εντύπωση πόσοι πολλοί αριστεροί με θητεία στο κόμμα (ένα είν' το κόμμα), στο ΕΚΚΕ, στο ΚΚΕ Εσ. ή αλλού, "βλέπουν το φως" στα όψιμά τους χρόνια από κάτι τέτοιους δασκάλους και μύστες, και μετατρέπονται σε μεταφυσικούς κνίτες.
>απέχθειας προς το χριστιανισμό.
I don't think it's that. I think that it's simply curiosity. This is why all the new members of such cults are between 16 and 20 years old, because that's the time that humans are very interesting about this stuff.
Post a Comment