Saturday, October 06, 2007
Χέστε μας επιτέλους με τον Ανδρέα!!!
Μα πολιτικός διάλογος είναι αυτός; Να βλέπω ένα σύγχρονο (εδώ γελάμε) κόμμα να κάνει συνεχείς αναφορές σε ένα πρόσωπο λες κι είναι ένα ΚΚ που αναφέρεται στον πατερούλη Στάλιν ή μία παραθρησκευτική σέκτα που εξυμνεί το μεσσία της;;;!!!!
Η κατάντια του ΠΑΣΟΚ απλά δεν έχει όρια. Πάνω που κορόιδευα τον ΓΑΠ για τις μαλακίες που έκανε, σήμερα στο συνέδριο μια χαρά στα βήματα του βάδισε κι ο κακός βεζύρης Benny όπως κι ο "ενωτικός" Σκανδαλίδης. Αριστερίστικη ρητορεία, ατάκες δεκαετίας '80 κι ευχολόγια για την πολυπόθητη επιστροφή στα ζιβάγκο και το carmina burana.
Πολιτική ΜΗΔΕΝ. Απόλυτο τίποτα. Καμμία φρέσκια ιδέα, ανακύκλωση θέσεων κι έκθεση ιδεών για "τον κόσμο που αλλάζει με γοργούς ρυθμούς"...
Να 'χαμε μία σοβαρή κυβέρνηση θα 'λεγα "άσε τους μαλάκες να κοιμούνται", αλλά τώρα κάνω έκκληση να πάει κάποιος να τους ξυπνήσει.
ΥΓ: ας διαβάσει κανείς τις θέσεις του Χρυσοχοϊδη.
Tuesday, September 25, 2007
To linux, ο Τσε και οι επαναστάτες του καφενέ
Για να είσαι ένας σύγχρονος κι "in" άπλυτος, δεν αρκούν μόνο οι μπλούζες με τον Τσε ή τους Rage Against the Machine. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει στην καρνταρόμπα σου τουλάχιστον ένα T-shirt με το συμπαθές πιγκουϊνάκι.
Φυσικά το όλο ντύσιμο πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να συνοδεύεται με το απαραίτητο κύρηγμα ώστε να ξεστραβωθούν όσοι άπιστοι, λεχρίτες, άσχετοι, παρακατιανοί, καθυστερημένοι δεν χρησιμοποιούν το εν λόγω λειτουργικό. Οι δε "κοινότητες" linux στα ελληνικά πανεπιστήμια, δεν είναι τίποτε άλλο απο κάτι κλειστές σέκτες και κλίκες, όπου σνομπάρουν ότι κινείται.
Όλα τα παραπάνω τα καταλαβαίνω. Είναι κλασσική εφαρμογή του ελληνικού αριστερίστικου κομπλεξικού self-righteousness. Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνω ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ είναι πώς στο διάολο έχουν τα μούτρα να λένε ότι η επιτυχία του linux δεν είναι τίποτε άλλο απο μία απόδειξη υπερ της επιτυχίας του κουμμουνισμού!!!
Δεν θα ξεχάσω ποτέ κατα την προβολή του γνωστού ντοκυμανταίρ για το linux στο πολυτεχνείο (διοργάνωση απο αριστερές οργανώσεις φυσικά), όπου ρωτήθηκε ένα επιφανές μέλος της κοινότητας open source για την σχέση linux-κουμμουνισμού. Αυτός αμέσως απάντησε "όχι, αν γράψεις λάθος κώδικα δεν σε βρίσκουν με μία σφαίρα στο κεφάλι"... Περιττώ να πώ ότι στράβωσε το μισό αμφιθέατρο ενώ εγώ (ο μόνος που γέλασε) πήγα να φάω ξύλο...
Απο την μεριά την δικιά μου, ως ένας άνθρωπος που πραγματικά έχω πάθος με το λογισμικό, αγαπάω και τα δύο λειτουργικά συστήματα. Το κάθε ένα για τα ταλέντα του και τις παραξενιές του.
Σερφάρω, διαχειρίζομαι τα mail μου (encrypted ή όχι), προγραμματίζω, κτλ στο linux. Είναι γρήγορο, έξυπνο, optimized, ασφαλές, σταθερό και κορυφαίο για όλα τα παραπάνω.
Απο την άλλη στα windows παίζω παιχνίδια, βλέπω DVD κι ακούω μουσική. Όλοι οι τίτλοι παιχνιδιών βγαίνουν για το λειτουργικό της microsoft, ενώ έχει την καλύτερη απόδοση ήχου κι εικόνας.
Είμαι σίγουρος ότι αν είχα πρόσβαση σε Mac, θα έβρισκα και σε αυτό κάποιο διακριτό ρόλο στην καθημερινή μου δουλειά...
Όλα έχουν την χρησιμότητα τους, ο έξυπνος χρήστης δεν πρέπει να αναλώνεται σε ταλιμπανισμούς ημιμαθών ηλιθίων, που μπήκαν απο σπόντα σε μία σχολή πληροφορικής, γράφτηκαν στη ΠΚΣ και ξαφνικά την είδαν και θέλουν να βαλσαμώσουν τον Linus Torvalds.
Saturday, September 22, 2007
ΜΙΣΩ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ
Δεν έχω κουραστεί πνευματικά ή σωματικά. Δεν κουράζομαι πλέον απο το διάβασμα, ούτε απο τα πρωινά ξυπνήματα, ούτε απο το γράψιμο, συνήθισα. Έχω κουραστεί ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ. Δεν αντέχω τόσους μήνες τώρα την συνεχή κατάσταση "τσίτας", τί κεφάλαια να διαβάσω, αν θα βάλει εύκολα-δύσκολα, αν βγήκε κανείς βαθμός, πόσα χρωστάω, πόσα πέρασα, αν κοπώ ποιός καθηγητής του χρόνου θα πάρει το μάθημα και θα μας γαμήσει, κτλ. Περνάω μαθήματα, περνάω, περνάω και τα γαμημένα ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ!...
Και να διάβαζα τίποτε ενδιαφέροντα πράγματα να πω πάει στο διάολο. Αλλά δυστυχώς τα έχω περάσει αυτά. Εμένα οι υπολογιστές και τα μαθηματικά μου αρέσουν γαμώ την πουτάνα μου, τί στο διάολο κάθομαι και διαβάζω μηχανολογικά και θερμοχημείες;;; Έχω μία συνεχή αίσθηση ότι χάνω τον χρόνο μου κι έχει μείνει πίσω σε αυτά που πραγματικά μετράνε...
Δε γαμιέται! Πίσω στο διάβασμα λοιπόν!
ZZZZzzzzZZzzzzzzZZZZZZZzzz...
Tuesday, September 18, 2007
Μιχάλης Χρυσοχοϊδης για αρχηγός του ΠΑΣΟΚ
Είναι οι ζιβαγκοφόροι αριστεριστές που αλαλάζουν υπο τους ήχους του Carmina Burana;
Είναι οι εκσυγχρονιστές της εποχής Σημίτη;
Είναι οι νεοαριστεροί α-λα Μίμης Ανδρουλάκης;
Είναι οι αφόρητα βαρετοί γραφειοκράτες στυλ Βενιζέλου;
Απο τα παραπάνω προκύπτει σίγουρα ένα πράγμα: όσους περισσότερους υποψηφίους έχουμε για την αρχηγία, τόσο το καλύτερο. Θα ακουστούν πολλές απόψεις.
Απο την μία για τον ΓΑΠ έχω αναφερθεί άπειρες φορές: οραματιστής, διορατικός, ιδεαλιστής, ήταν ένα απο τα μεγαλύτερα πολιτικά κεφάλαια της Ελλάδος. Αλλά στην πράξη τα σκάτωσε απολύτως, απαρνούμενος ακόμη και τις ίδιες του τους ιδέες.
Για τον Βενιζέλο είμαι διχασμένος. Απο την μία εκτιμάω πάρα πολύ τον αναλυτικό λόγο του (σε αντίθεση με τα "τσιτάτα" που συνηθίζονται στη πολιτική) αλλά μόνο όταν έχει πραγματικά κάτι να πει. Αλλιώς ξεπερνά κατα πολύ τα όρια του παρλαπιπισμού. Με τις πολιτικές του απόψεις δεν τα σπάω, ενώ θεωρώ ότι η κίνηση του να πέσει σαν κοράκι αμέσως μετά την ήττα πάνω στον ΓΑΠ θα του στοιχίσει πολύ.
Η Διαμαντοπούλου δεν έχω ιδέα τί πάει να κάνει στην όλη ιστορία. Θα της έδινα ελπίδες αν το μοντέλο Σεγκολέν Ρουαγιάλ είχε επιτυχία. Αλλά, μια και λέμε για φάση Σεγκολέν, οτιδήποτε έχει σχέση με άπλυτη υστερικιά σοσιαλίστρια/νεοφεμινίστρια μου φέρνει αναγούλα. 1000 φορές καλύτερα η Μιλένα Αποστολάκη.
and the winner is?
Μα ποιός άλλος απο τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη! Μπορεί ίδιος να μην έκανε απολύτως καμμία κίνηση για την αρχηγία, αλλά εγώ αυτόν θα ήθελα για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Είναι σοβαρός, δουλευταράς, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΑΤΟΣ ενώ τις ιδεολογικές του θέσεις (υπάρχουν στο site του) στηρίζω με ενθουσιασμό.
Εντάξη, πιο πολλές πιθανότητες υπάρχουν να δω τον George Clooney να τον υποδύετεαι στην ταινία (που λέγεται ότι) θα βγει με θέμα την εξάρθρωση της 17Ν παρά τον ίδιο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Παρ' όλα αυτά, όσο ζω ελπίζω...
Monday, September 17, 2007
Η επόμενη των εκλογών
Ίσως η λογική του Καραμανλή να ήταν "2η και τελευταία μου 4ετία, κάνω ότι θέλω χωρίς ουσιαστικά πολιτικό κόστος". Με 152 βουλευτές όμως και σε μία βουλή όπου θα συνυπάρξει (αρμονικότατα θα έλεγα) η Λιάνα Κανέλλη του ΚΚΕ με τον Μάκη Βορίδη του ΛΑΟΣ, δύσκολα θα περάσει οποιαδήποτε ριζοσπαστική πρόταση.
Για την ακρίβεια δεν νομίζω η ΝΔ να κάνει τίποτε, πέρα απο τίποτα νομοσχέδια όπου (όπως και στην 1η θητεία της) θα περάσουν κουτσουρεμένα λόγω αντιδράσεων. Μέχρι το τέλος αυτής της διακυβέρνησης, φοβάμαι ότι πιο πολύ θα ασχολούμαστε με το πολιτικό κουτσομπολιό στο ΠΑΣΟΚ, παρά με το όποιο έργο της κυβέρνησης.
Ο Παπανδρέου απο την μεριά του, τα θελε και τα παθε. Μπορεί το αποτέλεσμα να μην είναι τόσο τραγικό (η πρώτη του ήττα δεν νομίζω ότι αξίζει να μετράται καν, δεν έχει καμμία ευθύνη ως αρχηγός) αλλά η πραγματική συντριβή είναι ότι ένας τόσο φιλελεύθερος και οραματιστής πολιτικός ισοπεδώθηκε απο το βαθύ ΠΑΣΟΚικό κατεστημένο. Έχω γράψει τόσα και τόσα για την περίπτωση ΓΑΠ, και μόνο θλίψη μπορώ να εκφράσω για το πόσο ακόμη και μία απο τις πιο ελπιδοφόρες προσωπικότητες της Ελλάδος χάνεται απο το λαϊκίστικο κατεστημένο. Η καλύτερη και πιο τολμηρή επιλογή είναι να κάνει δικό του κόμμα, όπως ακριβώς το θέλει αυτός.
Τέλος, θέλω να εκφράσω τα συγχαρητήρια μου στην Φιλελεύθερη Συμμαχία για την παρουσία της στις εκλογές, όπου είχα την χαρά να δω ένα κόμμα με πραγματικό όραμα να κάνει τα πρώτα του βήματα. Όσο κράξιμο και να φαγε, όσο δηλητήριο και να έσταξε ο Δήμου, ήταν μια καλή αρχή. Λυπάμαι όμως που δεν την στήριξαν έμπρακτα προσωπικότητες του φιλελεύθερου χώρου όπως ο Μάνος ή ο Ανδριανόπουλος.
Η ΝΔ είναι όμως τώρα κυβέρνηση κι εκεί πρέπει να στηρίξουμε τις όποιες ελπίδες μας. Σε αυτή τη 4ετία θα ήθελα να δω μία ΝΔ πιο φιλελεύθερη, με λιγότερους Πολύδωρες και Βουλγαράκηδες, με λιγότερο παπαδαριό, με λιγότερα επικοινωνιακά τρικ και περισσότερη ουσία. Δηλαδή, μία ΝΔ με περισσότερο Καραμανλή, Σουφλιά, Γεωργιάδη, Μαγγίνα και λιγότερο Ρουσσόπουλο, Ζαγορίτη, Μεϊμαράκη.
Thursday, September 13, 2007
Τί δεν θα συζητηθεί προεκλογικά
Ένα απο τα καυτά θέματα της περιόδου που διανύουμε είναι η παιδεία. Μεταρυθμίσεις και κόντρα-μεταρυθμίσεις, ευχολόγια κι (εν τέλει) απόλυτη αοριστολογία. Το πρόβλημα όμως είναι πάρα πολύ βαθύτερο κι αγγίζει τις θεμελιώδεις αξίες που διέπουν την ελληνική κοινωνία.
Το κλασσικό φαινόμενο που παρατηρείται σε κάθε εξεταστική περίοδο είναι η αντιγραφή. Και δεν μιλάω για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά συστηματική, οργανωμένη και συντονισμένη, απο το μεγαλύτερο του συνόλου των φοιτητών. Δεν είναι λίγοι αυτοί όπου σε κάθε μάθημα η μόνη τους έγνοια είναι που θα βρουν να αντιγράψουν διαγωνίσματα, projects, εργαστηριακές αναφορές. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στο τέλος του παίζουν και "μάγκες", ενω κερδίζουν την απόλυτη αναγνώριση κι εκτίμηση των υπόλοιπων φοιτητών.
Εγώ ως ηλίθιος, πάντα νόμιζα ότι για να είναι κάποιος στο πανεπιστήμιο σημαίνει ότι έχει κλίση στον ακαδημαϊκό τρόπο ζωής. Του αρέσει το διάβασμα και η γνώση. Άκουγα πανεπιστήμιο και νόμιζα ότι μιλούσαμε για Πανεπιστήμιο, έναν χώρο πνευματικό, πολιτισμένο και (φυσικά) αξιοκρατικό. Και να που φτάσαμε, το κάθε ΛΑΜΟΓΙΟ με χίλιες δυό πουστειές, γλυψείματα και μαλαγανιές να γίνεται πτυχιούχος ανωτάτου ιδρύματος και να πουλάει μαγκιά. Κι επαναλαμβάνω: δεν μιλάω να αλληλοβοηθηθείς σε 2-3 μαθήματα, αλλά για τα φαινόμενα όπου λαμόγια παίρνουν πτυχίο ΑΝΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ χωρίς να έχουν ιδέα επι του θέματος.
Ρε πουτάνας γιε μπάσταρδε, αν ΔΕΝ είσαι του διαβάσματος, ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ δηλώνεις να μπεις πανεπιστήμιο; Γιατί οι υπόλοιποι να πληρώνουν την δικιά σου μετριότητα κι έλλειψη ενδιαφερόντων; Αλλα βέβαια, στην Ελλάδα ζούμε, ποτέ μα ΠΟΤΕ δεν πρόκειται η παλιοπουτάνα κατίνα να παραδεχτεί ότι το παιδί της δεν κάνει για πανεπιστημιακός αλλά για τεχνίτης. Στην Ελλάδα οι τεχνικές σχολές είναι ντροπή, τόσο τους κόβει. Απο κει κρέμονται λοιπόν και οι βρωμερές και τρισάθλιες κυβερνήσεις, όπου με κριτήριο το λαϊκισμό βγάζουν με το κιλό τις θέσεις στα πανεπιστήμια ώστε να μπορεί το κάθε γλοιώδες υποκείμενο να γίνει κι αυτό "σπουδαγμένος".
"Σπουδαγμένος" my ass! Με αποντροπιασμό και θλίψη παρατηρώ ΕΞΑΙΡΕΤΑ επιστημονικά πεδία όπως πχ η γεωγραφία ή οι πολιτικές επιστήμες ενώ θα μπορούσαν να είναι σχολές υψηλότατου επιπέδου που απαιτούν απόλυτη αφοσίωση, να καταντούν 4ετή σεμινάρια για να πάρεις ένα χαρτί να μπεις στο δημόσιο. ΙΔΟΥ η "επένδυση στη γνώση" που μας λένε και μας ξαναλένε τα πολύχρωμα προεκλογικά φυλλάδια!
Είμαι ελιτιστής; ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Όταν μιλάμε για πανεπιστημιακή εκπαίδευση, εκεί δεν χωράει η μετριότητα. Δεν χωράνε οι βλάκες, τα λαμόγια, οι κουτοπόνηροι, οι γλύφτες. Και δεν μιλάω εκ του ασφαλούς, γιατι πολύ απλά δεν θα απαιτούσα ΠΟΤΕ να πάω εγώ πχ σε μία σχολή για σεφ και να μου δώσουν το πτυχίο ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ, χωρίς ΚΑΝΕΝΑ κόπο!...
Sunday, September 09, 2007
Οι top 4 ατάκες του καλοκαιριού
4. "α ρε Βλαδίμηρε, σε λίγο θα πίνεις καφέ στο φεγγάρι!" - Λιακόπουλος για τον Πούτιν
3. "μα καλά, γιατί δεν στέλνουν κασκαντέρ να σβήσουν την φωτιά;;" - ένας μπάρμπας μου
2. "μα γιατί λένε τον Παναγιώτη Γιαννάκη 'δράκο'; Βίασε κάνα παιδάκι;" - εγώ, μεθυσμένος
και ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ:
1. "ρε παιδιά, το 'πίνω μπάφους και παίζω pro' δεν μοιάζει με το 'γαρύφαλλε';" - ο φίλος μου ο Παντελή
Saturday, September 08, 2007
Α ρε αθάνατα ισπανικά κύτταρα!!!
"...δεν μετράνε στο μπάσκετ όπως όλοι ξέρουμε τα συστήματα, οι τακτικές, τα συμβόλαια εκατομμυρίων των Παπαλουκά ή Κακιούζη . Την στρατηγική του Γιαννάκη ξεπέρασε η Ισπανική Ψυχή, τα ισπανικά κύτταρα που όπως άλλοτε ήταν κοσμοκράτορες έτσι και σήμερα το αποδείξανε στο παρκέ ότι ενωμένοι είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους λαούς-λεχρίτες..."
Τί έγινε ρουφιανο-φασιστάκια δημοσιογραφίσκοι; Μόκο; Ούτε μία αναφορά στα πρωτοσέλιδα σήμερα; Α ρε γαμώτο, κι ετοιμάζατε τίτλους όπως "ελληνικό DNA/ψυχή, τους κάναμε ισπανικό, κτλ κτλ". Πώς θα πουλήσετε κάνα φύλλο τώρα;
Τί έγινε παντώς είδους λαϊκίζοντες ελληναράδες; Δεν ξύπνησε το ελληνικό DNA των "Ε" χθες; Μήπως ήταν μία συνωμοσία των εβραίων και χάσαμε; Ή μήπως οι "φονιάδες των λαών" ήταν πίσω απο τις παρεμβολές που είχε χθες η ΕΤ1;
Κρίμα, και μου είχαν λείψει οι σκηνές με τα λάβαρα του βυζαντίου στην Ομόνοια. Δε θα μαχαιρώσουμε κάνα μετανάστη φέτο. Γαμώτο.
Friday, September 07, 2007
Γιατί το debate έβγαλε ελάχιστα
Η μορφή του ελληνικού debate προσφέρει ελάχιστα, αφού βάζουν όλοι την "κασσετούλα" κι απαγγέλουν τις προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων τους. Αυτά όμως τα διαβάζω κι απο το site τους, ή απο ένα διαφημιστικό τους φυλλάδιο. Εγώ θα προτιμούσα τους 2 κύριους μονομάχους να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι όπως έγινε στην Γαλλία. Σίγουρα κι αυτό ευννοεί τον "κατινίστικο" χαρακτήρα της διαδικασίας, αφού ο ρόλος των εντυπώσεων θα είναι ακόμη μεγαλύτερος, αλλά σε έναν σκεπτόμενο ψηφοφόρο θα είναι άκρως διαφωτιστικό το πόσο ο πολιτικός αρχηγός που θα ψηφίσει είναι ικανός θα διεξάγει μία αξιοπρεπούς επιπέδου κουβέντα.
Και προς θεού, διαφωνώ κάθετα με την ιδέα τις ερωτήσεις να τις θέτει "ο απλός κόσμος". Έλεος, η ιδιοσυγκρασία μου δεν πρόκειται να αντέξει άλλες ερωτήσεις του στυλ "γιατί μας καίτε τα ονειρά μας;;;", "ο κοσμάκης πεινάει κι εσείς τί κάνετε;;;", "δώστε στο λαουτζίκο να φάει". Προφανώς όταν στην σύγχρονη νεοελληνική κουλτούρα όταν λέμε "απλός κόσμος", μάλλον εννοούμε simpletons (=καθυστερημένοι, simple=απλός).
Τέλος, μία αξιολόγηση των αρχηγών.
Ο καλύτερος (με διαφορά) ήταν ο Καραμανλής, ο οποίος με πρωθυπουργική μεθοδικότητα απάντησε στις ερωτήσεις ενώ ήταν ο μοναδικός που δεν βγήκε εκτός θέματος στις ερωτήσεις. Για πρώτη φορά τον είδα νευρικό, πράγμα που μου έκανε εντύπωση για ένα τόσο άρτιο επικοινωνιακό κατασκεύασμα όπως αυτός. Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του να τα βρήκε σκούρα και να πήρε την ιδιότητα του στα σοβαρά.
Ο ΓΑΠ ήταν μέτριος κι έμεινε στην καταγγελία χωρίς καμμία αντιπρόταση. Σχεδόν σε όλες τις ερωτήσεις βγήκε κατα πολύ εκτός θέματος, ενώ για την ταμπακιέρα (αλλαγή των απόψεων του για το άρθρο16, τις γκρίζες ζώνες κτλ) καμμία αναφορά. Παρ' όλα αυτά, η τελικός του λόγος ήταν ο καλύτερος των 6.
Ο Καρατζαφέρης, ως τυπικός χαρισματικός ηγέτης της ακροδεξιάς, δεν είχε κανένα πρόβλημα ή σφύξιμο. Έβγαινε κι έμπαινε στο θέμα όποτε τον βόλευε με περισσή μαεστρία, λαϊκιζε κατα βούληση κι εκτόξευε ειρωνίες εκ του ασφαλούς. Αν κι αμφιβάλλω ότι τα γερόντια και οι ψηφοφόροι της Έφης Σαρρή αντιλήφθηκαν τα παραπάνω, πιστεύω ότι ο πρώην-bodybuilder ήταν απο τους κερδισμένους της βραδιάς.
Ο Αλαβάνος είχε την πλακίτσα του (είχαμε πεθάνει στα γέλια με το σχόλιο του στον Λιάτσο για το εγκεφαλικό), αλλά ο πολιτικός λόγος του ήταν για να μαζέψει ψήφους απο 16χρονα που θέλουν να κλείσουν το σχολείο επειδή οι γονείς τους δεν τα αφήνουν να πάνε rockwave. Κάποιος να του πει ότι τα 16χρονα δεν ψηφίζουν.
Η Αλέκα ήταν (όπως πάντα) συμπαθής, ξεκάθαρη κι ειλικρινής, αλλά μπροστά σε κάποιες καίριες δημοσιογραφικές ερωτήσεις ήταν φανερές οι αδυναμίες της πολιτικής ιδεολογίας που πρέσβευε.
Για τον Παπαθεμελή δεν καταδέχομαι να μιλήσω.
Εύχομαι στην ΦΣ με το καλό συμμετοχή στο επόμενο debate!!!
Wednesday, September 05, 2007
Τί μου έμαθε η ζωή για την τεχνολογία
Αμ δε όμως. Το τηλέφωνο είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ αργό (πχ θέλει 3+ δευτερόλεπτα να ανοίξει τις πρόσφατες κλήσεις, ούτε λόγος για το πόσο περιμένω να ανοίξει ένα sms), ενώ πολλές είναι οι φορές όπου προγράμματα με πετάνε έξω λόγω έλλειψης μνήμης και τα κρασαρίσματα είναι πλέον σε καθημερινή βάση. Αλλά το πιο εξωφρενικό απο όλα είναι ότι σε κατάσταση ασταθούς λειτουργίας του κινητού τα πρώτα που καταρρέουν είναι τα ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ όπως πχ η δυνατότητα κλήσεως ή το μικρόφωνο!!!
Αυτό που με εκνευρίζει περισσότερο με εμένα είναι ότι δεν ακούω ποτέ τον ίδιο μου τον εαυτό! Πόσες φορές στο παρελθόν έλεγα "το κινητό είναι για να παίρνει τηλέφωνα και τίποτε άλλο";;; Τυφλωμένος λοιπόν εγώ από την τεράστια οθόνη του Ν73 και τα γυαλιστερά του χρωματάκια, δεν άκουσα τον εαυτό μου και παραβίασα τον ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ νόμο των gadgets: ΕΚΑΣΤΟ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ.
θες τηλέφωνο; πάρε αυτό το μικρό, ταπεινό (κι αποτελεσματικό)
θες φωτογραφική μηχανή; πάρε μία Canon!
θες μουσική; πάρε ένα ipod!
θες word/excel/μαθηματικό πακέτο: πάρε ένα PDA!
θες παιχνιδομηχανή; ξέθαψε το gameboy σου και κουβάλα το! (δε με χαλάει)
Θα μου πείτε τώρα, "μα καλά 1000+2 πράγματα θα κουβαλάμε;".
Ε ΝΑΙ ρε παιδιά, αφού το παίζουμε τόσο σύγχρονοι, tech-freaks και γεμάτοι απαιτήσεις, ας φάμε στη μάπα ένα τσουβάλι συσκευές που τουλάχιστον η κάθε μία μεμονωμένα θα κάνει τη δουλειά της...
Tuesday, September 04, 2007
Κατανοώντας την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα
Καταρχάς, με το ματς ΠΑΟ-ΟΣΦΠ. Καλά, αυτοί (οι βάζελοι) δεν ήταν που θα μας γαμούσαν, έδερναν, βίαζαν, έκαιγαν, πατούσαν κτλ κτλ κι ότι "εδώ είναι Λεωφόρος";;; Κι ενώ (όπως πάντα εξάλλου) όλοι οι αντικειμενικοί δημιοσιογράφοι είχαν συμφωνήσει ότι όλα τα παραπάνω θα τα έκανε ο ΠΑΟ, η ομαδάρα τους ήταν κατώτερη των προσδοκιών ενώ ο ΟΣΦΠ μπορούσε κάλλιστα να είχε πάρει το ματς.
Μετά το 0-0 λοιπόν, βγήκαν όλοι οι αντικειμενικοί και είπαν "ο ΠΑΟ είναι κερδισμένος γιατι κατέβηκε για να πάρει το Χ". ΤΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΥΤΟΣ που λέγατε πριν ότι θα μας έκανε και θα μας έδειχνε τώρα ξαφνικά κατέβηκε να πάρει το Χ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΤΟ Χ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΟΥ;;;;;;;;;
Κατα δεύτερον, το ματς ΑΕΚ-Σεβίλλη. Γιατί οι εκφωνητές Χανουμόπουλος και Βαζελόπουλος πανηγύριζαν και ψέλναν διθυράμβους στην ΑΕΚ; Γιατί όταν άλλη ομάδα τρώει 4 λένε για διασυρμούς, ξεφτιλίσματα, κτλ κτλ;;; Α, ξέχασα, μία είναι η φτωχή πλην τίμια προσφυγοπούλα ΑΕΚ που την πολεμάνε όλοι αλλά μια μέρα θα σηκώσει κεφάλι.
ΡΕ ΔΕ ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΛΟΙ ΛΕΩ ΓΩ;;;
Saturday, September 01, 2007
Thursday, August 30, 2007
Για την διαμαρτυρία στο Σύνταγμα
Καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι ήμουν υπερ αυτής της πρωτοβουλίας. Πολύ καλά έκανε ο κόσμος και πήγε, αλλά το πιο θεμελιώδες απ' όλα είναι να μην μείνουμε εκεί.Μία "διαδήλωση κατά της πυρκαγιάς" έχει έναν χαριτωμένο συμβολικό χαρακτήρα, αλλά κανένα απολύτως πρακτικό αντίκτυπο. Είναι σαν να διαδηλώνεις "κατά του πολέμου", ή "κατά της γρίπης των πτηνών". Απλά όλοι θα συμφωνήσουν μαζί σου (δε νομίζω κανείς ψυχικά υγιής να είναι υπερ των παραπάνω) , συμπεριλαμβανομένων και των πολιτικών οι οποίοι θα γνέψουν συγκαταβατικά το κεφάλι και θα μοιράσουν τις συμπάθειες τους.
Όπως είχα πει και στο προηγούμενο post, δεν υπάρχει καλύτερη ημερομηνία εκλογών απο τις 16/9. Η ουσιαστική διαμαρτυρία (αν υπάρχει) θα ξεκινήσει απο εκεί. Και λέω θα ξεκινήσει, αφού όλοι οι μηχανισμοί προστασίας της χώρας μας εναπόκεινται και στην δικιά μας υπευθυνότητα.
Monday, August 27, 2007
Οι φωτιές, οι Γκρίζοι Λύκοι και τα πράσινα ανθρωπάκια
Οι ενδείξεις του να είναι οι υπαίτιοι της καταστροφής ξένοι πράκτορες είναι ελάχιστες. Οι δε αποδείξεις ανύπαρκτες. Για τους αναρχικούς που γίνεται λόγος, αυτά είναι γελοιότητες αφού καμμία μορφή αντιεξουσιαστικής δράσης δεν περιλαμβάνει χτυπήματα σε περιβαλλοντικούς στόχους. Για τους ΠΑΣΟΚους, σε τέτοια έκταση δεν έχουν κανένα συμφέρον να το κάνουν. Όπως και να χει, ο φαύλος κύκλος της συνομωσιολογίας μπορεί να τραβήξει σε απίστευτα εξωφρενικές θεωρίες, αποπροσανατολίζοντας μας απο το διαταύτα.
Αλλά και πάλι, εγώ πιστεύω ότι ο εχθρός ο βρίσκεται εντός των πυλών. Κι αυτός είναι η ανθρώπινη ηλιθιότητα. Είτε είναι η μαλάκυνση εγκεφάλου που δέρνει τους σαπιοκοιλαράδες που πετάνε τα τσιγάρα στο δάσος, είτε (όπως λέει κι ο θείος μου, απόστρατος αξιωματικός της πυροσβεστικής) οι αρχιταβλαδώροι που έχουν μπει σε νευραλγικές θέσεις των σωμάτων ασφαλείας.
Επιπλέον, δεν είδα απο την μεριά του ΥΠΕΞ κανένα απολύτως συντονισμό για διεθνή επιχείρηση. Κάτι υποσχέσεις για canadair που θαρθουν αύριο, μεθαύριο, τρέχα γύρευε δηλαδή. Τί φοβούνται, πολιτικό κόστος μπας και πούμε οι πολίτες ότι δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας;
Κλείνωντας, πολλοί λένε για αναβολή των εκλογών. Αντιθέτως, εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχει ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ημερομηνία διεξαγωγής τους απο τις 16/9. Ούτε φανφαρολογίες, ούτε τραγουδάκια, ούτε ευχολόγια. Να δούμε τώρα στα δύσκολα τί θα έχουν να πουν. Εδώ πληρώνονται όλα.
Friday, August 24, 2007
Ο επίσημος οδηγός σκανδάλων 2004-2007
Σε αυτά τα 3.5 χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης, έσκασαν 3 κολλοσιαίων διαστάσεων σκάνδαλα τα οποία σε σειρά φθίνουσας σημασίας είναι:
1) Εκκλησιαστικό-Παραδικαστικό (ή "έπος Βαβύλη")
2) Σκάνδαλο Υποκλοπών (ή "Vodafonegate")
3) Σκάνδαλο Ομολόγων (ή "Ομολογιάδα")
τα οποία ας πάρουμε με τη σειρά:
1) Για μένα το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης, μπροστά στο οποίο ο Κοσκωτάς μοιάζει με παιδάκι που έκλεψε καραμέλες απο περίπτερο. Μιλάμε για ένα τερατώδες δίκτυο λαδώματος δικαστικών, ξεπλύματος μαύρου χρήματος, χειραγώγησης εκκλησιαστικής πολιτικής, διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, δράσης παρακρατικών κομμάντος, επιρροής σε κοινοβουλευτικά πρόσωπα και κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος. Μέσα σε όλο αυτό το κατασκεύασμα ξεχωρίζουν οι Βαβύλης, Γιοσάκης και η αδελφότητα της Χρυσοπηγής.
Ο Βαβύλης, ο οποίος κάνει τον James Bond αφόρητα κολλεγιόπαιδο, έχει μία δράση της οποίας η έκταση πολύ δύσκολα θα εξιχνιαστεί. Δικαιολογημένα η όλη ιστορία βαπτίστηκε "το έπος Βαβύλη" αφου περιλαμβάνει σχεδόν ότι έγκλημα υπόκειται στην δικαιοδοσία της Interpol. Αν ανοίξει το στόμα του σίγουρα θα έχει πολλά να πει, αλλά δυστυχώς ένας τέτοιος άνθρωπος ακόμη και το Γκουαντάναμο θα το έχει περίπατο στην εξοχή.
Αν ο Βαβύλης ήταν ο εκτελεστικός/στρατιωτικός βραχίονας, ο Γιοσάκης φρόντιζε τον δικαστικό/οικονομικό τομέα. Λαδώματα δικαστών και αρπαγή χρήματων ήταν οι κύριες δραστηριότητες του. Απο ότι ξέρω, μάλλον πως θα την γλιτώσει.
Και οι 2 παραπάνω δεν θα εκτελούσαν το θεάρεστο (κυριολεκτικά) έργο τους αν δεν υπήρχε η Αδελφότητα της Χρυσοπηγής. Αν νομίζατε ότι η Opus Dei ήταν κάπως "ακραία" ξανασκεφτείτε το. Μιλάμε για την ισχυρότερη σέκτα της Ελλαδικής Εκκλησίας, η οποία ανέβασε τον τωρινό Αρχιεπίσκοπο κι έχει τεράστια πολιτική ισχύ σε σημείο να συγκρούεται ανοικτά με πρωθυπουργούς ή ακόμη και τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Αλήθεια, η πτώση του Chinook είναι εντελώς άσχετη με τα παραπάνω; Όπως και να χει, τόσο η "ευαισθησία" του εκλογικού σώματος σε θρησκευτικά ζητήματα (ε ρε ζώα...) όσο και τωρινή κατάσταση της υγείας του Αρχιεπισκόπου δεν δίνουν την δυνατότητα να θιχθεί το θέμα προεκλογικά.
2) Κάποιοι "παρακρατικοί" έστησαν κοριούς σε τηλέφωνα βασικών πολιτικών προσώπων. Ακολούθησε ένα τσίρκο όπως η διάλεξη Βουλγαράκη ή οι παρελάσεις αριστεριστών που ισχυριζόντουσαν ότι ΚΑΙ τα δικά τους τηλέφωνα ήταν στη λίστα. Η υπόθεση έκλεισε με την εύκολη λύση της υπόννοιας για εμπλοκή των ΗΠΑ. Όλα αυτά θα τα χαρακτήριζα αστεία, αφού ο Πρωθυπουργός ποτέ δεν μιλά σε ανοικτές γραμμές για κρατικά θέματα (ελπίζω τουλάχιστον) ενώ οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων μαζί με τους χαφιέδες είναι στην ημερίσια διάταξη αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων.
Όμως, στο όλο θέμα μπήκε και μία μυστηριώδης "αυτοκτονία". Ένα παλικάρι επιτυχημένο, με κοπέλα, φίλους κι οικογένεια, βασικό στέλεχος της Vodafone ξαφνικά κρεμάστηκε χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Εδώ κύριοι το θέμα ΧΟΝΤΡΑΙΝΕΙ. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει βγει να ξεδιαλύνει την υπόθεση, ενώ θα περίμενε κανείς ότι η ΝΔ, ως "θύμα" στην όλη ιστορία, θα πίεζε κάπως περισσότερο... αλλά τίποτα.
3) Μέσα σε ένα δαιδαλώδες διεθνές δίκτυο τραπεζών, χρηματιστών, επιτροπών, χαθήκαν κάμποσες εκατοντάδες εκατομύρια ευρώ απο τα ταμεία των ασφαλισμένων προς "κάπου", με τις τρέχουσες εξελίξεις και το πόρισμα Ζορμά να δείχνουν "γαλάζια" ταμεία. Αν και η εμπλοκή του Πρωθυπουργού μου φαίνεται μάλλον αμφίβολλη (το άτομο με την επιρροή του αν είχε ανάγκη απο λεφτά έβρισκε χρηματοδότες όποτε ήθελε), το θέμα είναι ότι η ΝΔ έδειξε την ίδια επιπολαιότητα (στην καλύτερη περίπτωση) με το ΠΑΣΟΚ όσον αφορά την διαχείρηση δημόσιου χρήματος.
Σεμνή και ταπεινή συγκάλυψη λοιπόν. 3 χρόνια, 3 τερατώδη σκάνδαλα.
Απομεινάρια του συστήματος ΠΑΣΟΚ;
Με την λογική της "δεξιάς παρένθεσης" η ΝΔ είπε "ας κλέψουμε ότι προλάβουμε";
Αδυναμία της τωρινής κυβέρνησης να υπερασπιστεί αυτά που εκλέχθηκε για να διαχειριστεί;
Φοβάμαι ότι όλες οι παραπάνω υποθέσεις, όπως και σε όλα τα σοβαρά αστυνομικά μυθιστορήματα, θα κλείσουν με αιωρούμενα ερωτήματα.
Wednesday, August 22, 2007
Υλιστικός Εσχατολογισμός
Γιατί λοιπόν οι αφόρητα σκληροπυρηνικοί αριστεροί βρήσκουν πλέον καταφύγιο στην Δεξιά; Είναι απλά μία σύγκληση απόψεων ανελευθερίας;
Η απάντηση έρχεται μελετώντας το φαινόμενο απο την ανάποδη, παρατηρώντας τις κοσμοθεωρίες των ακροδεξιών. Και πράγματι, οι περισσότερες στηρίζονται στην Εσχατολογία, με κύριο πυρήνα την καταστροφή του κόσμου και την Αποκάλυψη. Μάλιστα, σε πάρα πολλούς σκληροπυρηνικούς κύκλους ρεπουμπλικάνων των ΗΠΑ, υπάρχουν τερατώδεις θεωρίες όπου υποστηρίζουν τον πόλεμο και την καταστροφή με απώτερο στόχο να φέρουν πιο γρήγορα την Αποκάλυψη, άρα και την σωτηρία των ευσεβών επι της Γης!!!
Το τελευταίο πραγματικά με συγκλόνισε, με αποτέλεσμα να το μελετήσω περισσότερο ψάχνοντας αναλογία με άλλους πολιτικούς χώρους. Και πράγματι, ανακάλυψα σε αριστερούς κύκλους θεωρίες που λένε, οτι αφού ο Μαρξ προέβλεψε την πτώση του Καπιταλισμού, στηρίζοντας την Δεξιά επιταχύνουμε την άφιξη της Επανάστασης!!!
Φυσικά αυτό δεν αποτελεί σε καμμία περίπτωση επίσημη θέση του ΚΚΕ, αλλά βλέπουμε ότι ακόμη και στην περίπτωση του απόλυτου υλισμού και πραγματισμού που εκφράζει ο Κουμμουνισμός, υπάρχουν ιδεολογίες που στηρίζονται σε εσχατολογικές προσδοκίες. Είναι μία ιδιότυπη μορφή αίρεσης, ιδιαίτερα δημοφιλής στους κύκλους των παρηκμασμένων μαρξιστών που μη έχωντας συνέλθει από την πτώση του Υπαρκτού (καθ'ότι ο 50άρης ελληναράς της μεταπολίτευσης ποτέ δεν πρόκειται να παραδεχτεί ότι ίσως έκανε λάθος) και βλέπωντας την αλματώδη ανάπτυξη του υπόλοιπου κόσμου, καταφεύγει σε κάθε λογής παρα-θεωρίες.
Λέτε όλοι αυτοί οι σύγχρονοι πολιτευτές όπου με την πρώτη ευκαιρία δίνουν διαπιστευτήρια για το "αριστερό παρελθόν" τους και το "προοδευτικό" παρόν τους, να πιστεύουν τέτοια πράγματα;
Saturday, August 18, 2007
Ψάχνωντας το Νόημα της Ζωής σε ένα Συμπαντικό ανέκδοτο
Όλοι λίγο πολύ ψάχνουν να βρουν το "νόημα", είτε το εννοούν μικροσκοπικά ως ένα σύνολο κανόνων για το πώς να ζήσουν, είτε μακροσκοπικά ως μία pop-εκδοχή της Ενοποιημένης Θεωρίας των Πάντων.
Σε πρώτη φάση ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τους θρησκευόμενους που διατυπώνουν αυτά τα ερωτήματα. Όλες οι απαντήσεις είναι στα Ιερά τους Κείμενα κι όλη η ιστορία αρχίζει και τελειώνει εκεί. Μακάρι κι εγώ να πίστευα ότι η Πλάση είναι ένα κοσμικό test ground του Θεού για εμάς τα δημιουργήματα του και η Ζωή είναι μία διαδικασία "εργοστασιακού ποιοτικού ελέγχου" για το ποιά κομμάτια είναι καλά να πάνε στο Παράδεισο πετώντας τα ελλατωματικά στη Κόλαση... Θα κοιμόμουν πολύ πιο ήσυχος τα βράδια.
Όσον αφορά τους υπόλοιπους, καλό θα ήταν να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει κάποιο "νόημα", καθορισμένο απο κάποιους Συμπαντικούς παράγοντες. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό είναι απαισιόδοξο, μηδενιστικό, κτλ. Πρέπει ντε και καλά να σου ορίσει κάποιος εξωγενής παράγοντας έναν σκοπό ύπαρξης για να μπορείς να ζήσεις;;; Καιρός είναι ο άνθρωπος να απελευθερωθεί απο την ανάγκη του μόνιμου "μπαμπούλα" πάνω απο το κεφάλι του που θα του ορίζει τί να κάνει και πώς να ζει. Ένας ελεύθερος άνθρωπος βάζει ο ίδιος νόημα στη ζωή του, με στόχους, όνειρα και προσδοκίες. Δεν παίζει κανένα ρόλο πόσο "μικρά" ή "ποταπά" είναι τα όνειρα αυτά, αφού μπροστά στο άπειρο του Σύμπαντος δεν μπορεί να ορίσει κανείς κλίμακα σημαντικότητας στόχων αφού κι ακόμη και τα λεγόμενα υψηλά/ηρωικά έργα είναι μηδαμινής σημασίας.
Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί σήμερα να δει την Ύπαρξη με διαφορετικό μάτι. Με νηφαλιότητα ως επιστήμονας και με χιούμορ ως καλλιτέχνης. Όσον αφορά το πρώτο, η Επιστήμη κερδίζει συνεχώς έδαφος και μία μέρα θα θριαμβεύσει προσφέρωντας μας σχεδόν άπειρες δυνατότητες. Αλλά ακόμη κι αν δεν τα προλάβουμε όλα αυτά, όπως ανέφερα και παραπάνω, δεν τρέχει και τίποτα. Απο την άλλη η Τέχνη μας δίνει την δυνατότητα να αντιληφθούμε τον όλο σουρεαλισμό της ύπαρξης και να μάθουμε να απολαμβάνουμε αυτή την κοσμική σούπα των άπειρων πιθανοτήτων.
Για περαιτέρω εμβάθυνση το internet είναι γεμάτο από κείμενα "ανθρωπιστικού αθεϊσμού" σημαντικών συγγραφέων (ή εξίσου εφυϊών "ανώνυμων"), είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε πολλά που να ταιριάζουν σε αυτό που ψάχνετε. Απο την μεριά μου μπορείτε να διαβάσετε το εκπλητικού χιούμορ κι ευστοχίας δοκίμιο του Ουμπέρτο Έκο "τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του θανάτου", φυσικά το "Περι Θεού αυταπάτη" του Richard Dawkins είναι must, η ταινία "ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών" είναι μία συνεχής πηγή έμπνευσης αλλά και να ακούσετε το μνημειώδες τραγουδάκι "Always look at the bright side of life" των Monty Pythons.
Friday, August 17, 2007
Επιτέλους εκλογές
Θα έλεγε κανείς ότι ο Καραμανλής μπορούσε να κάνει εκλογές το Μάρτη, όπου η ΝΔ στις δημοσκοπήσεις χτυπούσε 5άρες κι ήταν αλώβητη ακόμη και μπροστά στις φοιτητικές κινητοποιήσεις και τις αυθαιρεσίες του Πολύδωρα. Αλλά ούτε αυτό ήταν λύση, αφού οι κύκλοι της ΝΔ ήξεραν την επερχόμενη βόμβα των ομολόγων, όπου σε περίπτωση που έσκαγε πριν τις εκλογές, θα ήταν κάτι αντίστοιχο του σκανδάλου Πόρτο Καράς το 2004.
Αυτό που με προβληματίζει όμως, είναι το επιχείρημα "κάνω εκλογές για να έχω τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση πριν προχωρήσω στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις". Μα, όλες οι δημοσκοπήσεις θέτουν πολύ υψηλή την πιθανότητα πεντακομματικής βουλής, τί συναίνεση θα έχει;;;
Η δικιά μου θέση είναι ότι ο Καραμανλής, ένας πολιτικός που είπε ότι θα κάτσει 2 τετραετίες και μετά θα αποσυρθεί, σπατάλησε το μισό του χρόνο κάνοντας ελάχιστα. Στην Παιδεία, όπου και ξέρω καλύτερα, πέρασε εμάς την φοιτητική κοινότητα απο 1000 κύματα κάνοντας στην τελική ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου. Κρίνοντας από την μέχρι τώρα πορεία της ΝΔ, κοιτάω πολύ απαισιόδοξα το επερχόμενο ακαδημαϊκό έτος.
Απο την άλλη το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ανέκδοτο. Εγώ, που ψήφιζα φανατικά το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη τώρα απλά γελάω με αυτό το τηλεοπτικό παλαιοαριστερίστικο τσίρκο. Μόλις έμαθα ότι το "μυστικό όπλο" του ΠΑΣΟΚ είναι ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Μάλιστα. Το 2004 είχανε τον Ανδριανόπουλο και το 2007 έχουνε το Γιαννάκη. Αυτό τα λέει όλα πιστεύω.
Το πιο λυπηρό σε όλη την ιστορία είναι ότι δυστυχώς σε αυτήν την μίνι-προεκλογική περίοδο έχω διπλή εξεταστική, και δεν θα μπορώ να απολαύσω με την δέουσα χαλαρώτητα όλο αυτό το show...
Monday, August 13, 2007
Άλλη μία ελεηνή διαφήμηση
Μα τώρα εγώ είμαι υστερικός;;;Εδώ κι αρκετό καιρό βλέπω στις τηλεοράσεις να παίζεται αυτή η ελεηνή διαφήμηση με ένα μαλακισμένο όπου προβλέπει την καταστροφή του κόσμου κι ότι θα μας γαμήσει όλους αν δεν κάνουμε κάτι...
Δεν είναι τόσο το μήνυμα της διαφήμησης (όπου προφανώς είμαι υπερ της οικολογικής αφύπνησης) όσο αυτό που τόσο αποτυχημένα προσπάθησε ο σκηνοθέτης της να μας περάσει: ένα παιδάκι, το οποίο (ακραίως επιτηδευμένα) δεν είναι και τόσο χαριτωμένο (για την ακρίβεια είναι σκατόφατσα) και μας το τονίζει κάθε δευτερόλεπτο, το οποίο εκτοξεύει παντού εσχατολογικές προβλέψεις και κατάρες. Εγώ τώρα δηλαδή ως ενήλικας τί πρέπει να πώ;;; "αααχ τα παιδάκια μας χάσαν την αθωώτητα τους και μου λένε άβολες αλήθειες";;; Μα εγώ όταν βλέπω αυτή τη διαφήμηση θέλω να πιάσω το τσογλάνι και να το ρίξω σε μία δεξαμενή με πυρηνικά απόβλητα!
Τέλος πάντων, εγώ θα γύριζα ένα πιο αποτελεσματικό σποτάκι: η φάτσα μου σε κοντινό πλάνο (όπως και στην εν λόγω διαφήμηση) και θα έλεγα "ρε γαμώ τα σπίτια σας χαμηλώστε επιτέλους τα aircondition που τα έχετε 24 ώρες το 24ωρο να δουλεύουν στους 20 βαθμούς ακόμη και σε χώρους που δεν ξεπερνάνε τα 40τμ!!!"
για further reading ρίχτε μία ματιά εδώ
ΥΓ: χθες γύρισα Χανιά, ώρα για εξεταστική :(( αναμένω τα δικά σας νέα
Wednesday, July 25, 2007
υστερόγραφο στην «Περι Θεού Αυταπάτη» του Richard Dawkins
είχα να διαβάσω τέτοιο διαμάντι δοκιμιογραφίας από το «Βήμα του Κάβουρα» του Έκο. Ένα best-seller που ήρθε να διαλύσει το σκοταδισμό κι όλο αυτό το ρεύμα παραλογισμού που δημιούργησε ο «Κώδικας ντα Βίντσι» και τα παραπροϊόντα του.
Δεν θα επεκταθώ στο περιεχόμενο του βιβλίου, το οποίο λίγο πολύ είναι γνωστό (πολλά αποσπάσματα είναι διάσπαρτα στο internet) αλλά θα σταθώ στον σχολιασμό του γενικότερου ύφους του καθώς και τα συναισθήματα που μου προξένησε.
Κατ’ αρχάς ο Richard Dawkins έχει κατηγορηθεί για αλαζονικό ύφος, με τρομερές επιθέσεις ενάντια στη θρησκεία που θυμίζουν αντίστοιχη φρασεολογία φονταμεταλιστών. Αυτό φυσικά δεν ισχύει, γιατι πολύ απλά ο κύριος καθηγητής κάνει χρήση του υπέροχου καυστικού ύφους και χιούμορ, χαρακτηριστικό ενός ακαδημαϊκού της Οξφόρδης, που βέβαια σίγα μην το καταλάβει το παπαδαριό ή ο παρηκμαζμένος μαρξιστής/αναγεννημένος χριστιανός που είναι βιβλιοκριτικός ελληνικής εφημερίδας...
Επιπλέον ο κύριος καθηγητής παραθέτει έναν πλούτο επιστημονικών πληροφοριών κι τωρινών εξελίξεων σε τομείς όπως πχ η κοσμολογία, οι οποίες είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό και καταρρίπτουν την θεωρία «η επιστήμη έχει κορεστεί, τα κενά πρέπει να τα γεμίσει η θρησκεία». Αλλά ακόμη και σε αυτό το ρητό, ο κύριος καθηγητής παραθέτει το «τα κενά της επιστήμης πρέπει να τα γεμίζει όχι η θρησκεία, αλλά ο δημιουργικός αγνωστικισμός», πράγμα που είναι για μένα το σημαντικότερο συμπέρασμα του βιβλίου.
Η αναγνωστική μου εμπειρία παρέα με το λαμπρό μυαλό του Richard Dawkins ήταν συναρπαστική. Ήταν ένα ταξίδι στις απαρχές της ζωής, στα βαθύτερα ένστικτα του ανθρωπίνου νου, μία διεισδυτική ματιά στις κοινωνικές δομές που συντελλούν στην δημιουργία άκαμπτων και δογματικών θεωρητικών οικοδομημάτων όπως η θρησκεία. Ο κύριος καθηγητής ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου και κέρδισε επάξια μία θέση στους ήρωες μου του πνεύματος, δίπλα στους Ουμπέρτο Έκο και Νόαμ Τσόμσκυ.
Όταν η θρησκεία μολύνει την ζωή και την βάζει σε καλούπια, ο αθεϊσμός δεν είναι μία παθητική στάση απόρριψης και μηδενισμού των πάντων, αλλά ένας καθημερινός αγώνας αγάπης και προστασίας της ζωής που είναι τόσο ξεχωριστή με την μοναδικότητα της τόσο σε ατομικό όσο και σε συμπαντικό επίπεδο. Διαβάζωντας το τελευταίο (και συναισθηματικά φορτισμένο) κεφάλαιο του βιβλίου στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, τελειώνοντας τις τελευταίες γραμμές που κλείνουν αυτό το μεγαλειώδες έργο με μία απέραντη αισιοδοξία, γύρισα τα μάτια μου και κοίταξα την θάλασσα και τον ορίζοντα. Ναι, είναι πανέμορφα και η ζωή είναι υπέροχη μέσα στην μοναδικότητα της, ακόμη και χωρίς τον Χριστό, τον Ιεχωβά, την Κόλαση ή τον Παράδεισο πάνω από το κεφάλι σου.
ΥΓ: μεθαύριο επιτέλους διακοπούλες με το έτερον ήμισυ!!! Ελπίζω όλοι να απολαμβάνετε το καλοκαιράκι και με μεγάλη χαρά περιμένω τα δικά σας πάσης φύσεως νέα!!!
