Monday, February 05, 2007

Απίστευτη ατάκα του Παπανδρέου

προς την Αλέκα Παπαρήγα:
"είστε ο αριστερός ψάλτης της δεξιάς" !!!

ε μα τα θελες κι εσύ μωρή Αλέκα! Δεν πα να είναι κυβέρνηση η ΝΔ, δε πα να κατεβάζει νόμους η ΝΔ, δε πα να περνάει μεταρυθμίσεις η ΝΔ, αυτοί του ΚΚΕ το χαβά τους: να βρίζουν το ΠΑΣΟΚ!!! Το ίδιο και στις φοιτητικές συνελεύσεις: όταν ανέβει στο βήμα κάποιος ΠΚΣίτης αντί να αρχίσει χώνει στην ΔΑΠ και στην ΝΔ, χώνει στη ΠΑΣΠ και το ΠΑΣΟΚ!!!

Αυτή η άτυπη "ανίερη" συμμαχία υπήρχε ανέκαθεν, αφού είναι γνωστό το σκύλιασμα που τρώει το ΚΚΕ όταν κάποια άλλη παράταξη του τρώει την αριστερή πελατεία. Το ίδιο συμβαίνει και με την στάση του απέναντι στο ΛΑΟΣ και το ΣΥΝ. Τον δεύτερο τον βρίζει από το πρωί ως το βράδυ ενώ για το ΛΑΟΣ ούτε κουβέντα, σε αντίθεση με ότι θα περίμενε κανείς. Μάλιστα ο ίδιος ο Καρατζαφέρης ευλόγησε την ανίερη συμμαχία ως "συσπείρωση των δυνάμεων που εναντιώνονται στην Νέα Τάξη".

Οι μελέτες της κοινής γνώμης είναι σαφείς: όλο το συντηρητικό κομμάτι του εκλογικού σώματος (οι σκατοκέφαλοι δηλαδή) αμφιταλαντεύονται μεταξύ ΝΔ-ΚΚΕ-ΛΑΟΣ, με την ΝΔ να κερδίζει αφού στο τέλος συσπειρώνονται γύρω από αυτήν.

Τώρα αυτό το ιδιότυπο πολιτικό τσατσιλίκι πόσο τιμά το Κουμμουνιστικό Κόμμα δεν ξέρω, αλλά σίγουρα οι άνθρωποι της ΝΔ, μάστορες στην διαχείρηση εκλογικών target group, ξέρουν να το εκμεταλλεύονται πλήρως.

Saturday, February 03, 2007

Καφενείο γίναμε ρε Γιώργοοοο

Πρόταση μομφής από το ΠΑΣΟΚ! Έε;!

Πάμε καλά; Πρόταση μομφής κάνει ένα κόμμα όταν γίνει κάτι ΤΟΣΟ ΧΟΝΤΡΟ που ακόμη και οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος αμφισβητούν τις κυβερνητικές αποφάσεις! Η συγκεκριμμένη πρόταση τί συγκεκριμμένη αιτιολόγηση είχε; "Δεν μας αρέσει η ΝΔ";;;

Χθες παρακολούθησα το απόγευμα εκτεταμμένα στην συνεδρίαση της Βουλής. Από το βήμα παρέλασαν όλοι οι πικραμένοι ΠΑΣΟΚ-οι, παλιοί και νέοι, να ορίωνται για "ταξική πολιτική" (!!!) και "πραξικόπημα" (!!!;;;!). Μα ΤΙ ΠΙΝΟΥΝ;;; Καλά, το "πραξικόπημα" δεν το σχολιάζω, αλλά το "ταξική πολιτική";;; Που ζουν ρε παιδιά αυτοί οι άνθρωποι, στη δεκαετία του 70; Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί δικοί τους έχουν ΙΔΙΟΥ χαρακτήρα πολιτική όσον αφορά το άρθρο 16 και την επιχειρηματικότητα...

Ο κύκλος του Παπανδρέου είχε μία συγκεκριμμένη στόχευση: ζητώντας πρόωρες εκλογές μειώνει την πιθανότητα ο Καραμανλής να τις κάνει (για να μην πει κανείς ότι αποδέχτηκε την πρόταση μομφής), να αποφύγει την πανολεθρία των εκλογών και φυσικά να παρατείνει την (σίγουρη) διαδοχή του από τον Βενιζέλο. Είναι ένας ελιγμός "ανασυγκρότησης", μπας κι από την συσπείρωση προκύψει κάτι. Από την συσπείρωση ναι, αλλά από την πόλωση; Οι "μεσαίου χώρου" ψηφοφόροι θα πάνε σε ένα παλαιο-αριστερίστικο τσίρκο;

Δεν μπορείς όμως να χρησιμοποιείς μία "ύψιστη συνταγματική πράξη", όπως χαρακτηρίζουν οι νομικοί επιστήμονες την πρόταση μομφής, για εσωκομματικά παιχνίδια. Αυτό δείχνει εσωστρέφεια, απαξίωση του κοινοβουλευτικού συστήματος και διατήρηση της νοοτροπίας τάυτισης κόμματος-κράτους.

Φαντάζεστε να είχαμε κι απόλυτα αναλογική βουλή; Όλη η χώρα θα βυθιζόταν σε μία άβυσσο παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας και οι μόνοι που θα κέρδιζαν θα ήταν οι Γκέμπελς του εκάστοτε κόμματος...

Το ΠΑΣΟΚ καλά θα κάνει να σοβαρευτεί, να παρατήσει τις βλακίες και να πάει στις εκλογές με ένα σοβαρό πρόγραμμα. Ο Παπανδρέου με έχει απογοητεύσει, δεν είναι ο φιλελεύθερος νέος πολιτικός που έλεγε ότι είναι, αλλά μία παλαιο-αριστερίστικη καρικατούρα, κι αρχίζω να νοσταλγώ την εποχή που αν και το ΠΑΣΟΚ ήταν μία μαφία, τουλάχιστον υπήρχε ένας Κώστας Σημίτης να μου εμπνέει εμπιστοσύνη κ σοβαρότητα.

ΥΓ: Ποιός ήταν ρε παιδιά αυτός ο αρχι-καραγκιόζαρος της ΝΔ που είπε ότι θα φάει πήδημα το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές;;; ΈΛΕΟΣ! Μερικοί πάνε στη Βουλή και νομίζουν ότι μιλάνε στο καφενείο της περιφέρειας τους...

Thursday, February 01, 2007

Cretan History X

Ένα πρόσφατο post του Χάρωντα ήρθε κι έδεσε με κάποιες συζητήσεις που κάνω κατα καιρούς με διάφορους "κρητίκαρους", οι οποίοι έχουν μία σαφή εικόνα στο μυαλό τους για το ποιοί είναι φυλετικά "γνήσιοι κρητικοί". Όχι ότι I GIVE A DAMN για τις νεοναζιστικές φανφάρες νεοελλήνων περι φυλών κτλ, αλλά έχει πολύ πλάκα πως κάποιοι μαλάκες αυτοκολακεύονται νομίζοντας ότι ανήκουν σε κάποιου είδους εκλεκτή φυλή. Οι εν λόγω "κρητίκαροι" λοιπόν υποστηρίζουν ότι ο "γνήσιος κρητικός" είναι ο ξανθός γαλανομάτης (!!!) κι απόδειξη ότι οι κάτοικοι (διαπιστωμένα βαρβάτων) ορεινών περιοχών (που δεν τις άγγιξε ο εβραιοκινούμενος δυτικός πολιτισμός...) έχουν πολλούς τέτοιους ανοικτού χρώματος!!!

Εγώ γιατί πιστεύω ότι στην ύπαρξη όλων αυτών των ξανθούληδων είχαν βάλει το χεράκι τους οι γερμανοί κατά την κατοχή;;; Και γιατί όταν το λέω αυτό βγάζουν όλοι αφρούς απ' το στόμα λέγοντας με κουμμουνιστή;;; Χεχεχεχε πόσο πονάει η αλήθεια!!!


ΥΓ1: οι μινωίτες στις τοιχογραφίες πάντως δεν μου φαίνονται και πολύ ξανθοί...
ΥΓ2: α, κι αν νομίζετε ότι "άριος" είναι ο ξανθός γαλανομάτης βόρειος ΑΠΑΤΑΣΤΕ. Για εκατοντάδες χρόνια (και διαστρεβλώθηκε επι ναζισμού) όταν η επιστήμη έλεγε "άριος" εννούσε ινδοευρωπαίος. Πάπαλα.

Wednesday, January 31, 2007

Για την υστερία της ελιάς φταίνε οι γιατροί

εντάξει παιδιά, τα πράγματα έχουν ως εξής:

- για τους καρκινοπαθείς και τις οικογένειες τους τι να πώ. Οι καημένοι οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι και πάνε οπουδήποτε τους δίνουν ελπίδα.
- οι κομπογιαννίτες που το διαδίδουν είναι σκουλήκια του βόθρου που παίζουν με την ελπίδα των ανθρώπων και θέλουν φυλακή.
- το σκατο-ψευτοκολτουρο-μπουρδελο-κάναλο η ΝΕΤ το διαφημίζει γιατι είναι σκατο-ψευτοκολτουρο-μπουρδελο-κάναλο.
- η πολιτική ηγεσία και το υπουργείο υγείας, λίγα πράγματα.

Οι γιατροί;;;

Αντί να βγουν στα κανάλια, στην ερώτηση "θεραπεύει η φραπελιά τον καρκίνο" να πουν ΟΧΙ, αρχίζουν και λένε ιστοριούλες "η ελιά, θείο δώρο, η μητέρα φύση, τα δεντράκια, τα ποταμάκια, τα ρυάκια" κτλ και στο τέλος πετάνε κι ένα όχι. ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ η κατίνα που σας ακούει, η οποία μπουκώνει τα παιδάκια της με αυτό το σίχαμα, όλη αυτήν την περιστροφή γύρω από το θέμα την εκλαμβάνει ως ΝΑΙ.

Πρόσφατα άκουσα μία κυράτσα στην τηλεόραση να λέει "το επιβεβαιώνει κι ο Κρεμαστινός". Και λέω απο μέσα μου "ο γνωστός;;;". Και πράγματι, σε συνέντευξη του ο γιατρός αν και καταδίκασε την πρακτική αυτή ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ. Μάλιστα σε μία φάση είπε "είχε αποτελέσματα σε ποντίκια". Αυτό και μόνο αρκεί για να τροφοδοτήσει την υστερία.

Εγώ δεν έχω καταλάβει γιατί είναι όλοι τοσο ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ. Στην σκέψη και μόνο ότι μία οικογένεια έχει το παιδί της και παρατάει τις χημειοθεραπείες γι αυτό το λόγο ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ. Πρέπει να επέμβει η αστυνομία, οι τύποι βάζουν σε κίνδυνο ζωές.

Περιμένουν πρώτα να πεθάνει κανένα παιδάκι (από τα φυτοφάρμακα) για να αναλάβουν τις ευθύνες τους;

Monday, January 29, 2007

Γιατί δεν πάω (πλέον) τον Μίμη Ανδρουλάκη

Το ευρύ κοινό (ναι, συμπεριλαμβανομένου κι εμένα) τον γνώρισε από τις μεσαιωνικού τύπου αντιδράσεις για το περιβόητο βιβλίο του Μν. Το μυθιστόρημα ήταν μετριότατο προς άθλιο, όμως ο Μίμης κατάφερε να κερδίσει επαρκή αναγνώριση για να συνεχίσει την πολιτική κ συγγραφική του καριέρα.

Ο Μίμης ήταν στο ΚΚΕ. Αυτό όμως δεν πρόκειται να το διαπιστώσει ΚΑΝΕΙΣ νεότερος από τα σημερινά του κείμενα, τα οποία εκφράζουν σκληροπυρηνικό φιλελευθερισμό. Είναι πάρα πολύ δύσκολο για εμένα να σκεφτώ πως γίνεται ένας του ΚΚΕ να το γυρίσει στο άλλο άκρο, ενώ παράλληλα να δηλώνει ακόμη αριστερός!!! Μάλιστα, στο (πολύ ωραίο) βιβλίο του "βαμπίρ κ καννίβαλοι" καταθέτει όλους τους φιλελεύθερους προβληματισμούς του, δηλώνοντας παράλληλα ότι είναι αριστεροί (!!!). Βγάζετε άκρη; εγώ όχι. Μάλλον η πολύ παρέα με τον Παπανδρέου τον πείραξε...

Επιπλέον, πάντα αντιπαθούσα την νοοτροπία μερικών ανθρώπων "αν έχεις σφυρί, βλέπεις όλα τα θέματα ως μπρόκες". Έμαθε λοιπόν ο πρώην ΚΚΕς τις "απαγορευμένες" έννοιες της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας, της ανταγωνιστικότητας, του management, κτλ και ΜΑΣ ΤΙΣ ΚΟΠΑΝΑΕΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΟΥΝ. Ένταξη ρε Μίμη, καταλαβαίνω ότι τόσα χρόνια στο Κόμμα αν έλεγες μία τέτοια λέξη θα σε στέλναν στην Σιβηρία, αλλά τώρα θα βγάλεις όλα τα απωθημένα σου;;; Ακόμη και για τον γαύρο τον ρωτήσανε ποιά είναι η γνώμη του και τους έλεγε για καινοτομία κι ανταγωνιστικότητα!!!

Ο Μίμης έχει σκοπό να χωθεί για τα καλά στην πολιτική:
- Γυρνάει σε όλες τις εκπομπές και το παίζει ο γραφικός κρητίκαρος με τις μαντιναδούλες του κτλ. Αυτό "γράφει" πολύ τηλεοπτικά.
- Γράφει βιβλίο ("θηλυκό πόκερ") αφιερωμένο στις γυναίκες, κωλογλύφοντας ότι γυναίκα δει μπροστά του, πράγμα που του δίνει συμπάθεια από ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος.
- Προσπαθεί να τινάξει το "γαυριλίκι" από πάνω του, αποτάσσοντας τον Ολυμπιακό ("με έχει απογοητεύσει ο ΟΣΦΠ","πήγαινα γήπεδο μόνο για να ψωνίσω πολιτικούς συντρόφους") και δηλώνοντας θαυμαστής των παικτών του ΠΑΟ. Φυσικά αυτό κι αν του δίνει δημοτικότητα.
- Έχει αρχίσει και κρατάει αποστάσεις από τον όλο και πιο σαπιζόμενο Παπανδρέου, για να μην φθαρεί η εικόνα του (παλιά ήταν κώλος και βρακί).

Κι αλίμονο μας...

Saturday, January 27, 2007

"Διαβάλεται η καθαρότητα της φυλής μας"

Αν και το θέμα των μεταναστών είναι πολύ yesterday πλέον, κι έρχεται στην επικαιρότητα μόνο αν γίνει κάποια επίθεση σε καμμιά γριούλα, δεν θα μπορούσα να μην το θίξω αφού πολλοί αριστεροί συνάδελφοι μου το βάζουν πακέτο (!!!) με τις προτάσεις τους για την παιδεία.

Καταρχάς δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείται "φασισμός" να λες ότι πρέπει να γίνεται έλεγχος στα σύνορα. Είναι ρατσιστικό να ελέγχεις την ροή πληθυσμών από χώρες που (πως να το κάνουμε) ΔΕΝ είναι η Ελβετία και το πριγκιπάτο του Μονακό, αλλά περιοχές που μαστίζονταν από τόσες και τόσες αναταραχές; Όταν η Interpol σου λέει ότι στα βαλκάνια υπάρχουν τόσες και τόσες μαφίες (αλβανική, βουλγαρική, ρωσική κτλ) και πρέπει να προσέχεις, είναι κι αυτοί φασίστες;

Το ποσοστό των εγκληματιών που προέρχονται από ξένες χώρες είναι απειροελάχιστο μπροστά σε αυτό των ανθρώπων που έρχονται να δουλέψουν, κι αυτό δεν χρειάζεται να κάνω ράστα τα μαλλιά μου για να το υποστηρίζω, αλλά γι αυτό το απειροελάχιστο ποσοστό είναι που πρέπει να υπάρχει η αστυνομία και τα σύνορα!

Τέλος πάντων, το θέμα πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ απλό όταν μιλάμε για αλλοδαπούς εγκληματίες. Τα άπειρα τα γέλια/κλάμματα είναι όταν πρόκειται για τίμιους οικονομικούς μετανάστες.

Πρόσφατα είδα με την παρέα μου μία οικογένεια αλβανών. Ο πατέρας είχε μία BMW (μεταχειρισμένη αλλά πολύ καλό μοντέλο) ενώ τα κοριτσάκια του πολύ περιποιημένα, με τα sony ericsson τα κινητά και τα asicss τα παπούτσια τους. Φυσικά, ξύπνησε μέσα σε όλους ο κομπλεξικός ελληναράς κι άρχισαν τα γνωστά "μας παίρνουν τις δουλειές", "τα κινητά και η BMW είναι κλεμμένα (!!!)" κτλ. Σε μερικούς ανθρώπους έχει αποτυπωθεί τόσο πολύ στο σκατοκεφάλι τους οι νεοελληνικές φασιστοπροπαγάνδες (είμαστε καλύτεροι από όλους, καλύτερο DNA κτλ) που η απότομη σύγκρουση με την πραγματικότητα είναι κάτι παραπάνω από οδυνηρή. Δεν μπορούν να συλλάβουν το γεγονός ότι όχι μόνο είναι καλύτερα οι ξένοι να δουλεύουν και να ευημερούν εδώ (από το να γίνονται εγκληματίες) αλλά είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ να τα καταφέρουν καλύτερα κι από έναν έλληνα!!!

Λέμε ότι στην Ελλάδα είμαστε των άκρων. Αυτό είναι λάθος. Είμαστε ΤΟΣΟ αδιάφοροι για τα πάντα, που οι μόνοι που έχουν το λόγο είναι οι οργανωμένες μειοψηφίες, δηλαδή τα άκρα. Όπως και να έχει, στο μέλλον καλό θα ήταν οι άπλυτοι να περιμένουν νέα εγκλήματα από αλλοδαπούς όπως και οι νεοελληναράδες/φασιστόμουτρα να περιμένουν την "ταπείνωση" του να τους προσπεράσει οικονομικά κάποιος σκληρά εργαζόμενος οικονομικός μετανάστης.

Tuesday, January 23, 2007

Η συνομωσία των σατανικών μπάτσων

Τη συνομωσιολογία της (ακρο)δεξιάς τη βρίσκω ιδιαίτερα διασκεδαστική. Μυστικές ομάδες, τάγματα ιπποτών, σιωνιστές, ΟΥΦΟ, μαγεία κτλ, τουλάχιστον αυτή έχει φαντασία και τα υλικά για καταπληκτικές ιστοριούλες. Η συνομωσιολογία όμως της αριστεράς είναι απλά εκνευριστική.

Με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια με τους βανδαλισμούς στο ΕΜΠ, έσπευσε όλη η αριστερή "διανόηση" της ψαροκώσταινας να μας διαβεβαιώσει ότι ΔΕΝ είναι αυτοί που βλέπουμε αναρχικοί αλλάααααα.... ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ!!! Ναι καλά ακούσατε: πράκτορες των ΜΑΤ, ντύνονται αναρχικοί κι ορμάνε στους συναδέλφους τους με απώτερο σκοπό ...εεε... να πολεμήσουν το λαϊκό κίνημα...να προβοκάρουνε.... να φέρουν τον ιμπεριαλισμό στην Ελλάδα ή κάτι τέτοιο τέλως πάντων!

Φυσικά το ερώτημα που πλανάται στο μυαλό όλων (εμάς των ισοπεδωμένων από τον καπιταλισμό) είναι γιατί πριν τους αποθεώνανε τους κουκουλοφόρους ως αγνούς αγωνιστές της ελευθερίας και μετά τους ονομάσανε "πράκτορες"; Γιατί πριν μας λέγανε "αχ μωρέ τα παιδάκια, νεύρα έχουν! Τουλάχιστον αυτοί αντιδράνε!" και τώρα μας λένε ότι αυτοί προβοκάρουν τους κοινωνικούς αγώνες;

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Σας αποκαλύπτω εδώ και τώρα ότι όλο το blog μου ήταν ένα site της αστυνομίας και τόσο καιρό που με διαβάζατε φακελονώσασταν! ΜΠΟΥΧΑΧΑΑΧΑΧΑ είμαι τόσο κακός δεξιός ασφαλίτης!!

Sunday, January 21, 2007

Νεοέλληνες: αριστεροί

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από ένα πολύ ωραίο παλιό κείμενου του φίλου Taliesin πάνω στους διάφορους τύπους νεοελλήνων. Το συγκεκριμμένο κομμάτι αφορά την κατηγορία των αριστερών, που είναι τόσο διάσημη λόγω των γεγονότων του τελευταίου καιρού.

Kumunia

I simpathestati auti katigoria pernei poles ipokatigories tis opies tha aparithmisume kai analisume : o aplitos filosofos 2> o kinonikos agonistis 3>o epanastatis tu kafene kai 4>o Light aristeros

O aplitos filosofos :ta xaraktiristika gnorismata autis tis ratsas ine oti to tagari ine panta mauro apo tin vroma (to tagari katheauto ine to xaraktiristiko gnorisma tu kathe kalu comunisti pu sevete ton eauto tu) ta genia mexri ton astragalo pu exun kai auta xasei kathe epafi me to nero kathos kai i xaraktiristiki mirodia tu.Apantonte se parka kai platies opu kai milane gia to kefaleo kai ta kaka tu kapitalismu ekthiazontas tautoxronos ton igeti tis areskias tus,xoris sinithos na katalavenune i idii ti lene i na exun kapia gnosi gia to ti ekane o sigekrimenos iroas ston kero tu.Me poli sevasmo milane gia tis idees tu tse gevara gia paradigma,gia tin pagosmia irini (gia gelia,me pion akrivos tropo egathidronte ta comunistika kathestota pantu ? opos vevea kai oles i diktatories me ta opla.Alla os gnoston to eonio zitumeno tis aristeras ine to monopolio tis vias kai tis tromokratias) tin apeleutherosi ton proletarion (note :dokimaste na rotisete enan apo autus pii akrivos ine i proletarii.tha kolisei gia meres) kai ala fedra,na tragudaei tragudia tu enfiliu stis 4 to proi stus dromus kai na lionei stis mpires se kana parkaki.Sta ipsila levels pianune dulia.

O kinonikos agonistis ine ena idos pu apantate sinithos se ekdilosis kai pories kathe tipu prospathontas na fanei perisotero apo opiondipote allon,kathistontas safes oti opiadipote morfi diamartirias organonete kai sintirite MONO apo to (aristero koma tis areskias tus).Agonizonte mera kai nixta gia ta dikea tu lau (min tus zitisete na sas pun pos orizete o «laos » tha pathun vraxikikloma) ta opia mono auti mporun na iperaspisun kathos kai ta dikeomata tu ergati (fisika i idii den duleuoun pote,exun na sosun ton kosmo apo ton kapitalismo) teliononts as tonisume oti to kirio xaraktiristiko tus ine to oti simetexontas se sinaulies katalipsis pories kai otidipote alo fantastite xoris skopo kai logo kai thelun na sosun tus pantes apo ta panta asxetos ean i ali thelun i oxi na sothun. Sta megala levels idriun diki tus antikapitalistiki protovulia

o epanastatis tu kafene (min ton mperdeuoume me tin anarxiki tu ekdosi,ton epanastati ton goody’s) To sigekrimeno zoaki apantate idietera se rakadika kai kafenedes opu afrizei kai urliazei gia ta dikea tu ergati kai tin katapiesi pu askite ston lao (o opios ekini tin stigmi pinei anetos to frapedaki tu ala idate o kapitalismos mexri kai eki tus katapiezei) kai tin idaniki kinonia pu i diktatoria tu proletariatu tha ferei tin irini kai tin isotita(e vevea,oli isi ala ipame tora oxi kai i taxiki exthri) kivernontas me sinesi profanos apo kapion kafene afu os gnoston apo eki tha arxisei i epanastasi.Prospathun na akustun oso pio poli ginete kai ine i pleon enthermi ipostiriktes tu lexilogiu pu apotelite apoklistika apo lexis me katalixi –ismos opos fasismos(ton allon),imperialismos(ton allon),revansismos(ton allon) kai malakismos fisika.I katigoria diakrinete apo tin statheri tis epimoni sto na ensarkonei ta 2 –meni,diladi katapiesmeni kai methismeni.Sta megala level anigun diko tus autonomo kutuki me live musiki kathe triti.

o light aristeros.I katigoria auti exei kataferei na xeperasei oles tis ipolipes se kathari vlakia,afu ipodionte kati pu den exun tin PARAMIKRI (oxi lanthasmeni,oxi elipis,KAMIA) idea tu ti akrivos ine I aristera kai ti presvevei,apla papagalizun oti diavazun stin eleutherotipia. Kapote de fonazane exo I vasis tu thanatu (apton ari???? E ? kaneis ?) kai exun iothetisei mia mistiria mixi kapitalopolitikoorthu pate pu apotelite apo pragmata pu exun dei stin tileorasi kai apominaria sinthimaton tu 80 (o laos den xehna ti simenei dexia ? kai tu aresei ? giauto 20 xronia tora psifizei kata sinidisi pasok ?) kathos kai megales dosis mizerias,grinias gia tin katantia tis kinonias gia tin opia ftene i anikani kai dieutharmeni politiki (tus opius psifizan psifizun kai tha psifizun mexri to telos tu kosmu) pragma pu tus dinei kai logo na griniazune.Mperdeuoun tin politikopiisi me tin komatikopiisi (den noite gia autus kati allo,i malakies pu lene gia to antitheto ine apli ipokrisia kathos apla to papagalizune giati kapu to diavasane) ton sosialismo me ton fileleutherismo kai kai kai kai.....katalavate tin geniki ikona ?

Friday, January 19, 2007

Ω, (μεγάλε) αδελφέ που είσαι;

Αντιλαμβάνομαι ότι το blog μου τον τελευταίο καιρό έχει γίνει πολύ βαρύ για τον μέσο αναγνώστη, με θέματα υπαρξιακού/θεολογικού περιεχομένου (24) επομένως καιρός είναι να ασχοληθούμε και λίγο με θέματα της επικαιρότητας.

Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο post μου, ο κάθε άχρηστος δημοσιογραφίσκος ξαφνικά έμαθε τον Όργουελ και το 1984, και τα επικαλείται σε κάθε αναφορά του θέματος των καμερών σε δημόσιους χώρους. Φυσικά οι ίδιοι ποτέ δεν αναφέρουν τις παραβιάσεις της προσωπικής ζωής των πολιτών που κάνουν οι ίδιοι. Το θέμα όμως είναι πολύ πιο σοβαρό από τη νοοτροπία του "τί μιλάς εσύ;", όταν το κράτος θέτει το εκβιαστικό δίλημα "προσωπική ζωή ή ασφάλεια". Τα πράγματα δεν είναι έτσι απλά.

Σε αντίθεση με πολλούς έλληνες (κι αυτό δεν πρόκειται να το ακούσετε σε κανένα κανάλι) οι οποίοι υποστηρίζουν την τρομοκρατία ("εδώ που τα λέμε καλά τους έκαναν τους κωλαμερικάνους" κτλ) εγώ είμαι βαθύτατα υπέρ της άποψης ότι δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση η Ελλάδα να γίνει λατινοαμερικάνικη μπανανία με αντάρτικα πόλεων που χτυπάνε πολιτικούς στόχους. Όποια κι αν είναι η πολιτική τον ΗΠΑ, είναι ΗΛΙΘΙΟ να μεταφέρουμε σε ελληνικό έδαφος τις διενέξεις της. Η λύση του προβλήματος όμως απέχει ΜΑΚΡΑΝ από τη λογική των μαζικών συστημάτων παρακολούθησης.

Δεν είναι απλά θέμα παραφιλολογίας οργουελιανού εφιάλτη. Είναι θέμα αποτελεσματικότητας. Σε μία αγγλόφωνη εργασία μου για λογαριασμό του Πολυτεχνείου πριν 3-4 χρόνια με αφορμή το Echelon είχα γράψει ότι η χρήση μαζικών συστημάτων παρακολούθησης για τον εντοπισμό τρομοκρατών δεν είναι τίποτε άλλο από την λογική του να καίμε το πάπλωμα για έναν ψύλο. Δημιουργούνται τερατώδεις βάσεις δεδομένων, που η αξιοποιήσιμη πληροφορία δύσκολα εντοπίζεται, ενώ η συντήρηση τους απαιτεί τρομερούς κρατικούς πόρους.

Αντίθετα, αυτό που χρειάζεται είναι μικρά κι ευέλικτα συστήματα παρακολούθησης που θα λειτουργούν εστιασμένα με βάση τη συλλογή στοιχείων που θα προκύπτει από αστυνομική έρευνα. Η πρόληψη ενός χτυπήματος δεν έγκειται στην παρακολούθηση κάθε δρόμου της Αθήνας, μπας και περάσει κάποιος "ύποπτος", αλλά στην σωστή κι ακριβή συλλογή πληροφοριών, παρακολούθηση δικτύων διανομής όπλων, μαύρου χρήματος, συναντήσεων "σεσημασμένων"
κτλ και μετά στην συστηματική παρακολούθηση των εκάστοτε υπόπτων.

Τώρα όσον αφορά τις κάμερες της τροχαίας, οι οποίες είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ, το θέμα είναι πάρα πολύ απλό. Το λογισμικό τους πρέπει να είναι OPEN SOURCE, γραμμένο με βάση διεθνή πρότυπα και δημοσιευμένο προς μελέτη κάθε ειδικού, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν περιέχει μηχανισμούς που καταγράφουν πράγματα πέρα από αυτά που χρειάζονται.

Το πρόβλημα της μαζικής παρακολούθησης φίλοι μου δεν είναι ότι το κακό κράτος θα ξέρει που είμαστε ανα πάσα στιγμή και θα στείλει τα SWAT σπίτι μας αν μας πετύχει ένα βράδυ μεθυσμένους να βρίζουμε την κυβέρνηση. Όπως θα έχετε δει και στο youtube, το πρόβλημα είναι οι ηλίθιοι σκατόμπατσοι που χειρίζονται αυτά τα συστήματα, έχουν την τάση να κυκλοφορούν τα video απο δω κι απο κει, και μερικές φορές για χάρη τρίτων. Επομένως είναι πάρα πολύ επικίνδυνο να θέτουμε την καθημερινότητα μας στην διακριτική ευχέρεια του κάθε σαπιοκοιλιά δημόσιου υπάλληλου.

Κλείνωντας, θα ήθελα να εκφράσω τη λύπη και την απογοήτευση μου για τον κ Μανδραβέλη, ο οποίος αν και τώρα υποστηρίζει την μαζική χρήση κάμερας (άποψη που με βάση την επιχειρηματολογία του ΣΕΒΟΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ), σε παλαιότερα άρθρα του έχει γράψει κατεβατά ολόκληρα καταστροφολογίας για τον "Μεγάλο Αδελφό" και την εξάλειψη της προσωπικής μας ζωής (όλα επι ΠΑΣΟΚ). Αναφορές στο site του.

Thursday, January 18, 2007

Άρρωστος πάλι >:((

Δεν ξέρω αν φταίει το καιρός ή οι πρόσφατες περιπέτειες μου πάντως ξανααρρώστησα, κι αυτή την φορά ψιλοάσχημα. Για την ακρίβεια χθες και προχθές σήκωσα μέχρι και 39 πυρετό, ενώ ήμουν σε μία κατάσταση μαστούρας και καμμίας επαφής με το περιβάλλον. Κι αυτό στα μέσα της εξεταστικής.

Αλλά ευτυχώς, κατέβασα τα 4 πρώτα επεισόδια του 24, τα οποία και είδα σήμερα το πρωί. Η χάρη κι αγιότητα του Jack Bauer φαίνεται πως μεταλαμπαδεύτηκε στο χώρο μου καθαγιάζοντας τον, με αποτέλεσμα σήμερα να είμαι πολύ καλύτερα (ο πυρετός έφυγε αν κι έχω ακόμη βήχα), ενώ τέτοια είναι η φιλεσπλαχνία του Jack όπου φρόντισε να γίνει κατάληψη στο Πολυτεχνείο προκειμένου να μην χάσω την εξεταστική όντας άρρωστος. Αυτά να τα βλέπουν μερικοί μερικοί ΑΠΙΣΤΟΙ.

Οι ΓΥΦΤΟΥΛΕΣ της Blizzard βγάλαν expansion για το υπέροχο WoW, το οποίο είναι πιό ακριβό από το ίδιο το παιχνίδι!!! ΕΛΕΟΣ! Κάπου εδώ αρχίζει η αλαζονεία, κι άπειρες εταιρίες την έχουν πληρώσει έτσι...

Ξαφνικά όλοι οι κωλόβλαχοι αγράμματοι δημοσιογραφίσκοι μου μάθαν τον Όργουελ και το 1984, με αφορμή το θέμα της κάμερας στους δρόμους. Όταν αυτοί εισβάλουν σε ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ της ιδιωτικής ζωής των πολιτών (τραβάνε ακόμη και κηδείες οι ανωμαλάρες) είναι όλα καλά;

Μία από τις μικρές αλλά αναντικατάστατες χαρές αυτής της ζωής είναι ο Γιάννης Πρετεντέρης. ΠΟΣΟ ΓΟΥΣΤΑΡΩ όταν βγαίνει και ρίχνει ΤΟΝΟΥΣ φαρμάκι και ειρωνεία από δω κι απο κεί!!! Ο τύπος είναι το είδαλμα μου!

Μακάρι να συνεχιστούν οι καταλήψεις και να πάει η εξεταστική τον σεπτέμβρη, όπου έχω ιστορικά τρομερά μεγαλύτερη απόδοση από ότι γενάρη...

Monday, January 15, 2007

Κλάψ... θέλω την 6η σαιζόν του 24 :((

Όπως όλοι γνωρίζετε (κι αν όχι είστε άπιστοι και θα καήτε στην κόλαση) η 6η σαιζόν του ΘΕΙΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ που λέγεται 24 έχει ξεκινήσει.

Το πρόβλημα είναι ότι για να το κατεβάσω (τη πρεμιέρα), είναι πάνω από 4 giga και η ταπεινή μου γραμμή των 768kbps δε νομίζω να μπορεί να κάνει δουλειά.

Εννοείται ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστώ σε μία χαμηλότερη ποιότητα ήχου και εικόνας προκειμένου να παρακολουθήσω με ΚΑΤΑΝΥΞΗ τον ΘΕΟ ΜΟΥ Jack Bauer να κόβει μαυριδερούς κώλους μουσουλμάνων τρομοκρατών (κι άλλων μειονοτήτων) στο όνομα της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.

Φυσικά δεν μπορώ να απευθυνθώ στους ΑΠΙΣΤΟΥΣ και ΠΡΟΔΟΤΕΣ φίλους μου οι οποίοι αν κι έχουν πολύ καλύτερες γραμμές από την δική μου αρνούνται να γίνουν κοινωνοί του θελήματος του Jack Bauer (λέγοντας ότι είναι αμερικάνικη προπαγάνδα, μα γιατί το λένε αυτό) και προτιμάνε να κατεβάζουν κάτι GAY-κες και ΦΛΩΡΙΚΕΣ σειρές εν ονόματι Lost, Prison Break και λοιπά γίβεντα.

Φυσικά ισχύει η δήλωση που έχω κάνει παλαιότερα ότι αν βγει επεισόδιο 24 όπου ο Jack θα κυνηγάει έλληνες τρομοκράτες 17Ν, άπλυτους φοιτητές κι αξύριστες κουμμουνίστριες με ταγάρια (τελικοί κακοί οι Λιάνα Κανέλλη κ Κώστας Ζουράρης) εγώ θα ανέβω γονατιστός στο Ψηλορείτη να χτίσω μια εκκλησιά όπου θα λατρεύεται και θα υμνείται το θέλημα Του.

Friday, January 12, 2007

The Underdog Syndrome

Αν και με πρόλαβε η Ευγενία σε ένα καταπληκτικό άρθρο της θα ήθελα να θίξω λίγο το σύνδρομο αυτό που εμφανίζεται από τις καθημερινές μας δραστηριότητες μέχρι τις επιχειρήσεις και την διεθνή πολιτική, με έμφαση στην αγορά της πληροφορικής.

Τον όρο αυτό τον πρωτοδιάβασα πριν κάτι χρόνια σε ένα άρθρο του Α. Παπαχελά στο Βήμα, όπου περιέγραφε την τάση του κοινού όσον αφορά την διεθνή πολιτική να υποστηρίζει τον "δεύτερο" και να χτυπάει τον "πρώτο", ανεξάρτητα το ποιός έχει δίκιο. Ένα άλλο άρθρο οικονομικής εφημερίδας είχε τον τίτλο "ο 2ος τα παίρνει όλα", θέλοντας να περιγράψει στον επιχειρηματικό τομέα ότι ο ανταγωνισμός κολλοσών CocaCola vs Pepsi, McDonalds vs BurgerKing, Microsoft vs Apple ευννοεί μακροπρόθεσμα τον 2ο, αφού το κοινό δαιμονοποιεί τον 1ο, μέχρι φυσικά ο 2ος να γίνει 1ος, κοκ. Το ίδιο ισχύει και για τις ποδοσφαιρικές ομάδες, όπως πχ όταν η Ρεαλ τα είχε σαρώσει όλα κι όλοι την βρίζανε, ενώ την σειρά της τώρα πήρε η Chelsea και η Barcelona (το ίδιο δεν ισχύει φυσικά για τον Ολυμπιακό ο οποίος πράγματι ΕΙΝΑΙ η πηγή κάθε κακού στη γη ενώ ο Κόκκαλης έχει πολλά ποδάρια, όπως έχω τόσες και τόσες φορές θίξει).

Ας σταθώ όμως στο θέμα Microsoft-Google. Όσον αφορά την 1η, όπως θα μας διαβεβαίωνε κι ο κάθε σαπιοκέφαλος ελληναράς που πρωτοέπιασε πληκτρολόγιο πριν κανα-δυο χρόνια (ενώ πριν έλεγε ότι είναι "του διαόλου"), η Microsoft βγάζει ΜΑΠΑ λογισμικό, τα Windows είναι άχρηστα, εφαρμογές όπως το Office δεν προσέφεραν τίποτε στην ανάπτυξη, κανείς δεν έμαθε προγραμματισμό από BASIC, αν κάνουμε αριθμολογία στο όνομα του Gates βγαίνει το 666, κτλ. Φυσικά κανείς από αυτούς ΠΟΤΕ δεν έκατσε να καταπιαστεί με προϊόντα του ανταγωνισμού όπου η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι η Microsoft είναι η κορυφαία εταιρία λογισμικού καθημερινής χρήσης στον κόσμο, που έφερε το PC στο κάθε σπίτι και στον κάθε χώρο εργασίας, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η δε Google; Ξεκίνησε ως η ονείρωξη του κάθε μαλάκα αρθρογράφου του RAM: "τα 2 ανεξάρτητα νεαρά παιδιά που σε ένα γκαράζ άλλαξαν τον κόσμο" (κανείς δεν αναφέρει φυσικά τα εκατομύρια αρχικού κεφαλαίου, μέρος των οποίων τους τα έδωσε η Sun). Δύο νέοι άντρες, μία απλή (και κορυφαία συνάμα) μηχανή αναζήτησης, περιβάλλον εργασίας τραλαλί-τραλαλό (όπου ο κάθε ελληνάρας νόμιζε ότι στο Googleplex παίζουν μπιλιάρδο όλη μέρα κι ο κώδικας γράφεται μόνος του) κι όλα ωραία κι αγγελικά πλασμένα, στα πλαίσια της νεοελληνικής-αριστερίστικης αντίληψης για την εργασία και του "greek dream". Φυσικά τα χρόνια πέρασαν, το Google γιγαντώθηκε, έβγαλε δικές του υπηρεσίες (τις ξέρετε, μην τις απαριθμώ), κλείνει συμβόλαια με γίγαντες της αγοράς, με γίγαντες της έρευνας (πχ NASA) κι επιρρεάζει το τεχνολογικό γίγνεσθαι. Τελειωτικό χτύπημα στην αγνότητα του Google ήταν η υπόθεση με την Κίνα, για την οποία κατ' αυτούς έφταιγε το Google κι όχι οι μαλάκες οι κινέζοι, λες και το θέμα είναι επιχειρηματικό κι όχι πολιτικό, κι αν απελευθερωθεί η Κίνα από το καθεστώς, το Google θα συνεχίσει να φιλτράρει τα αποτελέσματα αναζήτησης.

Καθώς λοιπόν οι 4 αράχνες του Google περπατάνε αργά πάνω στον Παγκόσμιο Ιστό καταγράφωντας την ηλεκτρονική καθημερινότητα της ανθρωπότητας, αρχίζουν και πληθαίνουν οι απόψεις ότι τόσα χρόνια κάναμε λάθος, και δεν είναι ο Bill Gates ο Αντίχριστος, αλλά ο Larry Page (βασικά και πάλι λάθος γιατί είναι ο Κόκκαλης αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και η αγορά πρέπει να επίκεντρωθεί στο μποϋκόταρισμα του Google. Ξαφνικά λοιπόν, το gmail φακελώνει, το writely (στο οποίο γράφονται τώρα αυτές οι γραμμές) βγάζει στη φόρα τις εργασίες σου, το google earth θα γίνει το νέο πλανητικό σύστημα παρακολούθησης, ενώ η ομώνυμη μηχανή αναζήτησης χειραγωγεί την παγκόσμια ροή πληροφορίας.

Η "κορυφή" δεν επιρρεάζει μόνο (με τους γνωστούς τρόπους) αυτόν που την κατέκτησε. Επιρρεάζει και το κοινό, όπου του δημιουργείται δέος, φόβος που αγγίζει τα όρια της δεισιδαιμονίας, και καχυποψία. Παράλληλα, εξιδανικεύει τον ανταγωνισμό, με κορυφαίο παράδειγμα (πέρα από το Google) το Linux. Άπειροι συμφοιτητές μου, νομίζουν ότι αυτοί που συνεισφέρουν στο Linux δεν είναι μεγάλες εταιρίες που κάνουν στρατηγική επένδυση στον Ανοικτό Κώδικα, αλλά κάτι κουμμούνια με μπλούζα Τσε που πίνουν ρακές, σκάνε μπάφους και πάνε σε πορείες (ο κώδικας, το 'παμε και πριν, γράφεται μόνος του).

Τέλος, άλλο παράδειγμα είναι η Apple, όπου έβγαζε τους πανέμορφους υπολογιστές-πορτατίφ που κάναμε δώρο στις γυναίκες μας κι ο Jobs ήταν ο ρομαντικός "σοφός" της πληροφορικής (το ότι είναι στριμμένο άντερο κι άκρως επιθετικής φιλοσοφίας επενδυτής κανείς δεν το έλεγε), έκανε εν τέλει το λάθος να βγάλει το ipod+itunes με αποτέλεσμα όσοι τα έχουν να είναι fashion-victims (κι ανδρείκελα του σατανά, καθώς το ipod μου χθες με δάγκωσε κι έκανα 10 επικλήσεις στο Βελζεβούλη να το ηρεμήσω). Υπάρχουν επίσης οι κόντρες Intel-AMD (αν και λίγο πιο περίπλοκη είναι αυτή η περίπτωση), Nvidia-ATI, Nokia-Ericsson κτλ οι οποίες αυτή τη στιγμή είναι υπερ του 2ου.

Αν λοιπόν χρησιμοποιείτε το Excel για αριθμητικά προβλήματα, το Google για αναζητήσεις, το Visual Studio για ανάπτυξη κώδικα, ακούτε μουσική στο ipod κτλ, όχι δεν είστε πρόβατα του καπιταλισμού, αλλά κάνετε χρήση του δικαιώματος σας να επιλέγετε αυτό που είναι καλύτερο για τις ανάγκες σας. Πρόβατα θα είσασταν αν αλλάζατε προϊόντα κάθε λίγο και λιγάκι, όχι με βάση τις ανάγκες σας, αλλά ακολουθώντας την λογική μαζικής υστερίας που προκαλούν οι εκάστοτε προπαγανδιστές.

Wednesday, January 10, 2007

Η αθλητο-λαγνεία στην Ελλάδα

Σε μία πρόσφατη βραδυνή μου έξοδο γνώρισα έναν τυπάκο ο οποίος αν και ήταν στην 3η λυκείου, η κύρια ενασχόληση του ήταν η κολύμβηση. Σε γενικές γραμμές, ο τύπος ήταν ο κλασσικός λοβοτομημένος αθλητής, με μηδέν προσωπικότητα, ελάχιστο δείκτη νοημοσύνης και δυνατότητα εκφοράς λόγου μόνο αν αυτός αφορούσε χρόνους κι επιδόσεις. Παρ' όλα αυτά, κατάφερε να μου κεντρίσει την προσοχή λέγοντας ότι έχει την δυνατότητα να μπει σε όποια πανεπιστημιακή σχολή θέλει, ακριβώς λόγω του ότι είναι αθλητής. Επιπλέον, μου σνόμπαρε το Πολυτεχνείο μου λέγοντας ότι "δεν έχει αρκετά ψηλή βάση" και θα προτιμήσει κάποια Ιατρική ή Σ.Μ.Α!!!! ΠΟΙΟΣ, Ο ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΣ!!!

Όσοι είναι πάνω κάτω στην ηλικία μου κι έτυχε να μεγαλώσουν στο Ρέθυμνο, σίγουρα στα μαθητικά τους χρόνια θα έζησαν έντονα την περίοδο της απόλυτης αποθέωσης του αθλητισμού. Ηταν η περίοδος Βούλας Πατουλίδου, Πύρρου Δήμα, επιτυχιών στο στίβο κτλ, η οποία δημιούργησε έναν μαζικό παροξυσμό, όπου αθλητικοί σύλλογοι φύτρωναν από το πουθενά ενώ τα δε σχολεία ήταν πιο πολύ πρόσχημα για μαθητικούς αγώνες παρά για μάθηση.

Οι υπεραστέρες της πόλης ήταν τα παιδιά που είχαν επιτυχίες στον αθλητισμό, δηλαδή τα διανοητικά καθυστερημένα με μηδέν προσωπικότητα. Πραγματικά όσο γυρνάω πίσω το μυαλό μου σε αυτές τις εποχές, δεν ξεχνάω κάτι τύπους που δεν ξέραν να γράψουν ούτε το όνομα τους να θεωρούνται πρότυπα τόσο από συμμαθητές (που είναι και συνήθες) όσο κι από "καθηγητές" ή γονείς.

Φυσικά όλοι όσοι είχαμε διαφορετικά ενδιαφέροντα, όπως για παράδειγμα βιβλία, μουσική ή (θεός φυλάξοι) computers θεωρούμασταν κάτι μεταξύ σατανιστών, ψυχανώμαλων, πρεζονιών, κτλ από την υπανάπτυκτη αυτή κοινωνία. Φυσικά εγώ πήγαινα γυμναστήριο προκειμένου να έχω καλή εμφάνιση, υγεία κτλ ενώ τόνιζα παντού ότι "αγαπώ την γυμναστική, μισώ τον αθλητισμό" με αποτέλεσμα να προκαλώ κύματα έχθρας από το εκάστοτε κοπρόσκυλο που είχε διοριστεί ως γυμναστής στο σχολείο μου.

Οι αθλητές έχουν κάθε προνόμιο. Μπαίνουν σε όποια σχολή θέλουν (χωρίς κανένα λόγο και χρησιμότητα), παίρνουν στρατιωτικούς βαθμούς, υπηρετούν σε συγκεκριμμένη προνομιακή μονάδα, παίρνουν στρατιωτικές συντάξεις, έχουν εκπτώσεις, δωρεάν ταξίδια κι ότι άλλο γίνεται σε κάθε χώρα ανατολικού μπλοκ μου σέβεται τον εαυτό της. Φυσικά, καμμία ευκολία δεν ισχύει σε όσους έχουν ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα, με μηδέν προνόμια κι ούτε λόγος (ειδικά για την περίοδο που περιγράφω) για εκπτώσεις σε βιβλία, υπολογιστές, internet ή ευκολίες επιλογής πανεπιστημιακής σχολής.

Τέλος ποτέ μου δεν κατάλαβα την κοινωνική καταξίωση του αθλητή. Ποτέ μου δεν θα μπορούσα να έχω πρότυπο ένα άτομο το οποίο το ΜΟΝΟ που ξέρει να κάνει στην ζωή του είναι πχ να τρέχει 100μ. Αυτά τα 100μ είναι όλη του η ζωή, η φιλοσοφία, η κοσμοθεωρία, η μελέτη, η κουβέντα με ότι βάθος σκέψης αυτό συνεπάγεται! Και τα υπόλοιπα ΠΙΘΗΚΙΑ τον καμαρώνουν και θέλουν να του μοιάσουν!!!

Κάποτε είχα διαβάσει στην Βαζελοτυπία το άρθρο ενός μαρξιστή δημοσιογράφου ο οποίος κατηγορούσε τον αθλητισμό ότι προβάλλει τον ελιτισμό στην κοινωνία, μέσω της απόλυτης κατηγοριοποίησης των συμμετεχόντων με βάση κάποια απόλυτη επίδοση. Εγώ λέω ακριβώς το αντίθετο. Ο αθλητισμός προβάλλει την μετριότητα, τη κλειστοκεφαλιά, τη κακομοιριά, την μικροψυχία, αρχές δηλαδή που διέπουν όχι μία ελιτίστικη κοινωνία (η οποία εξ ορισμού έχει σύστημα αξιολόγησης) αλλά της κοινωνίας που κανείς δεν είναι καλός και κανείς δεν πρέπει να γίνει.

Monday, January 08, 2007

Ξεφτίλα και Παραλλαγή

Ανέκαθεν αναρωτιόμουν γιατί πρέπει να απολογείται κάποιος ο οποίος απέφυγε τη στράτευση και γιατί σε πολλά πρόσωπα της δημοσιότητας χρησιμοποιείται ευρέως η κατηγορία "δεν έκανε φαντάρος".

Η υποχρεωτική στράτευση είναι ένας τριτοκοσμικός, απάνθρωπος, αντικοινωνικός και ταπεινωτικός θεσμός ο οποίος παρ' όλα αυτά λατρεύεται κι επαινείται από την συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Η βάση του είναι η εξής: καλλιεργούμε φόβο, παίρνουμε νέους ανθρώπους ακριβώς την στιγμή που είναι έτοιμοι να φτιάξουν την ζωή τους και τους περνάμε από εξεφτελιστικά βασανιστήρια με σκοπό να εμπεδώσουν τις "αξίες" της ανελευθερίας, της καταπίεσης και του μηδενισμού της αξίας της ανθρώπινης ζωής.

Φυσικά η κοινωνία "την βρίσκει" στην ιδέα της καταπίεσης, του ανθρώπου-"φρέσκου κρέατος" με μηδέν δικαιώματα (καταργούνται με το που γίνει κάποιος φαντάρος, μαζί με τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα όπως έχουν διατυπωθεί από τον ΟΗΕ) που είναι έτοιμος να πεθάνει για το τίποτα αλλά και να σκοτώσει ενώ αναδύει την βαρβατίλα της στρατιωτικής ενδυμασίας.

Ο στρατός είναι μία δομή που συναρπάζει όλους τους λοβοτομημένους σκατο-εγκέφαλους, τους αρτηριοσκληρωτικούς κωλόγερους, τα φασιστοειδή κάθε τύπου, τους ανθρώπους-πρόβατα, τις πουτάνες αναγνώστριες-cosmopolitan, τους μεσαιωνικού τύπου θρησκευτικούς προπαγανδιστές.

Νέα παιδιά τελειώνουν τις σπουδές τους και στέλνονται στον Έβρο ή σε οποιαδήποτε άλλη διασταύρωση δρόμων διακίνησης ναρκωτικών, λευκής σάρκας, όπλων κι εγκληματιών. Φυσικά το κράτος αρνήται να φτιάξει μισθοφόρους γι αυτές τις θέσεις, γιατι πολύ απλά το διαθέσιμο κρέας εκτός από φρέσκο είναι και τζάμπα. Κι αν κάποιος σκοτωθεί, ο στρατός το συγκαλύπτει κι οι έρμοι γονείς ψάχνουν το δίκιο τους για το αν ο γιος τους "αυτοκτόνησε". Όσο για την κοινή γνώμη, σιγά μην ενδιαφερθεί, "να υπηρετούμε την μαμά πατρίδα" λένε με το χαμόγελο στα χείλη όταν έρθει η σειρά τους να πάνε φαντάροι.

Αλλά ακόμη κι αν δεν πάει σε κάποιο επικίνδυνο μέρος, δεν είναι εξεφτελιστικό να βάλεις κάποιος (χωρίς την θέληση του) να βαράει σκοπιά; Δεν είναι καταστροφικό για την καριέρα κάποιου να τρώει τους μήνες του σε ένα ΚΨΜ; Δεν είναι ταπεινωτικό για το μορφωτικό επίπεδο του να παίρνει εντολές από έναν τελιωμένο κωλο-λοχία φαστιστοκατάλειπο της χούντας;

Επειδή λοιπόν το κράτος είναι τόσο ΑΝΙΚΑΝΟ ώστε να φτιάξει ένα σωστό μισθοφορικό στράτευμα (=πάει όποιος θέλει και πληρώνεται) κι επειδή η κοινωνία καυλώνει με το φανταριλίκι, όσοι θέλετε να το αποφύγετε δεν χρειάζεται να ντρέπεστε γι αυτό. Στο βαθμό που δεν κινδυνεύετε να σας στείλουν εκεί, να το φωνάζετε και να είστε περήφανοι γι αυτό.

Saturday, January 06, 2007

Η κατηγορία ανθρώπου που σιχαίνομαι περισσότερο

Άααααχ ώρα να βγάλω το φαρμάκι μου

Όχι, αυτό δεν είναι ένα post που εκπορεύεται από την ψυχολογία «γιορτές φεύγουν, η γκρίνια έρχεται». Παρ’ όλα αυτά, λόγω της εξαιρετικά αυξημένης κοινωνικότητας των ημερών μπόρεσα να μελετήσω, ταξινομήσω κι αξιολογήσω καλύτερα τα χαρακτηριστικά ανθρώπων που κυριολεκτικά με αηδιάζουν. Συνοψίζοντας λοιπόν τις ενδελεχείς μελέτες μου, κατέληξα στην κατηγορία αυτή που την ονομάζω «ο εγωμανής ηλίθιος».

Οι «εγωμανείς ηλίθιοι» είναι (όπως λέει και το όνομα τους) άτομα με ιδιαίτερα χαμηλό δείκτη νοημοσύνης, ωριμότητα που δεν ξεπερνά 14χρονο κάγκουρα και υπερφουσκωμένο (σε επίπεδα ψύχωσης) «εγώ». Σε κάθε κουβέντα που παρεβρίσκονται φροντίζουν να γυρνάνε άγαρμπα το θέμα ώστε να κάνουν κάποιου είδους ποζεριά, η οποία θα είναι γλοιώδης κι ελεεινή, ενώ ψεύδονται και μεγαλοποιούν τόσο τα πράγματα ώστε να υποτιμάνε την νοημοσύνη των άλλων σε απίστευτα προσβλητικό επίπεδο.

Κύριο χαρακτηριστικό της ηλιθιότητας τους είναι ότι αν τύχει ποτέ στην σιχαμένη-τιποτένια ζωή τους και κάνουν κάτι με επιτυχία, πιάνουν τον παπά από τα @@, βγάζουν την ντουντούκα και το διαλαλούν παντού ενώ είναι τόσο τυφλωμένοι από την βλακεία τους που νομίζουν ότι είναι οι μόνοι στον πλανήτη που έκαναν κάτι τέτοιο. Φυσικά αυτό το «τέτοιο» μπορεί να είναι κάτι εντελώς ευτελές, όπως πχ να περάσουν ένα μαθηματάκι του κώλου στην σχολή τους, το οποίο μπορεί να το έχει κάνει ο καθένας.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της αξιομίσητης ύπαρξης τους είναι ότι όταν ψεύδονται, πάντα ξεκινάνε με την φράση «εμένα που με βλέπεις...» ενώ ακολουθεί κάθε λογής κουτοπόνηρο ψέμα που ξερνάει ο χυλός που έχουν μέσα στο κρανίο τους. Τα δημοφιλέστερα θέματα για τα οποία ψεύδονται είναι φυσικά τα σεξουαλικά, ενώ ακολουθούν οι γνωριμίες/κονέ τους καθώς και οι επιδόσεις τους στη δουλειά/σχολή.

Οι Ε.Η είναι κουτοπόνηροι, μικρόψυχοι και διμούτσουνες οχιές. Καθώς το πρωτόγονο «μυαλό» τους δεν έχει βγει ακόμη από την βράκα της μάνας τους και νομίζουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου, θεωρούν ότι οι άλλοι υπάρχουν για να τους υπηρετούν και να εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ γιατί έχουν κρυφές απαιτήσεις από τον καθένα μας. Γι αυτό και με την πρώτη ευκαιρία όταν δούνε κάποιον καλύτερο τους (που φυσικά τους έχει γραμμένους) τον θάβουνε και προσπαθούν να τον βλάψουν.

Αλλά το πιο σιχαμερό, το πιο αηδιαστικό, το πιο ζοφερό για το μέλλον της ανθρωπότητας χαρακτηριστικό των Ε.Η είναι η κοινωνική καταξίωση που αποκτάνε με τη συμπεριφορά τους. Αυτό είναι φυσικά γιατί το 90% των ανθρώπων είναι ακόμη μαϊμούδες, με αποτέλεσμα να θαυμάζουν την μαϊμού που κάνει τις καλύτερες κωλοτούμπες. Ειδικά οι θηλυκές μαϊμούδες, αν και παραδέχονται το χαμηλό δείκτη νοημοσύνης τέτοιων ανθρώπων, την ανωριμότητα τους και το χείριστο επίπεδο τους, δηλώνουν ότι «έλκονται από την αυτοπεποίθηση τους», με αποτέλεσμα ο φίλος σας ο γράφων να σκέφτεται σοβαρά να ντυθεί μασκοφόρος α λα «V for Vendetta» και να τινάζει στον αέρα κλαμπάκια, καφετέριες και σχολές (με κόσμο μέσα εννοείται).

Τέλος, παραθέτω κάποια παραδείγματα συμπεριφοράς τους μέσα από ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ περιστατικά ώστε κι εσείς να τους εντοπίζετε ευκολότερα:

- με το που κάθονται σε παρέα που βρίσκονται και κοπέλες, διηγούνται στο ξεκάρφωτο εξωπραγματικές ερωτικές τους εμπειρίες (και καλά εμπειρίες) όπως πχ ότι σε ηλικία 8 ετών έκαναν 69 με ξαδέλφη τους (ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΗΜΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΥΤΌ). Φυσικά το ίδιο περιστατικό σε άλλη παρέα το διηγούνται εντελώς διαφορετικά (δεν θυμούνται ακριβώς πως το είχανε πεί).

- περνάνε μαθήματα με αντιγραφή και δηλώνουν «μα καλά, το μάθημα αυτό το πέρασα χωρίς διάβασμα και οι άλλοι παιδεύονται όλη μέρα και το διαβάζουν, τί μυαλό που είμαι τελικά» (να το λένε ΣΟΒΑΡΑ κι ΟΧΙ αυτοσαρκαστικά).

- Δηλώνουν μόνιμα ματιασμένοι.

- Σου κάνουν μία άκρως επικίνδυνη προσπέραση πάνω σε στροφή στη πόλη (καθώς λόγω ηλιθιότητας δεν έχουν αίσθηση του κινδύνου) και μετά σου πρήζουν τα @@ όλη μέρα για το πόσο οδηγάρες είναι.

- Πιάνουν δουλειά DJ σε ένα μαγαζί και θεωρούν ότι το μαγαζί γεμίζει λόγω της παρουσίας τους, πέρα από το γεγονός του ότι γίνονται αυτόματα «παιδιά της νύχτας και του κάματου» (παθαίνει κράμπα ο δεξιός δείκτης να πατάς το PLAY)

- Δηλώνουν ότι μικροί ήταν μαθηματικές (συνήθως) ιδιοφυίες αλλά επειδή ήσαν ταυτόχρονα και σουπερ-γαμιάδες δεν ακολούθησαν ακαδημαϊκή καριέρα και προτίμησαν τη θέση DJ σε μπαράκι που ανέφερα παραπάνω από το ΜΙΤ.

- Κάνουν επίδειξη γνώσεων για την παραμικρή πληροφορία που μαθαίνουν, πχ βλέποντας ένα ντοκυμανταίρ του κώλου στη ΝΕΤ ή από το Κώδικα Ντα Βίντσι, θεωρώντας ότι εσύ όχι μόνο δεν το ήξερες, όχι μόνο δεν θα το μάθαινες ποτέ, όχι μόνο σε ενδιέφερε σε σημείο να ξίνεσαι αφόρητα στις ευαίσθητες περιοχές σου, αλλά περίμενες από αυτόν ως μέγα διαφωτιστή να σε ξεστραβώσει.

- Έχουν παράλογες απαιτήσεις από τους άλλους, τόσο σε κανόνες συμπεριφοράς όσο και υποχρεώσεων απέναντι τους, τις οποίες φυσικά αυτοί ποτέ δεν πληρούν.

- Προβληματίζονται συνέχεια για την κατάντια «του μέσου ανθρώπου» ενώ αυτοί είναι εκατομύρια φορές χειρότεροι.

Thursday, January 04, 2007

Υστερόγραφο στο "Άρωμα του Ονείρου" του Τομ Ρομπινς

Το συγκεκριμμένο έργο έπεσε στα χέρια μου μετά από μία καταιγίδια αποθεωτικών σχολίων και διθυραμβικών κριτικών από πολλούς φίλους μου (κυρίως κοπέλες, μία από αυτές πρέπει να ήταν και η pixie αν δεν κάνω λάθος). Στο δε πρόλογο του βιβλίου, ο Θανάσης Λάλας γράφει εξίσου αποθεωτικά σχόλια για το βιβλίο (συμπεριλαμβανομένων πάντα και ποζεριών του στυλ "τον Ρόμπινς τον έχω γνωρίσει από κοντά" κτλ). Παρ' όλα αυτά, το βιβλίο το ξεκίνησα στις αρχές των γιορτών και κυριολεκτικά αγκομαχώντας κατάφερα να το τελιώσω μόλις προχθές.

Ο κύριος κορμός της ιστορίας έχει ενδιαφέρον ενώ πολύ εύστοχες οι μεταβάσεις μπροστά και πίσω στον χρόνο, με την σύγκλιση τους στο τέλος της ιστορίας. Λίγο φιλοσοφία, λίγο ιστορία, λίγο παγανισμός, λίγο "μας έφαγε ο χριστιανισμός", λίγο "επιστροφή στη φύση" κτλ. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα του βιβλίου είναι ότι είτε ο συγγραφέας ή απλά ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ να γράφει ή ο εκδότης του είχε τρελή επέμβαση στα κείμενα του ή συνδυασμός και των δύο.

Κατα το story-telling παρεμβάλονται χωρίς καμμία προσφορά στην πλοκή ΕΜΕΤΙΚΑ σεξουαλικά σχόλια (πρώτη φορά διάβασα κάτι σε βιβλίο και μου ήρθε να ξεράσω, φυσικά δεν τα παραθέτω τα αποσπάσματα), που σκοπό έχουν φυσικά να σοκάρουν και να κεντρίσουν την προσοχή (κ θαυμασμό) του επιφανειακού αναγνώστη. Να προσθέσω ότι τα σημεία στα οποία παρεμβάλλονται αυτά τα σχόλια είναι ΤΟΣΟ ΑΚΥΡΑ που με κάνει να πιστεύω ότι ο εκδότης του του είπε "βάλε 100 σεξουαλικά σχόλια για να πουλήσει το βιβλίο".

Επιπλέον, ο άνθρωπος έχει πλήρη ανικανότητα εικονοπλασίας. Πέρα από το να περιγράφει σωματικές εκκρίσεις, κόπρανα, μεγέθη οργάνων κτλ δεν έχει ιδέα για το πως να κάνει μία απλή αναλογία. Συγκεκριμμένα, στο βιβλίο υπάρχουν άπειρες προτάσεις που θέλοντας να περιγράψει κάτι σε μεσαιωνικό σκηνικό, κάνει αναλογία με σημερινή τεχνολογία ("ζήσαν ως τσιγγάνοι νομάδες κι αν ήταν συνδρομητές σε περιοδικό δεν θα ήξεραν που να τους το ταχυδρομήσουν" ΕΛΕΟΣ!!!)

Πέρα από 2-3 στιγμές που απλά πέταξα το βιβλίο κάτω από το κρεβάτι μου, είχα πάντα την περιέργεια να δω που θα καταλήξουν όλα αυτά. Προς μεγάλη μου έκπληξη, οι τελευταίες 10 σελίδες του βιβλίου, είναι πραγματικά υπέροχες. Παραθέτουν πολύ όμορφες ιδέες, έχουν μία εξυπνάδα και λυτρώνουν τον αναγνώστη δίνοντας νόημα στην προσπάθεια του να διαβάσει όλο το υπόλοιπο βιβλίο.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, το Last Continent του Terry Pratchett ήρθε μάλλον λυτρωτικά (thanx Κωστή!)

ΥΓ: συνεχίζω να είμαι άρρωστος!!!! γκρρρρ πότε θα αρχίσω το διάβασμα γαμώ τη γκαντεμιά μου γαμώ...

Tuesday, January 02, 2007

Άρρωστος :(

...δεν ήθελα και πολύ. Λίγο οι νυχτερινές τσάρκες μου μες το κρύο την Πρωτοχρονιά, λίγο το στριμωξίδι στα μαγαζιά, λίγο τα σφηνάκια (που ο καθένας πίνει από του άλλου) και ξύπνησα πρωτοχρονιά χθες με το λαιμό μου, ενώ σήμερα αρκετά χειρότερα.

Δεν πειράζει όμως, αν ήταν να με πιάσει η ίωση καλύτερα τώρα παρά αργότερα που θα έχω εξεταστική και διάβασμα... Ώρα για σπίτι λοιπόν, στα ζεστά μου παρέα με τα καινούργια μου βιβλία (Clive Barker, Terry Prachet, thanx Κωστή!), τη μουσικούλα μου και λίγο world of warcraft που το έχω παραμελήσει από το ξεκίνημα των εορτών...

κατα τα άλλα καλή χρονιά σε όλους!

Friday, December 29, 2006

Χρόνια μου πολλά!

ε, καθώς έχω γενέθλια σήμερα, μου γεννήθηκε η επιθυμία να ευχηθώ στον εαυτό μου!...

ΥΓ: περνάμε όλοι καλά ε;

Friday, December 22, 2006

Ώρα για διακοπές (λέμε τώρα)

Αυτό ήταν λοιπόν, τα μαζεύω για Ρέθυμνο προκειμένου να περάσω τις γιορτές με τους δικούς μου. Χριστούγεννα στο Ρέθυμνο, με ότι αυτό συνεπάγεται (κάποιοι αναγνώστες καταλαβαίνουν) αλλά τουλάχιστον αφού θα αποχωριστώ την παρέα, τα στέκια και την πολύτιμη δημιουργική ρουτίνα που έχω εδώ, ας πάω εξοπλισμένος!

Ήδη μάζεψα τα χριστουγεννιάτικα άπαντα του Tim Burton, έφτιαξα μία συλλογή με όλα τα χριστουγεννιάτικα επεισόδια South Park, πολύ βόρειο ατμοσφαιρικό metal (within temptation κτλ), το Neverwinter Nights 2 (αααααχ μπας κι απαλύνω τον πόνο μου από την στέρηση WoW), αλλά λείπει το σημαντικότερο: βιβλία!!!!!!!

Ακούω βιβλιοπροτάσεις! Παρακαλώ βοηθήστε με, μη φοβιθείτε να προτείνετε κάτι, ακόμη κι αν φοβάστε μήπως είναι τετριμμένο (πολλά "τετριμμένα" ούτε που τα ξέρω)!!!

Tuesday, December 19, 2006

Οι αδικίες εις βάρος Πολύδωρα + Μπαλάσκα

Η γνώμη μου για τον υπουργό δημόσιας τάξης είναι γνωστή, ενώ για τον δε εκπρόσωπο τον μπάτσων δεν έχω να προσθέσω κάτι πέρα από το ότι είναι γραφικός (κι απίστευτα αντι-επικοινωνιακός). Όμως όσο και να αντιπαθώ αυτούς τους δύο, δεν μπορώ να τους κάνω "τους κακούς της ιστορίας" και να μην αποδέχομαι ότι κι αν πούνε.

Από την μία ο Μπαλάσκας πέρα από τα όποια γραφικά που λέει δεν βρίσκω που ψεύδεται όταν μιλά για "διαδηλωτάκηδες", αριστεριστές δηλαδή που στις πορείες ακολουθούν την λογική "όπου γάμος και χαρά κι η Βασίλω πρώτη". Τους έχουμε δει, τους ξέρουμε και τους συζητάμε σε κάθε πολιτικό πηγαδάκι της σχολής ή του εργασιακού μας χώρου. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο δηλαδή, αλλά όποιος το πει γίνεται ο κακός!!!

Ο δε Πολύδωρας τί κακό είπε; Δεν υπάρχουν πολιτικοί φορείς που υποστηρίζουν αυτούς που αποκαλώ εγώ "τα βουτυρόπαιδα με τις μολότωφ";;; Καταρχάς χθες, στην εκπομπή του Πρετεντέρη εκπρόσωπος του ΣΥΝ είπε "ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΙ ΜΟΛΟΤΩΦ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ"!!! Φυσικά, ΟΥΤΕ λόγος για να καταδικάσουν τα επεισόδεια (εν δυνάμει ψηφοφόροι είναι αυτοί).

Πιστεύω ότι είναι καιρός τα βουτυρόπαιδα με τις μολότωφ να σταματήσουν να θεωρούνται (σύμφωνα με τους σύγχρονους αστικούς μύθους) οι "μαχητές των πόλεων/της ελευθερίας κτλ" και να κατανοήσουμε ότι είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ εγκληματίες από άλλους (που πχ κλέβουν) γιατι πολύ απλά αυτοί δεν το κάνουν από ανάγκη, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΧΟΜΠΥ.

Να μην ξεχνάμε ότι αν κάποιοι απο εσάς συγκινήστε στην ιδέα ότι τα "παλικάρια" αυτά βομβαρδίζουν αστυνομικά τμήματα, σκεφτείτε ότι εκείνη την ώρα η ευρύτερη περιοχή βρίσκεται εκτεθημένη.

Sunday, December 17, 2006

Πολιτική ανορθότης

αυτό το καιρό διαβάζω την καταπληκτική συλλογή δοκιμίων "με το βήμα του κάβουρα" από τον Ουμπέρτο Έκο, και με αφορμή ένα post της pixie, θα ήθελα να θίξω λίγο το θέμα της πολιτικής ορθότητας.

Ο κύριος καθηγητής ξεκινάει το σχετικό κείμενο του με την δήλωση: "θεωρώ ότι ο όρος politically correct χρησιμοποιείται κατά πολιτικά λανθασμένο τρόπο". Μετά, δίνει πολλά παραδείγματα, όπου κατά την γνώμη του στην προσπάθεια να αποφύγουμε ο λόγος μας να εμπεριέχει ρατσιστικές και προσβλητικές εκφράσεις, καταλήγουμε σε άκρατο ρατσισμό, όπως για παράδειγμα οι Ιταλοί που κάποτε δίσταζαν να κατονομάσουν τους Εβραίους ως "Εβραίους" αλλά "Ισραηλίτες" θεωρώντας ότι το "Εβραίος" είναι υποτιμητικό (!!!). Άλλο ένα υπέροχο παράδειγμα είναι οι μαύροι και οι λεσβίες, όπου μεταξύ τους αποδέχονται πλήρως να αποκαλεί ο ένας τον άλλο "nigger" ή "dyke" αντίστοιχα, αλλά αν ένας εξωτερικός του κύκλου τους χρησιμοποιήσει τους συγκεκριμμένους όρους κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα.

Άλλο ένα καταπληκτικό παράδειγμα του φασισμού που προκαλεί η πολιτική ορθότης, είναι η προσβολή της αντίθετης άποψης στην προσπάθεια να προστατευτεί μία άλλη. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ δεν θεωρούνταν πολιτικά ορθό να αποκαλείς το κίνημα κατά των εκτρώσεων "anti-abortion" αλλά "pro-life", υπέρ της ζωής δηλαδή, εμμέσως δηλώνοντας ότι όσοι έχουν την αντίθετη άποψη δεν σέβονται την αξία της ζωής!!! Το συγκεκριμμένο θέμα λύθηκε μετά από σάλο που προκάλεσε στην εφημερίδα Los Angeles Times.

Η πολιτική ορθότητα όχι μόνο μπορεί να προσβάλλει την άποψη του άλλου ή να δημιουργήσει ρατσισμό, αλλά επιπλέον μπορεί να θίξει και την μόρφωση. Για παράδειγμα πάλι στις ΗΠΑ, κινήματα μαύρων έκαναν διαμαρτυρίες κατά της διδασκαλίας "λευκής" (!!!) λογοτεχνίας στα σχολεία όπως πχ Σαίξπηρ, κι αντιπρότειναν την διδασκαλία παραπάνω υλικού από αφροαμερικάνους λογοτέχνες. Πολύ ενδιαφέρον ακούγεται, αλλά αν σκεφτεί κανείς το ποσοστό των "μαύρων" έργων σε σχέση με τα υπόλοιπα στην παγκόσμια λογοτεχνία, τότε δεν θίγεται ο σφαιρικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης αν υπερ-επικεντρωθούμε σε αυτά, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε ένα τερτίπι ακτιβιστών; Δεν δημιουργείται περεταίρω ρατσισμός αν δώσουμε χρώμα επιδερμίδος σε μεγάλα λογοτεχνικά έργα; Μήπως ο Σαίξπηρ ήταν φασίστας;

Ο κύριος καθηγητής, κλείνει με ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα: Η χρήση πολιτικής ορθότητας έχει ως σκοπό να υποκαταστήσει την προσπάθεια για επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων που εντοπίζει. Είναι η μετάθεση του προβλήματος από την αρένα των πολιτικών δράσεων σε αυτήν του εκλεπτυσμένου λόγου. Όταν έναν "ανάπειρο" επιβάλεις να τον αποκαλούν "άνθρωπο διαφορετικών δεξιοτήτων" ενώ δεν κάνεις τίποτε για να επιλυθούν τα καθημερινά του προβλήματα τότε τί πέτυχες πέρα από το να στρουμφοκαμηλίζεις από την μία κι από την άλλη να τον εκθέτεις ακόμη περισσότερο σε περίεργα γλωσσικά σχήματα;;;

Κλείνωντας κι εγώ παραθέτω μία αστεία συλλογή "πολιτικά ορθών" μετασχηματισμών, κατά το αμερικάνικο STUPID:

καουμπόυ: λειτουργός βοοειδών
σεισμός: γεωλογική ανακατάταξη
ιερόδουλη: οριζοντίως προσβάσιμη
φαλακρός: άτομο με οπισθοχωρημένους θύλακες
άστεγος: οικιστικά ελαστικός
λευκός: ελλειματικός σε μελανίνη

(περιττό να πω ότι στα 2 τελευταία είχα πέσει κάτω από τα γέλια)

Wednesday, December 13, 2006

Είμαι προδότης κι εχθρός του Έθνους

Ααααχ πόσο μου έλλειψαν οι συζητήσεις στην καφετέρια με τους κλασσικούς σκατοκέφαλους ημι-νεοναζί φασίστες νεοελληναράδες πάνω στο κλασσικό (δυστυχώς) θέμα από τα παιδικά μας χρόνια: "τί θα κάνατε αν γινόταν πόλεμος με τους Τούρκους;"

Φυσικά κι όλοι δηλώνουν Κολωκοτρώνηδες κ Καραϊσκάκηδες. Με εξαίρεση όμως τους γλοιώδεις κάγκουρες που το παίζουν "τουρκοφάγοι" για να πουλήσουν μούρη στις γκόμενες, όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες πολεμοκάπηλων της καθημερινής μας ζωής έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Όμως για να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά τους, αυτές είναι:

* Τραγο-παπάδες. Για να πάρουμε την Πόλη, να διαδόσουμε τον Χριστιανισμό, και να επεκταθεί η επιρροή μας ακόμη περισσότερο.
* Ξεμωραμένοι κωλόγεροι. Ότι και να λένε (οτι πολεμήσαν κι αυτοί -και καλά) κατα βάθος μισούν/ζηλεύουν τους νεότερους και θέλουν να τους πάνε στον τάφο πριν από αυτούς.
* Πουτάνες αναγνώστρες cosmopolitan. Επειδή το άντρας είναι ο "πολεμιστής" και στην εποχή μας έχει χαθεί ο ανδρισμός κτλ κτλ κτλ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων των παραπάνω είναι ένα: ΑΥΤΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ. Άλλοι θα πεθάνουν. Κι αυτό είναι εν τέλει όλο το ζουμί του πολέμου: να πεθάνουν άλλοι για την πάρτη μου.

Το έθνος είναι ένα τίποτα. Ένα πρόσχημα για να πεθάνει κόσμος αν δεν τα βρει ο πετρελαιάς Α με τον πετρελαιά Β. Τόσο απλά, όσο θα το διατύπωνε ο τελευταίος άπλυτος των Εξαρχείων. Τον κόσμο τον βολεύει όμως η ιδέα του πολέμου. Τον συναρπάζει, τον επιβεβαιώνει, του δίνει διέξοδο στα απωθημένα του, του δίνει βολικότατους αποδιοπομπαίους τράγους για τα προβλήματα του, είναι το τέλειο πεδίο για να βγάλει τα κόμπλεξ του. Έτσι, ποτέ δεν πρόκειται όταν κυρηχθεί ένας πόλεμος να πει ο λαός και των 2 πλευρών "τί λέτε ρε μάλακες, ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ να τρέχουμε στα βουνά να σκοτωνόμαστε!!!!"

Η παρακάτω κουβέντα είναι αυθεντική κι έγινε μεταξύ εμένα, ενός νεοφασιστάκου και μίας πουτάνας αναγνώστριας cosmopolitan:

νφ: δηλαδή αν γίνει πόλεμος και σου δίνεται η δυνατότητα να φύγεις θα εγκατέλειπες τη πατρίδα σου;
εγώ: μα φυσικά, έχω υπερβολικά μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου για να γίνω θυσία για 2-3 εξυπνάκηδες.
νφ: μα τότε είσαι προδότης!!!!
εγώ: φυσικά, με βάση αυτούς που πιστεύουν στον πόλεμο. φυσικό το βρίσκω. σε 1000 χρόνια όμως ένας άνθρωπος αν κοιτούσε την περίπτωση μου θα έλεγε "υπήρχε κι ένας έξυπνος τότε"
παc: θεωρείς τον εαυτό σου και τις απόψεις σου 1000 χρόνια μπροστά από εμάς;
εγώ: από άτομα που πιστεύουν στις σταυροφορίες, στο "πάμε να ξυπνήσουμε τον μαρμαρωμένο βασιλιά" ή να πάρουμε τα εδάφη του Μ. Αλεξάνδρου;;; 1000 χρόνια ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ!

Monday, December 11, 2006

Τηλεμαραθώνιοι υποκρισίας

Τέτοιες μέρες είναι ιδιαίτερα της μόδας αυτός ο ειδικός τύπος τηλεοπτικού show που ονομάζεται "τηλεμαραθώνιος". Κατά την διάρκεια μίας τέτοιας εκπομπής, μαζεύεται η κάθε tv personna δηλώνοντας τόσο το μεγαλείο της ψυχής του όσο και των τηλεθεατών, κωλο-γλύφωντας τους να ρίξουν το παραδάκι. Φυσικά όλα αυτά τα λεφτά πάνε σε οργανισμούς που σπάνια ανακοινώνουν τα οικονομικά στοιχεία κι ισολογισμούς τους.

Στο μυαλό μου έρχονται οι τηλεμαραθώνιοι του τσουνάμι, μία παρέλαση γλοιώδων υποκειμένων, λαμόγιων, ανακατεμένη με μπόλικο λαϊκίστικο νεοφασισμό. Ποιός θα ξεχάσει τα λαμόγια του βρωμερού και ξεφτιλισμένου πορνοκάναλου ΝΕΤ να βγάζουν νεοναζίστικες φανφάρες για "το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής" και την "τεράστια ελληνική καρδιά που είναι στο DNA μας", τσιτώνοντας την κατίνα τηλεθεάτρια να ρίξει το παραδάκι. Ποιός θα ξεχάσει που ορίσανε τα λαϊκίστικα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ τον ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟ "δείκτη ανθρωπιάς" που ορίζεται ως: (λεφτά που έδωσε η χώρα)/(πληθυσμό της) κάνωντας φυσικά την ανάλογη κατάταξη των εθνών.

Και να που μία φορά το χρόνο όλη η σκουπαρία της Αθήνας θυμάται τα παιδάκια και τους φτωχούς. Άλλο ένα τηλεοπτικό gala για να κάνουμε book μία θέση στο παράδεισο. Και την άλλη μέρα όλες αυτές οι κατίνες που κοίταξαν με περηφάνεια να περνάει το όνομα τους από την οθόνη δίπλα στο ποσό που δώρησαν, συνεχίζουν να καταπιέζουν τα δικά τους τα παιδιά.

Μακριά από εμάς,

Saturday, December 09, 2006

Πρωτευουσιάνοι και παρακατιανοί

Η νέα μόδα στην τηλεόραση προστάζει να παίρνουν οι εκπομπές τις κάμερες και να τρέχουν σε κάθε λογής χωριουδάκι της Ελλάδος, τραβώντας "γραφικούς" κατοίκους και να συνδιαλέγονται (υποκριτικά κι εκ του ασφαλούς) για το πόσο ωραία είναι η ζωή εδώ μακρυά από τις πόλεις. Φυσικά αυτή μόδα είναι ένα κομμάτι της γενικότερης μόδας "επιστροφή στην παράδοση, μας έφαγε η τεχνολογία και το ίντερνετ" αλλά κι απόρεια της νοοτροπίας του πρωτευουσιάνου "πάμε να δούμε πως ζουν αυτοί οι παρακατιανοί". Το πρώτο το έχω θίξει εκτενώς σε πάμπολλα post μου, στο δεύτερο θα σταθώ περισσότερο.

Είχα τον (παλιό καλό καιρό) ένα φιλαράκι κ συμπατριώτη από το Ρέθυμνο που σπούδαζε στην Αθήνα κι ανέβαινα συχνά να τον δω και να μείνω εκεί όταν γίνονταν metal συναυλίες κτλ. Μία παρέα από κοπέλες που κατάγωνταν από την Αθήνα, έκαναν παρέα μαζί του και στην πορεία έμαθα ότι τόσο εμένα όσο κι αυτόν μας έθαβαν πίσω από την πλάτη μας αποκαλώντας μας ως "αγριανθρώπους". Φυσικά δεν κάναμε απόλυτως καμμία "άγρια" (βίαιη, επιθετική κτλ) πράξη, ούτε ντυνόμασταν διαφορετικά από τους υπόλοιπους (μεταλλάδες όλοι μας) ούτε μιλούσαμε για διαφορετικά θέματα από ότι αυτές (ίσα ίσα, πολλά από τα οποία λέγαμε δεν είχαν ιδέα περι τίνος πρόκειται). Απλά ήμασταν από την Κρήτη.
Για τον εαυτό μου δεν θα μιλήσω, αλλά αυτός είχε ένα τρομερό επίπεδο μόρφωσης, τεράστιο εύρος ενδιαφερόντων κ κορυφαίος προγραμματιστής. Αυτές ήταν οι κλασσικές αφόρητα βαρετές, εκ πεποιθήσεως μίζερες, ψευτομεταλλο-γκοθο-ροκούδες που είχαν περάσει σε κάτι ΙΕΚ του κώλου. Αλλά ακόμη κι από "καταγωγή" να το πάρουμε, αυτές αν βλέπατε την γειτονιά τους ή αν μπαίνατε στο σπίτι που έμεναν θα σας έπιανε κατάθλιψη. Παρ' όλα αυτά, εμείς είμασταν οι "αγριάνθρωποι".

Δεύτερη περίπτωση, οι πανάθλιοι ηρακλειώτες. Στην συγκεκριμμένη πόλη, που σε αρχοντοχωριατιά και κιτσαρία διαφέρει ελάχιστα (για να μην πω ξεπερνά) τις υπόλοιπες πόλεις ή χωριά της Κρήτης, όλοι την έχουν δει κάπως και βάλλωνται κατά των υπολοίπων ως "υπανάπτυκτων". Ποιό αντιπροσωπευτική περίπτωση είναι η ξαδέρφη ενός συμφοιτητή μου που πέρασε φοιτήτρια στο Ρέθυμνο. Κλασσική χοντροκώλα, τέζα wanna-be trendy, σούπερ κιτς ενώ η ομιλία της γεμάτη αγγλικούς χαζογκομενο-όρους (πχ "helloooo?!") συνδυαζόμενοι με βαριά κρητική προφορά. Βγήκαμε όλη η παρέα για καφέ σε ένα μαγαζί του Ρεθύμνου το οποίο είναι πιο "παρέα φάση", με πιο art διακόσμηση και chill-out μουσικούλα. Με το που μπήκε η μουσκάρα άρχισε να ωρίεται: "Μα ήντα νε ετούτο να το μέρος;;;; Εμείς στο Ηράκλειο έχουμε ΜΕΓΑΑΑΑΑΑΛΕΣ καφετέριες! Τσε ήντα μουσική είναι αυτή που παίζει; Στο Ρέθυμνο δεν έχουν φτάσει ακόμη οι επιτυχίες;;; Ααααχ αντε μρε να ζυρίσω στο Ηράκλειο απού είναι ο πολιτισμός!!!"


Συνοψίζωντας, είναι προφανές ότι όποιος σνομπάρει κάποιον για την καταγωγή του είναι διανοητικά καθυστερημένος. Όταν θεωρείς ότι σε ανυψώνει το μέρος που γεννήθηκες σε σχέση με κάποιον άλλον το κάνεις καθαρά για αντιστάθμισμα στο έλλειμα προσωπικότητας που έχεις. Όμως, αν ερχόταν μία κηφισιώτισσα, πάμπλουτη, κοσμοπολίτισσα, από το Γέιλ, και σνόμπαρε ένα κρητικό βοσκό (κι αντίστροφα φυσικά), προφανώς και θα κατέκρινα την πράξη, αλλά θα το κατανοούσα γιατί οφείλεται σε πολιτισμικό σοκ. Για λιγότερο ακραίες (και πιο καθημερινές φυσικά) περιπτώσεις τί συμβαίνει; Ποιοί λοιπόν εφαρμόζουν τον σνομπισμό χωρίς καν να διαφέρουν καν οι συνθήκες ζωής τους από τους άλλους (ή να είναι χειρότερες);
Μα κάτι υπανθρωπίδια όπως στην περίπτωση με τις τελειωμένες μεταλλούδες των Εξαρχείων ή την αγράμματη στούρνα κωλόχοντρη ηρακλειώτισσα. Άτομα κενά, χωρίς προσωπικότητα, που αισθάνονται μειωνεκτικά απέναντι στους πάντες και προσπαθούν να κρεμαστούν από ότι βρουν πρόχειρο για να επιβιώσουν.

Γι αυτό και είναι τόσο δημοφιλείς η κάθε μορφή τοπικισμού. Δίνει στα εκάστοτε ζώα την δυνατότητα να αισθανθούν καλύτεροι από τους άλλους αν και η τιποτένια ζωούλα τους και η ανύπαρκτη προσωπικότητα τους δεν θα τους το επέτρεπε σε κανονικές συνθήκες.

Tuesday, December 05, 2006

Διαφημιστές: η μεγαλύτερη λέρα της κοινωνίας

Ειλικρινά ένας από τους σοβαρότερους λόγους που διστάζω να ανοίξω την τηλεόραση (ακόμη και το βράδυ για να με αποκοιμήσει), είναι οι διαφημίσεις.

Οι διαφημίσεις καταρχάς είναι από μόνες τους μία μονόπλευρη και σχεδόν ηλίθια ματιά στην ανθρώπινη φύση. Δεν το κατηγορώ αυτό, αφού σκοπός είναι η προβολή ενός προϊόντος. Όμως, για να μετατραπεί ένα ένα απλό ενημερωτικό σποτάκι ενός προϊόντος (που σε τελική ανάλυση το έφτιαχνε κι ο ίδιος ο παραγωγός του) σε ένα τερατώδες έγλημα κατά της νοημοσύνης της ανθρωπότητας απαιτείται η συνδρομή των βρωμερών και τρισάθλιων διαφημιστών.

Διαφημίσεις με volume πολύ πάνω από αυτό του υπόλοιπου προγράμματος, νοικοκυρές που στριγγλίζουν για να σε κάνουν να γυρίσεις να κοιτάξεις την τηλεόραση, καραγκιόζηδες εκφωνητές με επιτηδευμένα εκνευριστικό τόνο στη φωνή, γλοιώδη κι εμετικά σεξουαλικά υπονοούμενα (που φλερτάρουν με κάθε λόγης ανωμαλία όπως πχ παιδοφιλία), αναπαράσταση εξωφρενικών γεγονότων, shock value χωρίς ουσία, μικροσκοπικά γράμματα που περνάνε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, παραπληροφόρηση για τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, χρήση/εξευτελισμός αγαπημένων μουσικών κομματιών σε άκυρες καταστάσεις κτλ κτλ κτλ..........

Έχετε σκεφτεί ποτέ τί νοσηροί "εγκέφαλοι" σκαρφίζονται όλα τα παραπάνω; Πόσο αρρωστημένος πρέπει να είναι κάποιος για να βάζει πχ ένα κοριτσάκια σε καταστάσεις με σεξουαλικά υπονοούμενα με απώτερο σκοπό φυσικά να το παρατηρήσουμε εμείς και να το συζητάμε μέχρι να μας μείνει στο κεφάλι η φίρμα του προϊόντος;;; Έχετε σκεφτεί ποτέ σε τί είδους ξεφτιλισμένη κοινωνία ακούγεται η παρακάτω (ραδιοφωνική) διαφήμιση:
-Μαρία αγόρασες εσώρουχα από του τάδε;
-Ναι, και είναι πάμφθηνα!
-Ωραία, για να στα σκίζει ο Νίκος άφοβα, εκτός από κάτι άλλο!...
(γέλια)

Έχει τύχει να πέσουν στα χέρια μου πολλά βιβλία επι του θέματος (κυρίως από σεμινάρια στο Πολυτεχνείο) και γνωρίζω καλά ποιά είναι η βαθύτερη φιλοσοφία των διαφημιστών: δε πα να σπάει η διαφήμιση νεύρα, να εκνευρίζει το κοινό, να ξεφτιλίζει κοινωνικές ομάδες, να αναπαράγει στερεότυπα, να είναι ακατάλληλη για μικρότερους, αυτό που μετράει είναι να προβληθεί. Τί κι αν την διαφήμιση την αποθεώνουν οι ευαγγελιστές της (πχ ο ΝΔ);; Μιλάμε για μία κατηγορία "ανθρώπων" αδίστακτη, χωρίς κανένα φραγμό αισθητικής και καλλιτεχνικού επιπέδου (σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες δημιουργών) που ο σκοπός της είναι να χτυπήσει τα κομμάτια του υποσυνείδητου μας που τους προσδιόρισαν οι γκεμπελικοί ψυχολόγοι τους.

Αλλά εδώ χρειάζεται άλλη μία διευκρίνηση. Αυτές οι λέρες δεν θα υπήρχαν στην κοινωνία αν εμείς αποδοκιμάζαμε τα δημιουργήματα τους. Όμως είναι πάρα πολύ δύσκολο να υπάρξει κοινωνική απαίτηση για διαφημίσεις ενημερωτικού χαρακτήρα από την μεριά της αγοράς. Ακόμη κι έρευνες να γίνουν για την αποδοχή μίας διαφήμισης, ο κρίσιμος παράγοντας είναι η αγοραστική αποδοχή του προϊόντος, πράγμα που έχει σχέση με χιλιάδες παράγοντες κι όχι μόνο με την ποιότητα της διαφήμισης.


Και μετά το ΕΣΡ μου λογοκρίνει το "Χριστός Ξανασταυρώνεται" και το "South Park"...

Friday, December 01, 2006

Ο κίνδυνος των video games: όταν το καραγκιοζιλίκι δεν έχει όρια

και το ερώτημα παραμένει: υπάρχει όριο στην ανθρώπινη ηλιθιότητα; υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να ενστερνιστούν την άποψη της Espresso, του Χαρδαβέλλα και του κάθε Α-Ρ-δημοσιογράφου ακόμη κι αν ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ σκέψη καταλήγουν στο αντίθετο;

Όσοι με γνωρίζουν χρόνια, θα θυμούνται τις συζητήσεις που κάναμε για το πως η (ελληνική κυρίως) κοινωνία κατακρίνει τα video games ως "του Σατανά" (αν πρόκειται για χριστιανοταλιμπάν κατίνες), "ισοπέδωση του νου" (αν πρόκειται για γλοιώδεις ψευτοκουλτουριάρηδες) ή "όργανο του καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού" (για εργατοπατέρες). Με ελπίδα κατέληγα στο ότι όσο περνάνε τα χρόνια και στην κοινωνία αναλαμβάνουν ρόλο τα πιο μορφωμένα κοινωνικά στρώματα, τέτοιες δοξασίες θα εκλείψουν. ΚΙ ΟΜΩΣ φίλοι μου, οι βλάκες είναι παντοδύναμοι!!!!

Και ιδού το τεστ το οποίο παρέθεσε στην τρισάθλια εκπομπή του ο Χαρδαβέλας για να καταλήξει στο ότι τα video games αποβλακώνουν:
"βάλαμε έναν νέο να παίζει ένα 1st person shoot'em up για ώρα. μετά τον υπνωτίσαμε (!!!!!!!) και τον βάλαμε (ναρκωμένο πάντα) σε ένα δωμάτιο ολόιδιο με αυτό του παιχνιδιού με ηθοποιούς ντυμένους τέρατα να του επιτίθενται ενώ δίπλα του τοποθετήσαμε ένα ψεύτικο όπλο. ΚΑΙ ΙΔΟΥ: ο νεαρός ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΟΠΛΟ, άρα τα video-games δημιουργούν δολοφόνους !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

ΠΟΣΟ ΚΟΠΑΝΟΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ; ΠΟΣΟ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΙ; ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ;

Θα μου πείτε τώρα τα video games δεν αποβλακώνουν ανεξαρτήτως συνθηκών; ΦΥΣΙΚΑ κι αποβλακώνουν, αν ανήκει κανείς στην κατηγορία των καμμένων που παίζουν 14 ώρες την μέρα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ φυσικά και θα αποβλακωθεί!!! ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ να κάνει κανείς ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΩΡΑ θα αποβλακωθεί!!! Ακόμη και να παίζει μπάλα (αααχ στην αλάνα όπως το παλιό καλό καιρό) 14 ώρες τη μέρα κάθε μέρα, θα αποβλακωθεί απλά με έναν πιο socially-approved τρόπο!!!!
Και τα παραδείγματα αυτών των πουτάνας γιών υπάνθρωπων; Κάτι ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ που σκοτώσαν κόσμο κι έτυχε να βρεθεί στο σπίτι τους κάνα playstation!!!! (το οποίο φυσικά ο δικηγόρος τους χρησιμοποίησε στο δικαστήριο για αίτηση επιείκιας)

Και καλά ρε ΠΙΘΗΚΟΕΙΔΗ ΥΠΑΝΘΡΩΠΙΔΙΑ, ο κυνηγός στο Αγρίνιο που ξεκλίρησε 5 οικογένειες, κι αυτός Doom έπαιζε; Στην φύση και στα πρόβατα ήταν όλη μέρα (όπως εσείς ευαγγελίζεστε οτι είναι το σωστό) Α-ΧΑ λοιπόν! Τα πρόβατα φταίνε !!!!

Μα φυσικά, τί λέμε τώρα, όταν η παλιοπουτάνα κατίνα μάνα που δεν συνουσιάζεται με τον κοιλαρά ελληνάρα άντρα της και διαβάζει cosmopolitan όλη μέρα τί να πει;;; Αν έχει πρόβλημα το παιδί της ΔΕΝ ΤΗΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΝ από το μυαλό ότι πρέπει να αναλάβει κάποιο ρόλο ως μητέρα (πέρα από το να πιέζει το παιδί της να βγάλει βαθμούς για να σκυλιάσει η γειτόνισα) και το πιο βολικό πράγμα στον κόσμο είναι να κατηγορήσει ένα κομμάτι πυρίτιο!!!

Ή τί να πει ο αλήτης-ρουφιάνος-δημοσιογράφος;; Ο διανοητικά καθυστερημένος γλείφτης της μεταπολίτευσης που βλέπει την επιστήμη+τέχνη (γιατί τα video games αυτό είναι) να κάνει ΑΛΜΑΤΑ κι αυτός ακόμη δέχεται το φαξ καθημερινά από το γραφείο του Κόμματος για το τί θα γράψει σήμερα;;; Που το παίζει προοδευτικός αλλά έχει ακόμη την φασιστική νοοτροπία "ότι εμπεριέχει παιχνίδι και φαντασία κάνει μαλθακό το παιδί";;;

Αν ποτέ γίνει στις ειδήσεις θέμα για έναν sniper που δολοφονεί δέκα δέκα τέτοιους μαλάκες, παρακαλώ αν είναι να με καταδώσετε στην αστυνομία πείτε τουλάχιστον ότι ήταν λόγω του F.E.A.R, μη φάω τα χρόνια μου στη φυλακή.

Wednesday, November 29, 2006

Τί ζόρι τραβάνε όλοι με τους Μασώνους;

Εγώ ποτέ δεν τους είδα με κακό μάτι.

Είναι γεγονός ότι όποιο πολιτικό σύστημα και να κοιτάξεις, στο συνομωσιολογικό σκέλος της ιδεολογίας του περιέχει δοξασίες που αφορούν την μασωνική απειλή και το πως αυτή επιρρεάζει αρνητικά την ανθρωπότητα. Φυσικά, είναι ιδιαίτερα βολικό για κάθε ιδεολογία που υποτίθεται ότι προσφέρει λύσεις στα προβλήματα του κόσμου, αντί να πραγματευτεί την διαφθορά της ανθρώπινης φύσεως σε συλλογικό επίπεδο, την προσωποποιεί. Έτσι από την μία αποφεύγει την βαθιά κι επίπονη επιστημονική ανάλυση (η οποία μάλιστα μπορεί να αναιρέσει και δόγματα του ίδιου που θα την εφαρμόσει) κι από την άλλη βάλλει κατά κάποιας αφηρημένης κι ίσως ανύπαρκτης (έτσι όπως την περιγράφει) κάστας ανθρώπων μεταφέροντας ευθύνες εκεί και παράλληλα ικανοποιώντας τις φοβίες του λαού.

Σε υψηλά επίπεδα εξουσίας, υπάρχει διαφθορά η οποία ζει και βασιλεύει κυριώς λόγω έλλειψης λαϊκής βούλησης. Στο ίδιο το αμερικάνικο κονγκρέσο, ο "λομπύστας" δεν είναι ένα τερατάκι των σύγχρονων αστικών μύθων, αλλά ένας κανονικότατος επιχειρηματίας ο οποίος (σχεδόν νόμιμα) νοικιάζει γερουσιαστές χρηματοδοτώντας τις εκστρατείες τους με το ανάλογο αντάλλαγμα. Στον καθαρά εταιρικό τομέα, η έννοια του "καρτέλ" είναι πάρα πολύ συνήθης, όταν ένα λόμπυ εταιριών συννενοούνται για το πως θα ρυθμίζουν τις τιμές προκειμένου να μην πέφτουν κάτω κάποιων ορίων σε αντίθεση με το πως θα γινόταν σε μία υγιή ελεύθερη αγορά λόγω ανταγωνισμού. Στον κυβερνητικό τομέα, υπάρχουν πάμπολλα think tanks τα οποία είτε λόγω καταγωγής είτε λόγω ιδεολογίας τρέφουν συμπάθεια προς μία συγκεκριμμένη ξένη χώρα (βλέπε εβραϊκό, ελληνικό, κτλ λόμπυ στις εκάστοτε κυβερνήσεις των ΗΠΑ) και προτείνουν λύσεις εξωτερικής πολιτικής με γνόμωνα την συμμαχία των 2 αυτών χωρών.

Αν δεν υπάρχει λαϊκή βούληση όλα τα παραπάνω δεν πλήττουν την Δημοκρατία (αφού κανείς δεν δίνει δεκάρα) αλλά απλώς θολώνουν τα νερά των διαδικασιών που δουλεύει μία Ολιγαρχία. Τί καλύτερο λοιπόν για όλες τις κυβερνήσεις, προκειμένου να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να διαδίδουν φήμες περι μυστικών κυβερνήσεων, συνομωσιών κτλ ο οποίες ευθύνονται για όλα τα κακά του κόσμου (κι όχι αυτές φυσικά).

Ποτέ δεν αντιπάθησα τους μασώνους, γιατί απλά δεν πείραξαν ποτέ κανέναν. Η μασωνία δεν είναι τίποτε άλλο από ένα απομεινάρι της παλιάς αστικής τάξης. Κάτι σαν τις σημερινές συντεχνίες επαγγελματιών, αλλά με κάποιον κώδικα τιμής και 2-3 (αφόρητα ντεμοντέ) θρησκευτικές δοξασίες. Κάτι παππούληδες που μαζεύονται που διοργανώνουν κοντσέρτα Μότζαρτ (ο οποίος είναι για τους μασώνους ότι ο Ozzy για τους μεταλλάδες), χρηματοδοτούν ιδρύματα, υποτροφίες, πανεπιστήμια και βοηθάνε ο ένας τον άλλο στα επαγγελματικά τους. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χάρις σε μασωνικές σέκτες επέζησε από το μένος της Εκκλησίας το μεγαλύτερο κομμάτι της επιστημονικής νόησης κατά τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα.

Ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ο πιο βολικός πολιτικός αντίπαλος.

Monday, November 27, 2006

Εντυπώσεις από το James Bond και πως εγώ θα το γύριζα

Είδα πρόσφατα την τελευταία (και ιστορικά πρώτη) ταινία του φοβερού βρετανού υπερ-πράκτορα και τα αισθήματα είναι ανάμεικτα.

Καταρχάς αν κι ο γενικά μετριότατος Daniel Craig τα πήγε περίφημα από άποψη ερμηνείας, δεν υπήρχε το σωστό σενάριο και γενικότερο feeling ώστε να αποδόσει τα μέγιστα. Ακόμη και το ίδιο το βιβλίο του Fleming (Casino Royale) θεωρείται μέτριο από άποψη πλοκής πράγμα που σημαίνει ότι δεν έπρεπε να τηρηθεί αυστηρά το story-telling.
Ο Daniel Craig, μετέφερε πολύ καλά αυτό που πίστευα πάντα ότι πρέπει να έχει ένας Bond, δηλαδή την ψυχρότητα, όμως δεν κατάφερε να το συνδυάσει με τον απαραίτητο σνομπισμό. Αν κι ήμουν ανέκαθεν υπερ της επιλογής του Clive Owen, μπορώ να πώ ότι ο Craig Daniel τα πήγε γενικά καλά.

Ο καλύτερος Bond δεν ήταν ο Sean Connery. Ήταν απλά ο καλύτερος (ποιοτικά) ηθοποιός που τον ερμήνευσε. Αυτός που έπιασε καλύτερα το feeling του Βond δεν ήταν άλλος από τον Roger Moore. Κρυόκωλος και σνομπ μέχρι αηδίας, πολλές φορές γλοιώδης όπως αρμόζει σε έναν πράκτορα που το φυσικό του περιβάλλον είναι ο ψυχροπολεμικός κόσμος. Ρατσιστής, μισαλλόδοξος, αντικουμμουνιστής, ελιτιστής στα τέρματα. Παράλληλα κοσμοπολίτης, παρλαπίπας και (κωμικού τύπου) γυναικάς.

Πως θα γυρνούσα εγώ ένα James Bond; Μα θα το έκανα ΚΑΡΑ-ΚΙΤΣΑΡΙΑ του κερατά! Θα έβαζα έναν ηθοποιό φάση Roger Moore, όσο πιο κρυόκωλο και σνομπ γίνεται, να λέει τις
πιο ελεινές ατάκες (σε σημείο να παθαίνουν πνευμονία μες στο σινεμά). Θα τοποθετούσα την ιστορία σε ψυχροπολεμική περίοδο, με feeling (ντύσιμο, κουρέματα, σχεδιασμός αντικειμένων) δεκαετίας '50 αλλά με τεχνολογία 2006+ (φανταστείτε κάτι σε κλασσική Aston Martin του '52 αλλά με GPS και πυραύλους Stinger). Θα τολμούσα ακόμη να πω ότι θα έβαζα φίλτρο στα χρώματα για να "παλιώσω" την εικόνα.
Φυσικά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας θα διαδραματιζόταν σε κοσμοπολίτικα περιβάλλοντα (ξενοδοχεία, καζίνο, κότερα, υπουργεία, πρεσβείες), όπου ο Bond θα έκανε την βρωμοδουλειά του μέσω ίντριγκας και συνομωσίας, έτσι θα δινόταν κι η δυνατότητα να σκιαγραφήσω το προφίλ των καθικιών που ζούσαν κ βασίλευαν κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Εννοείται ότι οι λίγες σκηνές δράσης θα ήταν τόσο ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΕΣ που θα έκαναν τους θεατές να με ψάχνουν με σιδερολοστούς για προσβολή της νοημοσύνης τους.

Τί λέτε, να στείλω κάνα σενάριο στο Hollywood μπας και πιάσω την καλή;

ΥΓ: Στην φώτο ο (πολυαγαπημένος-υπέρτατος-τρισμέγιστος) Ουμπέρτο Έκο, ο οποίος (μεταξύ άλλων) ανήκει στην κατηγορία των "Bond-ologists", δηλαδή ειδικοί σε θέματα James Bond. Σας παραπέμπω στο έργο του The Bond Affair.

Sunday, November 26, 2006

Θάβωντας τους Νίκο Δήμου + Πιτσιρίκο

Ο ΝΔ ήταν σίγουρα πολύ καλύτερος όταν έγραφε στα "επίκαιρα". Έδινε την εντύπωση ότι ότι είχε να πει το έλεγε για τον εαυτό του, χωρίς την ύπαρξη σχολίων κι ανάγκη ανταπόκρισης.

Στο blog του αργότερα, δεν έκανε κάτι διαφορετικό από το να αναμασά με λίγο πιο άμεσο τρόπο πράγματα που είχε ήδη διατυπώσει στα "επίκαιρα". Βέβαια, νόμιζε ότι θα έχει μόνο τις στρατιές των θαυμαστών του απαιτώντας να μην υπάρχει κανενός είδους κριτική. Έτσι, μοιραία ήρθαν και τα post του στυλ "με πολεμάνε όλοι", "είμαι τόσο θεός που χτυπάω το κατεστημένο και δέχομαι αντιδράσεις" κτλ. Φυσικά δεν παρέλειπε ποτέ να κάνει ολόκληρα post για το πόσα σχόλια μαζεύει και για τα περιβόητα ρεκόρ που έχει σπάσει συγκρίνωντας τον εαυτό του με διεθνείς προσωπικότητες και την απήχηση που έχουν αυτές με τα δικά τους blog. Εδώ είναι και το περίεργο, από την μία να λες "είμαι τόσο θεός και λαοφιλής" κι από την άλλη "με πολεμάνε όλοι", αναφερόμενος σε 2-3 οι οποίοι του ασκήσαν κριτική (τα trolls προφανώς δεν μετρώνται). Το highlight ήταν φυσικά που έκανε post για τον λαϊκισμό ενώ την επόμενη μέρα γράφει κείμενο για το πόσο ωραίες κι έξυπνες είναι οι γυναίκες επισκέπτριες σε αντίθεση με τους άλλους τους λεχρίτες άντρες επειδή έχουν καχύποπτη στάση απέναντι του!!!

Ακόμη και σατυρικούς κι έξυπνους χαρακτηρισμούς όπως "ο Νταλάρας των blog" που του έχουν αποδοθεί, αντί (τουλάχιστον) να μην δώσει σημασία τους έχει χαρακτηρίσει υβριστικούς, προκαλώντας παραλήρημα συμπαράστασης των οπαδών του μπροστά στην συμφορά του...

Άπλετο γέλωτα φυσικά μου προκαλούν οι διαμάχες πάνω σε διάφορα θέματα, όπου αυτός και οι οπαδοί του κάνουν παραπομπές σε κείμενα ΔΙΚΑ ΤΟΥ γνωρίζοντας μάλλον ότι εκεί κρύβεται η αλήθεια!...

Τελευταία μόδα του, είναι post του στυλ "φεύγω" (δεν έχω μετρήσει πόσες φορές το έχει κάνει) για να ακούσει φυσικά το πόσο γαμάτος είναι και πόσο θα πέσει το επίπεδο του internet χωρίς αυτόν...

Όσον αφορά τον Πιτσιρίκο, τον έμαθα πολύ αργότερα αφού ασχολήθηκα με το blogging, άκουγα αποθεωτικά σχόλια, τον προσκυνούσαν όλοι, έχει γίνει μύθος του ελληνικού internet, αλλά όταν μπήκα και διάβασα το blog του δεν βρήκα ΤΙΠΟΤΕ ενδιαφέρον. Κάτι παραπομπές σε γεγονότα της επικαιρότητας και πολύ (μα πολύ) αφόρητα βαρετό meta-blogging. Δεν διαφέρει από ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ μέσο blog που υπάρχει. Το γιατί τον έχουν θεοποιήσει όλοι, με την απορία είμαι ακόμη...

Monday, November 20, 2006

Η αβάσταχτη μελαγχολία του Νοέμβρη

Κάθε χρόνο τα ίδια.

Όσοι από εσάς με γνωρίζουν σε προσωπικό επίπεδο ξέρουν την φρίκη που τρώω κάθε χρόνο, τέτοιο μήνα για ένα γεγονός που συνέβη στην προσωπική/ερωτική μου ζωή κάποια χρόνια πριν.

Φυσικά όλοι τα ξεπερνάμε κάποια στιγμή όλα αυτά. Αλλά δεν σας έχει τύχει ποτέ, ένα από τα πρωινά της ζωής σας να ξυπνήσετε με μία απίστευτη ερωτική μελαγχολία; Ίσως κάποιο όνειρο που είδα και δεν το θυμάμαι όταν ξύπνησα, ίσως ο συννεφιασμένος καιρός που αναπαράγει κάποιες ίδιες συνθήκες, ίσως απλά μου την βάρεσε στο κεφάλι...

Είναι καταπλητική η ειρωνία της ζωής, σε σημείο να αισθάνομαι τύψεις: όλοι έχουν ταυτίσει τις μέρες αυτές του Νοέμβρη με κοινωνικές γιορτές, ενώ στον δικό μου μικρόκοσμο αυτό έρχεται σε πολύ δεύτερη μοίρα απέναντι σε χαζο-ιστορίες που αφορούν μόνο εμένα.

Εκτός των άλλων είναι κι αστείο. Κάθομαι πάλι κι ακούω όλων των ειδών τα σιροπο-τράγουδα, μελαγχολώ με αναφορές φίλων σε εκείνο τον καιρό και (το χειρότερο) στην άκρη του ματιού μου διαγράφεται πάντα η μορφή της καθώς περπατώ στον δρόμο.

"I am all out of love, I am so lost without you,
I know you were right believing so long
I am all out of love, what am I without you?"


βλακείες... πίσω στην διπλωματική μου λοιπόν!
zzzzzz

Saturday, November 18, 2006

Ο Σωκράτης Κόκκαλης είναι ο Αντίχριστος

Πραγματικά κάνω τεμενάδες στον Χιαχβέ που ήρθαν έτσι τα πράγματα και ξανακαταπιάστηκα (μετά από 10 χρόνια αποχής) με το ποδόσφαιρο. Τί πιο ευχάριστο να χάνει η ομάδα μου 2-0, να βαράνε το τηλέφωνο μου όλα τα γλοιώδη χανουμοβαζελάκια να με εκνευρίσουν (προσφιλής πρακτική τους, που εγώ για λόγους αξιοπρέπειας ποτε δεν εφάρμοσα) και φυσικά στο τέλος η βραδιά τους να χαλάει (2-3) μαζί και η μόνη χαρά που θα μπορούσε να είχε η τιποτένια βδομαδούλα τους. Επειδή όμως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του κρέμεται αρχίσαν πάλι οι "αντικειμενικοί" να λένε για την διαιτησία του ματς, και στο μυαλό μου ήρθε ο Κόκκαλης.

Το πρώτο μάθημα που λαμβάνει ο έλληνας φίλαθλος είναι να βρίζει τον Κόκκαλη. Για διαιτησία, στημένους αγώνες, μεταγραφές κτλ. Εγώ πάω πάσο, ειλικρινά από προσωπικές έρευνες που έχω κάνει πολλά πράγματα μου βρωμάνε, από το παρελθόν του στην Στάζι μέχρι τις στρατιωτικές προμήθειες. Βέβαια, ο έλληνας οπαδός έχει φροντίσει να επεκτείνει την ευθύνη του Κόκκαλη ακόμη και για το τσουνάμι της Ινδονησίας και να την προσαρμόζει αναλόγως το κάθε κόμπλεξ και καημό του.
Για την ακρίβεια, αυτό που σιχαίνομαι περισσότερο σε αυτή την ξεφτιλισμένη κατηγορία οπαδού, του "αντι-ολυμπιακού", είναι που πιστεύουν ότι από την μία ο Κόκκαλης διαπλέκεται αλλά οι υπόλοιποι (πχ Βαρδινογιάννης, εκάστοτε προέδροι της ΑΕΚ κτλ) είναι ΑΓΙΟΙ!!! Δεν θα ξεχάσω ποτέ την "θεωρία συνομωσίας της Ριζούπολης" όπως μου την διατύπωσε ένας 50άρης βάζελος πανεπιστημιακής παρακαλώ εκπαίδευσης:
"ο (κακός, μισητός, σατανικός, διαβολικός) Κόκκαλης πλήρωσε τους (άφραγκους, παιδιά του λαού) παίκτες του ΠΑΟ για να χάσουν στη Ριζούπολη. Όταν το έμαθε ο (καλός, άγιος, παιδί της αριστεράς, του λαού, φιλέσπλαχνος, πανάγαθος) Βαρδινογιάννης, τους είπε 'κάντε ότι θέλετε, έχασα πάσα ιδέα δεν ασχολούμαι' και μετά το ματς (αφού τους άφησε να παίξουν) τους απέλυσε...". Όταν ζήτησα διευκρίνηση για το πώς άφησε ο Βαρδινογιάννης να γίνει κάτι τέτοιο, ο κύριος με διαβεβαίωσε "οι Βαρδινογιάννηδες είναι τίμιοι, δεν θέλουν να χουν σχέση με τέτοια!...."
ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ είναι αλήθεια, ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ!!!

Ααααχ κι αυτή η νοοτροπία "οι γαύροι είναι τα ισοπεδωμένα τσιράκια του Κόκκαλη, ενώ εμείς...". ΝΑΙ ΝΑΙ εσείς! Παίζουν οι άλλες ομάδες κι εσείς απαγγέλετε Μαρξ και μελετάτε Επαναστατική Θεωρία!!!

Κλείνωντας, σε αντίθεση με τους περισσότερους στην Ελλάδα, το πρόβλημα μου δεν είναι οι διοικήσεις των ομάδων, αλλά το κοινό. Οι πρόεδροι κοιτάνε τις επιχειρήσεις τους και τίποτε παραπάνω. Μετά αν οι δημοσιογράφοι είναι κόπανοι (αγράμματα γλοιώδη υποκείμενα που φανατίζουν και μετά το παίζουν άγιοι), οι φίλαθλοι ζώα (παίζω ξύλο για μία Α.Ε, εκνευρίζω/προσβάλλω τον άλλον κτλ) και υπάρχει μία νοοτροπία "αντί να περάσουμε καλά, να χαλαστούμε" τότε πράγματι πιστεύω ότι έχουμε το ποδόσφαιρο που μας αξίζει. Και να ξεκινήσεις ως φίλαθλος, αργά ή γρήγορα βουτάς στο βούρκο.

Συγχύστηκα, πάω για μπύρες.

Wednesday, November 15, 2006

Η γενιά "του Πολυτεχνείου"

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, σάπιοι 50άρηδες κοκορεύονται για τα "κατορθώματα" και το "μεγαλείο" τους σε αντίθεση με εμάς τους αλλοτροιωμένους κ μαλθακούς 20άρηδες. Κι όχι, δεν αναφέρομαι σε αυτούς που αγωνίστηκαν εκείνη την εφιαλτική νύχτα του Νοέμβρη.

15+ χρόνια που θυμάμαι αυτή την επέτειο, η ίδια απορία στο μυαλό μου: ΠΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ σε αυτό το ίδρυμα;;; ΟΠΟΙΟΝ κι αν ακούσω είτε στην τηλεόραση είτε στην καθημερινότητα μου λέει ότι αγωνίστηκε στο Πολυτεχνείο! Εγώ όσες φορές έχω πάει στο ιστορικό κτίριο στην Πατησίων δεν το έχω κόψει να χωράει πάνω από μερικές χιλιάδες άτομα... Αλλά αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό αυτών που δηλώνουν αγωνιστές, θα έπρεπε να μιλάμε για κάτι... εκατομύρια!! ΚΑΛΑ ΡΕ, αφού μαζευτήκατε τόσος λαός όχι την χούντα, την κυβέρνηση των ΗΠΑ έπρεπε να 'χατε ρίξει!...

Άαααχ αυτή η γενιά των 50άρηδων... πόσο την μισώ αυτές τις μέρες!
"Εμείς είχαμε αξίες, αγωνιστήκαμε, περάσαμε δικτατορίες, χτίσαμε περιουσίες!". Δηλαδή τί εννοούν:
-"αξίες": να χορεύουμε οlympians και να έρθει κάποια στιγμή στην Ελλάδα κι αυτή η έρμη η σεξουαλική επανάσταση γιατί δεν την παλεύουμε
-"αγωνιστήκαμε": μας είχαν είτε σε κάποιο στρατόπεδο είτε σε κάποιο τμήμα κάποιας σχολής κι απαγγέλαμε ποιηματάκια για το πόσο ωραία είναι η καράφλα του Παττακού και μας έχει μείνει κόμπλεξ. Που και που ρίχναμε τη ρουφιανιά μας.
-"περάσαμε δικατορίες": αν παρατηρήσετε σε κάποιες κουβέντες όλο και κάπου τους ξεφεύγει στην καλύτερη περίπτωση το "τότε είχαμε φτώχια, δεν καταλαβαίναμε τί γινόταν" και στην χειρότερη το "τί ωραία που ήταν στην χούντα, αισθανόσουν ασφάλεια"
-"χτίσαμε περιουσίες": ναι ναι ήρθε ο Ανδρέας κι έκανε όλη την Ελλάδα δημόσιο κι ο κάθε ΣΑΠΙΟΣ ΚΟΙΛΑΡΑΣ ΚΟΠΑΝΟΣ νεοελληνάρας μου ρχεται και μου πουλάει success story για το πως έγινε ευκατάστατος. ΡΕ ΟΥΣΤ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΛΑΜΟΓΙΑ!!! Ακόμη και τους νεκρούς της γενιάς σας ατιμάζετε!

ΚΡΑΤΑΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ ΚΛΕΙΣΤΟ,
ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ ΜΑΤΩΣΑΝΕ
ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝΕ,
ΑΝΕΡΑΣΤΟΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ
ΚΟΥΦΑΛΕΣ, ΔΕ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ
ΑΥΤΟ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΔΕ ΣΒΗΝΟΥΝ....

(Δ.Τσακνής - Νοέμβρης)

UPDATE: Ένα ακόμη μοναδικό φαινόμενο των ημερών είναι η "διαφήμηση ξύλου". Βγαίνουν όλοι στην τηλεόραση και συναγωνίζονται ποιός έφαγε τις περισσότερες ξυλιές, μπουνιές, κλωτσιές ή ποιός υπέστη τα πιο "προχωρημένα" για την εποχή βασανιστήρια. Δεν ξέρω, ίσως καλά κάνουν και τα λένε όλα αυτά, αλλά εμένα προσωπικά το όλο σκηνικό κάπως μου χτυπάει άσχημα.

Sunday, November 12, 2006

Η υποκουλτούρα των club

Μα τί καλύτερο έχεις να κάνεις Σάββατο βράδυ, από το να πας σε ένα "club-άκι" ντυμένος με ρούχα που αποφάσισαν άλλοι ότι σου πηγαίνουν, να ακούς μουσική που κάποιοι την θεωρούν "της διασκέδασης", πίνεις υγρά που κάποιοι αποφάσισαν να τα βαφτίσουν "ποτά" και να "διασκεδάζεις" έχοντας γύρω σου άτομα που θεωρούνται "καλός κόσμος";;;

Το θέμα είναι καθαρά ψυχαναγκαστικό. Για την ακρίβεια είναι κοινή παραδοχή ότι ελάχιστοι πηγαίνουν στα club επειδή τους αρέσει το περιβάλλον. Απλά σκέφτονται ότι "εκεί είναι ο κόσμος, εκεί χτυπάει ο παλμός της πόλης, άρα εκεί είναι η διασκέδαση". Δικαιολογημένα βέβαια, γιατί η νυχτερινή έξοδος συνδέεται άρρικτα με το socializing και την κομπλεξική ανάγκη "να αισθανθώ ότι υπάρχω". Ας μην συνεχίσω γενικόλογα να επιχειρηματολογώ κατά των club, τα επιχειρήματα είναι γνωστά και τα περισσότερα κλισέ πλέον. Ας μείνω στο γεγονός που συνέβη χτες και με έβαλε για άλλη μία φορά σε σκέψεις για το πόσο μπορείς να ρίξεις την αξιοπρέπεια σου προκειμένου να "αισθανθείς ότι υπάρχεις".

Ένα κομμάτι της παρέας μου χτες αποφάσισε να πάει σε ένα γνωστό club των Χανίων. Το τραγικό λάθος τους ήταν ότι δεν πήραν (έστω μία από) τις κοπέλες της παρέας μας μαζί τους. Πάνε να μπουν στο μαγαζί, κι ο γνωστός νεάτερνταλ στην είσοδο τους λέει ότι το μαγαζί είναι γεμάτο. Φυσικά ταυτόχρονα μία παρέα με κοπέλες έμπαινε εκείνη τη στιγμή. "Φάγαμε πόρτα ρε γαμώτο" είπαν οι δικοί μου...

Γιατί να πατάει κανείς σε μαγαζιά που έχουν τέτοιες πολιτικές (σχεδόν όλα δηλαδή);;; Αν δεν είσαι ο γκομενοφύλακας δεν μπαίνεις μέσα δηλαδή; Από νομική σκοπιά ξέρω ότι καμμία επιχείρηση δεν έχει δικαίωμα να κάνει διακρίσεις για το ποιός θα είναι ο πελάτης της. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό όλοι το θεωρούν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ κι αποδεκτό!!! Αυτή είναι η κακομοιριά του κόσμου: βάζουν έναν ηλίθιο να κρίνει αν είσαι "άξιος" να ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ σου κάπου, κι εσυ το ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ!!!

Δεν θα ξεχάσω σε ένα (πριν πολλά χρόνια) "μούρικο" club του Ρεθύμνου, που υπήρχαν δύο πόρτες. Από την μία έμπαινε ο "λαουτζίκος" και από την άλλη έμπαιναν όσοι έρχονταν με κάμπριο-ξανθιά bimbo-κτλ. Και το χειρότερο από όλα, δεν ήταν λίγοι συμμαθητές μου που ήλπιζαν μία μέρα "να μπορούμε να μπαίνουμε από την άλλη πόρτα"!!!! Η ξεφτίλα και η κατάντια στο απόγειο της! Αν ήμουν μαρξιστής θα μπορούσα να γράψω ολόκληρη πραγματεία για την σημειολογία αυτής της πολιτικής!!!

Τί κι αν παραμένω πιστός στο παλιό καλό μπαράκι της παρέας; Τί κι αν έχω περάσει πολύ καλύτερα σε αυτά με την παρέα μου σε αντίθεση με άλλους που "βαράνε σκοπιά" μέσα σε ένα club ελπίζοντας να δει κανείς το σακάκι τους; Τί κι αν κάνουμε ότι είδους χαβαλέ γουστάρουμε χωρίς να ανησυχούμε αν δε θα φανούμε "κυριλέ και μούρηδες"; Τί κι αν έχω γνωρίσει πολύ περισσότερες κοπέλες σε μπαράκια παρέας από άλλους φίλους που τους τρέχουν τα σάλια κοιτώντας την κάθε αναγνώστρια cosmopolitan που το παίζει "θεά του club" σνομπάρωντας τους πάντες; Τί κι αν πίνουμε φυσιολογικά ποτά και πληρώνουμε τα μισά ενώ οι άλλοι συμβάλουν στο ξέπλυμα χρήματος του κάθε νταβά της νύχτας;

Αυτό που θέλει ο άνθρωπος είναι να ανήκει σε "μεγάλο κοπάδι", να "αισθάνεται ότι υπάρχει". Κι αν το club-άκι δεν τον θεωρεί άξιο, να ρίξει ακόμη περισσότερο την αξιοπρέπεια του, να συρθεί στα πόδια του κάθε πορτιέρη και να ξαναπροσπαθήσει...

Saturday, November 11, 2006

Πολυτεχνείο Κρήτης: Καφενείο γίναμε ρεεεε

Όπως θα πληροφορηθήκατε από τις ειδήσεις, φοιτητές χθες απέκλεισαν το κτίριο της πρυτανείας εγλωβίζοντας μέσα καθηγητές και πρύτανη προκειμένου να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους. Όμως όσο δίκαια κι αν είναι τα αιτήματα σου (που στην συγκεκριμμένη περίπτωση όσα από τα αιτήματα γνωρίζω ήταν), όταν προβαίνεις σε τέτοιες ενέργειες στην καλύτερη περίπτωση χάνεις το δίκιο σου. Καλά, μιλάμε ως φοιτητές για φασισμό, κατάργηση του ασύλου και τρομοκρατία όταν προβαίνουμε σε τέτοιες ενέργειες;;; Μα είμαστε σοβαροί;

Κι αμ μη τι άλλο, το ίδρυμα έγινε βορά για τα αρπαχτικά του εκάστοτε δελτίου της τηλεοπτικής ζούγκλας. "Τί μάθημα γίνεται σε αυτό το ίδρυμα", "είστε υπο διάλυση" κτλ κτλ Ένας συμπαθής συνάδελφος (αλλά εντελώς λάθος στις μεθόδους του) που βγήκε στο mega να υποστηρίξει τα αιτήματα των φοιτητών, το μόνο που έκανε ήταν να προσπαθεί άγαρμπα να αποφύγει την προφανή ερώτηση: "γιατί τους κλειδώσατε μέσα τους καθηγητές;;;" Φίλε συνάδελφε, δημοσιογράφοι "παλιές πουτάνες" όπως ο Καψής και ο Καμπουράκης δεν είναι κοινό γενικής συνέλευσης να μπορείς να λες ότι θες χωρίς αντ-ερωτήσεις...

Και για το θέμα της κατάληψης, δεν έχω καταλάβει αφού έγινε ψήφισμα την προηγούμενη βδομάδα κατά αυτής της μεθόδου, γιατί συνεχίζουν να κάνουν γενικές συνελεύσεις με το θέμα αυτό;; Μέχρι να βαρεθούμε να πηγαίνουμε στην συνέλευση να καταψηφίζουμε την πρόταση για κατάληψη;

Είναι πολύ μεγάλο κρίμα, επειδή τους γνωρίζω τους περισσότερους συναδέλφους που έκαναν την συγκεκριμμένη ενέργεια, και ξέρω από συζητήσεις μαζί τους ότι έχουν καλές προθέσεις (κάποιους τους έχω ψηφίσει μάλιστα), να καταστρέφουν το δίκιο αιτημάτων που αφορούν όλο το κίνημα.

Wednesday, November 08, 2006

Ελευθεροτυπία: η μεγαλύτερη πατσαβουροφυλλάδα

Η Ελευθεροτυπία (ή βαζελοτυπία, πασοκοτυπία, ρουφιανοτυπία κτλ) έχει ένα αξιέπαινο χαρακτηριστικό: όσο και να προσπαθείς να βρεις λέξεις να την κράξεις, αυτή θα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από εσένα. Και τί εννοώ:

Μας κάλεσε να πολεμήσουμε στο πλευρό της Χεζμπολάχ, να κλείσουμε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, να ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές, να βάλουμε το βαζελο-κασετοφωνάκι "ο Ολυμπιακός είναι γερασμένη ομάδα" κτλ, κι όλα αυτά μόνο τους τελευταίους μήνες! Και πάνω που θέλω να συνέλθω από αυτό το overdose αλητείας, μου ρίχνει το τελειωτικό χτύπημα.

Για την ακρίβεια, φαντάζομαι την συντακτική ομάδα της Ε μαζεμένη γύρω από το τραπέζι να αναρωτιούνται: "πόσο καραγκιόζηδες μπορούμε να γίνουμε ακόμη;;;". Η απάντηση ήρθε με επιστροφή σε παλιές καλές συνταγές των ΜΜΕ: δημοσιεύουμε το κείμενο που "έγραψε" ένα παιδάκι, γεμάτο ελεηνά κλισέ και νεοελληνικές παπαριές και δηλώνουμε δημόσια το πόσο σοκαριστήκαμε κι ευαισθητοποιηθήκαμε από την λαμπρότητα αυτού του παιδιού (που θα 'χει κάνα μπάρμπα που δουλεύει στην Ε κι η μάνα του ήθελε να κάνει τις γειτόνισσες να σκυλιάσουν από τη ζήλια τους, αλλά αν το πούμε αυτό είμαστε φασίστες κτλ κτλ κτλ)

Διαβάζοντας το κείμενο, δεν ξέρω αν θα πρέπει να κλάψω ή να γελάσω:
- Κλισέ του στυλ "την παλιά εποχή οι γονείς είχαν επαφή με τα παιδιά". Ναι ναι ναι, η σημερινή εποχή με την αλλοτροίωση της τεχνολογίας κτλ κτλ Τί πρωτότυπο! Αχ εκείνες οι παλιές εποχές... Τι ωραίες συζητήσεις κάναν οι οικογένειες όλη μέρα στα χωράφια ή στα χαρακώματα κανενός παγκοσμίου πολέμου... η πατρική σοφία πως μεταλαμπαδευόταν βάζοντας τα παιδάκια από 7 χρονών να σπάνε πέτρες στο λιοπύρι... Ευτυχώς που ο μικρός είναι ο highlander και μας μεταφέρει τις εμπειρίες του από εκείνους τους καιρούς!...

-Αααχ μετά το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί... Άνοιξε η μάνα του τον μπαμπινιώτη και του είπε να βάλει ωραίες λέξεις για να προσκυνήσουμε όλοι την πολυπλοκότητα της σκέψης του... Έβαλε μετά και 1-2 ατάκες 13χρονού για να γίνει πιστευτό...

-Αααχ και πάλι ααααχ με τα λογοτεχνικά του γούστα. Αγανακτά γιατί δεν διαβάζουν στα παιδιά οι γονείς έργα Ρίτσου, Σεφέρη, Ελύτη, Καβάφη... Ξέρω γω, ας πάνε να τα ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ τα ίδια από κάνα βιβλιοπωλείο;;;; ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;;
Εμείς δηλαδή οι υπόλοιποι που δεν κρεμόμασταν από σχολείο κ γονείς να βρούμε ενδιαφέροντα τί είμαστε; α ξέχασα, φασίστες.

ΣΥΚΛΟΝΙΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ γράφει σήμερα η πατσαβουροφυλλάδα αυτό το συνονθύλευμα ποζεριάς, κλισέ και προσπάθειας για προβολή "υψηλής κουλτούρας"... ΧΕΣΤΗΚΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ' ΑΛΩΝΙ λέω εγώ!
Έλεος πια ρε παιδιά, τόσο καραγκιοζιλίκι δεν το αντέχει ο οργανισμός μου!

Tuesday, November 07, 2006

Το φοιτητικό άσυλο που ποτέ δεν υπήρξε, και η υποκρισία της Αριστεράς

Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για την αναπροσαρμογή του φοιτητικού άσυλου, έτσι ώστε οι διαδικασίες άρσης του να γίνονται πιο ευέλικτες σε περίπτωση τέλεσης εγκληματικών πράξεων μέσα σε ένα ίδρυμα. Φυσικά, σύσσωμος ο κόσμος των συντηρητικών παρατάξεων έσπευσε να καταδικάσει την ιδέα αυτή, πλασάρωντας μας τις γνωστές λαϊκίστικες δοξασίες του.

Το φοιτητικό άσυλο είναι ένας από τους λαμπρότερους θεσμούς μία δημοκρατικής κοινωνίας. Προβλέπει την προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών μέσα σε ένα ίδρυμα, την ενθάρυνση της μάχης των απόψεων στην αρένα του υγειούς ακαδημαϊκού ή πολιτικού διαλόγου και την εγγύηση ότι ανεξαρτήτως των απόψεων που επικρατούν στην υπόλοιπη κοινωνία, πάντα θα υπάρχει χώρος για τον κάθε ένα από μας να εκφράζει τις δικές του.

Εγώ προσωπικά αν και φοιτητής ακόμη, έχω ιδιαίτερα έντονη συναίσθηση ότι ανήκω στην ακαδημαϊκή κοινότητα (για την ακρίβεια ελπίζω να συνεχίσω την καριέρα μου κι ως ακαδημαϊκός καθηγητής/ερευνητής) και είμαι ιδιαίτερα περήφανος για τα κεκτημένα των προκατόχων που, που ένα από αυτά είναι το άσυλο. Δυστυχώς την ίδια άποψη με εμένα συμμερίζονται και κάποιοι άλλοι, για διαφορετικούς όμως λόγους.

Το άσυλο δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ. Ας μην πάμε πολύ πίσω στο χρόνο, ας λάβουμε υπόψη μας μόνο την περίοδο της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα. Για ποιά ελεύθερη διακίνηση ιδεών μιλάμε όταν το ΚΚΕ αποτρέπει επιστημονικά συνέδρια, επαγγελματικά σεμινάρια, μέχρι και απλές παρουσιάσεις βιβλίων;;; Για ποιά ελευθερία έρευνας μιλάμε όταν οι ερευνητές που δουλεύουν στο ίδρυμα δεν μπορούν να πάνε στο γραφείο τους επειδή το ίδρυμα είναι υπο κατάληψη; Για ποιά προστασία από την βία των "μπάτσων-γουρουνιών" μιλάμε όταν τα πρωτοπαλίκαρα του "αναρχισμού" μπουκάρουν και καταστρέφουν εξοπλισμό του ιδρύματος;;;

Το άσυλο στην σημερινή του μορφή το μόνο που προστατεύει είναι την κατάχρηση του.

Τα επιχειρήματα των αριστεριστών είναι όσο πιο βλακώδη γίνεται (όπως τα άκουσα στην τηλεόραση από εκπροσώπους φοιτητικών κομμάτων):
"Θα κάνουν ΝΤΟΥ οι μπάτσοι στις γενικές συνελεύσεις" (πόσο ΜΑ ΠΟΣΟ θα σας βόλευε αυτό!!!)
"Θα υπάρχει αστυνομοκρατία στο ίδρυμα" (θα εκτελούν όποιον φοιτητή κάνει αφισοκόλληση)
"Θα ελέγχει την έρευνα το κράτος" (συγγνώμη, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΊΤΕ ΕΣΕΙΣ;;;)

Το μόνο, όχι σοβαρό, αλλά προσγειωμένο επιχείρημα αριστεριστή που άκουσα ήταν:
"Δεν θα μπορεί η Κινηματογραφική Ομάδα της σχολής να κάνει προβολή αντιγραμμένων ταινιών"

Χαχαχαχα λέτε να κάνουν ΝΤΟΥ οι μπάτσοι ενώ βλέπουμε την τελευταία ταινία του Αρονόφσκυ;

Sunday, November 05, 2006

Κρεμάλα στο Σαντάμ: μήπως δεν είναι και η καλύτερη ιδέα;;;

Σήμερα ανακοινώθηκε η απόφαση του δικαστηρίου για την καταδίκη του Χουσεϊν σε θάνατο. Καταδικάζω την απόφαση αυτή, όχι γιατί τον θεωρώ "ήρωα" όπως κάποιοι λαϊκιστές υπάνθρωποι του αριστερίστικου (και μη) κόσμου, αλλά γιατί τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα θα βλάψει τις προσπάθειες σταθερότητας της περιοχής.

Καταρχάς, στον Χουσεϊν ως πρόσωπο δεν νομίζω ότι του άξιζε κάτι καλύτερο. Ήταν ένας αδίστακτος άνθρωπος που πράγματι έπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, είτε μόνος του, είτε με την βοήθεια των αμερικάνων (όχι κύριε αριστεριστή ελληνάρα, δεν είναι ο λαϊκός ήρωας που νομίζεις), είτε άλλων ομοϊδεατών του. Παρ' όλα αυτά, αφού έκανε ότι έκανε αυτό που μετράει πλέον είναι το συμφέρον του Ιράκ απο εδώ κι έπειτα.

Καταρχάς οι αμερικάνοι δεν έφτιαξαν Σύνταγμα για το Ιράκ, με γνώμονα τις δυτικές αξίες κι ελευθερίες; Από που κι ως που λοιπόν προβλέπεται θανατική ποινή; Να προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο δεν νομίζω... Η πρώτη λοιπόν μέγιστη αποτυχία του "εκδημοκρατισμού" του Ιράκ.

Δεύτερον, ο Χουσεϊν έγινε πλέον μάρτυρας. Το όνομα του θα γραφτεί με χρυσά γράμματα για το πώς δικάστηκε κι εκτελέστηκε σε μία δίκη μαϊμού, αφού πρώτα οι αμερικάνοι επιτέθηκαν στη χώρα του με αβάσιμα στοιχεία για κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής.

Τρίτον, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να κρατιούνται ζωντανοί για πάμπολους λόγους τεχνικής φύσεως, από την ιστορική έρευνα μέχρι την ψυχιατρική ανάλυση.

και
Τέταρτον, ο λόγος που καταδικάστηκε ήταν η σφαγή περίπου 100 ανθρώπων μετά από μία απόπειρα δολοφονίας εις βάρος του. Συγγνώμη, ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ έκανε σε όλη του την "σταδιοδρομία" ως δικτάτορας; Ή μήπως τα αμερικάνικα χημικά που έριχνε στους κούρδους τα ξεχάσαμε;

UPDATE: μέγιστη παράλειψη μου είναι η χρονική σύμπτωση της απόφασης του δικαστηρίου με τις "μίνι" εκλογές στις ΗΠΑ. Πόσο επιρρεάζει μία τέτοια απόφαση το εκλογικό αποτέλεσμα;

Friday, November 03, 2006

Χειρωνακτικές VS Πνευματικές εργασίες: ποιός είναι πιο μάγκας;

Στην Ελλάδα όσο και να θέλουμε να μην δουλεύουμε (ψευτοεπιχειρήματα του στυλ δουλειά = δουλεία κτλ), υπάρχει ένα στερεότυπο το οποίο όλοι προσπαθούν με πάθος να το προσεταιριστούν: αυτό του "παιδιού του λαού". Αν και το παραπάνω έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, όσον αφορά τον εργασιακό τομέα αφορά τον ελληνάρα που κάνει μία χειρονακτική εργασία και για κάποιο λόγο είναι καλύτερος από όλους τους υπόλοιπους φλώρους.

Δεν θα μπορούσα για την βαθύτερη κατανόηση του θέματος από τους αναγνώστες μου να μην παραθέσω συζητήσεις που έχω κάνει με τέτοιους ανθρώπους. Όταν δούλευα full-time προγραμματιστής, συνήθιζα να χτυπάω βάρδιες 9 το πρωί με 9 το βράδυ προκειμένου να τελειώσω ένα απαιτητικό project πριν ξεκινήσει η εξεταστική στο Πολυτεχνείο. Μία φορά που έκανα το λάθος να αναφέρω σε κάποια άτομα το πόσο κουραστικό είναι αυτό, μόνο που δεν με σκότωσαν. Μου ανέφεραν ότι κάθομαι σε ένα γραφειάκι και "βαράω κουμπιά" όλη μέρα, σε αντίθεση με αυτούς που "λερώνουν τα χέρια τους" δουλεύωντας ως τεχνίτες ή σερβιτόροι/barman. Επιπλέον μου παρέθεσαν το πόσο φλώροι είμαστε εμείς του ακαδημαϊκού κόσμου, που όλη μέρα γράφουμε "εργασιούλες" και "ζούμε στην ανετίλα".

Τί να πρωτοαντιπαραθέσεις σε αυτά! Καταρχάς ότι τα άτομα είναι τόσο ΣΤΟΥΡΝΟΙ και το λιώσιμο που τρώω στον υπολογιστή να γράψω από το μηδέν ένα επαγγελματικό πρόγραμμα το εκλαμβάνουν ως "πατάω κουμπάκια"; Ή μήπως ότι όταν εγώ 17 χρονών αγοράκι έβγαζα άσπρες τρίχες με τα άγχη κάθε λογής εξετάσεων ενώ αυτοί πίναν καφέδες και κόβαν βόλτες με μηχανάκια;;; Ή μήπως το έργο που παράγω εγώ επειδή είναι "άυλο" δεν έχει ουσία σε σχέση με αυτό του τεχνίτη ή του σερβιτόρου;;; Α, και ποιός μίλησε για "ανετίλα"; Πόσοι είναι οι συμφοιτητές μου που κρέμονται κάθε χρόνο από μία υποτροφία ή επιδότηση;

Όμως ακόμη και στο Πολυτεχνείο τα ίδια έχω παρατηρήσει σε άλλη κλίμακα. Οι μεγαλύτεροι κομπλεξικοί κόπανοι που έχω γνωρίσει στη σχολή μου κάνουν μαθήματα μηχανολογίας (όσοι σπουδάζουν στο ίδιο ίδρυμα με μένα τους ξέρουν καλά!!). Δεν παραλείπουν σε κάθε εργαστηριακό μάθημα να μας τονίσουν ότι "αν δεν λερώσεις τα χέρια σου με γράσο" δεν νοήται δουλειά, ενώ συνέχεια μας παραθέτουν "εμπειρίες" από το Ξανθόπουλος-like παρελθόν τους (ξέρετε, του στύλ "τόρναρα μία μπιέλα ενώ ταυτόχρονα έκανα όργιο με 10 γκόμενες, έπινα 20 μπουκάλια johnny walker κι έστελνα λεφτά στη μάνα).

Ποτέ δεν πρέπει να παραλείπουμε την κοινωνική κατακραυγή που τρώει ένας άντρας όταν δεν είναι (από 5 χρονών το πολύ!) καλός στις "δουλειές": να βοηθά στην οικοδομή, στο χωράφι, στα μαστορέματα του σπιτιού, στα βαψίματα κτλ. "Είναι φλώρο-μπεμπές και θα πουστέψει!" θα τονίσει με σιγουριά ο κάθε βόσκακας που σέβεται τον εαυτό του.

Είναι πραγματικά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ το πως κάνουν κύκλους οι νοοτροπίες της κοινωνίας. Παλιά αν ήσουν υπάλληλος είχες όλη την κοινωνική καταξίωση, ενώ τους χειρωνακτικούς τους σνόμπαραν ανελλιπώς. Σήμερα, ο κάθε ελληναράς θα σου τονίσει την διαφορά "αντρίλας" μεταξύ του "μάστορα" και του "χαρτογιακά"...

Wednesday, November 01, 2006

Καυτές μαθήτριες, σεξ και βία (και τα κινητά μην ξεχνάμε)

Τίτλο τσόντας θυμίζουν τα θέματα των δελτίων ειδήσεων τις μέρες αυτές.

Η πολιτική παράμετρος του θέματος των καταλήψεων γρήγορα ξεφούσκωσε για χάρη κάποιας άλλης η οποία είναι σαφώς πιο πιασάρικη: της σεξουαλικής. Οι δημοσιογράφοι χτύπησαν φλέβα χρυσού: το τρίπτυχο μαθήτρια-βουλγάρα-σεξ που αποτελεί εκρηκτικό μείγμα στο μυαλό του κάθε ξεμωραμένου σάπιου τηλεθεατή (ανεξαρτήτως φύλου) αν παρουσιαστεί ως είδηση είναι φυσικό να κάνει πάταγο.

Ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει τί έγινε. Απαξιώ να ασχοληθώ με ένα θέμα το οποίο δεν προσφέρεται παρα μόνο ως υλικό για φαντασίωση στους κανίβαλλους του τηλεοπτικού κοινού. Επιπλέον, δεν μπορώ (πλεον) να ακούω επιχειρηματολογίες για το πόσο κακά είναι τα κινητά και πόσο διαφθείρει η τεχνολογία την (λαμπρή) ελληνική νεολαία. Αυτό που συμβαίνει είναι βόθρος, πως να το κάνουμε.

Το ότι οι μαθήτριες την έχουν δει Paris Hilton, το έχω θίξει σε παλαιότερο post μου κι είναι μία άλλη ιστορία. Επιπλέον, το ότι είναι βουλγάρα δεν σημαίνει ότι ότι έγινε, είχε ρατσιστικές προεκτάσεις. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι το μόνο καλό που θα έβγαινε από αυτή την ιστορία των κινητοποιήσεων, δηλαδή ο δημόσιος διάλογος σε θέματα παιδείας, εκφυλίστικε σε τατιανο-εκπομπή γαργαλιστικού περιεχομένου.

Του χρόνου πάλι.