Κάθε χρόνο τα ίδια.
Όσοι από εσάς με γνωρίζουν σε προσωπικό επίπεδο ξέρουν την φρίκη που τρώω κάθε χρόνο, τέτοιο μήνα για ένα γεγονός που συνέβη στην προσωπική/ερωτική μου ζωή κάποια χρόνια πριν.
Φυσικά όλοι τα ξεπερνάμε κάποια στιγμή όλα αυτά. Αλλά δεν σας έχει τύχει ποτέ, ένα από τα πρωινά της ζωής σας να ξυπνήσετε με μία απίστευτη ερωτική μελαγχολία; Ίσως κάποιο όνειρο που είδα και δεν το θυμάμαι όταν ξύπνησα, ίσως ο συννεφιασμένος καιρός που αναπαράγει κάποιες ίδιες συνθήκες, ίσως απλά μου την βάρεσε στο κεφάλι...
Είναι καταπλητική η ειρωνία της ζωής, σε σημείο να αισθάνομαι τύψεις: όλοι έχουν ταυτίσει τις μέρες αυτές του Νοέμβρη με κοινωνικές γιορτές, ενώ στον δικό μου μικρόκοσμο αυτό έρχεται σε πολύ δεύτερη μοίρα απέναντι σε χαζο-ιστορίες που αφορούν μόνο εμένα.
Εκτός των άλλων είναι κι αστείο. Κάθομαι πάλι κι ακούω όλων των ειδών τα σιροπο-τράγουδα, μελαγχολώ με αναφορές φίλων σε εκείνο τον καιρό και (το χειρότερο) στην άκρη του ματιού μου διαγράφεται πάντα η μορφή της καθώς περπατώ στον δρόμο.
"I am all out of love, I am so lost without you,
I know you were right believing so long
I am all out of love, what am I without you?"
βλακείες... πίσω στην διπλωματική μου λοιπόν!
zzzzzz
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
7 comments:
Δεν θα πώ οτι θα περάσει δεν θα πώ τίποτα απο όλα αυτά.
Δεν θα σου πώ πολλά γιατι αυτό που έγραψες με αγγίζει περισσότερο απο όσο φανταζεσαι.Είχα γράψει ένα post που δεν τόλμησα να το βάλω ένα γράμμα σέ κάποιον κάποτε στα Χανια.Τις δύσκολες στιγμές ειδικά μου μιλούσε μόνο με μουσικη και αυτό το τραγούδι ήταν πριν το αντιο το soma.Αν μπορούσα θα στο έβαζα να το ακούσεις.
Nothing left to say
And all I've left to do
Is run away
From you
And she led me on, down
With secrets I can't keep
Close your eyes and sleep
Don't wait up for me
Hush now don't you speak
To me
Wrapped my hurt in you
And took my shelter in that pain
The opiate of blame
Is your broken heart, your heart
So now I'm all by myself
As I've always felt
I'll betray my tears
To anyone caught in our ruse of fools
One last kiss from me...yeah
One last kiss good night
Didn't want to lose you once again
Didn't want to be your friend
Fulfilled a promise made of tin
And crawled back to you
I'm all by myself
As I've always felt
I'll betray myself
To anyone, lost, anyone but you
So let the sadness come again
On that you can depend on me, yeah
Until the bitter, bitter end of the world, yeah
When god sleeps in bliss
And I'm all by myself
As I've always felt
And I'll betray myself
To anyone
smashing pumpkins!
how sweet, thanx girlie!!!!!!!!!!
άκουσα αυτό το cheeky cheeky song που μου πες πάντως, ξέρεις φαντάζομαι ότι οργανώνω σχέδιο δολοφονίας σου
Tελικά πολλοι επικοινωνούμε μόνο με μουσική!
Μου φαίνεται ότι συμφων'ώ σε πολλά σημεία με την pixie.
Απλώς θέλω να σου πω - αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα ότι δεν είσαι ο μόνος που νιώθει έτσι κάτι τέτοιυς καιρούς!
Με μένα απλά αλλάζει ο μήνας - και γίνεται Δεκέμβρης.
Κατά τ'άλλα πάντα θα υπάρχει ένα τραγούδι (στην δικιά μου περίπτωση βάλε parisienne walkways,always,it must have been love κ.α.) που θα σου θυμίζει καταστάσεις και θα σε κάνει να μελαγχολείς.Φυσικά υπάρχουν και άλλα πράγματα αλλά για κάποιους ανθρώπους η μουσική τους γενάει - ή έστω συντροφεύει και χαρακτηρίζει - τα δυνατότερα τους αισθήματα.
Και αυτός ο παλιόκαιρος σε συνδυασμό με μπαλάντες είναι ότι πρέπει για μελαγχολία!!!
Περαστικά λοιπόν... και μέχρι τότε,απόλαυσε το!
Last December, I Died For You. Me, Stormrider, was Reaching The End. But, When The Night Falls, I expel my Melancholy and I become Pure Evil again !
Post a Comment