Η "αξιοκρατία" στο ελληνικό παν/μιο + ο φασισμός της μισαλλοδοξίας

1. Η "αξιοκρατία" στο ελληνικό πανεπιστήμιο

Το έχω πει πάμπολλες φορές ότι παιδεία κ επίπεδο χώρας συνδέονται κι αντικατοπτρίζονται το ένα στο άλλο. Αν το ελληνικό λύκειο ξεπερνάει κάθε επίπεδο οχετού και βρωμιάς, το ελληνικό πανεπιστήμιο απλά ακολουθεί τον δρόμο που χαράζουν οι δημόσιες υπηρεσίες.
Πρόσφατα είχαμε να παραδώσουμε μία εργασία σε κώδικα. Εγώ έκατσα με κόπο κ ιδρώτα και την έκανα μόνος μου (ουσιαστικά είμαστε ομάδα 3 ατόμων, αλλά μόνο εγώ ξέρω προγραμματισμό) ενώ οι άλλοι την παρέδωσαν αντιγραμένη. Εγώ είχα ένα λαθάκι, μου κόπηκε βαθμός. Όλοι οι άλλοι άριστα. Ο εξεταστής ούτε μπήκε στο κόπο να αναρωτηθεί γιατί όλες οι εργασίες είναι ίδιες.
Το παράδειγμα είναι φυσικά το πιό πρόσφατο, μου έχουν συμβεί άπειρα τέτοια. Ιδού λοιπόν γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε δημιουργικότητα στην καθημερινότητα μας. Και να έχει κάποιος την καλή διάθεση, του κόβεται μαχαίρι.

2. Ο φασισμός της μισαλλοδοξίας

Το θέμα συνδέεται με το πρώτο από την άποψη ότι συνέπεσε με τα γεγονότα που περιγράφω. Το αναφέρω για να καταλάβουμε ότι το επίπεδο ελευθερίας και δημοκρατίας ΔΕΝ εξαρτάται από κυβερνήσεις, μασώνους, κέντρα εξουσίας κτλ αλλά από την καθημερινή μας πρακτική.
Συμβουλή λοιπόν στους αναγνώστες: ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ να δηλώνετε σε άτομα που πρόκειται να εργαστείτε (ή γενικά να συναναστραφείτε) πολιτικές σας πεποιθήσεις, ποδοσφαιρικές ομάδες κτλ. ΜΗΝ κρίνετε από τον εαυτό σας που δεν έχετε πρόβλημα να κάνετε παρέα ή να εργαστείτε μέ έναν πασόκο/νδκράτη,βάζελο/γαύρο,μεταλλά/χιπχοπά κτλ. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αποδέχονται στοιχειώδεις διαφορές προσωπικότητας και σε βλάπτουν με την πρώτη ευκαιρία.
Γι αυτό και το ονομάζω "φασισμός της μισαλλοδοξίας". Οταν η δήλωση της άποψης μας γίνεται ασύμφορη για απλές κοινωνικές μας συναναστροφές, τότε τίθεται σοβαρό θέμα δημοκρατίας. Κι επαναλαμβάνω όχι από στρατούς, όχι από κέντρα εξουσίας, αλλά από την συλλογική μαλακία που μας δέρνει.